Кіріспе
Брамдин және Хинтон Ампнердегі ауыл үйлері, Гэмпшир, Англия Хинтон Ампнер - бұл бақшалары мен бұрынғы азаматтық приходтары бар ауыл және ауыл үйлері, қазір Гэмпшир графтығының Винчестер ауданындағы Брамдин және Хинтон Ампнер прихотында орналасқан. Ол Алресфордтың маңында және Винчестерден шығысқа қарай сегіз шақырым жерде орналасқан. Атауы, бәлкім, көне ағылшын тіліндегі Hea (биік жер), Tun (үй) және Higna (монахтардың үйі) сөздерінің үйлесімінен шыққан, Ampner жұрнағы Almoner сөзінің бұзылуы, өйткені елорда бір кездері жер иелігіне тиесілі болған. Үй ІІ дәрежелі мұражай болып табылады. Үй мен бақ Ұлттық қордың меншігінде және жұртшылыққа ашық.
Hinton Ampner is a village and country house estate with gardens and former civil parish, now in the parish of Bramdean and Hinton Ampner, in the Winchester district, in the county of Hampshire, England. It is near Alresford and eight miles due east of Winchester. The name probably derives from a combination of old English words Hea (high ground), Tun (homestead) and Higna (home of the monks), with the suffix Ampner being a corruption of Almoner, as the manor was once attached to a priory landholding. The house is a Grade II listed building. The house and garden are owned by the National Trust and are open to the public.
Ауыл
Хинтонның айналасындағы аймақта неолит және қола дәуіріндегі қоныстардың, соның ішінде бірнеше күмбездердің болуы туралы дәлелдер бар. Ауыл туралы алғашқы жазба 1086 жылғы Domesday зерттеуінде болды, онда 8 Hides және шіркеу тіркелген. Ауыл ұзын сазды таудың солтүстік беткейінде орналасқан, үй мен шіркеу оның ең биік жерінде орналасқан. Бұл аймақ кеңірек Хэмпшир Даунс аймағының бөлігі болып табылады, бұл негізінен сазды жердің үлкен аумағы. Ең жақын үлкен өзен - бұл аймақтың батысындағы Ичен өзені. Хинтонның солтүстік батысында Черитон және Нью-Черитон ауылдары орналасқан. Оңтүстікке қарай Килместон ауылы орналасқан.
Үй
1540 жылдары Хинтон Ампнерде үлкен Тюдор әулеті салынған. 1597 жылы үй Стьюкели отбасының меншігінде болды, ол кезде Томас Стьюкели үйді Винчестер декан мен тарауынан жалға алды. 1719 жылы сэр Хью Стюккли қайтыс болғаннан кейін, иемдену оның қызы Мэриге өтті, ол Эдвард Стауэллге үйленді. Олардың ұрпағы Генри Стауэлл Билсон Легге кейіннен иемденіп, Тюдор үйін жаңа ғимараттың пайдасына қиратты (ескі үй қазіргі жеміс бағының орнында). Қазіргі Хинтон Ампнер үйі 1793 жылы салынған және 1867 жылы күрделі жөндеуден өткен. Үй 1803 жылы Даттон отбасына өтті, Хэмпшир мұрагері Мэри Билсон Легге Джон Даттонға үйленгеннен кейін, ол кейіннен 2-ші лорд Шерборн болды. Ол олардың екінші ұлы Джон Даттонға өтті, оның ұрпақтары ұлттық трастқа өткенге дейін игілікке ие болды. Оның соңғы иесі Ральф Даттон 1935 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін мұрагерлікке ие болды және Викториялық дизайн мен декорацияны тез өзгертті, ол жек көрді. Үйді Нео-Грузия стилімен Тренвитт Уиллс және Лорд Джеральд Уэлсли 1936 және 1939 жылдар аралығында Ральф Даттон үшін 1790 жылы қазіргі масштабта салынған болса, оның қандай болатыны туралы оның көзқарасына сәйкес қайта жаңғыртты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үй Портсмут қыздар мектебінің қыздарына қаладан алыстату үшін жатақхана ретінде пайдаланылды. 1960 жылы сәуірде үй өртеніп, барлық бөлмелер өртеніп, түтінге ұшырады. Өрттен кейін бірнеше күн ішінде 1930 жылдары жөндеу жұмыстарын жүргізген сол фирма бастаған қалпына келтіру науқаны басталды. 1963 жылы мамыр айында құрылыс жұмыстары аяқталды, соның ішінде төбе сызығын өзгерту, ғимаратты грузиндік өлшемдерге қайтару. Даттон үйді әсем үйлерден қайта өңделген көптеген бұйымдармен безендірді және дизайнер Рональд Флемингпен бірге бөлмелерді оның қайта құрылған жинағына сәйкес безендіру үшін жұмыс істеді. Ральф Даттон тікелей мұрагерлері жоқ, 1985 жылы қайтыс болғаннан кейін мүлкін Ұлттық қорға берді. Ол жақын маңдағы "Барлық қасиеттілердің" шіркеуінің зиратында жерленген.
