Фридрих Бласс: Немец тілінің классикалық ғалымының өмірбаяны мен еңбектері
Friedrich Blass
Фридрих Бласс (1843-1907) – неміс классикалық ғалымы, филолог. Геттинген, Бонн университеттерінде оқыды, Кель, Галледе профессор болды. Зерттеулер, білім беру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс классикалық ғалымы (1843–1907)
Фридрих Блас (22 қаңтар 1843, Оснабрюк – 5 наурыз 1907, Галле) – неміс классикалық ғалымы.
German classical scholar (1843 1907)
Friedrich Blass (22 January 1843, Osnabrück5 March 1907, Halle) was a German classical scholar.
Өмірбаян
Геттинген мен Боннда 1860-1863 жылдары оқығаннан кейін Блас бірнеше гимназияларда және Кенигсберг университетінде дәріс берді. 1876 жылы ол Кильде классикалық филологиядан төтенше профессор, ал 1881 жылы – жалпы профессор болып тағайындалды. 1892 жылы ол Галледе профессорлық қызметке қабылданды, кейін сол жерде қайтыс болды. Ол Англияға жиі сапар шекті және британдық жетекші ғалымдармен тығыз байланыста болды. 1892 жылы Дублин университетінің құрметті дәрежесін алды. Ол өз еңбектерінің нәтижелерін басқаларға ұсынуға әзір болды, сонымен қатар оның әдептілігі мен мейірімділігі оны білгендердің барлығының құрметіне бөленді. "Гипереид" (1881, 1894), "Демосфен" (Диндорф басылымы, 1885), "Изократ" (1886), "Динарх" (1888), "Демосфен" (Рехданц басылымы, 1893), "Эсхин" (1896), "Ликург", "Леократ" (1902); "Die Rhythmen der attischen Kunstprosa" (1901); "Die Rhythmen der asianischen und römischen Kunstprosa" (1905). Оның басқа еңбектерінің ішінде Книдтық Евдокс (1887), "Афиналық мемлекет" (4-ші басылым, 1903) – маңызды еңбек, және "Бакхилид" (3-ші басылым, 1904); "Жаңа өсиеттің грек тіліндегі грамматикасы" (1902; ағылшын тіліне аударған Х. Сент-Джон Такеррей, 1905); "Hermeneutik und Kritik" және "Paläographie, Buchwesen, und Handschriftenkunde" (Мюллердің "Классикалық әлем ғылымы" кітабының 1-томы, 1891); "Гректің айтылуы туралы" (1888; ағылшын тіліне аударған В. Дж. Пуртон, 1890); "Одиссеядағы интерполяциялар" (1904); Коллицтің "грек диалект жазбаларының жинағына" (Sammlung der griechischen Dialektinschriften) қосқан үлесі; Жаңа өсиеттің белгілі бір бөлімдерінің мәтіндерінің басылымдары (Евангелия және Апостолдардың істері). Оның соңғы еңбегі – "Хоефор" (1906) басылымы. "Академия" журналындағы хабарламаларға қараңыз, 16 наурыз 1907 (Ж.П. Махаффи); "Классикалық шолу", мамыр 1907 (Дж.Е. Сэндиз), онда "Die Rhythmen der asianischen und römischen Kunstprosa" туралы шолу да бар.
After studying at Göttingen and Bonn from 1860 to 1863, Blass lectured at several gymnasia and at the University of Königsberg. In 1876 he was appointed extraordinary professor of classical philology at Kiel, and ordinary professor in 1881. In 1892 he accepted a professorship at Halle, where he later died. He frequently visited England, and was intimately acquainted with leading British scholars. He received an honorary degree from Dublin University in 1892, and his readiness to place the results of his labours at the disposal of others, together with the courtesy and kindliness of his disposition, won the respect of all who knew him. Hypereides (1881, 1894), Demosthenes (Dindorf's ed., 1885), Isocrates (1886), Dinarchus (1888), Demosthenes (Rehdantz ed., 1893), Aeschines (1896), Lycurgus, Leocrates (1902); Die Rhythmen der attischen Kunstprosa (1901); Die Rhythmen der asianischen und römischen Kunstprosa (1905). Among his other works are editions of Eudoxus of Cnidus (1887), the Ἀθηναίων πολιτεία (4th ed., 1903), a work of great importance, and Bacchylides (3rd. ed., 1904); Grammatik des neutestamentlichen Griechisch (1902; Eng. trans. by H St John Thackeray, 1905); Hermeneutik und Kritik and Paläographie, Buchwesen, und Handschriftenkunde (vol. i. of Müller's Handbuch der klassischen Altertumswissenschaft, 1891); Über die Aussprache des Griechischen (1888; Eng. trans. by W. J. Purton, 1890); Die Interpolationen in der Odyssee (1904); contributions to Collitz's Sammlung der griechischen Dialektinschriften; editions of the texts of certain portions of the New Testament (Gospels and Acts). His last work was an edition of the Choephori (1906). See notices in the Academy, 16 March 1907 (JP Mahaffy); Classical Review, May 1907 (JE Sandys), which contains also a review of Die Rhythmen der asianischen und römischen Kunstprosa.