Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rise Above: The Tribe 8 Documentary - Трейси Фланниганның режиссері және продюсері Трейси Фланниганның Tribe 8 тобы туралы көркем фильм.
Rise Above: The Tribe 8 Documentary is a feature film about the all women queercore punk band Tribe 8 directed and produced by Tracy Flannigan.
Сипаттама
Фильмде олардың тікелей эфирдегі орындары, жұмыста және жолда өмірінің ашық сәттері, сондай-ақ Мичиган әйелдерінің музыка фестиваліндегі дау-дамайлар баяндалады, бұл тек әйелдер музыка фестивалі, оларды наразылық пен мақтаудың сазлы сазлылығына ұшыратты. Сонымен қатар музыка мен саясаттың артында тұрған күлкілі және жылы адамдарды да суреттейді. 1994 жылы Мичиган әйелдерінің музыка фестивалінде болған дау-дамай туындысынан басталып, фильм топтың төрт жылдығын баяндайды. Сахнада ұсынылатын сору, садомазохисттік әрекеттер және макияждық кастрация бейнелері көрермендерді шок үшін шоқтай бермейді, мысалы, Линн Бридлав, бас әнші дильдоға белдік киген. Бридлав жиі аудиториядан жас жігіттерді өзіне "қызмет көрсетуге" шақыратын, бұл әрекет еркек жыныстық қатынасқа деген табуды бұзуға мүмкіндік берді. Бұл деректі фильм топ мүшелерінің жеке өмірлерін тереңдете түседі.
The film chronicles live performances, candid moments of their lives at work and on the road, and the controversy at the Michigan Womyn's Music Festival, an all women's music festival, that landed them in a quagmire of protest and praise from a fiercely divided crowd. It also captures the truly funny and warm people behind the music and the politics. Starting with their controversial gig at the 1994 Michigan Womyn's Music Festival, the film chronicles four years of the band. The images presented on stage of blow jobs, sadomasochistic acts and mock castrations are not shocking the audience for shock's sake, for example Lynn Breedlove, the lead singer wore a strap on dildo. Breedlove often got young men up from the audience to "service" her, this act was to break the taboo of straight male penetration. The documentary portrays on a deeper level through the band members' intense personal disclosures.
Қабылдау
Чак Уилсон LA Weekly басылымында жазғандай, "фильм түсіруші Трейси Фланниган бәрін жақын алып, сонымен қатар осы әйелдердің өмірлері тек шынайылыққа негізделген саяси салмақ алады". Бұл сұхбаттар олардың не үшін істеп жатқанын түсіну мен құрметтеуді қамтамасыз етеді. Әнші Линн Бридлав пен оның анасымен сұхбат алу ерекше қызықты. Бұл деректі фильмнің қорытындысында айтыс-тартысқа толы қойылымның әзіл-сықағы мен физикалық ерекшелігі осы бес адамға тірі болудың қуанышын сезіну үшін тыныштық сыйлайды. Кевин Томас Лос-Анджелес таймс газетінде былай дейді: "Олардың әндерінің сөздері жанжалға батып, саяси көзқараспен жазылған, бірақ сонымен қатар, азат, қанағаттандырарлық өмір сүруді үйренген адамдардың қуанышын сезінетін". Денис Харвидің Variety журналына берген шолуында фильм "Түгелден-тұрыс, толықтай қызықты деректі фильм лесбиян қауымдастығының бүлікшіл шеттік элементтерді кеңінен қабылдауына қатысты ерекше көзқарасты ұсынады" деп жазылған. Чикаголық Reader журналының Рис Пендлтон бұл "режимдік деректі фильм" және "әдеттегі драма 1994 жылы басталған" деп атап өтті.
As Chuck Wilson writes in LA Weekly, "Filmmaker Tracy Flannigan gets it all in close up, but also captures the rich and complex life stories of these women, whose lives take on political weight based on sheer authenticity". These interviews inform an understanding and respect for why they do what they do. Especially insightful are the interviews with singer Lynn Breedlove and her mother. This documentary concludes that it is the humor and physicality that lies within the controversial performance that gives these five individuals the peace to experience the rapture of being alive. Kevin Thomas, in the Los Angeles Times, says "their lyrics are confrontational and political, but also cathartic exudes the sheer exhilaration of individuals who have learned how to live liberated, fulfilling lives." Dennis Harvey's review for Variety states the film is "A suitably raw, wholly engaging documentary offers a unique perspective on the lesbian community’s own shift to a more encompassing embrace of rebellious fringe elements". Reece Pendleton of Chicago Reader noted it was "a routine documentary" and "only real drama dates to 1994", noting when a protest was held against the band.
Марапаттар
Фильм көптеген марапаттар алды, соның ішінде "Фреймлайн" кинофестивалінде "Үздік деректі фильм" Сан-Францискода, "Көрермендер сыйлығы" Гамбург гей және лесбиян кинофестивалінде және "Өзгере түсетін таланттар" сыйлығы OUTfest, Лос-Анджелес гей және лесбиян кинофестивалінде.
The film has won many awards, including "Best Documentary" at Frameline Film Festival in San Francisco, "Audience Award" at the Hamburg Gay and Lesbian Film Festival, and the award for "Outstanding Emerging Talent" at OUTfest, the Los Angeles Gay and Lesbian Film Festival.