2nd Ohio Infantry Regiment

Кіріспе

2-Огайо жаяу әскер полкі - Америкада Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінің құрамында болған жаяу әскер полкі.

Үш айлық полк

1861 жылдың көктемінде Азамат соғысы басталғанда президент Абрахам Линкольн әр Солтүстік штаттың еріктілерін шақырды. Сәуір айында штаттағы бірнеше полк үшін квота тез толтырылды, екі полк 3 айға, соның ішінде 1-ші Огайо жаяу әскер полкі мен 2-ші Огайо жаяу әскер полкі. 1861 жылы 18 сәуірде Огайо штатының Колумбус қаласында жиналған 1000 адамнан тұратын полк полковник Льюис Уилсонның қол астында болды. Көп ұзамай ол Вашингтонға қарай пойызға мініп, шілде айына дейін астананы қоршап тұрған бекіністерде қызмет етті. Ол кейін Шенк бригадасына, Тайлер дивизиясына, Макдауэллдің солтүстік-шығыс Вирджиния армиясына қосылды. 16 шілдеде полк Вирджиния штатының Манассас қаласына қарай аттанды, содан кейін келесі күні Фэрфакс сотының ғимаратын басып алды. Ол 21 шілдеде Буль-Ранның бірінші шайқасына қатысты. Ол генерал Макдауэллдің жеңілісінен кейін Вашингтонға қарай шегініп кетті. 3 айлық әскери қызметке қабылдау мерзімі аяқталғаннан кейін, полк 1861 жылдың 31 шілдесінде әскерден шығарылды.

Үш жылдық полк

Қызмет мерзімі тамыз айында аяқталғаннан кейін, ер адамдардың көпшілігі Уильям "Булл" Нельсонның бригадасында полковник Леонард А. Харристің қолбасшылығымен қайта құрылған 2-Огайо жаяу әскері құрамына 3 жылға қайтадан қосылды. Жаңа 2-Огайо 1861 жылдың 17 шілдесінен 20 қыркүйегіне дейін Цинциннатидегі Деннисон лагерінде ұйымдастырылды. Полк 4 қыркүйекте Огайодан Кентуккиге қызмет етуге кетті, қарашаға дейін Кентуккидегі Олимпиан Спрингс маңында жұмыс істеді. Ол алғаш рет "арыстанды көрді" (бастапқы жауынгерлік тәжірибе) 23 қазанда Кентукки штатының Батыс Либерти қаласында болған шайқаста. Полк қазаннан желтоқсанға дейін Огайо армиясының 9-бригадасына қосылды. Ол 1862 жылдың ақпанына дейін Кентуккидегі бірқатар посттарда, соның ішінде Луисвиллде қызмет етті, ол Конфедерацияның Боулинг Грин мен Нэшвиллге қарсы ілгерілеуінің бір бөлігі болды. Нэшвиллді қысқа уақытқа басып алғаннан кейін полк наурыз айында Ормсби Митчелдің қол астында Теннесси штатының Мурфрисборо қаласына қарай өрлеп барды. Полктің бес адамы Ұлы локомотивті қууға қатысып, үшеуі тыңшы ретінде өлім жазасына кесілді. Апрель айында полк Хантсвилл мен Бриджпорт маңындағы Конфедерация әскерлеріне шабуыл жасады. Жаздың көп бөлігінде Мемфис және Чарльстон теміржолын күзеткеннен кейін, 2-Огайо тамыз мен қыркүйекте Луисвиллге Бракстон Брэггтің Конфедерациялық армиясын қуып, 8 қазанда Перривилл шайқасында соғысып, қалған жылдың басым бөлігінде Нэшвиллге оралды. 1-ші бригадаға қайта тағайындалған полк, 1-ші дивизия, XIV корпус, Камберленд армиясы, желтоқсан айының аяғы мен қаңтар айының басында Стоунс өзенінің шайқасында қатты әрекет жасады. Онда полк 30-шы Арканзас пехотасының туын басып алды, бірақ полковник Джон Келл мен тағы тоғыз адамды жоғалтты. Ансон Г. МакКук (танулы "Жауынгерлік МакКуктардан") Келлдің орнын басып, соғыстың қалған бөлігінде полкті басқарды. Полк маусым айына дейін Мурфрисборода болды, ол Тулахома науқанына қатысып, Гувердің ойысы шайқасында шайқасты. Күздің басында Чикамауга жорығына және одан кейінгі Чаттануга шайқасына қатысты. Чикамауга әсіресе полкке қатты әсер етті, 183 сарбаз қаза тапты, жараланды немесе тұтқынға алынды, ал 36 адам соғыс тұтқыны ретінде кейінірек атақты Андерсонвилл тұтқын лагерінде қайтыс болды. Улисс С. Грант әскері отставкаға шыққан конфедерация әскерін қараша айының соңында мамыр айына дейін Джорджияға қуып барған кезде, полк Рингголд, Далтон, Туннелл Хилл, Базардтың Рост Гэп және Рокки Фейд Ридж сияқты бірқатар шағын шайқастарда әрекет етті. Ол мамыр айында сәтті Атланта науқанында, соның ішінде Ресака шайқасында және Пикет Миллстегі, Кеннесо Маунтиндегі және Пичтри Криктегі шайқастарда күресті. Ол 1 тамызға дейін Атлантаның айналасындағы қоршау сызықтарында болды, онда көптеп сарқылған полк Chattanooga-да артқы жағына бұйырылды, өйткені жалдану мерзімі аяқталуға жақын болды. 1864 жылы 10 қазанда Колумбуста Огайоның 2-ші полкі Одақ әскерінен шығарылды. Режим Грузиядан кеткен кезде 150-ден аз адам шын мәнінде қатарда болса да, белсенді тізімде 350 адам ғана болды. Сау-сәу жігіттердің біразы қайтадан әскери қызметке кіріп, Огайо штатының 18-ші жаяу әскері құрамына ауысты. Полковник МакКук бригада командирі болып армияда қалды, соғысты бригада генерал дәрежесімен аяқтады.

