Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өрттерді анықтау үшін көрініс желісі құрылғысы Осборнның өрт сөндіру құрылғысы - өрт сөндірушілерді жауын-шашынға қарсы ескерту үшін түтінге бағытталған бағытты (азимутты) табу үшін өрт сөндірушілер қолданатын алидада түрі.
A line of sight device for locating fires
The Osborne Fire Finder is a type of alidade used by fire lookouts to find a directional bearing (azimuth) to smoke in order to alert fire crews to a wildland fire.
Тарих және дамуы
Бұл құрылғыны 1840 жылы сэр Фрэнсис Рональдс Лондондағы өртке қарсы күреске көмектесу үшін ойлап тапты. Ол өзінің жаңалығын "Өрт сөндіруші" деп атады. Рональдс отты анықтаушы күзет мұнарасының үстіндегі теодолиттен тұрады. Бағыттауыштар мен көкжиектен қоршаған жерлерге дейінгі тік бұрыштар панорама түріндегі қоршаған цилиндрде немесе аспаптың түбіндегі дөңгелек үстелде тіркелді. Осылайша, тіпті қараңғыда да оттың қай жерде тұрғанын анықтай алатын. Қазіргі нұсқасын Уильям "W. Б. " Осборн, Портлендтен, Орегоннан келген АҚШ орман қызметі қызметкері, 1915 жылдан бері қызметте. Осборн мырза сондай-ақ орман жағдайының панорамалық жазбаларын жасау үшін фото түсіру транзиті, сондай-ақ өрт сөндіру үшін суға арналған бүгілетін рюкзакты (АҚШ-та 1935 жылы патенттелген) жобалаған. Көптеген өрт сөндіру құрылғылары 1920 жылдан 1935 жылға дейін шығарылды, бірақ өндіруші Leupold & Stevens, Inc. 1975 жылдан кейін зауыт бөлшектерін шығаруды тоқтатты. Соңғы жылдары өртке қарсы бақылау мұнараларының қайта пайда болуы мен қалпына келуіне байланысты жаңа Осборн құрылғылары қажет болды. АҚШ Орман қызметі, Сан-Димас технология және даму орталығы (SDTDC) Озборн өрт іздеушілерінің нашарлап бара жатқан жағдайы туралы хабарласты. Жаңа Осборн жасау үшін пилоттық бағдарлама Palmquist Tooling, Inc. өндірушісімен келісілді, енді Осборн отты табушылар тағы да қол жетімді.
The forerunner to the device was invented around 1840 by Sir Francis Ronalds to help combat fire in London – he also named his innovation the “Fire Finder”. Ronalds' fire finder comprised a theodolite atop a watchtower. Bearings and vertical angles from the horizon to surrounding features were recorded either on a surrounding cylinder in the form of a panorama or on a circular table at the base of the instrument. The location of any fire could thus be pinpointed even in the dark. The modern version was created by William "W. B." Osborne, a United States Forest Service employee from Portland, Oregon, and has been in service since 1915. Mr. Osborne also designed the photo recording transit for making panoramic records of forest conditions, as well as a collapsible water bag knapsack for firefighting (U. S. patented in 1935). Many fire finders were manufactured from 1920 through 1935, but the manufacturer, Leupold & Stevens, Inc., stopped production of replacement parts after 1975. In recent years, with the resurgence and recovery of fire lookout towers, new Osborne devices were needed. The U. S. Forest Service, San Dimas Technology and Development Center (SDTDC) was contacted regarding the deteriorating condition of the Osborne Fire Finders housed in fire lookouts throughout the United States. A pilot program to create new Osbornes was coordinated with manufacturer Palmquist Tooling, Inc., and now Osborne Fire Finders are once again available.
Қолдану
Жүйе аймақтың топографиялық картасынан тұрады, ол көлденең кестеге бағдарланған және ортасында дөңгелек жиекті градустармен (және бөлшектермен) бітірілген. Картаның үстінде, сақинаның қарама-қарсы жағында екі бақылау диафрагмасы орнатылған және олар доғаның айналасында жылжиды. Құрылғы бақылаушы жақын орналасқан қарау тесігі арқылы қарап, одан әрі қараудағы көлденең шашты отқа сәйкестендіре алғанға дейін нысананы жылжыту арқылы қолданылады. Өрт сөндіруші көзқарас астындағы градустық сақинадағы градустарды белгілейді. Ертедегі өрт іздеушілер үстелдің деңгейі мен биіктігіне негізделген биіктікті шамалап, кез-келген ерекше жер бедері ерекшеліктеріне және картада көрсетілген масштабты пайдалану арқылы өрттің қашықтығы мен шамамен орналасуын есептей алды. Алайда, нақты тәжірибеде өрт қашықтығы мен орны, әдетте, өрттің нақты орнын анықтау үшін қиылысу әдісін қолдана отырып, екі немесе одан да көп өрт сөндіру құрылғысымен жабдықталған мұнараларды пайдалану арқылы анықталды. Орталық станциядағы диспетчерлер компасты пайдаланып, әрбір хабарлау мұнарасының орналасу сызықтарын үлкен картаға белгілеп, хабарланған бағыттардың қиылысуын тез табу үшін пайдаланды. Бүгінде өрттің орнын нақты анықтауды бір ғана өрт сөндіру құрылғысымен және цифрлық биіктік моделімен (DEM) бірлесіп жасауға болады.
The system is composed of a topographic map of the area oriented and centered on a horizontal table with a circular rim graduated in degrees (and fractions). Two sighting apertures are mounted above the map on opposite sides of the ring and slide around the arc. The device is used by moving the sights until the observer can peek through the nearer sighting hole and view the cross hairs in the further sight aligned with the fire. The fire lookout notes the degrees on the graduated ring beneath the sight. Early Fire Finders were capable of a crude estimate of elevation based upon the level and elevation of the table, calculating distance and rough position of the fire by reference to any distinctive terrain features and by use of the scale shown on the map. However, in actual practice, fire distance and location were normally established using two or more Fire Finder equipped towers, using the intersection method to fix the precise location of the fire. Dispatchers at a central facility used a compass rose to mark lines of position from each reporting tower onto a large map to quickly find where the reported bearings intersect. Today, a more precise determination of a fire location can be made by the use of a single Fire Finder in conjunction with a digital elevation model (DEM).