Кіріспе
Пуэрто-Риколық хабар таратушы Гилберт Мамери Риера (1927 жылы 15 наурызда - 2003 жылы 30 наурызда) Пуэрто-Риконың Майагуэзде туған диско-жокей, музыколог, радиостанция иесі, радио және теледидар тұлғасы, маркетинг импресариосы және композитор. Ол Пуэрто-Риколық талантты менеджер және радио кәсіпкер Топи Мамери, Пуэрто-Риколық радио хабаршысы және маркетинг импресариосы Эрик Уильям Мамери және медиа хабаршысы және комедиан Грицель Мамеридің әкесі. Ол сондай-ақ ливандық туылған тоқыма импресариосы Уильям Мамаридің ұлы болды (отбасы есімінің жазылуы кейін Гилберт өмір сүрген кезде өзгертілді).
Gilbert Mamery Riera (March 15, 1927 – March 30, 2003) was a Puerto Rican disc jockey, musicologist, radio station owner, radio and television personality, marketing impresario and composer born in Mayagüez, Puerto Rico. He is the father of the late Puerto Rican talent manager and radio entrepreneur Topy Mamery, Puerto Rican radio announcer and marketing impresario Eric William Mamery, and media announcer and comedian Gricel Mamery. He was also the son of Lebanese born textile impresario William Mamary (the family name's spelling was later changed during Gilbert's lifetime).
Алғашқы жылдар
Гилберт Мамери Пуэрто-Риконың Маягуэз қаласында бай отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Уильям Ливаннан Америка Құрама Штаттарына көшіп келген. Филадельфияға көшіп келіп, Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткеннен кейін, ол 20-ғасырдың алғашқы жылдары Америка Құрама Штаттарынан Пуэрто-Рикоға көшіп келген марониттік христиан ливандық көшіп келушілердің үлкен тобына қосылуға шешім қабылдады. Ол қолқап және қайыс бұйымдарын шығаратын зауыт құрып, сәтті кәсіпкер болды. Оның фабрикасы мен аты мәдени сілтемелерге айналды (біршама мақтанышсыз түрде) "Ало, ¿Quién Ñama?" Мон Ривераның. Мамаридің "Плена" туралы айтқан сөздері "жаман жарнама - жарнамасыз өмірден жақсы" деген сөзбен келісетінін көрсетеді. Гилберт отбасының ісіне араласпайды, өйткені ол кішкентай кезінен-ақ танымал музыкаға қызығады. Карлос Гарделдің Маягуэздің Ягуэз театрында (маяуызда 9 сәуірде 1935) тікелей көрсетілімі оның өміріндегі маңызды сәт болды. Көп ұзамай ол өзінің үлкен музыкалық жазбалар мен бұйымдар жинағын бастады. Ол өз жасына қарағанда биік болғандықтан (және жарқын бас дауысы болғандықтан, ол радио хабаршысы болған кезде жергілікті радионың ең терең тұлғасы болды), Гилберт он үш жасында клубтарға жасырын кіре алатын, бұл оған Нью-Йорктегі туыстарына баруға және Томми Дорси мен Ксавье Кугаттың (бір рет топпен сахнада бонго домбыраларын ойнап, кейін досы болған) тікелей көрсетілімдеріне кіруге мүмкіндік берді. Он төрт жасында Гилберт қаланың алғашқы радиостанциясында дискоджей болып жұмыс істеді. Станция иелері оған жасына байланысты жұмыс беруге асықпай, бірақ оның табандылығына байланысты мақұлдады. Гилберт кейіннен он алты жасында Кубаға жеке сапармен барады (1943), Orquesta Casino de la Playa және Miguelito Valdés сияқты жергілікті актілерді іздеді. Алғашқы сапарында ол Кубаның басты радиостанциясы CMQ студиясына барды. Кубаға сапарынан кейін көп ұзамай Мамери Маягуэзде WKJB AM радиостанциясына қосылды, онда ол күніне үш радио бағдарлама өткізді. Гилберт Куба сапарынан сабақ алып, екі дискіді бір мезгілде (бірінде қазіргі уақытта эфирге шығарылып жатқан музыка ойнатылып, бір мезгілде басқа жазбаны ойнату) пайдалануға тырысты, бұл Пуэрто-Рикода бұрын-соңды болмаған нәрсе. Бұл оған "El Loco de Los Controles" ("Қорау бөлмесі Лоуни") деген лақап ат берді, ал техника, сонымен қатар коллекционер ретінде қызығушылығы, оған өзінің хабарларын тиімді тарату үшін бедел берді. Гилберт өзінің тағы бір пленнасында, Даниэль Сантостың "La Máquina" ("The Engine") нұсқасында, Сан-Хуан мен Понсе арасындағы (Маягуэз ортаңғы нүктесі болған) қолданыстағы пойыз жолы туралы әнде мәдени сілтемеге айналды: "Mamery le puso un disco / Y la máquina bailó" ("Мамери пластинка ойнады, ал қозғалтқыш биледі").
