Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колония (/k/ə/'l/oʊ/n/i/ə/audio=En us colonia) - Америкадағы колония. La Colonia) - АҚШ-тың Калифорния штатындағы Окснард қаласының орталық бөлігінде орналасқан аудан (испанша: barrio). Бұл ауданды Колония жерлерді жақсарту компаниясы қант зауыты мен қызылша өсіру алаңдарына жақын орналасқан, бұл жұмысшылар қаланың орталық бизнес ауданынан шығысқа қарай орналасқан. Латино барио ретінде, ол төменгі табысты отбасылардың үйі, бұрынғы тұрғыны Сезар Чавес бір кезде сонда өмір сүрген, сонымен қатар бүкіл әлемде Бокснар деп аталады, өйткені Ла Колония жастар бокс клубы, ол белгілі жекпе-жектер шығарды, мысалы Фернандо Варгас, Роберт Гарсия, Мигель Анхель Гарсия, Виктор Ортиз, Брэндон Риос және Миа Сент-Джон. Солтүстік-оңтүстік шекарасы - Камино дель Соль 3-ші көшеге дейін, ал батыстан шығысқа дейінгі шекарасы - Окснард бульвары (бұрынғы мемлекеттік жол 1) Роуз-авенюге дейін. Көршілігінде бір жеке және екі мемлекеттік бастауыш мектеп бар. Окснардтың қоғамдық кітапханасының кішігірім филиалы бар.
The Colonia (/k//ə/'/l//oʊ//n//i//ə//audio=En us colonia. ogg/; or La Colonia) is a neighborhood (Spanish: barrio) located in the central portion of the city of Oxnard, California, USA. The neighborhood was laid out by the Colonia Land Improvement Company in close proximity of the sugar factory and beet fields to house workers just east of the city's downtown business district. Long a Latino barrio, it is home to lower income families, former resident César Chávez once lived there, also known worldwide as Boxnard because of La Colonia Youth Boxing Club, which has produced notable fighters such as Fernando Vargas, Robert Garcia, Miguel Angel Garcia, Victor Ortíz, Brandon Rios and Mia St. John. The north to south boundaries are Camino del Sol to 3rd Street and the west to east boundaries are Oxnard Boulevard (formerly state route 1) to Rose Avenue. The neighborhood contains one private and two public elementary schools. There is a small branch of the Oxnard Public Library.
Ерте тарих
Бұл аймақ Чуамаш аймағының бір бөлігі болды, ол Пойнт Консепшенден Санта-Моникаға дейін және жағалауға дейінгі тау етегіне дейін созылды. 1837 жылы 22 мамырда Санта-Клара-о-ла-Колонияның Ранчо-Эль-Рио жері бұрынғы Санта-Барбара Президиосының сарбаздарына Валентин Кота, Леандро Гонсалес, Рафаэль Гонсалес, Сальвадор Валенсуэла, Висенте Пико, Рафаэль Вальдес және Винсент Фелизге берілді. Rancho, ол туралы жиі айтылатын немесе ранчо күндері Колония ретінде Санта-Клара өзенінен оңтүстікке қарай қазіргі Point Mugu Naval Air Station-ке дейін немесе Rancho Guadalasca шекарасына дейін, ал шығысқа қарай Тынық мұхиттан қазіргі 101 автомагистраліне дейін немесе Rancho Santa Clara del Norte шекарасына дейін созылады. 1850 жылы Калифорния АҚШ-тың штаты болды, ал 1860 жылдары Колонияның жерлерінің көпшілігі негізінен мұнай іздеуге қызығушылық танытқан Шығыс жағалаудағы кәсіпкерлерге сатылды. 1873 жылы Вентура округі Санта-Барбара округінің оңтүстік-шығыс бөлігінен құрылды. Hueneme компаниясын 1874 жылы Томас Р. Бард құрды. Колония мұнай компаниясы 1897 жылы жаңадан құрылған Колония жерлерді жақсарту компаниясына көп жерді сатты, бұл фабриканың айналасындағы қала үшін, Хюнемеден солтүстік-шығысқа қарай екі шақырым жерде, қант қызылшасынан қант өндіру үшін. 1898 жылы Окснард бастапқыда Колония қызылшасы қант фабрикасы деп аталатын жерде құрылды және өсе бастады.
