Кіріспе

Англо-канаддық джаз гитарисі және банджошы Уильям Чарльз "Диз" Дисли (27 мамыр 1931 22 наурыз 2010) Төрт жасында ата-анасы Уэльстегі Монтгомериширдегі Лландиссилге, ал бес жылдан кейін Англияның Солтүстік Йоркширдегі Инглтонға көшіп барды. Бала кезінде ол банджода ойнауды үйренді, бірақ 15 жасында Джаз гитарын ойнауға кірісті, ол Джанго Рейнхардтың ойнауына тап болды. Дисли ертеден сурет салуға бейім болды. Мектептен шыққаннан кейін ол Лидс өнер колледжіне оқуға түсті, бұл колледж студенттердің музыка жасау, әсіресе джаз үшін танымал болды. Көп ұзамай Вернон Сити Рамблерс пен Йоркшир джаз тобында ойнады. Мелли оны "сақалы және [ ] сатирдің бет-әлпеті" деп сипаттады. Skiffle Ұлыбританияның халық мәдениетінде дәстүрлі джаздың үстемдігіне ие болғандықтан, 1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Дисли бірнеше skiffle топтарымен, соның ішінде Кен Кольер, Лонни Донеган, Боб Корт және Нэнси Уискимен гитарист ретінде жұмыс істей бастады. 1963 жылдың қаңтарында британдық музыка журналы NME Ұлыбританияда ең үлкен джаз оқиғасы Александра сарайында өткенін хабарлады. Іс-шараға Джордж Мелли, Алекс Уэлш, Акер Билк, Крис Барбер, Кенни Болл, Кен Кольер, Монти Саншайн, Боб Уоллис, Брюс Тернер, Мик Маллиган және Дисли қатысты. Сол жылы Диз Харрисон Маркстың "Шымкент сыпырушылары" (1963) фильмінде, Памела Гриннің қатысуымен комедиялық комедияда дирижердің рөлін ойнады.

Халықтық клубтың орындаушысы және әзілші

1960 жылдардың басында "трад" және скиффл бумы аяқталып, Дисли жаңадан пайда болған халықтық клуб сахнасына көшіп барды. Дисли ойын-сауық / музыкалық комедиан ретінде жаңа тұлғаны дамытты. Ол салттық джаз және британдық музыкалық зал және басқа да әзіл-сықақ әндеріне негізделген әндермен бірге гитарамен бірге, Стэнли Холлоуэй стилінде монологтар (әсіресе, Марриотт Эдгар жазған), аудиториямен әзіл-сықақ, және W. C. Fields және Groucho Marx стилінде бір жолды әзіл-сықақ, кеш соңында әрқашан ыстық клуб стиліне арналған гитаралық аспаптарға орын табады, көбінесе аудиториядан шақырылған кейбір күмәнданбаған екінші гитаристтің көмегімен. Ол сондай-ақ BBC-ге бірнеше шоуға, соның ішінде Лондондағы алғашқы концертіне The Beatles-ті таныстыру үшін жұмыс істеді. Ол "фольк әлемінің" джаз гитара сүйемелдеуі саласындағы ең құзыретті орындаушысы ретінде, скрипкашы Дейв Сварикпен бірнеше рагтайм күйлерінде, 1967 жылы Дейв Свариктің "Rags, Reels & Airs" альбомында, әнші гитарист Мартин Картимен бірге фольк негізіндегі материалда жұмыс істеді. Дисли сонымен қатар Майк Абсаломның 1968 жылғы Save the Last Gherkin for Me альбомында гитарада сүйемелдеуші болды. 1970 жылдары ол халық сахнасының ең белсенді суретшілерінің бірі және музыкант және композитор ретінде халық фестивалдерінің тірегі болды.

Стефан Граппеллимен бірге джазға оралу

1973 жылы ол Quintette du Hot Club de France скрипкашысы Стефан Граппеллиді барлық саптармен акустикалық құрамды пайдалана отырып, тыңдаушылардың жаңа буыны үшін Квинтет рухын қайта құруға көндіруде ықпалды болды. Айк Айзекс, Луис Стюарт және Джон Этеридж екінші гитарист ретінде ауысып, бірнеше өзгерістер болды. Дисли триосы Граппеллиді тағы бес жыл бойы ертіп жүрді, бірақ 1979 жылы Дисли Лондонда мотоциклмен құлағаннан кейін билегін сындырып, үзіліс жасауға мәжбүр болды. Оның орнына он жыл бойы Граппеллимен бірге гастрольге шыққан жас Мартин Тейлор келді. Сол кезеңде Дисли соло орындаушы ретінде халықтық клубтар мен фестивальдерде ойнауды жалғастырды және жас Крис Ньюманға кеңес берді, ол свинг-джазда, гитарада флэппикинг пен келт халық гитарасы саласында өз атын қалыптастырды. 1978 жылы Дэвид Грисман Грэппелли, Дисли және басқаларды "Цыган патшасы" фильміне саз жазуға шақырды. Грэппелли мен Дисли циган музыканттары ретінде кейіпкерлер ретінде жүріп, бұл оқиғаға сәйкес киінді, бірақ фильмнің саундтрегі ешқашан шығарылмаған. Дисли 1981 жылы Граппеллимен бірге АҚШ-қа сапармен оралды, нәтижесінде екі спектакльдің бөлігі фильмге түсірілді, кейіннен Сан-Францискода Stéphane Grappelli Live ретінде шығарылды, бірақ екі музыкант көп ұзамай, бұл жолы жақсы жолмен бөлініп кетті. Екінші концерттік қойылымда (Ұлы американдық музыка залында түсірілген) Граппелли мен триоға Дэвид Грисман, Дарол Ангер, Майк Маршалл және Роб Вассерман қосылды.

