Кіріспе
Чарльз Энтони Карузо (Carl Anthony Caruso, 15 шілде 1929 - 15 ақпан 2012), Чарльз Энтони деген атымен жақсы танымал, американдық актер және тенор, операдағы компримарио кейіпкерлерін бейнелеуімен танымал. Энтони Метрополитен опера театрында басқа әртістерге қарағанда көбірек қойылымдарға қатысқан. Ол 2004 жылы компаниямен елу жылдық мерейтойын атап өтті және 2010 жылы 28 қаңтарда Метте "Турандот" кинотеатрында қарт император Альтум рөлінде қоштасты.
Charles Anthony Caruso (né Calogero Antonio Caruso; July 15, 1929 – February 15, 2012), better known by his stage name of Charles Anthony, was an American actor and tenor noted for his portrayal of comprimario characters in opera. Anthony had the distinction of appearing in more performances at the Metropolitan Opera than any other performer. He celebrated his fiftieth anniversary with the company in 2004, and gave his farewell in the role of the aged Emperor Altoum in Turandot, at the Met, on January 28, 2010.
Алғашқы жылдар
Энтони Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында Сицилиядан келген иммигранттардың баласы болып дүниеге келді. Ол Нью-Орлеанс Лойола университетінде музыканы оқыды, ол жерде Дороти Хулс, сондай-ақ Одри Шу және Гарри Теярдтың мұғалімі оқыды; ол 1951 жылы бітірді. Тенор 1947 жылы Нью-Орлеан опера қауымдастығында Il trovatore-де хабаршы рөлін орындады. Жиырма екі жасында ол өзінің туған атымен Метрополитен Операсының Ауа аудициялары үшін сынақтан өтті. Ол сынақтан жеңіске жетті, бірақ сэр Рудольф Бинг оны Энрико Карузомен салыстыруға шақырады деп, тегін тастауға көндірді.
Метрополитенде
Антони 1954 жылы 6 наурызда "Метрополитенде" алғаш рет Борис Годуновтың "Симплтон" ролін ойнады, ол ағылшын тілінде айтылды. Сыншылар таң қалды; The New York Times жазды: "Мистер Энтони сақ болса жақсы болар еді. Егер ол басқа шағын рөлдерді де дәл осылай орындаса, онда ол өмір бойы кейіпкер әншісі ретінде белгіленеді". Бұл шындыққа сай болды, бірақ Антони өзінің мансабының басында үлкен рөлдерді орындады (оның ішінде Дон Оттавио, Герва Неллидің Донна Аннасына, Дон Джованниде), ол компримарио әншісі ретінде өз белгісін қалдырды. 1992 жылдың 17 ақпанында Пуччинидің "Тоска" операсының екінші актісін орындаудан кейін Энтони сахнадағы рәсімде Джордж Чехановскийдің Метрополитен операсында өнер көрсеткен әртістердің рекордын бұзуымен құрметті. Зейнеткерлікке шыққанға дейін Энтони компаниямен 59 маусым ішінде 2928 рет өнер көрсетті. Ол сондай-ақ Нью-Йорктегі International Alliance of Theatrical Stage Employees Local One-тің құрметті мүшесі болды. Метрополитен операсынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол Флорида штатының Тампа қаласында өмір сүрді.
Теледидарда
Энтони Меттің көптеген телеарналарына кірді, соның ішінде Otello (Джеймс Левин жүргізген, 1979), Elektra (Биргит Нильсонмен, 1980), Un ballo in maschera (Катия Ричиареллимен, 1980), Il trittico (Рената Скотттомен, 1981), Rigoletto (Луи Киликомен, 1981), Der Rosenkavalier (Дэме Кири Те Канавамен, 1982), Idomeneo (продюсері Жан Пьер Поннелл, 1982), Tannhäuser (Ричард Кассиллимен, 1982), Дон Карлос (Плацидо Доминго мен Мирелла Френиге қарама-қарсы), Ernani (Лучиано Павароттимен, 1983), Lohrineng (Питер Хофманмен, 1986), Diogues des Carmélites (режиссері Джон Декстер, 1987), Ariadne Naxos on Naxos (Норманмен, 1988), Il trittico (Рита Ричитокомен, 1981), Il Rosenkavalier (Дэме Кири Те Канавамен, 1982), Idomeneo (продюсері Жан Пьер Пон Поннелле, 1982), Tannhäuser (Ричард Кассиллимен, 1982), Дон Карлос (Пласси (Пласидо Доминго Доминго және Мирелло мен Мирелла Френиге қарама, 1983), Ernani (Лучианомен, 1983), Lohrin (Питомен, 1986)), Lohrin (Питер Хоф, 1986), Diogues des Carmé des Carmé des Carmélites (Джережис де Дела де Декс Декстермен, 1987); 1988), Un ballo in maschera (Кери де Стрио Декторе, 1987), Ария Декторе, 1988 (Кэкс Рио Дек, Касси, Касси, Кати, Кати, Режис, Режис, 1981); Режис, (К, 1981; Ария, 1981; Ария, 1981; А. Карьерасының басында ол Хектор Берлиоздың қасиетті ораториясы L'enfance du Christ (1964) адаптациясында CBS телеарнасында Альфредо Антонинидің музыкалық жетекшілігімен (Шеррилл Милнес, Джорджио Тоцци және Ара Берберрианмен) пайда болды.
Студиялық жазбалар
1956 және 1957 жылдары тенор "Метрополитен опера" рекорд клубы үшін "Хоффманның әңгімелері", "Паглиаччи", "Ла перихоле" (Патрис Мунсел және Теодор Уппманмен) және "Дон Паскуале" (Сальваторе Бакалонимен) шығармаларынан үзінділер жазды. 1982 жылы Энтони Гастонның "La traviata" әнімен (1958 жылы Мария Калласпен бірге әндеген) Левиннің "Стратас", "Доминго" және Корнелл МакНейлдің жетекші рөлдерін орындады. 1990 жылы Левин жетекшілік еткен "Аида" фильмінде хабаршы рөлін орындады.
Өлім
2012 жылы 15 ақпанда 82 жасында Флорида штатының Тампа қаласында бүйрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.