Фридрих Готлиб Велкер: Немец филологы және археологі
Friedrich Gottlieb Welcker
Фридрих Готлиб Велкер (1784-1868) – неміс классикалық филологы және археологі. Грек әдебиеті мен археологиясы бойынша алғашқы профессор. Өмірі мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс классикалық филологы және археологы (1784–1868)
German classical philologist and archaeologist (1784–1868)
Фридрих Готтлиб Велкер (4 қараша 1784 – 17 желтоқсан 1868) – неміс классикалық филологы және археологы.
Friedrich Gottlieb Welcker (4 November 1784 – 17 December 1868) was a German classical philologist and archaeologist.
Өмірбаян
Велкер Гренбергте, Гессен-Дармштадтта дүниеге келген. Гиссен университетінде классикалық филологияны оқыған ол 1803 жылы жоғары мектепте мұғалім болып тағайындалды, бұл қызметін университетте лекция оқумен қатар атқарды. 1806 жылы Италияға сапар шегіп, бір жылдан астам уақыт бойы Римде Вильгельм фон Гумбольдт отбасында жеке тәрбиеші болып жұмыс істеді, олар достық қарым-қатынаста болды және хат алмасты. Велкер 1808 жылы Гиссенге оралды, мектепте сабақ беруді және университетте лекция оқуды жалғастырды, келесі жылы ол осы немесе кез келген неміс университетінде грек әдебиеті мен археологиясының алғашқы профессоры болып тағайындалды. 1814 жылғы науқанда ерікті болып қызмет еткеннен кейін ол Копенгагенге барып, даниялық археолог Георг Зоеганың (1755–1809) өлімінен кейін қалған жазбаларын редакциялады және оның өмірбаянын жариялады, «Зоеганың өмірі» (Штутгарт, 1819). Саясаттағы либералдық көзқарастары Гиссен университетінің басшылығымен қақтығысқа себеп болды, ол 1816 жылы бұл университетті Геттингенге ауыстырды, ал үш жылдан кейін Бонн университетінде кафедра алды, онда ол өнер мұражайын және кітапхананы құрды, сондай-ақ кітапхананың алғашқы меңгерушісі болды. 1841–1843 жылдары Грекия мен Италияда саяхат жасады (қараңыз, оның «Күнделігі», Берлин, 1865), 1854 жылы кітапхана меңгерушісі қызметінен, ал 1861 жылы профессорлық қызметінен зейнеткерлікке шықты, бірақ өмірінің соңына дейін Боннда тұрды.
Welcker was born at Grünberg, Hesse Darmstadt. Having studied classical philology at the University of Giessen, in 1803 he was appointed master in the high school, an office which he combined with that of lecturer at the university. In 1806 he journeyed to Italy, and was for more than a year private tutor at Rome in the family of Wilhelm von Humboldt, who became his friend and correspondent. Welcker returned to Giessen in 1808, and resuming his school teaching and university lectures was in the following year appointed the first professor of Greek literature and archaeology at that or any German university. After serving as a volunteer in the campaign of 1814 he went to Copenhagen to edit the posthumous papers of the Danish archaeologist Georg Zoega (1755–1809), and published his biography, Zoegas Leben (Stuttgart, 1819). His liberalism in politics having brought him into conflict with the university authorities of Giessen, he exchanged that university for Göttingen in 1816, and three years later received a chair at the new University of Bonn, where he established the art museum and the library, of which he became the first librarian. In 1841–1843 he travelled in Greece and Italy (cf. his Tagebuch, Berlin, 1865), retired from the librarianship in 1854, and in 1861 from his professorship, but continued to reside at Bonn until his death.
Жұмыс
Велкер археология саласындағы пионер болды және Бекх пен оның шәкірті Карл Отфрид Мюллер сияқты грек өнері мен дінін филологиямен үйлестіру қажеттігін алғашқылардың бірі болып қозғады, бұл ежелгі гректердің методологиясына, мысалы Готфрид Германның әдістеріне қарсы болды, олар тым тар деп есептелді. Кейінгі зерттеушілердің мақсаты грек және рим авторларының тілі мен мәтінімен шектеліп қоймай, ежелгі өмірді толыққанды қайта құру болды, Герман мектебінің өкілдері осыған бейімділік танытқан. Велкер грек тұжырымдамасының тұтастығына, ол өнерде, әдебиетте немесе дінде көрініс тапқан болсын, толыққанды ие болды және осы тұтастықты ұсынуға күш-жігерін арнады. Аристофан, Пиндар және Сапфо туралы ерте жұмыстарынан басқа, ол Алькманды (1815), Гиппонаксты (1817), Теогнисті (1826) және Гесиодтың «Теогониясын» (1865) редакциялады, сондай-ақ «Sylloge epigrammatum Graecorum» (Бонн, 1828) жариялады. Оның «Грекише Гёттерлере» (3 том, Геттинген, 1857–1862) грек діні туралы алғашқы ғылыми трактат саналады. Грек әдебиеті бойынша маңызды еңбектерінің ішінде «Die Äschyleische Trilogie» (1824, 6), «Der epische Zyklus oder die Homerischen Geschichte» (2 том, 1835, 49) және «Die griechischen Tragödien mit Rücksicht auf den epischen Zyklus geordnet» (3 том, 1839–1841) бар. Оның Зоеганың басылымдары мен өмірбаяны, «Zeitschrift für Geschichte und Auslegung der alten Kunst» (Геттинген, 1817, 8) және «Alte Denkmäler» (5 том, 1849–1864) көне өнерге қатысты оның көзқарастарын қамтиды.
Welcker was a pioneer in the field of archaeology, and was one of the first to insist, like Böckh and his pupil Karl Otfried Müller, on the necessity of co ordinating the study of Greek art and religion with philology, in opposition to the methods of the older Hellenists, like Gottfried Hermann, which they perceived as too narrow. The later workers took as their aim the complete reconstruction of the ancient life, in contrast with members of the school of Hermann, who were disposed to limit the field to the language and text of the Greek and Roman writers. Welcker was thoroughly imbued with the harmony of the whole Greek conception, whether expressed in art, literature, or religion, and it was to the presentation of this as a complete whole that he devoted his efforts. Besides early work on Aristophanes, Pindar, and Sappho, whose character he vindicated, he edited Alcman (1815), Hipponax (1817), Theognis (1826) and the Theogony of Hesiod (1865), and published a Sylloge epigrammatum Graecorum (Bonn, 1828). His Griechische Götterlehre (3 vols., Göttingen, 1857–1862) may be regarded as the first scientific treatise on Greek religion. Among his works on Greek literature the chief are Die Äschyleische Trilogie (1824, 6), Der epische Zyklus oder die Homerischen Geschichte (2 vols. 1835, 49), Die griechischen Tragödien mit Rücksicht auf den epischen Zyklus geordnet (3 vols., 1839–1841). His editions and biography of Zoega, his Zeitschrift für Geschichte und Auslegung der alten Kunst (Göttingen, 1817, 8) and his Alte Denkmäler (5 vols., 1849–1864) contain his views on ancient art.