Магистр дәрежесінің тарихы мен ерекшеліктері

Кіріспе

Аспирантуралық академиялық дәреже

Магистр дәрежесі – университеттер мен колледждерде белгілі бір оқу саласын немесе кәсіби практика саласын меңгергенін немесе жоғары деңгейдегі шолуды көрсеткен оқу курсын аяқтағаннан кейін берілетін аспирантуралық академиялық дәреже. Көптеген адамдар магистр және магистр дәрежесі сөздерін апострофсыз жазуды қате деп санайды (стандартты емес апострофты қолдану туралы қараңыз), бірақ бұл жағдай жиі кездеседі. АҚШ, Ұлыбритания және Австралияның көптеген университеттері, стильдік нұсқаулықтар мен сөздіктер (мысалы, OED, Collins, Cambridge Dictionaries Online, American Heritage (магистрлік), American Heritage (магистрлік дәреже), Merriam Webster және Macquarie Dictionary, Монаш университетінің төмендегі цитатында көрсетілгендей) мұны дұрыс емес деп санайды. Монаш университетінің стильдік нұсқаулығында қате жоғалған апострофтың осы және басқа да Австралия университеттерінің басылымдарында бұрын кеңінен таралғандығы мойндалады: «Еске сала кетейік, жалпы мағынада қолданылғанда, «бакалавр» және «магистр» дәрежесінің екеуіне де апостроф қажет. Кейбіреулер бұл конвенцияны ұнатпаса да, ол Macquarie Dictionary (Австралия стандарты) және Oxford English Dictionary (Ұлыбритания стандарты) арқылы бекітілген, сондай-ақ біздің негізгі институционалдық серіктесіміз Уорвик университетімен үйлеседі. Қазіргі уақытта біздің онлайн және баспа басылымдарымызда апострофпен және апострофсыз қолданылатын терминдерді кездестіруге болады – біз біртіндеп дұрыс қолдануға көшуіміз керек». (лат. magister) Магистр дәрежесін алу үшін әдетте бакалавр деңгейінде жеке дәрежеде немесе біріктірілген курстың бөлігі ретінде алдын ала оқу қажет. Магистр түлектері зерттелетін салада теориялық және қолданбалы тақырыптардың мамандандырылған корпусы бойынша терең білімге, талдау, сын тұрғысынан бағалау немесе кәсіби қолданудағы жоғары дағдыларға, сондай-ақ күрделі мәселелерді шешуге және қатаң, тәуелсіз ойлауға қабілетті болуы керек.

Орта ғасырдан XVIII ғасырға дейін

Магистрлік дәреже Еуропа университеттерінің пайда болуына дейін жетеді, 1233 жылғы Папаның бұйрығы Тулуза университетінде магистрлік дәрежеге қабылданған кез келген адамға кез келген басқа университетте еркін оқытуға рұқсат беру керектігін белгіледі. Магистрлік дәрежесінің бастапқы мағынасы – бір университетте магистр (яғни оқытушы) дәрежесіне қабылданған адам, басқа университеттерде де сол дәрежеге қабылдануы керек еді. Бұл бірте-бірте *licentia docendi* (оқытуға лицензия) ретінде ресімделді. Алғашқыда магистрлер мен докторлар арасында ешқандай айырмашылық болған жоқ, бірақ 15 ғасырға қарай ағылшын университеттерінде төменгі факультеттердегі (әдебиет және грамматика) оқытушыларды магистрлер, ал жоғары факультеттердегілерді докторлар деп атау қалыптасты. Бастапқыда бакалавр (BA) тривиумды оқыған үшін, ал магистр (MA) квадривиумды оқыған үшін берілді. Кейінгі орта ғасырлардан 19 ғасырға дейін дәрежелер жүйесі төменгі факультеттерде бакалавр және магистрлік, ал жоғары факультеттерде бакалавр және докторлық дәрежелерді алудан тұрды. АҚШ-та алғашқы магистрлік дәрежелер (Magister Artium немесе Master of Arts) Гарвард университетінде құрылғаннан кейін көп ұзамай табысталды. Шотландияда Реформацияға дейінгі университеттер (Сент-Эндрюс, Глазго және Абердин) дамып, шотландтық магистрлік дәрежесі олардың бірінші дәрежесіне айналды. Ал Оксфорд, Кембридж және Дублин Тринити колледжінде магистрлік дәреже 17 ғасырдың соңынан бастап белгілі бір жетістікке жеткен BA түлектеріне қосымша емтихансыз беріліп, университеттің толық құрамына қабылдаудың мақсатын қамтамасыз етті. Гарвардта 1700 жылғы ережелерге сәйкес магистрлік дәреже алуға үміткерлер мемлекеттік емтихан тапсыру керек еді, бірақ 1835 жылға қарай бұл Оксбридж үлгісімен BA-дан кейін үш жылдан соң берілетін болды.

