Кіріспе
Қытай жазушысы және саясаткері Ху Ланченг (1906 жылы 28 ақпан - 1981 жылы 25 шілде) - екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде жапондық қуыршақ режимі болған Ван Цзинвэй режиміне үгіт-насихатшы қызмет еткені үшін сатқын деп айыпталған қытай жазушысы және саясаткері. Ол әйгілі романист Айлин Чангтың алғашқы күйеуі болды.
Hu Lancheng (; Feb 28, 1906 – July 25, 1981) was a Chinese writer and politician who was denounced as a traitor for serving a propaganda official in the Wang Jingwei regime, the Japanese puppet regime during the Second Sino Japanese War. He was the first husband of the celebrated novelist Eileen Chang.
Ерте өмір
Ху Ланченг (1906 жылы 28 ақпан - 1981 жылы 25 шілде), сондай-ақ Zhang Jiayi 张嘉仪 деп те аталады, Қытайдың Чжэцзян қаласында дүниеге келді. Хуның алты ағасы бар, ол Ху Сиуминнің (胡秀铭) және Ву Юхуаның (花) алтыншы баласы. 1918 жылы он екі жасында Ху Цзишань бастауыш мектебінің оқуға түсу емтиханына қатысады. Сол жылдың жазында Ху Шаосин No5 жалпы білім беретін мектебінің орта мектебінде оқиды. 1919 жылы Ху Шаосин No5 орта мектебіне оқуға түседі. Ху тек бір семестр оқыды, екінші семестрде сабақтарға бойкот жариялағандықтан мектеп жабылды. 1920 жылы Ху өзінің туған інісі Ву Ксюфэнмен (雪帆) Ханчжоуға барды. Осы уақыт ішінде ол көптеген адамдармен кездесіп, Ван Цзинцзи (静之), Лю Чжаоян (朝阳) және Цюй Чжэнву (真吾)мен достық қарым-қатынас орнатты. 1923 жылы Ху он сегіз жаста болатын және Хуйлан орта мектебінің үшінші курсын бастаған кезде Тан Юфенгпен (唐玉) қақты. Ху Хуйлан орта мектебінде бітіруіне бір семестр қалғанда, мектептің жаңалықтарын редакциялау арқылы тіркеушіге ренжігені үшін мектептен шығарылды. Екі жылдан кейін, 1925 жылдың қыркүйегінде Хуның әкесі өз үйінде өлі болып табылды. Осы оқиғадан кейін бір ай өткенде Ху Таң Юфенгке, оның бес баланың алғашқы әйеліне үйленді.
Білім
Ху ауылды жерде өскен, онда көпшілігі білімсіз, ал Ху өте ақылды және жақсы білім алса да, оның бастапқы отбасы оның білім алуына төлейтін кедей еді. Бақытымызға орай, оны асырап алған ата-анасы (义父) жақсы қолдады және ол Шаосинде бастауыш білімін аяқтады. 1921 жылы Ху Ханчжоудағы христиан мектебі Уэйланд орта мектебіне (兰中学) оқуға түседі. Мектеп ағылшын тілі бойынша білім беруімен танымал болды, сондай-ақ Ю Дафу (郁达夫) және Лу Ли (陆) сияқты көптеген атақты жазушылар да осы мектепте оқыған. Уэйленд мектебінде төрт жыл оқыған кезінде Ху шіркеуге барудан бас тартты және уақытының көп бөлігін оқумен өткізді. Оқудан бөлек, Ху көптеген түлектерімен әлеуметтік байланыстарды дамытуға белсене атсалысты, бұл кейінірек оның өмірінде маңызды рөл атқарды. Худың кедей туған қаласынан айырмашылығы, Ханчжоу үлкен мүмкіндіктер мен жаңа идеялар беретін, Ху сияқты көптеген жастарды тартқан қала еді. Ханчжоуда болған кезінде Ху Хуань поэзиясы клубымен (湖诗社) байланыста болды, бұл Қытайдың жаңа мәдениет қозғалысына және қазіргі қытай поэзиясының тарихына маңызды әсер етті. Ханчжоуда білім алу арқылы Ху әдебиеттегі талантын дамытуға мүмкіндік алды, сондықтан оның өміріндегі бұрылыс нүктесі болды.
Некелер мен романтика
Ху Ланченг өмір бойы көптеген ғашықтарымен танымал болды. Алғашқы некесі әйелі Тан Юфенг қайтыс болғаннан кейін аяқталды, ал Гуансиден Нанкинге көшіп келгеннен кейін екі қысқа неке болды. Айлин Чанг оның бес әйеліне төртінші болып, Ху үшінші әйеліне тұрмыста болған кезде роман арқылы басталған қарым-қатынас. Олардың бір-біріне деген қызығушылығы әдеби таланттарынан туындаған, Хью Чанды жиі жоғары бағалаған. Олардың некелері, оның бұрынғы қарым-қатынастарына ұқсас, басынан аяғына дейін (1944 1946) романтикамен толы болды. Оның махаббат қатынастары тек Айлин Чангқа қаржылай тәуелді болғандықтан нашарлаған. Өзінің естеліктеріне сәйкес, Ху Чжоу Сунде есімді медбикені аздап аздырып, ол Чангқа тұрмысқа шыққаннан кейін он жеті жаста болған. Оның үстіне, некелері аяқталар алдында, ол қонақ үйдің мүшесі Фан Сюмей жесір әйелмен қарым-қатынас жасап, тіпті жүктілікке ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияға қашып кеткеннен кейін Ху Ланченг Шанхайдағы саяси әріптесі Ше Айженнің жесірімен үйленді, бірақ ол кездегі үй иесінің әйелімен үш жыл бойы қарым-қатынаста болды.