After the term of service was over in August, a number of the men re enlisted for 3 years in the reconstituted 2nd Ohio Infantry, under the command of Colonel Leonard A. Harris in the brigade of William "Bull" Nelson. The new 2nd Ohio was organized at Camp Dennison in Cincinnati from July 17 to September 20, 1861. The regiment left Ohio for service in Kentucky on September 4, operating near Olympian Springs, Kentucky, until November. It first "saw the elephant" (initial combat experience) in a skirmish at West Liberty, Kentucky, on October 23. The regiment was attached to 9th Brigade, Army of the Ohio from October until December. It served in a number of posts in Kentucky, including Louisville, through February 1862, when it was part of the army's advance on Confederate held Bowling Green and Nashville. After briefly occupying Nashville, the regiment advanced to Murfreesboro, Tennessee, in March under Ormsby Mitchel. Five men from the regiment participated in the Great Locomotive Chase, with three being executed as spies. The regiment played a role in assaulting Confederates near Huntsville and Bridgeport in Alabama in April. After guarding the Memphis and Charleston Railroad much of the summer, the 2nd Ohio marched back to Louisville in August and September in pursuit of the Confederate army of Braxton Bragg, eventually fighting at the Battle of Perryville on October 8 before returning to Nashville for most of the rest of the year. The regiment, reassigned to the 1st Brigade, 1st Division, XIV Corps, Army of the Cumberland, saw more hard action at the Battle of Stones River in late December and early January. There, the regiment captured the flag of the 30th Arkansas Infantry, but lost Colonel John Kell and nine other men. Anson G. McCook (of the famed "Fighting McCooks") replaced Kell and led the regiment for the remainder of the war. The regiment remained in Murfreesboro until June when it participated in the Tullahoma Campaign, fighting at the Battle of Hoover's Gap. In the early autumn, it participated in the Chickamauga Campaign and the subsequent Battle of Chattanooga. Chickamauga in particular was hard on the regiment, with 183 soldiers killed, wounded, or captured, and 36 men who were taken as prisoners of war later died in the infamous Andersonville prison camp. As Ulysses S. Grant's army pursued the retiring Confederates into Georgia in late November through May 1864, the regiment saw action at a number of small battles, including Ringgold, Dalton, Tunnel Hill, Buzzard's Roost Gap and Rocky Faced Ridge. It served in the successful Atlanta Campaign in May, including more hard fighting at the Battle of Resaca and the fighting at Pickett's Mills, Kennesaw Mountain, and Peachtree Creek. It remained in the siege lines around Atlanta until August 1, when the much depleted regiment was ordered to the rear at Chattanooga as the term of enlistment neared expiration. The 2nd Ohio mustered out of the Union army in Columbus on October 10, 1864. Only 350 men were still on the active roster, although less than 150 were actually in the ranks when the regiment left Georgia. A number of the healthy men re enlisted and were transferred to 18th Ohio Infantry. Colonel McCook stayed in the army as a brigade commander, ending the war with the rank of brigadier general.

Шығындар

Полк қызмет кезінде 243 адамын жоғалтты; 9 офицер мен 96 жауынгер қаза тапты немесе өлімге жарақат алды, 138 жауынгер аурудан қайтыс болды.