19 ғасыр

19 ғасырда магистрлік дәрежелердің түрлері едәуір көбейді. Ғасырдың басында тек магистр (MA) дәрежесі ғана болды, және ол көбінесе қосымша оқу немесе емтихансыз берілетін. Хирургия магистрі дәрежесін Глазго университеті 1815 жылы енгізді. 1861 жылға қарай бұл Шотландияның барлық университеттерінде, сондай-ақ Англияның Кембридж және Дарем университеттерінде, Ирландияның Дублин университетінде қабылданды. 1870 жылы Филадельфия хирургиялық колледжі құрылғанда, ол да "Еуропадағыдай" хирургия магистрін берді. Шотландияда Эдинбург университеті 19 ғасырдың ортасына дейін BA және MA дәрежелерін бөлек сақтап келді, бірақ осы кезеңдегі шотландтық дәрежелердің сапасы күмәнді болды. 1832 жылы лорд-канцлер және Эдинбург университетінің түлегі лордтар палатасында былай деді: "Англияда университеттер үлкен уақыт өткізгеннен және көп еңбек сіңіргеннен кейін дәреже беретін, және егер олар университеттердің жарғыларында белгіленгендей қатаң болмаса да, Оксфордта және Кембридждегі өнер магистрлері Шотландиядағыдай, ешқандай тұру талабы немесе емтихансыз берілмейтінін айтуға болады. Шотландияда университеттердің дәреже беру шарттарын бекіткен барлық жарғылары қағазда ғана болды". 1837 жылы Англияда жаңа құрылған Дарем университетінде MA үшін бөлек емтихан қайтадан енгізілді (ежелгі ағылшын университеттеріндегідей, бұл толық мүшелік беру мақсатын көздегенімен), ал 1840 жылы осыған ұқсас жаңа Лондон университеті де дәрежелерді тек емтихан арқылы ғана беруге құқық берілді. Алайда, ғасырдың ортасына қарай MA екінші дәрежелі емтихан ретінде қайтадан қауіпке ұшырады, Дарем университеті 1857 жылы BA-да үздік нәтиже көрсеткендерге автоматты түрде беруді бастады, бұл Оксбридж MA-ның үлгісімен жасалды, ал Эдинбург 1858 жылдан бастап BA орнына MA-ны бірінші дәреже ретінде беру үшін басқа шотланд университеттерін ұстанды. Сонымен қатар, Лондон сияқты сол кездегі Британ империясында жаңа университеттер құрылды, олардың ішінде MA-ға арналған емтихан бар: 1850 жылы Австралиядағы Сидней университеті және Ирландияның Королева университеті, 1857 жылы Үндістандағы Бомбей (қазіргі Мумбаи университеті), Мадрас және Калькутта университеттері. АҚШ-та магистрлік дәрежелерді қайта жаңғырту 1856 жылы Солтүстік Каролина университетінде, содан кейін 1859 жылы Мичиган университетінде басталды, бірақ магистрлік дәрежелер 1870-жылдарға дейін толыққанды қалыптаспады, PhD жоғары дәреже ретінде қалыптасты. Кейде бір институтта емтихан немесе тәжірибе арқылы магистр дәрежесін алу мүмкін болды; мысалы, Мичиган штатында "оқу барысында" магистр дәрежесі 1848 жылы енгізілген және соңғы рет 1882 жылы берілді, ал "емтихан арқылы" магистр дәрежесі 1859 жылы енгізілді. 19 ғасырда енгізілген ең маңызды магистрлік дәрежелердің бірі ғылым магистрі (АҚШ-та MS, Ұлыбританияда MSc) болды. Мичиган университетінде бұл 1858 жылы екі түрде енгізілді: "оқу барысында", алғаш рет 1859 жылы және "емтихан арқылы", алғаш рет 1862 жылы берілді. "Оқу барысында" MS соңғы рет 1876 жылы берілді, бірақ ғылым саласында берілген дәрежелер ғылым бакалавры және ғылым докторы болды. Эдинбургте де екі бірдей дәреже берілді, магистрлік дәрежеден басқа, бірақ MA Шотландияда өнер саласындағы стандартты бакалавриат дәрежесі болып табылады. 1862 жылы корольдік комиссия Даремге теология және ғылым бойынша магистрлік дәрежелер беруді ұсынды (MT және MS аббревиатураларымен, бұл дәрежелер үшін MTh немесе MTheol және MSc қолданудың кейінгі британдық практикасына қайшы), бірақ оның ұсыныстары қабылданбады. 1877 жылы Оксфордта табиғат ғылымдарының магистрі, табиғат ғылымдарының бакалавры дәрежелерімен қатар, табиғат ғылымдарының құрметті мектебінде білім алған студенттерге берілді. 1879 жылы Оксфордта Табиғи ғылымдар факультетін құру туралы жарлық жарияланды, бірақ 1880 жылы магистр дәрежесін ғылым магистрі деп қайта атау туралы ұсыныс қабылданбады, сондай-ақ магистрлік табиғат ғылымдарына магистрлік өнер дәрежесін беру туралы ұсыныс та қабылданбады, осылайша оларды университеттің толық мүшелері ету мақсатына жетілмеді. Бұл жоба кейін тыныш тасталған сияқты, Оксфорд ғылымда BA және MA дәрежелерін берді. Магистрлік ғылым дәрежесі (MSc) ақыры Ұлыбританияда 1878 жылы Даремде, содан кейін жаңа Виктория университетінде 1881 жылы енгізілді. Виктория университетінде MA және MSc Даремнің MA-сының үлгісімен қарапайым бакалавр дәрежесін алғандар үшін қосымша емтиханды талап етті, бірақ үздік нәтиже көрсеткендер үшін емес.

The 19th century saw a great expansion in the variety of master's degrees offered. At the start of the century, the only master's degree was the MA, and this was normally awarded without any further study or examination. The Master in Surgery degree was introduced by the University of Glasgow in 1815. By 1861 this had been adopted throughout Scotland as well as by Cambridge and Durham in England and the University of Dublin in Ireland. When the Philadelphia College of Surgeons was established in 1870, it too conferred the Master of Surgery, "the same as that in Europe". In Scotland, Edinburgh maintained separate BA and MA degrees until the mid 19th century, although there were major doubts as to the quality of the Scottish degrees of this period. In 1832 Lord Brougham, the Lord Chancellor and an alumnus of the University of Edinburgh, told the House of Lords that "In England the Universities conferred degrees after a considerable period of residence, after much labour performed, and if they were not in all respects so rigorous as the statutes of the Universities required, nevertheless it could not be said, that Masters of Arts were created at Oxford and Cambridge as they were in Scotland, without any residence, or without some kind of examination. In Scotland, all the statutes of the Universities which enforced conditions on the grant of degrees were a dead letter." It 1837, separate examinations were reintroduced for the MA in England, at the newly established Durham University (even though, as in the ancient English universities, this was to confer full membership), to be followed in 1840 by the similarly new University of London, which was only empowered by its charter to grant degrees by examination. However, by the middle of the century the MA as an examined second degree was again under threat, with Durham moving to awarding it automatically to those who gained honours in the BA in 1857, along the lines of the Oxbridge MA, and Edinburgh following the other Scottish universities in awarding the MA as its first degree, in place of the BA, from 1858. At the same time, new universities were being established around the then British Empire along the lines of London, including examinations for the MA: the University of Sydney in Australia and the Queen's University of Ireland in 1850, and the Universities of Bombay (now the University of Mumbai), Madras and Calcutta in India in 1857. In the US, the revival of master's degrees as an examined qualification began in 1856 at the University of North Carolina, followed by the University of Michigan in 1859, although the idea of a master's degree as an earned second degree was not well established until the 1870s, alongside the PhD as the terminal degree. Sometimes it was possible to earn an MA either by examination or by seniority in the same institution; for example, in Michigan the "in course" MA was introduced in 1848 and was last awarded in 1882, while the "on examination" MA was introduced in 1859. Probably the most important master's degree introduced in the 19th century was the Master of Science (MS in the US, MSc in the UK). At the University of Michigan this was introduced in two forms in 1858: "in course", first awarded in 1859, and "on examination", first awarded in 1862. The "in course" MS was last awarded in 1876. but the degrees it awarded in science were the Bachelor of Science and the Doctor of Science. The same two degrees, again omitting the master's, were awarded at Edinburgh, despite the MA being the standard undergraduate degree for Arts in Scotland. In 1862, a royal commission suggested that Durham should award master's degrees in theology and science (with the suggested abbreviations MT and MS, contrary to later British practice of using MTh or MTheol and MSc for these degrees), but its recommendations were not enacted. In 1877, Oxford introduced the Master of Natural Science, along with the Bachelor of Natural Science, to stand alongside the MA and BA degrees and be awarded to students who took their degrees in the honours school of natural sciences. In 1879 a statute to actually establish the faculty of Natural Sciences at Oxford was promulgated, but in 1880 a proposal to rename the degree as a Master of Science was rejected along with a proposal to grant Masters of Natural Sciences a Master of Arts degree, in order to make them full members of the university. This scheme would appear to have then been quietly dropped, with Oxford going on to award BAs and MAs in science. The Master of Science (MSc) degree was finally introduced in Britain in 1878 at Durham, followed by the new Victoria University in 1881. At the Victoria University both the MA and MSc followed the lead of Durham's MA in requiring a further examination for those with an ordinary bachelor's degree but not for those with honours.