Маркетингтік шебер
1950 жылы Гилберт алғаш рет үйленгеннен кейін радиостанция құруды ойлады, бірақ оның шектеулі қаржысы бұл мүмкін емес болды. Ол қаладағы төрт бай кәсіпкерді ауру радиостанцияны сатып алу үшін қолдауға көндірді, оны WTIL AM немесе Radio Útil ("útil" испан тілінде "пайдалы" дегенді білдіреді және станцияның шақыру әріптеріне негізделген сөз тіркесімі). Ақырында ол басқа инвесторлардың станцияның үлесін сатып алып, жалғыз меншік иесі болды. Сонымен қатар, Гилберт өзінің радиостанциясын жергілікті театрларда (қаладағы Riera, Yagüez және San José театрлары) шоуларды насихаттаудың негізгі маркетингтік құралы ретінде орналастырды. Бұл шоулардың кейбіреулері тек испандық және мексикалық музыкалық фильмдердің көрсетілімдері болды, олар сол кезде үлкен қатысушылар болды; басқалары Гилберт алғаш жариялаған, кейіннен промоутері болған тікелей эфирлік шоулар болды. Гилберт кез-келген шоудың алғашқы шоуының ішінара тікелей эфирге шығаратын (алғашқыда телефон желісі арқылы, ол кезде естілмеген, содан кейін қашықтан жабдықты пайдалану), егер фильм көрсетілсе, фильмді ауызша сипаттап береді. Бұл жартылай эфирге шығып, басқа қойылымдарға көпшілік келуіне кепілдік береді. Гилберт сонымен қатар Пуэрто-Рикодағы радио байқаулары мен сыйлықтарға ілгерілеуші болды. Промоутер ретінде жетістіктерінің арқасында Гилберт Пуэрто-Риконың батысындағы алғашқы концерттік промоутер болады. Ол Prinair, жергілікті жолаушылар әуе компаниясымен келісімшарт жасады, әуе компаниясын жарнамалау үшін қалаға басқаша көрсетілмейтін әрекеттерді әкеледі. Бұл орындаушылардың ең көрнектісі Рафаэль болды, ол Гилберттің үйінде Маягуэзде болған кезде, үйді тіпті құдайларын көру үшін шатырға көтерілген айқайлаған жанкүйерлер толқытты. Гилберт сонымен қатар бірнеше болреро жазды, олардың ішіндегі ең танымал - "Fracaso" ("Failure", aka "Qué Poco Duró", немесе "How Little Did It Last").
Кейінгі жылдар
Гилберт 1961 жылы синдикатталған радио бағдарламасын "La Discoteca del Recuerdo" бастады. Бағдарлама апта күндері эфирге шығады, алдымен WTIL AM студиясынан, кейіннен Гилберттің Маягуэздегі үй студиясынан шығарылды. (Арнайы хабарлар әртүрлі уақытта әртүрлі станцияларда қайтадан көрсетіледі, бірақ күнделікті хабарлар AST бойынша сағат 17:00-де тікелей эфирде көрсетіледі). Ол бағдарламаның 42 жылдық тарихында ешқашан бастапқы хабарды тоқтатқан емес, эфирден ешқашан шықпаған және тікелей эфирді қайтадан қайталауға ешқашан ауыстырмаған деп мәлімдеді. Уильям Мамари 1965 жылы қайтыс болғаннан кейін отбасы Майагуэздегі Radio Centro ғимаратының құрылысшыларымен алмасу туралы келіссөздер жүргізді, онда құрылысшылар бұрынғы тоқыма фабрикасы тұрған жерді сатып алады, бірақ Гилберт пен оның отбасына жаңа 12 қабатты ғимараттың пентхаусының иесін берді. Ол WTIL AM және оның медиа-жарнамалық компаниясы Mamery Publicidad-ты жаңа ғимаратқа көшірді және ақыр соңында күнделікті операцияларды өз балаларына тапсырды. 