For fans of Eileen Chang, also known colloquially as Zhangmi (張迷), Hu Lancheng's trysts are nothing short of notorious. Eileen Chang was his fourth wife out of five, a relationship that began through an affair while Hu was still married to his third wife. It is said that their attraction to one another was sparked through their impressive literary talent and Hu often spoke of Chang in high praise. Their marriage, similar to his past relationships, was riddled with affairs from beginning to end (1944–1946). His amorous affairs were only made worse by the fact he was largely financially dependent on Eileen Chang. According to his own memoir, Hu seduced a nurse named Zhou Xunde, who was just seventeen, shortly after marrying Chang. Moreover, near the end of their marriage, his affair with the widow Fan Xiumei, a member of the host family with whom he was staying, even led to a pregnancy. Following his escape to Japan after World War II, Hu Lancheng married the widow of a Shanghai political collaborator, She Aizhen, but not before characteristically having a three year affair with the wife of his then landlord.
Қытайда
Ху Ланченг өзінің мансабын Бейжіңдегі Йен-чинг университетінде клерк болып жұмыс істеуден бастады, бұл оны батыс зиялы ой-пікірлеріне ұшыратты, бұл оның көптеген жазбалары мен саяси сенімдеріне, мысалы, марксизмге әсер етті. Осыдан кейін әртүрлі орта мектептерде оқытушылық қызметте болдым, бұл шамамен бес жылдай созылады. Ху Ланченгтің әдеби мансабы 1932 жылы Гуанси провинциясында жергілікті журналдар мен газеттерде түрлі очерктер жариялаумен басталды. 1930 жылдардың аяғында Ван Цзиньвэйдің жұмысында Хуның очерктері қозғалыстың пропагандасы ретінде қызмет етті, олардың көпшілігі Ван идеалдарын қолдауға арналған ұйымдарда, мысалы Оңтүстік Қытай күнделігі. 1938 жылы Ху Оңтүстік Қытай күнделікті газетінің бас редакторы болды және бір мезгілде Вейлан Шу Дианның халықаралық қатынастар секторының редакторы болды. Соңғы екеуінің соңғысы оған халықаралық қатынастарды сыни талдау қабілетін берді, бұл тақырып оның редакциялық мақалаларында үнемі көрініс тапқан. Бұл дәуірдегі ең танымал еңбектерінің бірі - "Жаннан хэй йи буй" (Жауынгерлік күресті іздеу қиын, бейбітшілік іздеу де оңай) атты очергі. Ван Цзин Вэй ресми түрде ГМД-дан (немесе Ұлттық партиядан) кеткеннен кейін Ху Ланченг партияның үгіт-насихат вице-министрі лауазымына көтерілді, сондай-ақ Уанның хатшысы ретінде жұмыс істеді.
Жапонияда
1950 жылдың сәуірінде Ху Ланченг бес ай Гонконгта болғаннан кейін Сионг Цзяньдунның (熊剑东) көмегімен круиз арқылы Жапонияға қашып құтылуға қол жеткізді. Йокогамаға қоныс аударған Ху Токиоға барып, өзінің ескі достары Тодзо Шимидзу мен Томоки Икедадан көмек сұрады. 1951 жылы Ху Токиода тұрып, бірнеше саяси партиялық кездесулерге қатысып, Корея соғысындағы Жапонияның стратегиясын ұсыну үшін мақалалар жазды. Тайвань үкіметі Хунь Цзиньпиньге қарсы шығып, оны сатқын деп айыптаса да, ол Жапония үкіметімен бірге жұмысын жалғастыра алды. Корея соғысы аяқталғаннан кейін Ху өзінің әуесқой саясаткер мәртебесін жоғалта бастады. Кейін 1954 жылдың наурыз айында Ху Ланченг Ли Сяобаомен (李小宝) Токиоға келген Шэ Айженге (爱珍) үйленді. Келесі үш-төрт жылда Ху өміріндегі ең маңызды екі кітабын: "Шанхэ суйюэ" ("Уақыт арқылы Қытай") және "Джиншенг джинши" ("Бұл өмір, бұл әлем") кітаптарын аяқтады. Жапониядағы жер аударылуы кезінде Ху Ланченг Қытаймен, Гонконгпен және Тайваньмен байланыс жасап, оның досы Тан Чунь (唐君) араласшы болды. Олар бір-біріне 100-ден астам хат жазған, олардың үштен бірі 1950-1951 жылдары жазылған.
