Фридрих Август Вольф: Классикалық филологияның негізін қалаушысы

Кіріспе

Неміс филологы (1759–1824)

Фридрих Август Вольф (15 ақпан 1759 – 8 тамыз 1824) – неміс классигі, классикалық және қазіргі филологияның негізін қалаушысы деп есептеледі.

Өмірбаян

Вольф Нордхаузенге жақын Хайнродеде дүниеге келді. Әкесі ауыл мектебінің мұғалімі және органшы болған. Гимназияда ол латын, грек, француз, итальян, испан тілдерін және музыканы оқыды. 1777 жылы, екі жыл бойы жеке оқығаннан кейін, он сегіз жасында Вольф Геттинген университетіне түсті. Әңгімеге сүйенсек, ол университетте "филология" факультеті болмаса да, соған оқуға түсуді қалаған. Бірақ оның өтініші қабылданды. Ол кезде Кристиан Готтлоб Хейне факультет мүшесі болды. Хейне Вольфты өзінің лекцияларынан шеттетумен қатар, Гомерге қатысты оның пікірлерін сынады. Бұл Вольфты тоқтатпады, ол университет кітапханасында оқуын жалғастырды. 1779 жылдан 1783 жылға дейін Ильфельд пен Остеродеде сабақ берді. Платонның "Симпозиум" атты еңбегін жариялады, ал 1783 жылы Пруссиядағы Галле университетінде кафедра меңгерді. Галледе (1783–1807) Ұлы Фридрихтің басшылығымен қызмет атқаратын министрлердің қолдауымен Вольф алғаш рет "филология" деп аталатын ғылымның негізін қалады. Ол филологияны ежелгі мәдениеттерде көрінетін адам табиғатын зерттеу деп анықтады. Оның әдістері тарихты, жазуды, өнерді және ежелгі мәдениеттердің басқа да мысалдарының зерттелуін қамтиды. Ол тарих және тіл білімін түсіндіру арқылы үйлестіреді, онда тарих пен лингвистика ажырамас бірлікке бірігеді. Бұл Вольфтың Галледегі филологиялық семинарының идеалы болды. Галледегі кезеңінде ол студенті Филипп Август Бёкке әсер еткен Демосфеннің "Лептинелеріне" (1789) түсіндірме жариялады. Сондай-ақ "Prolegomena ad Homerum" (1795) еңбегін шығарды, бұл Хейненің плагиат айыптауларына себеп болды. 1806 жылы француздардың басып кіруінен кейін Галледегі профессорлық қызметі аяқталды. Ол Берлинге көшті, онда Вильгельм фон Гумбольдттан көмек алды. Кейін ол тағы да профессорлық лауазымға ие болды, бірақ бұрынғыдай табысқа жете алмады және аз жазды. Оның аяқталған еңбегі "Ежелгі ғылымның бейнесі" (Darstellung der Alterthumswissenschaft), Берлинде (1807) жарық көргенімен, негізінен Галле кезеңіне жатады. Медициналық кеңес бойынша Вольф оңтүстікке сапарлады, бірақ Марсельге жолда қайтыс болып, сол жерге жерленді. 1840 жылы оның құрметіне медаль соғылды.

Wolf was born in Hainrode, near Nordhausen. His father was the village schoolmaster and organist. In grammar school, he studied Latin and Greek as well as French, Italian, Spanish, and music. In 1777, after two years of independent study, at the age of eighteen, Wolf went to the University of Göttingen. Legend has it that he chose to enroll in the department of "philology", despite the fact that the university had none. His enrollment was nonetheless accepted as submitted. At the time Christian Gottlob Heyne was a member of the faculty. Heyne excluded Wolf from his lectures, and criticized Wolf's views on Homer. Wolf was undeterred and pursued his studies through the university's library. From 1779 to 1783, he taught at Ilfeld and Osterode. He published an edition of Plato's Symposium, and in 1783, he was awarded a chair at the University of Halle in Prussia. It was in Halle (1783–1807), with the support of ministers serving under Frederick the Great, that Wolf first laid down the principles of the field he would call "Philology". He defined philology as the study of human nature as exhibited in antiquity. Its methods include the examination of the history, writing, art and other examples of ancient cultures. It combines the study of history and language, through interpretation, in which history and linguistics coalesce into an organic whole. This was the ideal of Wolf's philological seminarium at Halle. During Wolf's time at Halle he published his commentary on the Leptines of Demosthenes (1789), which influenced his student Philipp August Böckh. He also published the Prolegomena ad Homerum (1795), which led to accusations of plagiarism by Heyne. The Halle professorship ended after the French invasion of 1806. He relocated to Berlin, where he received assistance from Wilhelm von Humboldt. Later he once more took a professorship, but he no longer taught with his old success, and he wrote very little. His most finished work, the Darstellung der Alterthumswissenschaft, though published
at Berlin (1807), belongs essentially to the Halle time. Taking medical advice, Wolf travelled to the south but died on the road to Marseille, and was buried there. In 1840 a medal was struck in his honor.