21 ғасыр

2000 жылы Ұлыбритания Парламенті Оксбридж МА-ға күшті қысым жасады, Еңбек партиясының депутаты Джеки Лоуренс оларды жоюды талап ететін ерте күнгі ұсыныс енгізді және Times Higher Education-ке бұл «дискриминациялық практика» екенін, «басқа университеттердегі студенттердің күш-жігерін девальвациялап, кемсітетінін» айтты. Келесі айда Сапаны қамтамасыз ету агенттігі 150 ірі жұмыс берушілердің сауалнамасының нәтижелерін жариялады, олардың үштен екісі Кембридж МА-ны аспирантуралық біліктілік деп жаңылыстырды, ал жартысынан астамы Эдинбург МА-ға қатысты да осындай қателік жасады. QAA бас атқарушы директоры Джон Рэндалл Оксбридж МА-ны «шатастыратын және көне» деп сипаттады. QAA 2001 жылдың қаңтарында «Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландиядағы жоғары білім беру біліктіліктерінің аясын» жариялады. Бұл аяқта M деңгейіндегі (магистрлік) білім берудің күтілетін нәтижелері нақтыланды және «Магистр» атағын тек осы нәтижелерге толыққанды сәйкес келетін біліктіліктерге ғана қолдану керектігі айтылды. Бұл Диринг есебіндегі көптеген мәселелерді шешіп, H деңгейіндегі қысқа мерзімді курстарды (мысалы, қайта оқу курстарын) «Магистр» емес, «Graduate Diploma» немесе «Graduate Certificate» деп атау қажеттігін көрсетті, бірақ кеңейтілген бакалавриат бағдарламаларының магистрлік дәреже екенін растады, «Ғылым және инженерия салаларындағы кейбір магистрлік дәрежелер әдетте бакалавриат бағдарламасынан бір жыл ұзақ созылады» делінді. Сондай-ақ Оксбридж МА мәселесі де қарастырылды, «Оксфорд және Кембридж университеттері берген МА академиялық біліктілік емес» делінді. 2001 жылдың қаңтарында жарияланған «Шотландиядағы жоғары білім беру институттарының біліктіліктерінің аясы» да сол сипаттамаларды пайдаланды, дербес магистрлік білім беруге 180 кредит, ал бакалавриаттан магистратураға дейінгі біріктірілген бағдарламаға – 600 кредит, оның кемінде 120 кредиті M деңгейінде болуы тиіс екенін қосты. «Магистр» атағы білім беру нәтижелері мен кредиттік талаптарға сәйкес келетін біліктіліктерге ғана қолданылуы керек екені нақтыланды, бірақ «Шотландиядағы бірқатар университеттердің кейбір бірінші дәрежелерді «MA» деп атау дәстүрі бар. Агенттіктің мұндай бағдарламаларды тексеру есебі бакалавриат деңгейіндегі стандарттарға қатысты болады және атау шотландтық әдет-ғұрыптарды көрсетеді, ал стандарттар бойынша жағымды баға бағдарламаның нәтижелері аспирантура деңгейінде екенін білдірмейді» делінді. 1999 жылғы Болонья декларациясы Болонья процесін бастады, нәтижесінде Еуропалық жоғары білім беру кеңістігі (ЕЖЖБ) құрылды. Бұл бакалавр – магистр – докторлық білім беру жүйесін орнатып, континенттегі магистрлік дәрежелерді қабылдауға, Германиядағы Магистр (гуманитарлық ғылымдар), Diplom (табиғи ғылымдар) және мемлекеттік тіркеу (кәсіби) сияқты ескі, ұзақ циклды біліктіліктерді алмастыруға әкелді. Процесс жалғасқанда, 2004 жылы үш деңгейдің барлығына да сипаттамалар енгізілді және ECTS кредиттерінің нұсқаулары жасалды. Бұл Ұлыбританиядағы біріктірілген магистрлік және бір жылдық магистрлік білім берудің мәртебесіне қатысты сұрақтар тудырды. Алайда, Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландиядағы жоғары білім беру біліктіліктерінің аясы және Шотландиядағы жоғары білім беру институттарының біліктіліктерінің аясы ЕЖЖБ аясына сәйкес келтірілді және олар магистрлік деңгейдегі біліктіліктер ретінде мойындалды.

In 2000, renewed pressure was put on Oxbridge MAs in the UK Parliament, with Labour MP Jackie Lawrence introducing an early day motion calling for them to be scrapped and telling the Times Higher Education it was a "discriminatory practice" and that it "devalues and undermines the efforts of students at other universities". The following month the Quality Assurance Agency announced the results of a survey of 150 major employers showing nearly two thirds mistakenly thought the Cambridge MA was a postgraduate qualification and just over half made the same error regarding the Edinburgh MA, with QAA chief executive John Randall calling the Oxbridge MA "misleading and anachronistic". The QAA released the first "framework for higher education qualifications in England, Wales and Northern Ireland" in January 2001. This specified learning outcomes for M level (master's) degrees and advised that the title "Master" should only be used for qualifications that met those learning outcomes in full. It addressed many of the Dearing Report's concerns, specifying that shorter courses at H level (honours), e. g. conversion courses, should be styled Graduate Diploma or Graduate Certificate rather than as master's degrees, but confirmed that the extended undergraduate degrees were master's degrees, saying that "Some Masters degrees in science and engineering are awarded after extended undergraduate programmes that last, typically, a year longer than Honours degree programmes". It also addressed the Oxbridge MA issue, noting that "the MAs granted by the Universities of Oxford and Cambridge are not academic qualifications". The first "framework for qualifications of Higher Education Institutes in Scotland", also published in January 2001, used the same qualifications descriptors, adding in credit values that specified that a stand alone master should be 180 credits and a "Masters (following an integrated programme from undergraduate to Masters level study)" should be 600 credits with a minimum of 120 at M level. It was specified that the title "Master" should only be used for qualifications that met the learning outcomes and credit definitions, although it was noted that "A small number of universities in Scotland have a long tradition of labelling certain first degrees as 'MA'. Reports of Agency reviews of such provision will relate to undergraduate benchmarks and will make it clear that the title reflects Scottish custom and practice, and that any positive judgement on standards should not be taken as implying that the outcomes of the programme were at postgraduate level." The Bologna declaration in 1999 started the Bologna Process, leading to the creation of the European Higher Education Area (EHEA). This established a three cycle bachelor's—master's—doctorate classification of degrees, leading to the adoption of master's degrees across the continent, often replacing older long cycle qualifications such as the [[Magister degree (arts), Diplom (sciences) and state registration (professional) awards in Germany. As the process continued, descriptors were introduced for all three levels in 2004, and ECTS credit guidelines were developed. This led to questions as to the status of the integrated master's degrees and one year master's degrees in the UK. However, the Framework for Higher Education Qualifications in England, Wales and Northern Ireland and the Framework for Qualifications of Higher Education Institutes in Scotland have both been aligned with the overarching framework for the EHEA with these being accepted as masters level qualifications.

