Кіріспе

Инженерлік диплом (diplome d'Ingénieur, көбінесе Dipl. Инг.) Инженерлік мамандық бойынша жоғары оқу орны (Еуропадағы инженерлік мамандықтар) - әдетте инженерлік мамандық бойынша Grandes Écoles. Ол әдетте бакалавриаттан кейін 5-7 жыл оқудан кейін алынады. Инженер дипломын алған әр адам инженер дипломын алады. Бұл термин "инженер" терминінен ерекшеленеді, ол аз реттеледі. Инженерлік диплом АҚШ-та және Еуропалық Одақ елдерінде (сонымен қатар Франция мен оның бұрынғы отарларында) Инженерлік бакалавр / магистр (BS / MS) біріктірілген ретінде танылады. Гранде-Экольдің көпшілігі студенттеріне университетте (Францияда немесе шетелде) қос дипломға қосылуға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, инженерлік диплом алған түлектер инженерлік білімнен кейін таңдамалы докторлық дәрежеге ие бола алады, содан кейін академиялық немесе өнеркәсіптік ҒЗИ бөлімдеріне кіре алады. Германияда дәстүрлі инженерлік дәреже французшаға ұқсас айтылады: Diplom Ingenieur (Dipl. Инг.)

Аккредитация

Инженер дипломы атағы Францияда және Солтүстік Африкада қатаң реттеледі және мемлекет қорғауында болады. Францияда инженерлік диплом беретін оқу орындары инженерлік диплом беру үшін жоғары оқу орындарын бағалауға жауапты ресми әкімшілік орган болып табылатын инженерлік дипломдар комиссиясы (Францияның жоғары білім және ғылыми-зерттеу министрлігіне қарасты) тарапынан аккредиттелген болуы керек. Инженер дипломын теріс пайдаланғандарға 15 000 евро айыппұл салынады және бір жылға бас бостандығынан айырылады. Мароккода "Diplôme d'Ingénieur d'État" дипломдарын беретін кез келген оқу орны Марокко мемлекетінің аккредитациясын алуы тиіс. 1999 жылы Болон процесінде қол қойылғаннан бастап, мемлекеттік магистр дәрежесін инженер дипломын иеленушіге де береді. Инженер дипломы 2013 жылдан бастап AACRAO Америка Құрама Штаттарында "Инженерлік ғылым магистрі" ретінде танылады.

Grandes Écoles және университеттер

Франция, Марокко және Тунис ерекше, өйткені инженерлік саладағы Grandes Écoles аккредиттелген және инженер дипломын беруге сертификатталған, ол мемлекеттік университеттер (Universités) берген инженерлік бакалавр және магистрлік дәрежелерден ерекшеленеді. Көптеген беделді Grandes Écoles Conférence des Grandes écoles-тің мүшелері болып табылады. Франция, Марокко және Тунистегі университеттер - бұл әртүрлі салаларды қамтитын бірнеше факультеттерден тұратын жан-жақты мекемелер (табиғи ғылымдар, инженерлік, заң, экономика, медицина, гуманитарлық ғылымдар және т.б.). студенттер саны көп. Екінші жағынан, инженерлік саладағы Grandes Écoles-тың студенттері әлдеқайда аз және олар студенттерді таңдап алу процестерімен (әдетте, бір мекемеге жылына бірнеше жүз студент, ал ел бойынша жылына бірнеше мың студент).

Кәсіптік оқыту

Инженерлік бағдарламалардың 90 пайызынан астамы оқу бағдарламасының қандай да бір кезеңінде кем дегенде бір стажировканы (әдетте бизнес ортасында) қажет етеді. Мектептердің көпшілігі студенттерді кәсіби жауапкершілікке үйрететін үш түрлі тағылымдамадан өткізеді. Алғашқыда олар бақылаушы ретінде, ал кейіннен белсенді қатысушылар ретінде білім алады. "Жұмысшы" (көк жағалы) тағылымдамаларын, "аға техник" тағылымдамаларын және "дипломдық" тағылымдамаларын ажырата алады, онда студенттер дипломдық инженер ретінде істейтін жұмыстың дәл осы түрін орындайды. Практикалар сыныпталады және академиялық білім алудың бір бөлігі болып табылады.