Кіріспе

Америкалық қорғаушы және саясаткер Джордж Шелдон (1818-1916 жж.) Америка Құрама Штаттарының алғашқы тарихи сақтау қоғамдарының біріне басшылық етті.

Өмірбаян

Ол 1818 жылы 30 қарашада Массачусетс штатының Дирфилд қаласында дүниеге келген. Ол Дирфилд академиясында білім алып, фермер болып жұмыс істеді. 1844 жылы ол Вермонт штатының Дамерстон қаласының Сьюзан Стюарт Стернске үйленді және 1853 жылдан 1857 жылға дейін Массачусетс штатының Чикопи қаласында тұрды. 1857 жылы ол Дирфилдте Бейбітшілік судьясы болып тағайындалды және 1867 жылы Массачусетс штатының заң шығарушы органы - Жалпы соттың өкілі болып сайланды. 1872 жылы ол сенатор болып сайланды. Қауымдастық 1880 жылы Шелдонның көптеген жинақтарын қамтитын Мемориалдық зал мұражайын құрды. Ассоциация өзінің атын Дирфилдтің алғашқы тұрғындарынан алған (және олардың ауылының аты, қала орнына жақын орналасқан), бұл елдегі алғашқы тарихи сақтау қоғамдарының бірі болды. Ол осы қауымдастықтың президенті болып тағайындалды. Ол уақытын Дирфилд пен Бостон арасында бөлгенмен, қала мәселелерінде маңызды дауыс болып қала берді және Мемориалдық қауымдастықтың динамикалық көшбасшысы болды. 1895 жылы ол "Дирфилд тарихы" атты кітап шығарды. Бұл кітап екі томдық болып, қала тарихы мен тұрғындарының санжырасы жазылған.

Жергілікті тарих

Пенсильвания университетінің профессоры Маргарет Бручак Джордж Шелдонның, басқа да еуроамерикалық тарихшылардың арасында 1800-жылдары, Дирфилдтің жергілікті тарихын әдейі жасыруға тырысты деп мәлімдеді. Покумтук алқабы мемориалдық қауымдастығының мақсаты "алғашқы қоныстанушылардың тарихын және олардың алдында жоғалған нәсілдің тарихын суреттеу және мәңгілікке сақтау" деп жарияланды. Коннектикут өзенінің алқабындағы жергілікті тұрғындардың қалуы туралы қалың құжаттамаға қарамастан және Покумтук конфедерациясының жергілікті ұрпақтарының Шелдонның өмірінде Дирфилдке келуіне қарамастан. 2011 жылы Мемориалдық зал мұражайы туралы жазған Бручак "тұрақты индейлерге арналған орын жоқ екенін; Деерфилдтің алғашқы тұрғындарынан жеңгенін білдіретін өлі Мемориалдық залдағы актілер, томахок, скелеттер және басқа да таңбалар үшін ғана орын болды" дейді. & "Бұл инсталляциялар "осы аңғардың пионерлері" мен "жүректілік пен энергия, сенім мен табандылық" пен "жабайылар" арасындағы ажырымды бейнеледі, олар өркениеттің көрініс табуына дейін қуып шығарылуы керек еді". Тарихшы Нил Солсбери байқағандай, жергілікті заттардың кездейсоқ орналасуы олардың мәдени контекстін маңызды емес етті, өйткені "жалпы әсер - үндістерді ақ адамның бір ғана санаты ретінде көрсету, оларға мәнді тарих пен өз адамгершілігінен бас тарту болды".