Атаулары

Магистрлік дәрежелер көбінесе "Магистр" түрінде аталады, онда факультет (әдетте өнер немесе ғылым) немесе мамандық (инженерлік, физика, химия, бизнес-әкімшілік және т.б.) көрсетіледі. Магистрлік дәрежелердің ең көп таралған екі түрі – Магистр (MA/M.A./A.M.) және ғылым магистрі (MSc/M.Sc./M.S./S.M.) дәрежелері, олар әдетте зерттеу және оқыту материалдарының үйлесімінен тұрады. Философия магистрі (MPhil) атағы (философия докторы сияқты) зерттеу жұмысының үлкен үлесін қамтитын, ұзартылған дәреже екенін көрсетеді. Басқа да жалпылама аталатын магистрлік бағдарламаларға Магистрлік зерттеулер (MSt), Магистрлік жоғары зерттеулер (MASt), Магистрлік жоғары білім (M.A.S.) және Кәсіби магистр (MProf) жатады. Кәсіби тәжірибеге бағытталған интеграцияланған магистрлік және аспирантуралық магистрлік дәрежелер көбінесе олардың мамандығына қарай нақтырақ аталады ("белгіленген дәрежелер"), мысалы, Бизнес-әкімшілік магистрі, Діниет магистрі, Инженерлік магистрі, Физика магистрі және Халық денсаулығы магистрі. "Master in" түрі де кейде қолданылады, әсіресе интеграцияланған магистрлік дәрежеде факультет атауы дәстүрлі аспирантуралық магистрлік дәрежеде қолданылатыннан басқа қолданылғанда, мысалы, ғылым магистрі (MSci) және өнер магистрі (MArts). Бұл форма кейде басқа интеграцияланған магистрлік дәрежелермен және кейде аспирантуралық магистрлік дәрежелермен де қолданылады (мысалы, есеп бойынша магистр). Кейбір университеттер латын тіліндегі дәреже атауларын пайдаланады; латын тілінің грамматикалық икемділігіне байланысты, Магистр (өнер) және Магистр (ғылым) дәрежелері осы оқу орындарында Magister artium және Magister scientiæ ретінде немесе ағылшын тілінен кері ретпен Artium magister және Scientiæ magister деп белгіленуі мүмкін. Мұндай кері қолданылудың мысалдары Гарвард университеті мен Чикаго университеті, олардың дәрежелері үшін А.М. және S.M. аббревиатуралары қолданылады. "Ғылым магистрі" және "Ғылымда магистр" формалары латын тілінде ажыратылмайды. Ұлыбританияда дәреже аббревиатураларында толық тоқтату белгілері (нүктелер) көбінесе қолданылмайды. АҚШ-та "The Gregg Reference Manual" дәрежелерде нүктелер қоюды ұсынады (мысалы, B.S., Ph.D.), ал "The Chicago Manual of Style" нүктелерсіз дәрежелерді жазуды ұсынады (мысалы, BS, PhD). Ғылым магистрі әдетте АҚШ-та M.S. немесе MS, ал Ұлыбританияда MSc немесе M.Sc. деп қысқартылады, мұнда MS хирургия магистрі дәрежесін білдіреді. Австралияда кейбір кеңейтілген магистрлік дәрежелер "дәрігер" атауын қолданады: Юрис докторы және Медициналық практика, физиотерапия, стоматология, оптометрия және ветеринария салаларының докторлары. Атауына қарамастан, бұл әлі де магистрлік дәреже болып саналады және оны докторлық дәреже деп атауға болмайды, сондай-ақ түлектер "дәрігер" атауын пайдалана алмайды.

Master's degrees are commonly titled using the form 'Master of ', where either a faculty (typically Arts or Science) or a field (Engineering, Physics, Chemistry, Business Administration, etc.) is specified. The two most common titles of master's degrees are the Master of Arts (MA/M. A./A. M) and Master of Science (MSc/M. Sc./M. S./S. M.) degrees, which normally consist of a mixture of research and taught material. The title of Master of Philosophy (MPhil) indicates (in the same manner as Doctor of Philosophy) an extended degree with a large research component. Other generically named master's programs include the Master of Studies (MSt)/Master of Advanced Study (MASt)/Master of Advanced Studies (M. A. S.), and Professional Master's (MProf). Integrated master's degrees and postgraduate master's degrees oriented towards professional practice are often more specifically named for their field of study ("tagged degrees"), including, for example, Master of Business Administration, Master of Divinity, Master of Engineering, Master of Physics, and Master of Public Health. The form "Master in " is also sometimes used, particularly where a faculty title is used for an integrated master's degree in addition to its use in a traditional postgraduate master's degree, e. g. Master in Science (MSci) and Master in Arts (MArts). This form is also sometimes used with other integrated master's degrees and occasionally for postgraduate master's degrees (e. g. Master's in Accounting). Some universities use Latin degree names; because of the flexibility of syntax in Latin, the Master of Arts and Master of Science degrees may be known in these institutions as Magister artium and Magister scientiæ or reversed from the English order to Artium magister and Scientiæ magister. Examples of the reversed usage include Harvard University and the University of Chicago, leading to the abbreviations A. M. and S. M. for these degrees. The forms "Master of Science" and "Master in Science" are indistinguishable in Latin. In the UK, full stops (periods) are not commonly used in degree abbreviations. In the US, The Gregg Reference Manual recommends placing periods in degrees (e. g. B. S., Ph. D.), while The Chicago Manual of Style recommends writing degrees without periods (e. g. BS, PhD). Master of Science is generally abbreviated M. S. or MS in countries following United States usage and MSc or M. Sc. in countries following British usage, where MS would refer to the degree of Master of Surgery. In Australia, some extended master's degrees use the title "doctor": Juris doctor and Doctors of Medical Practice, Physiotherapy, Dentistry, Optometry and Veterinary Practice. Despite their titles these are still master's degree and may not be referred to as doctoral degrees, nor may graduates use the title "doctor".

Құрылымы

Мамандық бойынша жоғары білім алуға қабілетті екенін көрсететін құжаттар негізінде білім беруге әртүрлі жолдар бар. Бағдарламаға байланысты диссертация талап етілуі мүмкін, ал қандай жағдайда талап етілмейтіні де мүмкін. Жалпы алғанда, магистратура деңгейіндегі оқу бағдарламасының құрылымы мен мерзімі елдер мен университеттер арасында өзгеше болады.