The area was part of the Chumash region, which extended from Point Conception to Santa Monica and back into the foothills as far as the Coast Range. On May 22, 1837, the Rancho El Rio de Santa Clara o la Colonia was granted to former Santa Barbara Presidio soldiers Valentin Cota, Leandro Gonzales, Rafael Gonzales, Salvador Valenzuela, Vicente Pico, Rafael Valdez and Vincent Feliz. The rancho, which was commonly spoken of, or was in the rancho days, as the Colonia, extended from the Santa Clara River south to the present day Point Mugu Naval Air Station, or to the boundary of Rancho Guadalasca, and east from the Pacific Ocean to the present day 101 Freeway, or to the boundary of Rancho Santa Clara del Norte. California became a U. S. state in 1850 and, in the 1860s, most of the Colonia's lands were sold off to businessmen from the East Coast who were primarily interested in prospecting for oil. In 1873, Ventura County was formed from the southeastern section of Santa Barbara County. Hueneme was founded in 1874 by Thomas R. Bard. The Colonia Oil Company sold a lot of land to the newly formed Colonia Land Improvement Company, in 1897, for a townsite around a factory being built, two miles northeast of Hueneme, to produce sugar from sugar beets. In 1898, Oxnard was founded around what was originally named the Colonia Beet Sugar Factory and began to grow.
1898 жылдан 1960 жылға дейін
Ла Колония - Окснардтың ең көне аудандарының бірі. Оны қала орталығындағы іскерлік ауданның шығысында және қант зауыты мен қызылша өсіретін егістікке жақын жерде жұмысшыларды орналастыру үшін Colonia Land Improvement Company компаниясы орналастырды. ХХ ғасырдың басында ақ фермерлер латиноамерикалық отбасыларға жер телімдерін сата бастады. Бір кездері Колония Гарднс деп аталатын аймақта ауыл шаруашылығындағы қаладағы ауыл шаруашылығындағы жұмыс күшінің жартысы болды және 1948 жылы 8000 адамға дейін өсті. Ол өзінің жеке газеті бар, La Voz del La Colonia, ол мерекелер мен шерулерді демеушілік етті. 2019 жылы автор Марго Поррас "Ла Колонияда өскен: Окснардтың бариосындағы бумерлік естеліктер. Кітапта тек Колония мен оның Окснардтағы бай тарихы туралы айтылады.
La Colonia is one of Oxnard's oldest neighborhoods. It was laid out by the Colonia Land Improvement Company just east of the city's downtown business district and in close proximity of the sugar factory and beet fields to house workers. Early in the 20th century, white farmers began selling parcels of land to Latino families. The area, once known as Colonia Gardens, boasted half the agricultural city's farm labor force and grew to a population of 8,000 people by 1948. It had its own newspaper, La Voz del La Colonia, which sponsored fiestas and parades. In 2019, author Margo Porras published "Growing Up in La Colonia: Boomer Memories from Oxnard's Barrio. The book focuses exclusively on Colonia and its rich history in Oxnard.
