Кіріспе
1955 жылғы сәтсіз әскери төңкеріс және Аргентинаның Буэнос-Айрес қаласында Перонға қолдау білдіруші митингке шабуыл 55 жарақат алды. Аргентинаның әскери-әуе күштері мен әскери-теңіз күштері 30 ұшақпен Майо алабын бомбалады. Шабуылға қарсы мақсат - қасындағы Каса Росада, үкімет орталығы, ал көпшілік президент Хуан Перонды қолдап демонстрация жасады. Шабуыл соңғы күндері өткен Корпус Кристи шеруі кезінде Перонның қарсыластары жасаған деп күтіліп отырған ұлттық тудың өртелуін айыптау үшін ресми қоғамдық демонстрациялар күніне орай өтті. Перон мен оның Рим католик шіркеуіне қарсы әрекеттері арасындағы шиеленістің артуы нәтижесінде әскерилер бұған жауап берді. Бұл әрекет ақырында жүзеге аспай қалған төңкеріс жолындағы алғашқы қадам болды. 308 адамның денесі табылды, оның ішінде 6 бала бар. Кейбір құрбандарды анықтау мүмкін болмады.
55 wounded
| notes =
| campaignbox =
The bombing of Plaza de Mayo was a massacre in Buenos Aires, Argentina, on 16 June 1955. Thirty aircraft from the Argentine Navy and Air Force strafed Plaza de Mayo. The attack targeted the adjacent Casa Rosada, the seat of government, while a large crowd demonstrated in support of the president, Juan Perón. The strike took place during a day of official public demonstrations to condemn the burning of a national flag allegedly carried out by detractors of Perón during the recent Corpus Christi procession. The military reacted as a result of growing tension between Peron and his actions against the Roman Catholic Church. The action was to be the first step in an eventually aborted coup d'état. The number of identified bodies was put at 308, including six children. Some victims could not be identified.
Өмірбаян
1946 жылғы Аргентинадағы жалпы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін президент Перон Аргентинаны айтарлықтай өзгерткен көптеген реформалау саясатын қабылдады, соның ішінде индустрияландыруды, темір жолды ұлттандыруды, қоғамдық жұмыстарды қаржыландыруды және еңбекке материалдық игіліктерді, мысалы, жоғары жалақыны енгізуді қамтыды. 1955 жылы ол билікте тоғыз жыл болды. Оның бірінші өкілеттігі аргентиналықтардың өзін-өзі қамтамасыз етуіне баса назар аударған оқшауланушылықпен ерекшеленді. 1952 жылы шілдеде екінші әйелі, бірінші ханым Ева Перонның қайтыс болуы оның халықтық қызығушылығын және партиялық қолдауын төмендетті.
Бомбалау, қару-жарақпен және жердегі шайқастар
1955 жылы 16 маусымда сағат 12:40-да Аргентинаның әскери-теңіз авиациясының 22 Солтүстік Американың AT 6, бес Бичкрафт AT 11 және үш Consolidated PBY Catalina ұшақтарынан тұратын отыз ұшақ күштері Морон әуе базасынан ұшып кетті. Перонға бұл қозғалыстар туралы соғыс министрі генерал Франклин Лусеро алдын ала ескерткен болатын. Лусеро Перонға Либертадор ғимаратының астындағы бункерге қашуды кеңес берді. Бірінші бомба балалармен толған троллейбусқа түсіп, оның ішіндегілердің барлығын өлтірді. Осы уақытта көтерілісшілердің 4-ші теңіз жаяу әскер батальонының екі ротасы Каса Росадаға басып алу ниетімен аттанды. Бірі солтүстік қасбеттен 40 метр қашықтықта орналасты, ал екіншісі 100 метр қашықтықтағы Колон паркі мен Орталық пошта кеңсесінің арасында, Argentino Автомобиль клубының көлік тұрағында орналасты. Ондағы адал әскерлерді қарулы күштерге қосылған пероншыл азаматтар ертіп жүрді. Сағат 13:12-де кәсіподақ басшысы Гектор Юго Ди Пьетро, оның Бас хатшысы болмағандықтан, CGT-нің басшысы міндетін атқарушы, ұлттық телеарнада сөйлеп, барлық жұмысшыларды шақырды Федералдық округ және Буэнос-Айрес қаласы конституциялық үкіметті қорғау үшін CGT ғимаратының айналасына бірден шоғырлануға шақырды. Сонымен қатар, кәсіподақ өкілдері Буэнос-Айрес маңындағы зауыттардағы жұмысшыларды қала орталығына қарай жұмылдыруды бастады. Нәтижесінде, азаматтық қаза тапқандардың басым бөлігі Хуан Перонның президенттігін қорғау үшін Майо аланына көп сандаған жұмылдырылған жұмысшылар келген кезде болды. Глостер Метеор ұшақтары кенеттен келіп, орталық метродан шығып, жақын маңдағы көшелерде және Президент сарайының айналасында жиналған перонистердің үлкен тобын бомбалап, жазалау үшін жүздеген адамды өлтірді және жарақаттады. Полиция комиссары Рафаэль С. Пуглиесестің айтуынша, 14:00-де полиция байқауында, көптеген азаматтар Президент сарайына жүк