Later in March 1954, Hu Lancheng married She Aizhen (佘爱珍) who came to Tokyo with Li Xiaobao (李小宝). In the following three to four years, Hu finished two of the most important books in his life: Shanhe suiyue (China through Time) and Jinsheng jinshi (This Life, This World), aiming to tap into the field of literature after his political failure in Japan. During his exile in Japan, Hu Lancheng kept in touch with Mainland China, Hong Kong, and Taiwan with his friend Tang Chun i (唐君毅) as the intermediary. They have written over 100 letters to each other and nearly one third of them were written from 1950 to 1951.
Тайваньда
Ху Жапонияға қашып кеткеннен кейін, оның өмірінің шамамен 20 жыл бойы, ол 1974 жылы Тайваньға мұғалім болуға көшті. Алайда Тайваньдағы Қытай мәдениет институтында оның мансабы ұзаққа созылмады. Басқа ғалымдар мен зиялылар Худы қоғамдық журналдар мен газеттердегі очерктер арқылы Қытай-Жапон соғысының серіктесі ретінде ашқан, нәтижесінде Тайваньда ресми мұғалім ретінде жұмыс істеген уақытын аяқтаған. Осыған қарамастан, Ху Тайваньда ұстаз ретінде қызмет етуді жалғастырды, Тайвань жазушылары мен зиялылары Чу Тьень Син және Чу Тьень Вэн оның шәкірттері болды. Соңғысы Хуға арналған мемуарлар, Huayi quanshen (Гүлдің соңғы өмірі) және басқа да көптеген әдеби шығармалар жазды. Бұл еңбектердің тағы бір мысалдары - "Мифтер мен жұмбақтар туралы" және "Күпірлер туралы".
Әдебиеттік талдау
Ван Сяньфу Ху Ланченгтің шығармашылық шеберлігі мен ерекшелігі туралы айтады, алайда оның әдебиеті оның өміріндегі жалғыз жетістігі болып қала береді. Ху Ланченгтің әдебиет жазу хоббиі бар. Оның ең танымал әдеби шығармаларының екеуі - "Шанхэ суйюэ" (China Through Time, 1954) және "Жиншень джинши" жоғары көркемдік құндылыққа ие. Оның "Жиншень-джинши" (Бұл өмір, бұл әлем) атты мемуары өзінің өмірін суреттейді және оны өте табиғи жолмен баяндайды. Ху Ланченг қысқа көркем романдарды жазуға өте қолайлы, өйткені ол бір нүктеден екінші нүктеге өте тез және жиі секіре алады. Кейбіреулер Ху Ланченг Айлин Чангтың жанкүйерлері арқылы танымал болды дейді. Кейбіреулер тіпті Чангтың әдеби шығармаларын жақсы көргендіктен, Хуның жазбаларын да бағалайтынын мойындады. Бұл бір адамды жақсы көру және сол сүйіспеншілікті өз отбасына (ai wu ji wu 爱屋及乌) жеткізу әрекеті. Ху Ланченгтің жазбасын кейде түсіну қиынға соғады және оқырмандарды жақсырақ түсіну үшін ойлануға мәжбүр етеді. Ол сондай-ақ көптеген сюрприздерді қамтиды, мысалы, өзінің естеліктерін ерекше жолмен бастайды, нәтижесінде көптеген адамдарды лақтырып тастайды, өйткені олар кітаптың басталуы деп ешқашан ойламаған болар еді. Ван Сяньфуның айтуынша, Ху Ланченг романтикалық, фенлиу 风流, адам және ол талантты ғалым екені сөзсіз.
Өлім және мұра
1981 жылдың 25 шілдесінде Ху Ланченг Токиода (Жапония) созылмалы жүрек жетіспеушілігі салдарынан 75 жасында қайтыс болды. Оның мұрасына келетін болсақ, Ху Ланченг Айлин Чанның аңызында екі есе рөл атқарды, өйткені ол әдеби еңбегі үшін мақталды, бірақ Чанның жанкүйерлерін жауапкершіліктен тысдығы мен сатқындығымен ашуланды. Ху Айлин Чангтың талантын бағалап, оның әдеби шығармаларын мадақтаған "алғашқы бірнеше сыншылардың" бірі болды. Ху мен Чанг арасында өзара байланыс болды, өйткені "олар бір-бірінің әдеби және интеллектуалдық жолдарын жарық етті". Ху Ланченг өзінің күшті жазушысы болды; сыншылар байқағандай, оның стилі өте тамаша, ол оқырмандарға тіпті бүгінгі күнге дейін сиқырлы күш береді,. Оның өмірі, екінші жағынан, қысқаша былайша түйінделеді: Caikexi, renyingfei 才可惜,人应废 (Оның таланты бағалануы керек, ол өзі жазалануы керек). Ху Ланченг қытай мәдениеті бойынша ханьцзян, сатқын ретінде танылса да, ол өзіне қарсы сатқындық немесе опасыздық туралы айыпты ешқашан мойындаған емес. Оның орнына, ол өзінің іс-әрекеттерін ақыл-ой қажеттілігі мен тиімді императив тұрғысынан айқын қорғады. Ху Ланченг әлі күнге дейін Қытайда атақты аты болып қала береді.