Кіріспе

Ninjago кейіпкері Банша () - Ирландияның Типперри округіне жататын ауыл. Ауыл Кашель және Эмли Рим католик архиепископиясының "Банша және Килмойлер" епархиясының (1858 жылы біріктірілген) бөлігі болып табылады. Ол тарихи Кланвильям барондығында орналасқан. Банша Реформацияға дейінгі Темплинрейрей еншілес қауымымен бірге орналасқан, оның Темплинхурни қалашығының атауы жемқорлық деп есептеледі. Ауыл аймақтың орталық нүктесі болса да, Rossadrehid-те орналасқан, ауылдық кремхана бір кезде сүт өнеркәсібін қызмет көрсеткен приходтың шеткі ауылында да бар.

Орналасқан жері

Банша Лимерик пен Уотерфорд қалаларын байланыстыратын Ұлттық негізгі жолда (N24) орналасқан. Ол Типперри қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай сегіз шақырым және Кахирден солтүстік-батысқа қарай он үш шақырым жерде орналасқан. Ауыл стратегиялық тұрғыдан Аерлоу Гленінің шығыс жағында орналасқан, ол приходтың үлкен бөлігін құрайды, сондай-ақ Галти таулары (орданс зерттеу карталарында Галти таулары деп жазылады), оның ішінде Ирландияның ең биік ішкі тау шыңы бар, Галтимор (917 метр немесе 3009 фут). 1807 жылы салынған Рим-католик шіркеуі, Ирландия шіркеуі сияқты, 1718 жылдан бастап қолданыста болған, бірақ жергілікті қауымның азаюына байланысты қазір жабық. Алайда, 1814 жылы салынған, биік мұнарасы бар ғимарат қоғамдық мақсаттар үшін пайдаланылады, ал айналадағы зират әлі күнге дейін осы аймақтың ескі отбасылары үшін жерлеу үшін қолданылады. Банша Алтын аңғарда орналасқан және оның табиғи әктас тастары бар Ирландиядағы ең жақсы жерлердің бірі. Араға өзен ауылды аралап, ескі Лисмакуе демеснесі елендер паркі арқылы ағады. Лимериктен Уотерфордқа дейінгі темір жол желісі де өтеді, бірақ 1852 жылы 1 мамырда ашылған темір жол станциясы 1963 жылы 9 қыркүйекте ұлттық темір жол компаниясы Córas Iompair Éireann-тің ұтымды саясатының бөлігі ретінде жабылды. Типперри темір жол стансасы, 8 км. қашықтықта орналасқан ең жақын темір жол станциясы. Баншада Bus Éireann 55 маршруты қызмет көрсетеді.