1970 жылдардың басында Гилберттің дауыстық жиектерінде полип пайда болды. Осыдан кейін ол операция жасады, соның салдарынан өзінің бас дауысының төменгі диапазондарын жоғалтты. Бұл оны бір октава жоғары сөйлеуге мәжбүр етті, сыбырлаған дыбыспен. Осыған байланысты ол өзінің тіршілігін қиратты деп сеніп, ол клиникалық депрессиямен ұзақ уақыт күресті, ол өлімге дейін созылып, тоқтады. Шын мәнінде, Мамери ең өнімді болды және оның дауысы зардап шеккен кезде Пуэрто-Рикодағы мәдени нышан ретінде танымалдылығы ең жоғары болды. Ол музыка мен дін (осы азапты кезең кезінде ол құлшынысты католик болды) сол кезде оның психикалық денсаулығын сақтады деп мәлімдеді. Гилберт Пуэрто-Риконың батыс бөлігіндегі шағын медиа нарықта ірі телеарна тұлғасы болды. 1970 жылдардың аяғы мен 1980 жылдардың басында ол өзінің ауқымын елдегі қалған бөліктерге кеңейтіп, ностальгиялық шоулар өткізді, онда ол Пуэрто-Рико мен американдық суретшілердің бейнелері мен қысқа фильмдерін ойнатты (және, сөзсіз, әр хабарландыруда Карлос Гарделдің бірі). Бұл бағдарлама Пуэрто-Рикода өте танымал болды. Ол өлімінің алдында Пуэрто-Рикодағы үш радио бағдарламасында болды.
Экстремалды музыканы жинаушы
2002 жылы бір медиа конгломераты Гилберттен WTIL AM сатып алуға ұсыныс жасады. Көптеген адамдарды таңғалдырғандай, Гилберт үй студиясынан "La Discoteca del Recuerdo" бағдарламасын таратуды жалғастыру үшін оның бағдарламасында арнайы орынға ие болғаннан кейін емес, станцияны сатып жіберді. Гилберт Мамери - легендарлық танго әншісі Карлос Гарделдің өмірі туралы негізгі сарапшылардың бірі, сондай-ақ музыка жаздыру, бейнежазбалар, фильмдер мен журналдар жинаушы. Оның қорында мыңдаған заттар бар еді. Ол Пуэрто-Рикода және шетелде шығарылған көптеген деректі фильмдерге, әсіресе Гардел туралы, сондай-ақ Пуэрто-Рико Халықтық Банкі жыл сайынғы Рождестволық теледидар арналарының екеуіне кеңесші болды.
Өлім және мұра
Гилберт өмір бойы темекі шегуден кейін эмфизема пайда болды, бұл оның өндірісін жайлатты, бірақ ол соңғы күндері тыныс алу қиындығына шағымданады. 2003 жылдың 30 наурызында таңертеңгі сағат 3:00-де (АҚШ) Гилберт өзінің Майагуэз қаласындағы үйінде оянды. Ол төсегіне оралып, бір-екі сағаттан кейін ұйықтап жатқанда жүрек соғысынан қайтыс болды. Оның жерлеу рәсіміне келген көпшілік, Маягуэздегі ең үлкен жерлеу рәсіміне қатысқандардың бірі, Бенджамин Коул, Мон Ривера және Фрэнки Руистің жерлеу рәсіміне қатысқандардың санымен салыстыруға болады. Гилберт Мамери өзінің артында үлкен мультимедиялық коллекция мен Пуэрто-Риконың медиа индустриясымен тығыз байланыста болған клан қалдырғаннан басқа, сапа мен іскерлік қырағылықтың компромисссіз стандарттары әртүрлі жергілікті орындаушылардың мансабын қалыптастырды. Мысалы, Хосе Фелисиано өзінің "Six String Lady" атты музыкалық альбомын Мамеридің ұсынысы бойынша жазғанын айтты. Гилберт Мамери телеарна мен тікелей эфирлік шоулар үшін қатаң стандарттар орнатты. Оның өндіріске деген көзқарасы өмірінде Білл Грэмнің Америка Құрама Штаттарындағы көзқарасымен салыстырылды. Мысалы, ол өз үлесін қосқан фильмдерде, егер соңғы өнім тарихи түрде дұрыс емес болып шықса, ол несие алудан бас тартқан. Оның балалары мен жесірі (Эльба Муньос) оның мүлкінің басқарушылары ретінде Гилберттен өзінің ауқымды мультимедиалық коллекциясын тиісті ресурстар мен қаржыландырумен жақсы пайдаланбайтын кез-келген ұйымға сыйламау туралы қатаң бұйрық алды. Бұл коллекциялардың жеке қолында қалуын қамтамасыз етеді.