Ұзақтығы

АҚШ және Канадада магистрлік бағдарламалардың ұзақтығы әдетте екі жылды (күндізгі оқу) құрайды. Кейбір салалар мен бағдарламаларда докторантураға бакалавр дәрежесінен кейін бірден кірісу мүмкін, бірақ студент өтініш білдірген жағдайда, магистратура дәрежесі аралық біліктілік ретінде берілуі мүмкін. Ұлыбританияда магистрлік дәреже алу үшін әдетте бір жылдан екі жылға дейін күндізгі немесе екі жылдан төрт жылға дейін жартылай уақыт қажет. Магистрлік дәрежелер «ғылыми-зерттеу» немесе «оқыту» деп жіктелуі мүмкін, ал оқыту дәрежесі (ғылыми-зерттеу жұмысы жалпы көлемнің жартысынан кемін құрайтын) «мамандық немесе кеңейтілген оқу» немесе «кәсіби немесе тәжірибелік» болып тағы бөлінеді. Оқыту дәрежесі (екеуі де) әдетте толық күнтізбелік жылды (180 британдық кредит, академиялық жыл үшін 120 кредитпен салыстырғанда) алады, ал ғылыми-зерттеу дәрежелері әдетте кредиттік бағаланбайды, бірақ аяқтауға екі жылға дейін уақыт кетеді. MPhil әдетте екі күнтізбелік жыл (360 кредит) алады. Интеграцияланған магистрлік дәреже (әрқашан оқыту дәрежесі) бакалаврлік бағдарламаны магистрлік деңгейдегі қосымша бір жылдық оқумен (120 кредит) біріктіреді, оның жалпы мерзімі төрт (Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландия) немесе бес (Шотландия) академиялық жылды құрайды. Австралияда магистрлік дәрежелердің ұзақтығы бір жылдан бастап, саладағы австралиялық құрметті дипломнан кейінгі «ғылыми-зерттеу» немесе «курстық жұмыс» магистріне дейін, қарапайым бакалавр дипломнан кейін қосымша алты ай, ал басқа мамандықтан алынған дипломнан кейін тағы алты ай, ал «кеңейтілген» магистрлік дәрежеге дейін төрт жылға дейін өзгереді. Кейбір австралиялық университеттерде магистрлік дәреже алу екі жылға созылуы мүмкін. ECTS кредиттерінің анықтамасы бойынша «60 ECTS кредиті толық академиялық жылдың немесе оған баламалы оқу жүктемесінің оқу нәтижелеріне және олармен байланысты жұмыс жүктемесіне бөлінеді», сондықтан еуропалық магистрлік дәрежелер бір күнтізбелік жылдан екі академиялық жылға дейін созылуы керек, соның ішінде кем дегенде бір академиялық жыл магистрлік деңгейде оқытылуы тиіс. Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландиядағы жоғары білім беру біліктіліктерінің 7-деңгейі (FHEQ) және Шотландиядағы жоғары білім беру институттарының біліктіліктерінің 11-деңгейі (FQHEIS) (Шотландияның ежелгі университеттері мен Оксбридждің магистрлік дәрежелерін қоспағанда, аспирантура және интеграцияланған магистрлік дәрежелер) осы талапқа сай екендігі расталды. Ирландиядағы магистрлік дәрежелер оқыту бағдарламалары үшін бір жылдан екі жылға дейін (60–120 ECTS кредиті), ал оқыту және ғылыми-зерттеу бағдарламалары үшін екі жылды (кредиттік бағаланбаған) құрайды. Олар да FQ EHEA-ға сәйкес келетіндігі расталды.

Master's programs in the US and Canada are normally two years (full time) in length. In some fields/programs, work on a doctorate begins immediately after the bachelor's degree, but a master's degree may be granted along the way as an intermediate qualification if the student petitions for it. In the UK, postgraduate master's degrees typically take one to two years full time or two to four years part time. Master's degrees may be classified as either "research" or "taught", with taught degrees (those where research makes up less than half of the volume of work) being further subdivided into "specialist or advanced study" or "professional or practice". Taught degrees (of both forms) typically take a full calendar year (180 UK credits, compared to 120 for an academic year), while research degrees are not typically credit rated but may take up to two years to complete. An MPhil normally takes two calendar years (360 credits). An integrated master's degree (which is always a taught degree) combines a bachelor's degree course with an additional year of study (120 credits) at master's level for a four (England, Wales and Northern Ireland) or five (Scotland) academic year total period. In Australia, master's degrees vary from one year for a "research" or "coursework" master's following on from an Australian honours degree in a related field, with an extra six months if following on straight from an ordinary bachelor's degree and another extra six months if following on from a degree in a different field, to four years for an "extended" master's degree. At some Australian universities, the master's degree may take up to two years. The definition of ECTS credits is that "60 ECTS credits are allocated to the learning outcomes and associated workload of a full time academic year or its equivalent", thus European master's degrees should last for between one calendar year and two academic years, with at least one academic year of study at master's level. The Framework for Higher Education Qualification (FHEQ) in England Wales and Northern Ireland level 7 qualifications and the Framework for Qualification of Higher Education Institutes in Scotland (FQHEIS) level 11 qualifications (postgraduate and integrated master's degrees, except for MAs from the ancient universities of Scotland and Oxbridge MAs) have been certified as meeting this requirement. Irish master's degrees are one to two years (60–120 ECTS credits) for taught degrees and two years (not credit rated) for taught and research degrees. These have also been certified as compatible with the FQ EHEA.

Қабылдау

Магистрлік бағдарламаға қабылдану үшін әдетте бакалавр деңгейіндегі білімді сәтті аяқтау қажет, аспирантура бағдарламалары үшін бұл жеке диплом ретінде немесе интеграцияланған оқу жоспарының бөлігі ретінде болуы мүмкін. Бакалавр дәрежесінің үздік дипломдары стандартты болып саналатын елдерде, мұндай диплом әдеттегі қабылдау талабы болып табылады. Бұдан өзге, студенттер әдетте өзі туралы мақала жазып, ал өнер мен гуманитарлық ғылымдар салаларында жұмыстардың портфолиосын ұсынуы керек. Ұлыбританияда студенттердің әдетте 2:1 көрсеткіші болуы талап етіледі. Оқытушы магистрлік бағдарламасына қабылдану үшін студенттер аспирантураны сәтті аяқтауға қабілетті екенін дәлелдеуі керек, ал зерттеу магистрлік бағдарламасы үшін талаптар жоғарырақ болуы мүмкін. АҚШ-тағы магистратуралар да бакалавр деңгейіндегі үлгерімнің жоғары деңгейін талап етеді және студенттерден GRE, GMAT немесе LSAT сияқты бірі немесе бірнеше стандартты тесттерді тапсыруды қажет етуі мүмкін.