Тарих

Банша мен Килмойлер есімдері ежелгі жазбаларда кездеспейді, бірақ бұл аймақ әртүрлі шіркеу әкімшіліктеріне бөлінген. Қазіргі Банша және Килмойлер приходтары Templeneiry және Clonbullogue екі азаматтық приходтарының бәрін, сондай-ақ Киллардри, Реликмурри және Аттассел, Килшане және Корданганның төрт приходтарының бөліктерін қамтиды. 1291 жылғы Папалық салықтық жазбаларда Темплинри мен Клонбуллог Нахрих және Клонхалке деп жазылған, архиепископ О'Хедиан (1437) оларды Нарит және Клонболлиг деп атаған. Банша ауылы ежелгі қоныстанған деп саналады және оның негізгі географиялық ерекшеліктері мен қоршаған аймақтың жер иелері Сэмюэл Льюис 1837 жылы жарық көрген Ирландияның топографиялық сөздігіне нақты сипатталған. Тарихи тұрғыдан алғанда, бұл екі көшеден тұратын шағын компактты ауыл болды. Бенджамин Холфорд Баннер, Ирландия шіркеуінің ректоры Темплинри) және Кук Лэйн, ол Майн-стриттен тыс шағын анклав болды, ол жерде тұрған Корданган Манор Кук отбасы мүшелерінің есімімен аталған. Банша көпірінен (Ара өзенінен) Банша темір жол станциясына дейінгі станциялық жол шамамен бір ғасыр бойы стратегиялық маңызы бар болды, өйткені ол ауылды станцияға және қаймақханаға байланыстыратын сауда артериясы болды. Ауыл 20-шы ғасырдың аяғында "Галти Вью" тұрғын алабы ескі ауыл диірменінің жанында Глэйбте дамыған кезде кеңейді. 21-ші ғасырдың басында ескі зираттың солтүстік шекарасына іргелес "Мастер Хорганның өрісі" заманауи тұрғын үй ауданы ретінде дамыған кезде одан әрі кеңейтілді. Алдыңғы онжылдықтарда бұл жердің иесі Питер Хорган мырзаның туған жері Килмихаел, Корк графлығы, бұл жер Тәуелсіздік соғысы кезінде сол жерде болған атақты тұзақтың орны ретінде атақ алды, бұл факт ескі қожайынның мақтанышы болды. Хорган мырза ұзақ уақыт бойы Банша Бойз Ұлттық мектебінің директоры болды. Ол өз бақшасының шекарасында өзен жағасында өз сағаларын өсірді, бірақ қазір олар жоқ. Бұл құрттар сабақта кез-келген уақытта пайда болып, өз бетінше оқушыларды тиімді түрде қорқытатын. Дегенмен, ол Оливер Голдсмиттің "Ауыл мұғалімі" романын еске түсіретін сүйікті кейіпкер болды. 1960 жылдары салынған ауылдың телефон станциясы және 20-ғасырдың ортасында Macra na Feirme-дің басында тұрған, шіркеудегі жас фермерлер бірлестігімен салынған "Фермерлер залы" деген ағаш ғимарат болды. Ол би, сатиралық шоулар, "понго" (қазіргі заманғы бингоның бір түрі) және 1962 жылға дейін жексенбі күндері жергілікті тұрғындар үшін кездесу ретінде пайдаланылды. Ғимарат 1960 жылға дейін сақталды, бірақ ол құрып кеткендіктен, ақырында жабылды, содан кейін Парохиялық зал ауыл мен оның айналасындағы жалғыз ойын-сауық орталығы болды.

Муинтер на Тире

Банша ұлттық атаққа ие болды. 1946 жылы Мунтир на Тиредің негізін қалаушы Джон Канон Хейс Банша мен Килмойлер приходтық діни қызметкері болып тағайындалды. Canon Hayes-тің күш-жігерінің арқасында Bansha Rural Industries фабрикасы ашылды және Ирландияның ішкі нарығына арналған консерванттарды өндіруде сәттілік алды. Сол кезде Банша көптеген "Муинтир на Тире" бастамаларын әзірлеуде алдыңғы қатарда болды және 1950 жылдары "Үрнекті шіркеу" деген лақап атпен танылды. Банша әлі күнге дейін негізінен ауыл шаруашылығы экономикасына сүйенсе, онда сүт шаруашылығы басты алаңдаушылық болып табылады, оның көптеген тұрғындары Типперри, Кахир және Клонмель сияқты көршілес қалаларда өнеркәсіп пен сауда саласында жұмыс істейді, олар күн сайын жұмыс істейді. Мұнан кейін "Муинтер на Тайр" компаниясының төрағасы болып жергілікті жердің өкілі Рев. Морис Моррисси Дромлайннан.