Ішкі және коллекциялар
Үйге мұрагерлік алғанға дейін Ральф Даттон 18 ғасырдың алғашқы мебельдерінің құмар жинаушысы болды. Қазір үй Регентство өнерінің және сәндік заттардың елеулі үлгілерімен сәнді безендірілген. Даттонның сатып алулары оның әдеби күш-жігерінен бөліп қаржыландырылды, ол сәулет және тарих туралы кітаптар сериясын жазды.
Кіреберіс залы
Кіреберіс залының ерекшелігі - Даттонның Гамильтон сарайынан құтқарып алған порфир отшаңы, оның үстінде Джованни Антонио Пеллегринидің Селена мен Эндимион бейнесі ілінеді. Алтын ағаштан жасалған торшерлер 1949 жылы Тортворт сотында өткізілген саудадан сатып алынған.
Асхана
Роберт Адамның шыңының репродукциясы, бастапқыда Остерлидің Роберт Чайлд үшін жасалған, бірақ Лондондағы Беркли скверіндегі 38-ші үйдегі Лорд Роузберидің үйінде қиратылуы тиіс, асханада қайта құрылды. Бұл Анжелика Кауфманның боялған қағаздан жасалған түпнұсқасын ажыратуды және Адамның гипстегі жұмыстарының қалыптарын алуды білдірді. Жұмыс 1940 жылы аяқталды, бірақ кейіннен 1960 жылы болған өрттен Кауффманның барлық жұмыстарымен бірге жойылды. Даттон барлық дөңгелектерді қайта бояу үшін Элизабет Биддульф РОИ-ді жалдады. Роберт Адамның жобасына сәйкес айна бастапқыда Гросвенор алаңындағы Дерби үйіне арналған. Сондай-ақ, екі сурет, мүмкін, Якоб де Виттің стилі бойынша төрт маусымның түпнұсқалық жиынтығынан шыққан, үш өлшемді гризаль стилімен суреттелген путиді бейнелейтін суреттер бар. Бұл оқиғалар арасында құпия дыбыстар мен арбақты кейіпкерлер де болды. Бұл үй 1793 жылы, оның орнына оңтүстікке қарай жаңа үй салынғаннан кейін, қиратылған. Гарри Прайс Рикетттің мәлімдемесін келтіре отырып, бұл оқиға туралы өзінің "Польтергейст над Англией" (1945) атты кітабында егжей-тегжейлі жазды. Полтергейст туралы мәлімдемелер Тревор Х. Холлмен таласты, ол "Хинтондағы дыбыстарға негізінен жер асты сулары жауапты болды, дегенмен олардың кейбіреулерінің есебі сейсмикалық кедергілерді қатты білдіреді" деп болжады.
Бақтардың
Үйдің қазіргі бақшалық орналасуын 1930 жылдан бастап Ральф Даттон жасаған, бұл оны 20-ғасырдың заманауи бақшасы етті. Бұрын саябақ үйге тікелей жақын орналасқан, ол аң аулау үйі ретінде жасалған. Ол бақтарды қайта дамытып, үйдің шығыс қасбеті бойында лалә тоғандарын құрды, сондай-ақ оңтүстікке қарай террасаларды қайта отырғызды. Әдебиет бақтары әсіресе роза гүлдерінің әртүрлілігімен ерекшеленеді. Елі жалпы алғанда Даттон қайта отырғызған, 1985 жылы Ұлттық Трастқа берілген мұралық жерлерге кірген, крейдалық ферма мен орманды жерлерден тұрады.
Шіркеу
Жергілікті шіркеу, Барша қасиеттілердің шіркеуі, елорда мен ауылдың коттедждері арасында орналасқан. Қазіргі шіркеу негізінен 13 ғасырдан басталады, бірақ бұрынғы шіркеуден Норманның басып алуына дейінгі кейбір элементтерді қамтиды. Чиркөө 19 ғасырдың басында өзгертілді және қоңырау мұнарасы өзгертілді. Шіркеуде бұрынғы иелеріне арналған көптеген ескерткіштер, сондай-ақ 1603 жылы және 1719 жылы екі тарихи қоңырау бар. Шіркеуде сонымен қатар Ральф Даттон құтқарып алған бірнеше заттар мен ескерткіштер бар Лаверстокедегі Киелі Мария шіркеуінен 1950 жылдардың басында қиратылған. Даттон сонымен қатар 1970 жылы Патрик Рейнтиенс пен Джон Пайпер жобалаған шығыс аяғындағы екі терезеден тапсырыс берді. All Saints - ІІ дәрежелі* мұражай.
Азаматтық енші
1931 жылы приходтың халқы 330 адам болды. 1932 жылы 1 сәуірде шіркеу жойылып, Брамдианмен біріктірілді.