Кіріспе

Ұлыбританияның бұрынғы кеден бөлімі 1909 жылға дейін Ұлыбританияның және ағылшынның кеден қызметі HM Customs (His or Her Majesty's Customs) 1909 жылы Акциз департаментімен бірігуге дейін Англияның (содан кейін 1707 жылдан Ұлыбританияның, 1801 жылдан бастап Ұлыбританияның) ұлттық кеден қызметі болды. Орта ғасырдан бері қолданылып келе жатқан "HM Customs" деген сөз тіркесі кедендік алымдардың өздеріне де, оларды жинау, бағалау және басқару үшін құрылған мемлекеттік қызметке де қатысты. Кедендік баждарды төлеу (яғни импортталған немесе экспортталған тауарларға салынатын алым) Ұлыбританияда мың жылдан астам уақыт бойы тіркеліп келеді. Олардың жиналуы үшін орталықтандырылған жүйе 13 ғасырдан бері қолданылып келеді, оны 17 ғасырдан бастап Комиссарлар кеңесі (Кеден кеңесі) бақылайды. 1909 жылы ЕМ Кедендік бөлім ЭМ Кедендік және ЭМММ (HM Customs and Excise) құру үшін ЭМ Кедендік бөліммен (ішкі салықтардан түсімді көтеру үшін жауапты) біріктірілді, ол жанама салық салудың барлық түрлеріне жауапты болды. Бір ғасырдан аз уақыт өткен соң, HMCE өзі ішкі кіріспен (тікелей салық салуға жауапты) біріктіріліп, HM Revenue and Customs құрылды.

Операция

Корольдік кеден қызметкерлері Англия мен Уэльстің (содан кейін Шотландия мен Ирландияның) жағалау порттарында және олардан ғана жұмыс істеді. XIX ғасырдың басында Корольдік кеденде Англия мен Уэльстің 75 порттарында кеден үйлері болды; әр кеден үйінде екі коллектор жұмыс істеді, олар төлемдерді қабылдады және басқа жергілікті қызметкерлерді бақылады, олар негізінен жүкті тексеруге, оның баж салығын бағалауға және салықтан жалтаруға (мысалы, контрабанда) жол бермеуге назар аударды. Кеден қызметкерлерінің негізгі міндеті - салық жинау және қорғау болса, теңізде құқық қорғау саласына байланысты ғасырлар бойы тағы басқа міндеттер де жүктелген. Англияның (кейін Британияның) порттарында басты үкімет өкілдері ретінде кеден қызметкерлері құтқару, карантин, иммиграция, эмиграция, балық шаруашылығы, сауда және эмбарголарды реттеуге, сондай-ақ статистиканы жинау мен басқа да әртүрлі іс-шараларға қатысты. 979 жылы сол кездегі Лондон қаласының негізгі Billingsgate кемежайсында (кейіннен Лондонның кеден үйінің орны болатын жерге жақын) импорттық алымдар жиналғандығы туралы дәлелдер бар; Кеменің көлемі мен оның шығу тегі порттарына, сондай-ақ оның жүгіне байланысты өзгермелі баж мөлшерлері тізімделген: бұл уақытта баж импортталған ағаш, шарап және балық, сондай-ақ мата, ірімшік, сары май және жұмыртқаға төленетін көрінеді. Бұдан кейін, әртүрлі кедендік баж салығы, оның ішінде жүк, қоқыс және жүктік, олардың егжей-тегжейлері анық емес. Импортталған шарапқа салынатын салық бастапқыда патшаның дастарқанында ішу үшін берілген сусындардың бір бөлігін білдірді; кейіннен ол қаржылық төлемге айналды. Бастапқыда, кеден термині кез-келген дәстүрлі төлемдерді немесе кез-келген түрдегі алымдарды білдірді (мысалы, патшаға, епископқа немесе шіркеуге), бірақ кейіннен тауарлардың импорты немесе экспорты бойынша патшаға төленетін алымдарға шектелді. Орталықтандырылған ағылшын кедендік жүйесінің басталуы 1203 жылы король Джонның тұсында болған Винчестер кедендік тексеруіне байланысты болуы мүмкін, онда кедендік баждар (әлемдегі барлық импортталған немесе экспортталған тауарлардың он бестен бір бөлігі) мемлекеттік қазынаға (жергілікті шерифтерге немесе феодалдарға емес) тікелей төленеді және қазынаға есеп беріледі. 1203 және 1205 жылдар аралығында бұл алым отыз бес ағылшын порттарында жиналды; алайда 1210 жылдан кейін оның жиналуы жалғасқандығы туралы ешқандай дәлел жоқ.