Бетабелеролар
1900 жылы Окснард түрмесінде екі мексикалық иммигранттың құпиялы түрде өртеніп қалуы жұмысшылар мен билік арасындағы шиеленісті жоғары деңгейге жеткізді. Осы жағдайда 1903 жылы мексикалық иммигрант жұмысшылар жапон иммигрант жұмысшыларымен бірігіп, Жапондық мексикалық еңбек қауымдастығын (JMLA) құрды. Бұл 1903 жылғы Окснард ереуілі деп аталатын (Окснардта орналасқан) американдық қызылша қант компаниясының жалақыны жартылай қысқартуына жауап ретінде болды. Кейінгі ереуілдер мен шерулер полиция қатыгездігімен кездесті және 1903 жылы 23 наурызда полициямен бірге ереуіл бұзушыларды қарулы JMLA мүшелері көшеде тоқтатты. Екі тарап арасында атыс басталғаннан кейін бес адам жарақат алды; оқиға кейіннен JMLA-ға кінәланды. Бірнеше жыл бойы полиция қатыгездік жасады және бірнеше демонстрациялардан кейін JMLA Окснардтың Американдық қызылша қант компаниясының өндірушілерінен жеңілдіктер алды және кейіннен бөлініп кетті. 1933 жылы латиноамерикалық қызылша жинаушы жұмыс күшi жалақыны 50%-ға көтеру (сағатына 35 цент), еңбек мердiгерлерiн пайдалануды жою және жұмысқа тегін тасымалдау, апталық жалақы күндері және сегіз сағаттық жұмыс күндері алу үшін Консервахана және ауыл шаруашылығы жұмысшыларының өндірістік одағына (CAWIU) қосылуға шешім қабылдады. Американдық қызылша қант компаниясы олардың талаптарын қабылдамағанда, жергілікті латино қауым қызылша жинаушылармен ("betabeleros") ереуілге шықты. Көп ұзамай ACLU және Халықаралық қорғаныс кеңесі де бұл іске қосылды. Жыл сайын 42 миллион долларлық өндіріс экономика жағынан құлдырағандықтан, шабуылшыларға және қоғамға қарсы жергілікті құқық қорғау органдарын пайдалану арқылы жауап берді. Окснард қаласының билігі де қарсы шықты. Олар үй иелері ұйымын құрып, жұмысшыларды шабуылдан бас тартуға итермелеуге үміттенді, оларға Oxnard азаматтарының мәртебесін кепілдік берді. 1933 жылдың тамызында бетабелеролар Ла Колониядан Окснард арқылы полиция штабына дейін көп мәдени парадты басқарды, онда басшылар полиция басшыларымен жеке кездесті, олар соңғы уақытта шабуылға шыққан жұмысшыларға қарсы әрекет жасады. Бұл кездесуде бейбітшілік орнатылмады, содан кейін ереуіл жетекшілері полиция күшін шаруалар мен саясаткерлердің құралы ретінде талқылады. Кейін бетабелероның он жетекшісі айыптаусыз округтік түрмеде ұсталды. Бұл жағдайға қызығушылық танытқан ACLU мүшелерін еңбек департаментіне жедел араласу үшін өтінішхаттар беруге итермеледі. Он адамның дереу сотталып, ақталуы салыстырмалы тыныштыққа жол ашты, өйткені ереуіл жұмысшыларға жалақыны көтеруді (олардың көптеген талаптарының бірі) берді. Бүгінгі күнге дейін бұл ереуіл қоғамның полициямен қарым-қатынасына үлкен кедергі болып отыр.
The suspicious death of two Mexican immigrants in 1900 in an Oxnard jail that mysteriously caught fire brought tensions to a high between the labor force and the authorities. In this climate in 1903, Mexican immigrant workers joined with Japanese immigrant workers to form the Japanese Mexican Labor Association (JMLA) in response to the (Oxnard based) American Beet Sugar Company slashing wages in half in what is called the Oxnard Strike of 1903. Subsequent strikes and marches were met with police brutality and escalated on March 23, 1903, when strike breakers escorted by police were blocked in the streets by armed JMLA members. Five people were left wounded after shooting began between both sides; the event was subsequently blamed on the JMLA. After a few years of police brutality and several demonstrations, the JMLA won concessions from the American Beet Sugar Company growers of Oxnard and fell apart afterwards. In 1933, the Latino beet picking labor force decided to join the Cannery and Agricultural Workers Industrial Union (CAWIU) to gain a 50% increase in wages (35 cents an hour), eliminate the use of labor contractors, and gain free transportation to work, weekly paydays, and eight hour work days. When the American Beet Sugar Company rejected their demands, the local Latino community marched with the beet pickers ("betabeleros") in a strike. The ACLU and International Defense Council soon joined the effort. The $42 million annual industry, economically crippled, responded by utilizing local law enforcement against the strikers and the community. The Oxnard City Government fought back as well. By founding the Homeowners Organization, they hoped to entice workers into ending the strike by guaranteeing them status as true Oxnard citizens. In August 1933, the betabeleros led a multi cultural parade from La Colonia through Oxnard to the police headquarters where leaders met privately with police leaders on their recent actions against striking workers. After this meeting failed to bring peace, leaders of the strike held a public discussion of the police force as a tool of the ranchers and politicians. Subsequently ten betabeleros leaders were held in county jail without charges. This sparked ACLU members who had taken an interest in the situation to file petitions with the Department of Labor for rapid intervention. The ten men's immediate trial and acquittal allowed for relative peace since the strike had thus far gained laborers an increase in wages (one of their many demands). To this day, the strike represents a bitter obstacle in the community's relationship with the police.