Салыстырмалы еуропалық дәрежелер

Кейбір еуропалық елдерде магистр бірінші дәрежелі болып саналады және қазіргі (стандартты) магистр дәрежесіне тең болуы мүмкін (мысалы, неміс, австриялық және поляк университеттерінің дипломы/магистрі немесе грек тіліндегі бірнеше пәндер бойынша берілетін ұқсас бес жылдық диплом). Бірінші және екінші циклдің жалпы ұзақтығы «3 + 1» жылдан (240 ECTS кредиті) бастап, «3 + 2» немесе «4 + 1» жылға (300 ECTS кредиті) дейін, содан кейін «4 + 2» жылға (360 ECTS кредиті) дейін өзгереді. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, 31 ЕЭА елінде бірінші және екінші циклді біріктіретін және екінші циклді біліктілікке (мысалы, Ұлыбританиядағы біріктірілген магистр дәрежесіне) әкелетін бағдарламалар бар, әсіресе STEM пәндері мен медицинаға қатысты пәндерде. Олардың ұзақтығы 300–360 ECTS кредитін (5–6 жыл) құрайды, ал Англия, Уэльс және Солтүстік Ирландиядағы біріктірілген магистр дәрежелері ең қысқасы – 240 ECTS кредиті (4 жыл). Данияда магистр дәрежесінің екі түрі бар. Магистр дәрежесі немесе кандидатура – 120 ECTS кредитіне бағаланған FQ EHEA екінші циклының біліктілігі. Бұл зерттеуге негізделген және университеттер арқылы ұсынылатын дәрежелер (мысалы, Копенгаген университеті және Копенгаген бизнес мектебі). Екінші түрі – ересектерге арналған білім беру жүйесіндегі магистр дәрежесі (иеленушілік емес), ол 60 ECTS кредитіне бағаланады және жартылай штат бойынша оқытылады. Кандидат дәрежесі «cand.» деп қысқартылады, ал мысалы, инженерлік магистр дәрежесін аяқтағаннан кейін адам «cand. polyt.» (политехникалық) болады. Латын тілінен шабыттанған ұқсас қысқартулар көптеген салаларда қолданылады, мысалы: социология (cand. scient. soc.), экономика (cand. merc., cand. polit. немесе cand. oecon.), құқық (cand. jur.), гуманитарлық ғылымдар (cand. mag.) және т.б. «Cand.» атағын пайдалану үшін магистр дәрежесі қажет. «Cand.» дәрежесінің иегерлері оқу саласына қарай, сондай-ақ M.Sc. немесе M.A. атақтарын пайдалануға құқылы. Финляндия мен Швецияда «kandidaatti/kandidat» (қысқартылған «kand.») атағы бакалавр дәрежесіне тең. Францияда магистр дәрежесін (diplôme de master) алу екі жылға созылады және 120 ECTS кредитіне тең. Бұл екі жылды көбінесе Болонья процесінен кейін «master 1» (M1) және «master 2» (M2) деп атайды. Студенттің мақсатына қарай (докторантура немесе кәсіби мансап), магистр «Master Recherche» (зерттеу магистрі) немесе «Master Professionnel» (кәсіптік магистр) деп те аталуы мүмкін, олардың әрқайсысының талаптары әртүрлі. Францияның «grandes écoles» инженерлік дипломы (инженерлік жоғары білімі) да Комиссия де титр д’инженіер (инженерлік атақтар комиссиясы) мойындаған жағдайда, магистр дәрежесіне тең, сондай-ақ кәсіби сертификаттар ұлттық тізілімінің 7-деңгейінде мойындалған біліктіліктерге де тең. Италияда магистр дәрежесі екі жылдық «Laurea magistrale» дәрежесіне тең, оны «Laurea» (бакалавр дәрежесіне тең үш жылдық бакалавр дәрежесі) алғаннан кейін алуға болады. Заң, фармация және медицина сияқты нақты салаларда бұл айырмашылық жасалмайды. Университет курстары бірыңғай болып, 5–6 жылға созылады, содан кейін магистр дәрежесі беріледі (осы жағдайда «Laurea magistrale a ciclo unico» деп аталады). Болонья процесінен бұрын Италияда берілген жалғыз «Laurea» дәрежесі (Vecchio Ordinamento, Ескі регламент) қазіргі «Laurea Magistrale» дәрежесіне тең. Нидерландыда «ingenieur» (ir.), «meester» (mr.) және «doctorandus» (drs.) атақтары Болонья процесін қолданғаннан кейін, Нидерландыдағы университеттен алынған жағдайда, тиісінше MSc, LLM және MA немесе MSc ретінде қарастырылуы мүмкін. Себебі 2002 жылға дейін осы дәрежеге жетелейтін бір бағдарлама қолданыста болды, ол бакалавр және магистр бағдарламаларының оқу жүктемесімен бірдей болды. Бағдарламаны бастағандар оны аяқтағаннан кейін тиісті атақты (MSc, LLM немесе MA) алуға құқылы болды, бірақ сонымен қатар бұрынғы үлгідегі атақты (ir., mr. немесе drs.) оқу саласына сәйкес пайдалануға құқылы. Бұл түлектердің жеке бакалавр дәрежесі болмағандықтан (ол бағдарламаға енгізілген), магистр дәрежесі олардың алғашқы академиялық дәрежесі болып табылады. Шетелдік магистр дәрежесін иеленушілер ir., mr. және drs. атақтарын пайдалана алады, бірақ бұл үшін Dienst Uitvoering Onderwijs-тен рұқсат алу қажет. Болонья процесін қолданғаннан кейін mr., ir. немесе drs. атағын алғандар мамандығына қарай A. Jansen, MA немесе A. Jansen, MSc деп қол қоюға құқылы, себебі ir., mr. және drs. атақтары магистр дәрежесіне ұқсас, ал MA немесе MSc қысқартуларын халықаралық атақ ретінде көрсетуге ресми түрде рұқсат етіледі. Бельгияда жоғары білім беру жүйесіне әр қауымдастық басшылық етеді және Болонья процесін жеке жүзеге асырады. Фландрияда магистр дәрежесін университетте екі жылдық оқуды (120 ECTS) аяқтағаннан кейін алуға болады, бірақ бір жылдық оқуды (60 ECTS) талап ететін кейбір магистрлік оқулар да бар. Бұл айырмашылықтың себептері әртүрлі, бірақ негізгі себебі Болонья процесіне дейінгі дәрежелерге көшу. Мысалы, өнеркәсіп инженерлігі бұрын университеттерде оқытылмаған және бір жылдық оқуды ғана талап еткен, бірақ қазір университеттерге көшірілген, сондықтан өнеркәсіп инженерлігі бойынша магистр дәрежесін алу үшін университетте бір жыл оқу жеткілікті. 2013 жылға дейін алынған басқа бір жылдық дәрежелерге де ұқсас жағдайлар туындады және қазір арнайы сертификат арқылы магистр дәрежесіне айналдырылды. Өнер және әдебиет факультетінің дәрежелері сияқты басқа магистр дәрежелері тарихи түрде бір жылдық, Болонья процесі ратификацияланғанға дейін болғандай. Медицина бойынша магистр дәрежесін аяқтау үшін 3 жыл қажет. Францияның Бельгия қауымдастығының жағдайы көп жағынан ұқсас, бірақ оны басқаша жүзеге асырды. Швейцариядағы ескі «Licence» немесе «Diplom» (4–5 жылдық) магистр дәрежесіне тең деп есептеледі. Словения мен Хорватияда Болонья процесіне дейінгі білім беру кезеңінде барлық академиялық дәрежелер университетте кемінде төрт жыл оқығаннан кейін және жазбаша жұмысты сәтті қорғағаннан кейін берілді және олар магистр дәрежесіне тең деп есептеледі. Болонья процесіне дейінгі жоғары білім берудің бірінші циклын аяқтағаннан кейін студенттер «профессор» (қысқартылған «prof.») білім беру саласында, «инженер» (қысқартылған «ing.») техникалық салаларда немесе басқа салалардағы олардың біліктілігіне сілтеме жасайтын «дипломдық лицензиат» сияқты кәсіби дәрежелер алды. «Magister Scientiae» (қысқартылған «mr. sc.») атағы докторлық бағдарламаға қабілетті студенттерге (докторантураға түсуге құқылы) университеттегі аспирантура бағдарламасын аяқтағаннан кейін берілді, ал «Scientiae Doctor» (қысқартылған «dr. sc.») атағы аспирантуралық докторлық бағдарламаны аяқтаған студенттерге берілді. Словения 1999 жылдан бері және Хорватия 2001 жылдан бері Болонья процесінің толық мүшесі. Балтық елдерінде пәраралық мәселелер бойынша магистр дәрежесін алуға мүмкіндік беретін екі жылдық білім беру бағдарламасы бар. Жүйе гуманитарлық ғылымдар, қоршаған орта және әлеуметтік мәселелер сияқты әртүрлі салаларда білім береді, сонымен қатар Балтық теңізі аймағына ерекше назар аударады. Бұл төрт университеттен құралған команданың бірлескен бағдарламасы. Мысалы, Эстониядағы Тарту университеті, Литвадағы Витаутас Магнус университеті және Латвия университеті. Білім беру бағдарламалары студенттерге жүйе ішінде мобильді болуға мүмкіндік береді, мысалы, бір семестр қосымша мүшелік немесе оқу ақысын төлемей, серіктес мектепте оқылуы мүмкін. Содан кейін, ұсынылған біліктіліктерді тапсырғаннан кейін, адамдар оқыту біліктіліктерін алуға және докторлық зерттеулерін жалғастыруға мүмкіндік алады.

