Кіріспе
Lindow in der Mark, қысқаша: Lindow (Mark), Германияның Бранденбург қаласында, Остпригниц Руппин ауданындағы қала. Ол Нюрруппиннен солтүстік-шығысқа қарай 14 км, Ораниенбургтен солтүстік-батысқа қарай 29 км жерде орналасқан. Қала Гуделакзее мен Вутцзее көлдерінің аралығында орналасқан.
Тарих
Орта ғасырдағы шығысқа қарай немістердің көшіп-қонуы барысында Арнштейн графы Гебхард I қазіргі Линдоу маңындағы аймақты жаулап алды. 1196 жылы ол қазіргі Альт-Рупинде орналасқан Руппин замогына қоныстанды. Кейіннен комитальдық отбасы Линдоу Руппин графтарының атын қабылдады. 1220 немесе 1240 жылы графтар Линдоудағы Вутцзе көліне жақын жерде цистерциан монастырын құрды және оны жерлер мен ауылдармен байлап, тұрғындары монастырға крепостной болды. Монастырдың кешені шығыс пен батыста монастырь ғимараттарымен қоршалған, солтүстіктегі монастырлық шіркеу және оңтүстік жағында жартылай Вутцзеге қарай ашылатын кішігірім құрылымнан тұрады. Монастырдың иелігінде 90 000 могорн жер, 18 ауыл, тоғыз су диірмені және бірнеше балық тоғандары мен көлдері (басқалары арасында Großer Stechlinsee) болды. Жерді жалға алушылардан жиналған жарналар 35 монахиняны, абыстай мен еркек провистті ұстауға, оларды пасторлыққа алуға және сырт адамдармен келісімшарттарда монастырьды білдіруге мүмкіндік берді. Қамқорлық үшін монахтар графтардың қыздарының және басқа да аймақтық асыл отбасылардың білім алуына қамқорлық жасады. Монастырьдің жанында 1343 жылы алғаш рет аталған елді мекен пайда болды. Бұл елді мекен шағын қалаға айналды. 1457 жылы қала тұрғындары үшін шіркеу тұрғызылды. 1524 жылы еркек желідегі комитальдық отбасы жойылғаннан кейін, комитальдық феода Бранденбургтің сайлаушы князьдеріне қайтарылды. Принц-электор 1530 жылы монастырды бұрын графтар берген суффифтерде бекітті. 1539 жылы принц-шайлаушы лютерандықты қабылдағаннан кейін 1541-1542 жылдары монастырь секуляризацияланды және оның феондарын принц-шайлаушы алды, бірақ оның несиегерлеріне кепілге берді, олар монахиняларға жыл сайынғы шағын ғана ақша қалдырды. Отыз жылдық соғыс кезінде 1627 жылы қаланы Дания мен Император әскерлері басып алды және тонады, ал монастырлар мен қала тұрғындары Гюделакзедегі Вердер аралында болған жағдайды бастан кешірді. 1635 жылы швед әскерлері қаланы қиратқанда, олар көп нәрсе таппай, Вердер аралына өтіп, көптеген қала тұрғындарын өлтірді. Үш жылдан кейін империя әскері бұл аймақты басып алып, қиратты. 1638 жылы 18 қазанда генерал Матиас Галластың әскерлері лютерандық монастырды тонап, өртеп жіберді, келесі күні олар Линдоу қаласын тонап, өртеп жіберді. Монастырь кітапханасы мен архивтері өрттен жойылған, 15 ғасырдың аяғында салынған монастырлық мектеп сақталып, бүгінгі күнге дейін сақталған. Ұлы курфюрст Фредерик Вильгельм I Бранденбургтің қайта тұрғызу саясаты барысында 1685 және 1691 жылдар аралығында қалада Пфальц курфюрстінен және Швейцариядан келген реформацияланған (кальвинистік) босқындар қоныстанды. Реформацияланған қауым, қазіргі лайықты емес лютерандық қауымнан басқа, құрылды және Линдоуды әр уақытта екі бургомистр басқарды, әр конфессиядан бір. Монастырь 1696 жылы Hochadeliges Fräuleinstift (Жоғары және асыл қыздар қоры) ретінде қайта құрылды. 1746 жылы қала өртінде Линдоудың көп бөлігі күлге айналды. Қазіргі қала шіркеуі (Stadtkirche) ескі қаланың оңтүстік шетінде барокко стилімен 1751 және 1755 жылдар аралығында архитектор Георг Кристоф Бергердің Лютеран шіркеуі ретінде қайта тұрғызылды. Ол 1771 жылы Генрих Штадлердің "Noli me tangere" атты құрбандық үстелінің кескінін көрсетеді. 1810 жылы Линдоу қала мәртебесін алды. Монастырь 1875 жылы өзінің конституциясында жаңғыртылды және оның табысы тұрақтандырылды, содан бері Landesherrliches Fräuleinstift Kloster Lindow (суверендік қыздың Линдо монастырының негізі) деп аталды. Пайыздық активтерді беру қайтадан он бір монастырьді ұстауға мүмкіндік берді. Музыка профессоры Зейдлердің жесірі 1942 жылы күйеуінің өлімінен кейін Терезейнштадтқа жер аударылды және сол жерде қайтыс болды. Ол протестант, еврей ұрпағы, күйеуі қайтыс болған кезде, өзінің бұрынғы қауіпсіз қорғалған мәртебесін жоғалтты. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Линдоу Германиядағы Кеңес Одағының оккупациялық аймағының бөлігі болды, ол 1945 жылы Шығыс Германияға (Германия Демократиялық Республикасы) айналды. 1952 жылдан 1990 жылға дейін Линдоу Шығыс Германияның Потсдам округінің құрамына кірді. Қыздар қоры 1947 және 1961 жылдар аралығында Батыс Берлиндегі "Салем" Лихтенраде ана үйінің диаконналары басқаратын, соғыс салдарынан өте кедейленіп қалған барлық ортадан шыққан қарттарға арналған протестанттық үйге айналды (содан бері "Клостер Линдоу" деп аталатын). Берлиндегі Бранденбургтегі евангелистік шіркеу, аймақтық протестанттық шіркеу органы, Вутцзеедегі монастырдың ғимаратын...