Зоот костюмдері тұтқындалады
Бұл конфликт Окснард полиция бөлімімен және қоғамның "жоғарғы деңгейі" 1940 жылдары зоот костюм мәдениеті пайда болған кезде жалғасты. Полиция қызметкерлері жиі ұстап, киімдерін шешіп, қыздар мен жігіттердің киімдерін тартып алып, шашын алып, шашын алып жүретін. 1942 жылы ашық ауада музыка тыңдаған ерлер мен әйелдер тобы көз жасымызды ағартатын газбен шашылып, қатыгездікпен тұтқындалды, бұл қоғамның билікпен күресуіне үлкен алаңдаушылық тудырды.
This conflict with the Oxnard Police Department and the "upper tier" of society continued in the 1940s as the zoot suit culture emerged. Officers frequently detained, stripped, shaved and confiscated offending clothing from young men and women. In 1942, a group of men and women listening to outdoor music were tear gassed and brutally arrested, leading to greater apprehension within the community to deal with the authorities.
Қылмыстың өсуі (1970-1990 жылдар)
1970 және 1980 жылдары меншік иелері өздерінің меншіктерін жалға беруді бастады. Қылмыс көтеріле бастады, есірткі, содан кейін бандиттер қоғамда полицияға қарсы сана қалыптастырды, олар бұрыннан осы ауданда патрульдік әрекет жасамай, тек апатты жағдайларға байланысты ғана кіретін. Осы кезеңде бариоға кірген полиция қызметкерлері екі-екіден, көліктерде, көбінесе тас пен бөтелкелермен атқан. 1990 жылдары Окснард полициясы қылмыс деңгейін төмендету және қоғаммен қарым-қатынасын жақсарту үшін үлкен күш салды. Алайда 1997 жылы полиция Оливерио Мартинеске агрессивті түрде оқ атып, кейіннен оны тергеу үшін жедел жәрдем процедураларына кедергі келтірді. Рамона мектебін қайта құру да осы жаңартудың тағы бір мысалы болды. 1940 жылы құрылған бастауыш мектеп Колонияның көптеген тұрғындарының білім беру деңгейін арттырудың басты іргетасы болды. Мектептің жағдайы нашарлап, 1990 жылдардың ортасына қарай пайдаланылмай қалды. 2000 жылы мектеп ауданы бастапқы мектептің жерін тазалап, жаңа мектеп салды. 2000 жылдың тамызында мектептің қайта ашылуы өтті.
During the 1970s and 1980s, owners began renting their properties. Crime began skyrocketing as drugs, and then resulting gangs, created a mentality in the community against the police, who had historically never patrolled within the neighborhood and only entered on occasional emergency calls. Policemen that did enter the barrio in this time period did so in pairs and in vehicles often pelted with rocks and bottles. The 1990s saw Oxnard Police making a great effort to lower the crime rate and better their relationship with the community. However, the 1997 aggressive shooting of Oliverio Martinez by police and their later obstruction of emergency room procedures to interrogate him led to issues in the community. The re establishment of Ramona School was another example of this renovation. The elementary school established in 1940 was a keystone into the educational advancement that many residents of Colonia. The school fell into disrepair and was left unused by the mid 1990s. In 2000 the school district cleared the original school site and re built a new school. A rededication of the school along with many invited Alumni from years past occurred in August 2000.