Парламенттік дәстүр

Өзінің салыстырмалы көлеміне қарамастан Банша ауылының парламенттік дәстүрі ерекше және ерекше, өйткені оның екі тұрғыны Тіпперри округінің әртүрлі парламенттерінде болды. Джон Куллинан, Ұлттық лиганың мүшесі және Гейллік спорттық қауымдастықтың белсендісі, 1900 жылдан бастап, 1918 жылы Синн Фейн Ирландия парламенттік партиясын көптеген сайлау округтерінде құлатуымен әйгілі сайлауда жеңілгенге дейін Вестминстерде парламенттің ұлттық мүшесі болды. Майкл Феррис 1989 жылдан 2000 жылдың 20 наурызында 69 жасында Лиссабонда парламенттік іс-әрекет кезінде қайтыс болғанға дейін Dáil Éireann-те Teachta Dála болды. Жалпы, ол Оирахтаста (парламентте) жиырма жылдан астам қызмет етті, ол 23 сәуірде 1975 жылы алғаш рет Seanad Éireann сайланды. Ол Еңбек партиясының мүшесі және ауыл шаруашылығы және әлеуметтік мәселелер бойынша көрнекті өкілі болды. Ол өзінің ата-бабасы Патрик Ферристің ізімен жүрді, ол 20-шы ғасырдың алғашқы жылдары Типперри (СР) округі кеңесінің мүшесі болды. Семус Райан, жақын маңдағы Килфеакл қаласындағы Дирпарктің тумасы, 1933 жылы қайтыс болғанға дейін Ирландия Сенатының мүшесі болды. Мистер Райан мен оның әйелі Агнес Хардинг 1918 жылы Дублиннің Парнелл көшесінде алғашқы сауда дүкенін ашты. Олар сүт өнімдерін сатумен айналысты және өз бизнесін тез дамытып, алдағы 40 жылда Дублинде отыздан астам мейрамханалар мен дүкендер желісін құрды. Раян қайтыс болғаннан кейін, оның жесірі бизнесті жалғастырып, оны кеңейтті. Олардың қызы Голливуд актрисасы Кэтлин Райан болды, ол 1940-1950 жылдары көптеген фильмдерде ойнады, ал олардың ұлы Джон суретші және әдебиет адамы болды, ол 1950 жылдары богемалық Дублин туралы әйгілі мемуар жазды.

Дарби Райан

Диармуид О Риан (Дарби Райан) 1777 жылы Баншадағы Эшгроув қаласында дүниеге келді. Оның композицияларына "The Peeler and the Goat" кіреді, ол бүкіл Ирландияда кеңінен тараған және эмигранттар бүкіл әлемге алып кеткен баллада немесе сатира. Оның "Типперри-минстрельси" шығармасының көшірмелері Британ мұражайында және Корольдік Ирланд академиясында сақталған. Райан 1855 жылы қайтыс болды және Баншадағы ескі зиратта жерленген.

Сэр Уильям мен леди Батлер

Генерал-лейтенант, ардагер. Сэр Уильям Фрэнсис Батлер, ГКБ, ПК (1838 жылы 31 қазан - 1910 жылы 7 маусым), солдат, жазушы және авантюрист, 1905 жылдан бастап 1910 жылы қайтыс болғанға дейін Банша замогында зейнеткерлік өмір сүрді. Сэр Уильям бірнеше шақырым қашықтықта "Суирвилл" қаласында, Баллислатин қаласында дүниеге келген. Ол Канада мен Үндістанда, бірақ негізінен Африкада, оның ішінде Ашанти соғыстары мен генерал сэр Гарнет Уолслидің басшылығымен Зулу соғысына қатысты. 1898 жылы Оңтүстік Африкадағы Британ армиясының бас қолбасшысы болды, ол қысқа уақыт бойы жоғары комиссар болды. Оның отаршылдыққа қатысты көзқарастары жиі дау туғызады, өйткені ол қызмет еткен Британ империясының көптеген аванпостарындағы жергілікті тұрғындарға жанашырлық танытты. Оның әйелі, әйгілі шайқас суретшісі, Элизабет Томпсон (18461933), Леди Батлер ретінде белгілі, 1922 жылға дейін қалада өмір сүруін жалғастырды, содан кейін ол Горманстон қасабасына, Мит графтығына, ең кіші қызы Эйлинмен бірге, 1911 жылы 15-ші виконт Горманстонмен (18781925) некелескеннен кейін виконт Горманстон (18831964) болды. Леди Батлер 1933 жылы 87 жасында қайтыс болды және Горманстоннан бір жолдың үстінде, Мит графтығындағы Стамуллен зиратында жерленді. Оның көптеген әйгілі суреттерінің арасында Қырым соғысындағы сахнаны бейнелейтін "Ролл Колл" суреті бар. Бұл суретті Виктория патшайым сатып алған, ол Корольдік коллекцияның бір бөлігі болып табылады және қазір Букингем сарайында. Оның қызы Айлин Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш ұлының екеуі, Уильям, 16-шы лорд Горманстон және Стивен Дюнкеркте (1940) және Анциода (1944) қайраткерлік әрекетке ұшырап, қаза тапты. Екі ұл да ағасы Роберт пен сіңлісі Антуанеттамен бірге балалық шақтағы көптеген күндерін Банша замогында өткізді, онда олар бір кезде Ирландияның Азамат соғысы кезінде Банша және оның айналасындағы аймақтар еркін мемлекет күштері мен жергілікті республикашылар арасындағы шайқастар үшін ұшқыш кабинасы болған. Сэр Уильям мен леди Елизаветаның ұрпақтарына олардың Лондонда тұратын 17 - виконт Горманстонның немересі кіреді.