Граппеллиден кейін

1980 жылдардың басында Дисли цигандық джаз гитарасының ғажайыпшысы Бирели Лагрененің серіктестігін құрды, олармен ол әлемді аралап, Карнеги залына қайта оралды. 1984 жылы Дисли басқа музыкалық стильдерді зерттей бастаған Найджел Кеннеди үшін клуб квинтеті құруда маңызды рөл атқарды. Кеннедидің музыканттары Джефф Грин, Ян Крюкшенк, Нилс Солберг (гитара) және Дэйв Этеридж (бас), олар 1973 жылы Грэппеллимен бірге Дисли мен Денни Райтпен бірге өнер көрсетті. 1986 жылы Дисли Джонни Ван Деррик (скрипка), Нилс Солберг, Джефф Грин және Дэвид Этериджпен бірге Сохоның струн квинтеті құрды. Zing Went the Strings альбомы Waterfront Records компаниясы шығарған. 1990 жылдары Лос-Анджелесте бірнеше жыл өткізген Дисли блюз саксофоны Биг Джей Макнили және кантри рок-н-ролл музыканты Рей Кампимен бірге жазды. Ол бірнеше портреттерді суретке түсірді джаз музыканттары, оның ішінде Иллинойс Жаке, кубистер стилі. 2000 жылдары ол Испанияда уақыт өткізді, онда ол гольф алаңын салу ниетімен жер сатып алды. Ол Ұлыбританияға сапары арасында джаз-бар жүргізді. 2010 жылдың басында Дислидің денсаулығы нашарлап, 2 ақпанда Англияның Хэмпстед қаласындағы Корольдік тегін ауруханаға жатқызылды. 2010 жылы 21 наурызда қайтыс болды.

Гитара стилі

Дисли стилі жиі Джанго Рейнхардтпен салыстырылды, әсіресе бір кыллы соло. Бірақ оған Эдди Ланг, Лонни Джонсон және Тедди Банн сияқты плектром стилідегі музыканттар да әсер етті. Карьерасының алғашқы кезеңінде Дисли күрделі және нәзік джаз гармонияларын, аспапта кез-келген жерде кез-келген асқабақта ойнауға мүмкіндік беретін сүйемелдеу стилін дамытты, соның ішінде B flat және E flat сияқты дәстүрлі "гитаралық емес" асқабақтар, кез-келген акорд үшін көптеген баламалы дауыс беруді таңдау, бас сызықтарында және акордтардың ішкі ноталарында қозғалатын фигураларды қосу. Дислидің осыған қатысты ойнауының көп бөлігі фольк-клуб жылдарында бірнеше әуесқойлық жазбалардан басқа, құжатталмаған болса да, Дейв Свабриктің "Rags, Reels & Airs" альбомындағы екі трек оның айналмалы сүйемелдеуін көрсетеді. Дислидің Граппеллимен қарым-қатынасы туралы деректер әлдеқайда жақсы. Оның ырғақты ойнауы оң қол техникасымен пайда болған жеңілдік пен қозғалыс үшін ерекшеленеді, бұл кезде олардың проекциясы мен ашық ашық тоны, сондай-ақ тиісті акордтарды таңдау үшін белгілі Селмер / Маккаферри стилі аспаптарын қолданады. Оның үлесі кейбір свинг күйлеріне сололық кіріспелерде және басқа ритм-гитара мен контрабас қолдауымен акустикалық гитара сололарында оңай байқалады.

Анекдоттар мен жеке естеліктер

Дисли "характерден" ерекше болды және оның жеке тұлғалық қасиеттері мен ерекшеліктері үшін есте қалды. Жазушылар оның өмірінің бұзылуы туралы айтады. Ол үлкен ақша жинап, кейін мүлдем жоқ болып қалуы мүмкін еді. Ол клубтарға келіп, апталық ойынды дұрыс емес өткізгенін біледі. Ол фольклорлық клубтарға жиі гитарасыз келіп, оны көрермендерден қарыз алып, кез-келген аспаптық кемшіліктерге әсер етпей ойнайтын. Ол кездескен адамдардың көбін "Қымбатты бала" деп атаған. Оның ең жиі сұрауы - ақысын алдын ала төлеу немесе сол мақсат үшін чек алу, ол жаргондық тілмен "сосиска мені Грегори" деп атайтын: "ақша" үшін сосиска мен пюре, "чек" үшін Грегори Пек. Дэвид "Брильо" Этеридж (кодбосс) және Крис Ньюман (гитара) өзінің манторын және өзінің музыкалық білімін мансаптарының қалыптасу кезеңдерінде бөлісу туралы жоғары бағалады.