In some European countries, a magister is a first degree and may be considered equivalent to a modern (standardized) master's degree (e. g., the German, Austrian and Polish university Diplom/Magister, or the similar five year Diploma awarded in several subjects in Greek, The combined length of the first and second cycle varies from "3 + 1" years (240
ECTS credits), through "3 + 2" or "4 + 1" years (300 ECTS credits), to "4 + 2" years (360 ECTS credits). As of 2015, 31 EHEA countries have integrated programmes that combine the first and second cycle and lead to a second cycle qualification (e. g. the UK integrated master's degree), particularly in STEM subjects and subjects allied to medicine. These typically have a duration of 300 – 360 ECTS credits (five to six years), with the integrated master's degrees in England, Wales and Northern Ireland being the shortest at 240 ECTS credits (four years). In Denmark there are two forms of master's degree. The Master's Degree or candidatus is a FQ EHEA second cycle qualification worth 120 ECTS credits. These degrees are research based and offered through universities (e. g. University of Copenhagen and Copenhagen Business School). The second form is the Master Degree (no possessive) within the adult continuing education system, which is worth 60 ECTS credits and is taught part time. The candidatus degree is abbreviated cand. and upon completion of, for instance, an engineering master's degree, a person becomes cand. polyt. (polytechnical). Similar abbreviations, inspired by Latin, apply to a large number of fields, e. g.: sociology (cand. scient. soc), economics (cand. merc., cand. polit. or cand. oecon), law (cand. jur), humanities (cand. mag) etc. Use of a cand. title requires a master's degree. Holders of a cand. degree are also entitled to use M. Sc. or M. A. titles, depending on the field of study. In Finland and Sweden, the title of kandidaatti/kandidat (abbreviated kand.) equates to a bachelor's degree. In France, the master's degree (diplôme de master) takes two years and is worth 120 ECTS credits. The two years are often called the master 1 (M1) and master 2 (M2), following the Bologna Process. Depending on the goal of the student (a doctorate or a professional career) the master can also be called a "Master Recherche" (research master) or a "Master Professionnel" (professional master), each with different requirements. A French diplôme d'ingénieur (postgraduate degree in engineering of grandes écoles) is also the equivalent of a master's degree, provided the diploma is recognised by the Commission des titres d'ingénieur, as are qualifications recognised at Level 7 of the répertoire national des certifications professionnelles (national register of professional certificates). In Italy the master's degree is equivalent to the two year Laurea magistrale, which can be earned after a Laurea (a three year undergraduate degree, equivalent to a bachelor's degree). In particular fields, namely law, pharmacy and medicine, this distinction is not made. University courses are therefore single and last five to six years, after which the master's degree is awarded (in this case referred to as Laurea magistrale a ciclo unico). The old Laurea degree (Vecchio Ordinamento, Old Regulations), which was the only awarded in Italy before the Bologna process, is equivalent to the current Laurea Magistrale. In the Netherlands the titles ingenieur (ir. ), meester (mr.) and doctorandus (drs.) may be rendered, if obtained in the Netherlands from a university, after the application of the Bologna process, as: MSc instead of ir., LLM instead of mr. and MA or MSc instead of drs. This is because a single program that led to these degree was in effect before 2002, which comprised the same course load as the bachelor and master programs put together. Those who had already started the program could, upon completing it, bear the appropriate title (MSc, LLM or MA), but alternatively still use the old style title (ir., mr. or drs. ), corresponding to their field of study. Since these graduates do not have a separate bachelor's degree (which is – in retrospect – incorporated into the program), the master's degree is their first academic degree. Bearers of foreign master's degree can use the titles ir., mr. and drs. only after obtaining a permission to bear such titles from the Dienst Uitvoering Onderwijs. Those who received their mr., ir. or drs. title after the application of the Bologna process have the option of signing as A. Jansen, MA or A. Jansen, MSc, depending on the field in which the degree was obtained, since the ir., mr. and drs. titles are similar to a master's degree, and the shortcut MA or MSc. may officially be used in order to render such title as an international title. In Belgium, the higher education system is governed by the communities and have separately implemented the Bologna Process. In Flanders, a master's degree can be obtained when completing a two year study at university (120 ECTS), although there also exist some master's studies which only require 1 year of education (60 ECTS). This discrepancy has various reasons, but the main cause is the transition from the pre Bologna Process degrees. Degrees like industrial engineering were previously not obtained through university and only took one year, but got transferred to universities, hence why the master's degree for industrial engineering only takes one year at university currently. Similar situations arose for other one year degrees obtained before 2013 and are therefore now converted to master's degrees through a special certificate. Other master's degrees, such as the degrees from the faculty of Arts and Literature are historically only one year, just like they were before the Bologna Process ratification. Master's degrees for medicine take 3 years to be completed. The situation for the French Community of Belgium is similar in many ways, but has implemented it differently. In Switzerland, the old Licence or Diplom (4 to 5 years in duration) is considered equivalent to the master's degree. In Slovenia and Croatia, during the pre Bologna process education, all academic degrees were awarded after a minimum of four years of university studies and a successful defence of a written thesis and are considered equivalent to the master's degree. After the completion of that first cycle of the pre Bologna higher education, the students obtained professional degrees with the titles of Professor (abbreviation "prof.") for educational studies, Engineer (abbreviation "ing.") for technical studies, or Licensed professional of their field of expertise (abbreviation "dipl." with a reference to the profession) for other studies. The title of Magister Scientiae (abbreviation "mr. sc.") was awarded to students who completed a postgraduate university programme (and therefore qualified for a doctorate programme), while the title of Scientiae Doctor (abbreviation "dr. sc.") was awarded to students who completed a postgraduate doctoral programme. Slovenia is a full member of the Bologna Process since 1999 and Croatia since 2001. In Baltic countries there is a two year education program that offers a chance to gain a master's degree in interdisciplinary issues. The system offers an education in different areas, such as humanities, environmental and social issues, whilst paying specific consideration to the Baltic Sea area. It is a joint degree program, which is part of a team effort with four universities. There is for example the University of Tartu in Estonia, Vytautas Magnus University in Lithuania and the University of Latvia. The educational programmes allow students to be mobile within the system, for example one semester may be taken in a confederate school without paying additional membership or tuition fees. Subsequently, after passing the qualifications provided, people may procure teaching qualifications and continue their scholastic research around doctoral studies, or carry on studying within their career in the private or public sector. Graduates of the program, within the Baltic Sea area are also given the chance to continue onwards with their studies within the postgraduate system if they have studied the social sciences or humanities field. In Greece, the metaptychiako (μεταπτυχιακό) which literally translates as post degree ( programme or title), lasts normally from one to, more often, two years, and can be studied after a, at least, four years undergraduate ptychio, which means degree. Also, the five year diploma (δίπλωμα) awarded in all Polytechnics (schools of engineering) and the Athens School of Fine Arts is considered equal to a graduate degree plus a master's degree. In Russia master (магистр) degree can be obtained after a two year master course (магистратура) which is available after a four year bachelor or a five year specialist course. A graduate may choose a master course completely different from his/her previous one. During these two years master students attend specialized lectures in chosen profile, choose a faculty advisor and prepare their master thesis which is eventually defended before certifying commission consisting mostly of professors, leading by the professor from another university. In the United Kingdom, first degrees in medicine, dentistry and veterinary science are considered equivalent to master's degrees despite, for historical reasons, often having the titles of bachelor's degrees. Most (if not all) Licenciado, Arquitecto and Ingeniero degrees were placed in level 7 (Master) of the EQF. These programmes have been phased out and replaced with the new Bologna programmes of Máster, to be completed after completion of a programme of Grado (Bachelor's).