Спрингхаустың Маккарти отбасы

Карберидің Маккарти Риа отбасы Батыс Корк қаласында ескі Геллдік тәртіптің аристократтары, Карбери бароны ортағасырлық принцтері болды. 15 ғасырдың басынан бастап олардың негізгі орталығы Кинсаль маңындағы Килбриттен қасаратында болды. Денис Маккарти Рей 17-ші ғасырдың аяғында Баншаға жақын Спрингхауста қоныстанды, онда ол сарай салып, 17 мың гектар жері болды, ол өз заманында Еуропадағы ең үлкен егістік деп саналды. Қылмыстық заңдардың қатаңдығына байланысты оның немересі, сондай-ақ Денис деп аталатын, Францияға жер аударылды, ол 1761 жылы Берридегі Аргентон қаласында қайтыс болды. Джюстин Маккарти (1744-1811), жер аударылған Денистің ұлы, әкесінің меншігін іске асырып, Тулузада қоныстанды. Ол жақсы тілші және классикалық ғалым болды. Ол көркем өнерді дамытып, Францияның ең көркем кітапханаларының біріне ие болды, ол Париждегі патшаның жинағына теңесті. Оның әйгілі ирландтық тегі болғандықтан, оны 1776 жылы король Людовик XVI Тулуза графы етіп атанды және Париждегі француз король сотының құрметтеріне қабылданды. Ол отбасымен бірге Тулуза қаласында, Маж көшесі, 3 мекен-жайында орналасқан сән-салтанатпен салынған сарайда тұрды. Графтың ең танымал баласы - аббат Николас Туит Маккарти, сондай-ақ графтың бір меншігі бойынша аббат де Левиньак деп аталады. Ол атақты иезуит уағыздаушысы болды, ол Ансидегі Санкт-Петр соборында жерленген. Граф Юстин қайтыс болғаннан кейін оның кең меншігі таратылды және отбасылық қоныстардың бір бөлігі ретінде қала үйі оның кіші ұлына, Юстинга сатылды, ол 1862 жылы 77 жасында қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Отбасылық меншіктен қалған барлық тұрғын үй 1873 жылы Тулузадағы Courtois de Vicoze банкирлер отбасына сатылды және әлі күнге дейін әйгілі банк залы болып табылады. Көп ұзамай Тулузаның соңғы графы Николас Маккарти Реа, Джозеф Патрик Маккартидің ұлы (1779-1862) және түпнұсқа граф Юстиннің немересі қаламен қоштасып, шамамен бір ғасыр бойы созылып келген отбасылық байланысын аяқтады. Граф 20 ғасырда өмір сүріп, 1906 жылы қайтыс болды, бұл 132 жылдан кейін Францияда Спрингхаус Маккартилерінің еркек желісін аяқтады. Ирландияда Маккарти отбасы жазалау кезеңінде діни қызметкерлерді қорғаушылар ретінде танымал болды, ал Спрингхауз қуғын-сүргіннен қашып жүрген діни қызметкерлерге қауіпсіз баспана болып саналды. Доно Маккарти 1713 жылы 16 тамызда Спрингхаус деген латынша сөздің латыншашасы болған Вилла Домус Фонтисте Корк және Клойн епископы болып тағайындалды. Отбасы мүшесі Эдвард Маккарти (1739-1823) Кашель