Орта ғасырлар

Кедендік тұрақтылықты орнату туралы заңдар 1275 жылы король Эдуард I-нің Nova Custuma немесе "жаңа кеден" деп аталатын Парламентінің актісіне (танымдық түрде: экспортталатын жүн, жүнді жүн және жүнді жүнге арналған кеден) негізделген. Заңға сәйкес, патша тағайындаған кез келген портта екі кеден жинаушысы Корольдік патентпен тағайындалуы керек, сонымен бірге бақылаушы қарсы роллді (қаржылық бақылауды жүзеге асыру) ұстауы керек. Олардың билігін екі бөліктен тұратын мөрмен, яғни салық төлегенін растайтын мөрмен, бір жартысы - салық жинаушылар, екінші жартысы - бақылаушы иеленді. 1787 жылы жоюға дейін тоннаж және фунтаж кедендік кірістердің ең ірі көзі болды.

Құрлық және су тасқыны күтушілері

Еліміздің кеден қызметінің алғашқы күндерінен бастап портта орналасқан кіші офицерлер официанттар деп аталды. 17 ғасырда импортталған тауарлардың түсірілуін қадағалау және оларды тексеру жұмыстарын іздеушілерден алған құрлықтық официанттар мен кемелерде "тоқтай" отырып, импортталған тауарлардың уақытынан бұрын түсірілмеуін қамтамасыз етуді тапсырған Таид официанттары арасында айырмашылық болды. (Тайд-официанттар барлық жүкті дұрыс түсіргенше кемеде қалуға міндетті болды). Екеуі де контрабандалық тауарларды тексеруге қатысқан; Құрлықтық серверлер өз кемесінен түсірілуі тиіс барлық тауарлардың тізімін Таид Серверлеріне береді; Кеме жағасында әрқайсысы тізімделген тауарлардың транзитіне бақылау жасайды (бордағы Таид Серверлер алдын ала анықтаған); содан кейін түсіргеннен кейін екі тізімнің де санағы тексеріліп, кемені жөнелтуден бұрын тексерілетін. Кеме бақылаушылары тек қана "Тайд Уэйтерлерді" бақылап қана қоймай, "шетелден келген әрбір кемеге" (кемеде "Тайд Уэйтерлермен" бірге) "оларды есепке алу үшін" отырғызуды тапсырды; содан кейін олар барлық жүкті түсіргенше, кеме тазаланғанша және "Тайд Уэйтерлер" шығарылғанша кемеге тұрақты түрде баруды жалғастыратын. Әр кезеңнің барысында "Тайд Сурвейер" "арнайы жағдайды тапқан жерді іздестіруді" үйретті. Бұл және басқа да міндеттерде оған сушылар көмектесті, ал күзетшілер кемелерді кемежайда заңсыз жүк алып кетуден қорғау үшін жұмысқа алынды. Әрбір су тасқыны зерттеушіге өз міндеттерін атқаруға арналған тақташа берілді.

Алдын алу қайықтары

XVIII ғасырдың аяғында алдын алу жұмыстарында қолданылатын ескі қайықтар құрылымы аздап стандартталды: олардың ұзындығы 20 мен 24 фут аралығында, арқалығы орташа есеппен 6 фут, және үш жұп ескіргішпен қозғалады (кейбіреулері желкенмен жабдықталған). Олар қызыл түстегі қапталымен қара түске боялған және корольдік қару-жарақпен көрініс тапқан; 1721 жылдан бастап олар қызмет кезінде тиісті салық қызметінің ерекшелік туын киюге міндетті болды. Әр қайықта үш адам жұмыс істеді. Олар кемедегі офицерлерге көмектесіп, ескірген қайықты ұстап жүретін. Қайықтарды жергілікті тұрғындар жасап шығарған, бірақ Лондонның ресми ескірген кеме жасаушысы (алғаш рет 1728 жылы Корольдік кеден қызметі тағайындаған) ескірген кемелерді қамтамасыз етті. 1699 жылы Жүн туралы заң қабылданғаннан кейін олардың саны кеңейтілді және олар Шеппиден Чичестерге дейінгі жағалауда тұрақты аралықтарда орналасты. Бұдан басқа, Revenue кемелері Корольдік теңіз флотына талаптарға сәйкес келмейтін кемені ұстауға көмек сұрауы мүмкін еді; шын мәнінде, 18-ғасырда Корольдік теңіз флоты өзінің бірқатар кемелерін контрабанданың алдын алу міндеттеріне тағайындады, ал HM Customs сонымен қатар Корольдік теңіз флотының Балық шаруашылығын қорғау эскадрильясымен тығыз жұмыс істеді. 1909 жылы Кеден және акциздің бірігуінен кейін Су күзетшісі қызметін жалғастырып, Ұлыбританияның Кеден және акцизінің киім киген алдын алу қызметіне айналды.