көліктерімен келіп, оның айналасындағы Пасео Колон және Белграно жаяу жүргіншілер өткелдеріне жиналды. Глостер метеорлары кейін аман қалғандарды бомбалады, олар соңғы шомылу бомбалау шабуылдарынан кейін кері қайтып, базаға қарай бет алды. Көтерілісшілердің жер үсті шабуылдары 15:00-де әлсіре бастады, өйткені Каса Росаданың солтүстік қасбетіне айналып жатқан теңіз жауынгерлері Леандро Н. Алем және Виамонте көшелерінің қиылысында орналасқан ғимаратқа орналастырылған армияның артиллерия бөлімшелерінің атысына ұшырады. Оливьери әскери-теңіз флотының жоғары механика мектебінде көмек сұраған, бірақ ол 1-ші жаяу әскер полкінің элементтерімен қоршалған болатын. Олардың көбісі - азаматтық тұрғындар, 800-ден астамы жарақат алды. Президент гвардиясының 9 мүшесі Төңкеріс жасаудың сәтсіздігінен бас көтерген ұшқыштар Уругвайға баспана іздеуге баруға бұйрық алды. Кем дегенде 32 азаматтық және әскери ұшақ Карраско әуежайына қарай ұшып, оқ-дәрілері түспейінше бомбаларын тастауды жалғастырды. Олардың көпшілігі Карраскоға, ал тағы төртеуі Колонияға қонды. Бір Глостер метеордың апаты Кармелодан Рио-де-ла-Платаға ұшып түсті, шабуыл кезінде оның барлық отын сарқылып кетті. Ұшқышты жергілікті тұрғындар құтқарған. Ұшқыштар қыркүйекте Перон құлағанға дейін Уругвай үкіметімен тұтқындалды. 17 маусымда сағат 03:00-де сәтсіз төңкеріс жасаған үш жетекші Оливьери, Торанцо Кальдерон және Гарджолуға әскери тәртіп бойынша сотталатыны туралы хабарланды. Олардың әрқайсысына өмірлерін тоқтату үшін пистолет ұсынылды, бірақ Оливьери мен Торанцо Кальдерон бұдан бас тартты. Алайда Гарджоуло ұсынысты қабыл алып, сағат 05:45-те өз кеңсесінде өзін-өзі өлтіреді.
Faced with the failure of the intended coup, the rebel pilots received orders to head toward Uruguay to seek asylum. At least 32 civilian and military aircraft headed towards Carrasco Airport, continuing along the way to drop their bombs until they ran out of ammunition. Most of them landed in Carrasco, and four others in Colonia. One Gloster Meteor crash landed in the Río de la Plata off Carmelo, having exhausted all its fuel during the attacks. The pilot was rescued by a local resident. The pilots were interned by the Uruguayan government until the fall of Perón in September. At 03:00 on 17 June, Olivieri, Toranzo Calderón, and Gargiulo, the three top leaders of the failed coup, were informed they were to be tried under martial law and were each offered a pistol to end their lives, which Olivieri and Toranzo Calderón declined. Gargiulo, however, accepted the offer and committed suicide in his office at 05:45.
Салдары
Сол түні перонисттер сегіз шіркеуді, екі базиликаны және Курияның кеңсесін өртеп жіберді. Сол жылдың қыркүйек айында қарулы күштердің басым бөлігі Революция Либертадора деп аталатын төңкеріске қосылды, ол президент Перонды құлатты және 1958 жылғы президенттік сайлауға дейін созылған әскери диктатураны бастады, оны UCRI-дің Артуро Фрондизи жеңді. Пероншы партияға сайлауға қатысуға рұқсат берілмеген, бірақ Фрондизидің жеңісіне өзі мен Перон арасындағы келісім көмектесті. Көтерілісшілердің бір басшысы, радикалды Мигель Анхель Завала Ортис Революция Либертадора диктатурасы кезінде лауазымды адам болып қызмет етті, кейіннен 1963 жылы президент Артуро Ильия оны Сыртқы істер және ғибадат министрі етіп тағайындады. 2023 жылға қарай алаңның оңтүстік жағындағы кейбір ғимараттарда оқ пен оқпанның іздері көрініп тұрды.
Шығындар
Перондық көздер шамамен 400 адам қаза тапқан деп мәлімдейді. 1965 жылы Extra журналының журналисі Майо алаңындағы ұрыстар аяқталғаннан кейін бес жүзге жуық адам қаза тапқан немесе ауыр жарақат алған деп мәлімдеді. 1955 жылы 22 маусымда полиция комиссары Рафаэль С. Пульиз Буэнос-Айрестегі түрлі ауруханалардағы моргтардағы анықталған және анықталмаған денелердің санын жинағаннан кейін ресми полиция есебінде ресми өлім саны 136 деп жариялады. Жәбірленушілерді қабылдап, қайтыс болғандарды анықтау мен санауға көмектескен әртүрлі медициналық орталықтар: Қоғамдық көмек (62 адам), Аргерич (45 адам), Роусон (3 адам), Клиникалар (7 адам), Рамос Мехиа (7 адам), Алеман (2 адам), Фернандес (3 адам), Поликлиника дель Министерио де Хасиенда (3 адам), Поликлиника Милитар (2 адам), Поликлиника Ривадавия (1 адам) және Морг Юдициал (1 адам).