Топқа тыйым салу
2004 жылдың маусым айында Окснард полиция департаменті мен Вентура округінің шерифтері бандиттік әрекеттерді шектеу үшін қаланың 17 км2 аумағына бандиттік тыйым салды. Кейбір саяси белсенділер бұл бұйрыққа қарсы нәсілдік кемсітушілікке баратынын, Даллас Каубойымен байланысты киім киіп жиналу мен пікір білдіруді конституцияға қайшы деп айыптап, оны Ла Колонияның баяу gentrification құралы ретінде қолданғанын (бұл бандиттік бұйрық тек орталық аймақтың экономикалық өмір сүруіне мүмкіндік беру үшін енгізілген деген болжамдарды қамтиды) қарсы болды. Анти-инъюнкция жақтаушылары 1992 жылдан бері қылмыс бұрынғыдан жартылай азайып, 1993 жылдан бері Чикус отбасысына қатысты 39 адам өлтіру фактісін тек төртеуін жасады деп, Окснард полиция бөлімін келтірді. Қоғамдағы элементтер бұл бұйрық қаладағы испаниялық жастарды одан әрі маргинализациялай түседі деп қорқып, жергілікті газеттерге хат жазып, бандиттік қылмыстарды алдын алу / жастарға қолдау көрсету бағдарламаларына жұмсалатын қаражатты ұлғайтудың баламалы жоспарын енгізуге тырысты. Қалалық кеңес мұндай бағдарламаларды қарастырудан бас тартты. Алайда, басқа тұрғындар, олардың аудандарындағы қылмыстық топтардың қызметіне ұзақ уақыт бойы ренжіген, бандиттік тыйым салуды қолдады. Бұл бұйрық Окснардтың ең үлкен және қауіпті топтарына қарсы тиімді құрал болып шықты, өйткені 2003 жылы 22 адам өлтірілген, ал 2004 жылы 18 адам қаза тапты. Ол Вентура округінің Жоғарғы сотында қолдау табу үшін сот талабынан аман қалды; заң 2005 жылы тұрақты болды және көп ұзамай қаланың басқа бөлігінде іске асырылды. LULAC-тің жергілікті бөлімшесінің мүшелері мен Раза құқықтары жөніндегі қоғамдық қозғалыстың комитеті жергілікті газеттердегі редакциялық хаттарды және қалалық кеңестің нақты мақсаттары мен бұйрықтың тиімділігі туралы қоғамдық талқылауларды жалғастырды.
In June 2004, the Oxnard Police Department and the Ventura County Sheriff imposed a gang injunction in over a 6.6 square miles (17 km2) area of the city in order to restrict gang activity. Some political activists lobbied against the injunction arguing that it amounted to racial discrimination, that it unconstitutionally banned assembly and expression through wearing Dallas Cowboys affiliated clothing, and that it was being used as a tool for the slow gentrification of La Colonia (this includes speculation that the gang injunction was instituted simply to allow for the economic viability of the downtown area). Anti injunction proponents cited the Oxnard Police Department in their argument that since 1992, crime had dropped to half of what it once was and that of the 39 homicides charged against the Chiques since 1993 they had only actually committed four. Elements in the community fearing the injunction would increasingly marginalize the Hispanic youth of the city wrote letters into the local newspapers and tried to introduce an alternative plan to increase spending on gang prevention/pro youth programs. The city council refused to contemplate such programs. However, other residents, long upset over criminal gang activity in their neighborhoods, supported the gang injunction. The injunction proved to be an effective tool against Oxnard's biggest and most dangerous gangs as the number of murders in the area fell from 22 in 2003 to 18 in 2004. It survived a court challenge to be upheld in the Ventura County Superior Court; the law was made permanent in 2005 and was soon implemented on another section of the city. Continued efforts by members of a local branch of LULAC and the grass roots movement committee on Raza Rights included more editorial letters in local newspapers and public discussions held over the efficacy of the injunction and the real aims of the City Council.