және Эмли епархиялық дін қызметкерлерінің бірі болды және Баллинахинч пен Киллоскуллидің приходтық діни қызметкері болды. Ричард Лаллор Шейл (17911851), Ирландияның саясаткері, Типперри округі бойынша парламент мүшесі, жазушы және оратор, Уотерфорд маңындағы Беллвью қаласынан Эдвард Шейл мен Спрингхаустан Кэтрин Маккартидің ұлы. Кейінгі ұрпақтың тағы бір отбасы мүшесі - Кэтрин, Патрик Маккартидің қызы, фермер, Баллигуртин, Килмойлер, 1912 жылы суға батып кеткеннен аман қалған. Спрингхаус отбасы әлі де Ирландияда тірі, отбасының соңғы тармағы 20 ғасырда Банша маңындағы Барнлоу қалашығының ортағасырлық атауы "Кулавангада" (Куль ан Мхонгайн) өмір сүрді және сол отбасының мүшелері әлі де жақын маңдағы Типперри қаласында және Ирландияның басқа жерлерінде тұрады. Францияда 1906 жылы соңғы графтың өлімімен ерлердің туысы жойылғанмен, Тулуза граф Юстині қызы Кристина Мари арқылы қан желі жалғасты. Кристина Маркиз де Сент-Герьдің Августин де Рейге үйленді және олардың ұрпақтары әлі күнге дейін Тулузадан бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан Сент-Герь замогында тұрады. Спрингхаустағы отбасылық үлкен үй 19-ғасырдың басында бұзылды, Килшане үйінің алаңында көл жағасына жақын жерде қалған іздері ғана қалды, оны 1820 жылдары оларды ауыстырған Лоу отбасы салған және Кенмареде, Керри округі. Спринг Хаустың ескі сарайы сол есімді басқа бір үймен алмастырылды, оған Маккартилер көшіп барды, ал бұл үй кейіннен "Арагслиа" деп аталды, ол әлі күнге дейін сақталған. "Арагслиа" құрылысына арналған тастар жақын маңдағы Дромлинде орналасқан ескі қамалдың қираған жерінен алынды. Спрингхаус немесе Спрингхаус жерінің атауы сарайдың артқы жағындағы сарайдың жанында орналасқан ағашқа жақын бұлақтан немесе құдықтан пайда болды және қалашықтың аты осыдан кейін пайда болды. Спрингхаустың Маккартилері де өздерінің "Банши" (Клиодхана) бар, оның тарихын Томас Крофтон Крокер 1825 жылы жарық көрген "Тыңтүстік Ирландияның ертегілері ...

Басқа да танымал тұлғалар

Фрэнк Бейкер (1889-1961), крикетші және Корольдік әскери-теңіз флотының офицері.

Қоғам және іс-шаралар

Банша ауыл шаруашылығы шоуы жыл сайын өткізіледі, оған тамыз айының соңында фестиваль аптасы қосылады. Көңіл көтеру үшін Суир, Ара және Ахерлоу өзендерінде аң аулау және балық аулау кең таралған. Сондай-ақ, Банша гольф қоғамы, Ассоциация футбол (футбол) және Галти Роверс ГАА Хёрлинг және Гейл футбол клубы (ГАА-ға мүше, 1885) сияқты бірқатар спорттық клубтар бар. Банша ұзақ уақыт бойы жылқы жарыстары мен асыл тұқымды мал өсірумен байланысты.