Бразилия

Бакалавр, технолог немесе лицензиат дәрежесін алғаннан кейін студенттер өздерінің академиялық мансабын магистр дәрежесі ("mestrado", португал тілінде, a. k. a. stricto sensu постдипломдық білім беру) немесе мамандық дәрежесі ("especialização", португал тілінде, a. k. a. lato sensu постдипломдық білім беру) бағдарламалары арқылы жалғастыруға құқылы. Магистрлік бағдарламада 2–3 жылдық аспирантура оқуы қарастырылады. Әдетте академиялық зерттеулерге бағытталған магистрлік дәреже зерттеу кезеңінен кейін профессорлар алдында ұсынылып, қорғалатын диссертацияны әзірлеуді талап етеді. Керісінше, мамандық дәрежесі 1–2 жылдық оқуды қамтиды, бірақ жаңа диссертация ұсыну мен қорғау қажеттілігі жоқ. Мұндай бағдарламалар көбінесе біліміне қосымша білімдерді алуды көздейтін мамандарға арналған. Сонымен қатар, көптеген бразилиялық университеттер MBA бағдарламасын ұсынады. Дегенмен, олар АҚШ-тың MBA дәрежесімен бірдей емес, себебі ол студентті магистр дәрежесімен (stricto sensu) емес, мамандық дәрежесімен (lato sensu) ресми түрде куәландырады. Қалыпты аспирантура курсы кемінде 360 сағаттық оқу жүктемесін қамтуы керек, ал MBA дәрежесі – кемінде 400 сағаттық оқу жүктемесін. Магистрлік (stricto sensu) дәрежесі үшін белгілі бір оқу жүктемесі талап етілмейді, бірақ жұмыс көлемі мен зерттеулердің қажеттілігіне байланысты оны 18 айдан кем уақытта аяқтау іс жүзінде мүмкін емес; дәреже алудың орташа мерзімі 2,5 жылды құрайды. Мамандық (lato sensu) және MBA дәрежелерін қашықтықтан оқыту түрінде де алуға болады, ал магистрлік (stricto sensu) дәрежесі физикалық қатысуды талап етеді. Бразилияда бұл дәреже жұмыс нарығында өзін ерекшелеуге тырысатындар үшін немесе докторлық диссертация қорғауға дайындалатындар үшін қосымша біліктілік ретінде қызмет етеді. Ол Еуропалық (Болон процесі) 2-ші циклға немесе Солтүстік Американың магистрлік дәрежесіне сәйкес келеді.

Гонконг

М. Арх., М. Л. А., М. У. Д., М. А., М. Ск., М. Соц. Ғ., М. С. В., М. Инг., Л.Л. М. Гонконгта магистр дәрежесін алу үшін бір немесе екі жылдық толық уақытты оқу қажет. Жартылай уақытты оқу үшін, аспирантура дәрежесін алу үшін әдетте екі немесе үш жыл оқу талап етіледі. М. Фил. Ұлыбританиядағы сияқты, философия магистрі (M. Phil./MPhil/Master of Philosophy) – ең жоғары магистрлік дәреже және әдетте оқыту және зерттеу бөлімдерін қамтиды, онда кандидаттар диссертация үшін кең көлемді түпкілікті зерттеу жүргізуі керек. Пәніне қарамастан, барлық факультет студенттері (ғылым, өнер, гуманитарлық және әлеуметтік ғылымдарды қоса алғанда) философия магистрі дәрежесін алуға құқылы.

Индонезия

Индонезияның жоғары білім беру жүйесінде магистр дәрежесі – бакалавр дәрежесінен кейінгі аспирантура болып саналады, докторлық дәрежеден бұрынғы және оны аяқтауға ең көп дегенде төрт жыл уақыт қажет. Магистр студенттері өз диссертацияларын екі немесе үш комиссия мүшесінің қарауына ұсынады. Бар дәрежелерге мыналар кіреді, бірақ олармен шектелмейді:
Magister Administrasi Bisnis (M.A.B.) (Бизнес-әкімшілік магистрі)
Magister Manajemen (M.M.) (Менеджмент магистрі)
Magister Sains (M.Si.) (Ғылым магистрі)
Magister Teknik (M.T.) (Инженерлік магистр)
Magister Hukum (M.H.) (Құқық магистрі)
Magister Pendidikan (M.Pd.) (Педагогика магистрі)
Magister Olahraga (M.Or.) (Спорт ғылымы магистрі)

Израиль

Израильде аспирантураға түсу үшін бакалавр дәрежесін аяқтау қажет, және қабылдау осы дәреженің бағаларына байланысты; Израильде білім беру#Жоғары білім. Берілетін дәрежелер: М.А., М.Ғ., М.Б.А. және LLM; Технион диссертациясыз М.Инж. дәрежесін тағайындайды. Сонымен қатар, төрт-бес жылға созылатын "тікелей докторлық" бағдарламасы да бар. Осы бағдарлама бойынша студенттер бірінші курста алдын ала зерттеу жұмысын дайындайды, одан кейін олар келесі кезеңге өтуге рұқсат алу үшін емтихан тапсыруы керек, осыдан кейін оларға магистр дәрежесі беріледі.

Тайвань

Тайваньда бакалавриат курстары шамамен төрт жылға созылады, ал магистратура мен докторантураға түсу үшін емтихан тапсыру қажет. Бұл жоғары дәрежелерге апаратын курстар көбінесе зерттеу жұмысына негіделген. Оқу ақысы Солтүстік Америкадағыдан арзан, мысалы, МВА үшін 5000 АҚШ долларына дейін төлеуге болады. Тайвань үкіметі мен университеттері шетелдік студенттердің санын арттыру мақсатында, ай сайын 20 000 NT$ дейін оқу ақысын жабатын, университеттерге арналған жоғары сапалы стипендияларды ұсынуға күш салып жатыр. Үкімет екі жылдық бағдарламаға ай сайын 20 000–30 000 NT$ (654–981 АҚШ доллары) көлемінде Тайвань стипендиясын ұсынады.