Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пантетин (биспантетин немесе коэнзим пантетин) - пантетиннің димерлік түрі, ол цистеаминді қосу арқылы пантотен қышқылынан (В5 витамини) алынады. Пантетинді сол кездегі докторлық диссертация студенті Джин Браун ашқан. Пантетин - дисульфид көпір арқылы байланысқан пантетиннің екі молекуласы. Пантеин - организмдегі А коферментін өндірудің аралық бөлігі. В5 витаминінің қосымшаларының көпшілігі кальций пантотенаты, пантотен қышқылының тұзы түрінде, күніне 5-10 мг мөлшерінде болады. Ал пантетин 500-1200 мг/күн мөлшерінде қандағы холестерин мен триглицеридтерді төмендететін тағамдық қоспа ретінде сатылады.
Pantethine (bis pantethine or co enzyme pantethine) is a dimeric form of pantetheine, which is produced from pantothenic acid (vitamin B5) by the addition of cysteamine. Pantethine was discovered by Gene Brown, a PhD student at the time. Pantethine is two molecules of pantetheine linked by a disulfide bridge. Pantetheine is an intermediate in the production of coenzyme A by the body. Most vitamin B5 supplements are in the form of calcium pantothenate, a salt of pantothenic acid, with doses in the range of 5 to 10 mg/day. In contrast, pantethine is sold as a dietary supplement for lowering blood cholesterol and triglycerides at doses of 500 to 1200 mg/day.
Тамақ қоспасы
Пантетин АҚШ-та диеталық қосымша ретінде ұсынылады, өйткені ол LDL холестерин мен триглицеридтердің жоғары деңгейін төмендетіп, HDL холестеринін көтереді. Көптеген клиникалық зерттеулерде холестерин мен триглицеридтер деңгейі жоғары пациенттерде жалпы және ЛПНҚ холестериннің орташа мөлшері 12%, триглицеридтер деңгейі 19% - ға төмендеді, ал ЛПНҚ холестериннің мөлшері 9% - ға жоғарылады.
Pantethine is available in the United States as a dietary supplement because of evidence for lowering elevated LDL cholesterol and triglycerides and raising HDL cholesterol. In multiple clinical trials of patients with elevated cholesterol and triglycerides, total and LDL cholesterol were decreased by an average of 12%, triglycerides decreased by 19%, and HDL cholesterol was increased by 9% in clinical trials with daily intakes ranging from 600 to 1200 mg/day.
Физиологиялық әсерлері
Пантетин В5 витаминін өндірудің прекурсоры ретінде қызмет ете алады және пантетиннің терапиялық мөлшерін тұтыну В5 витаминінің жоғары концентрациясын айналымға әкеледі, бұл әрекет механизмі деп ойланбайды. В5 витаминінің қажеттілігі күніне 5 мг шамасында. В5 витаминінің жоғары дозасы пантетинмен кездесетін липидтік өзгерістерді тудырмайды. Пантетиннің екі әсер ету механизмі ұсынылады. Бірінші жағдайда пантетин А коферментін синтездеудің алғысы ретінде қызмет етеді. CoA ацетил топтарын ауыстыруға қатысады, кейбір жағдайларда гендерді белсендіру мен белсендірімеумен тығыз байланысты ақуыздарға қосылады. Бұл теорияға сәйкес холестерин мен триглицеридтер синтезіне жауапты гендер басылады немесе қосылыстардың катаболизмін басқаратын гендер қосылады. Екінші теорияда пантетин екі пантетин молекуласына айналады, олар өз кезегінде екі пантотен қышқылы мен екі цистеамин молекуласын қалыптастыру үшін метаболизмге ұшырайды. Цистеамин холестерин мен триглицеридтер өндірісіне қатысатын бауыр ферменттеріндегі күкіртті құрайтын амин қышқылдарын байлайды және олардан айырады. Белгілі болғандай, пантотен қышқылының жоғары дозасы липидтерге әсер етпейді.
Although pantethine can serve as a precursor for generation of vitamin B5 and consumption of therapeutic amounts of pantethine results in higher circulating concentrations of vitamin B5, this is not thought to be the mechanism of action. Vitamin B5 requirements are on the order of 5 mg/day. High doses of vitamin B5 do not result in the lipid changes seen with pantethine. Two mechanisms of action are proposed for pantethine. In the first, pantethine serves as the precursor for synthesis of coenzyme A. CoA is involved in the transfer of acetyl groups, in some instances to attach to proteins closely associated with activating and deactivating genes. By this theory, either the genes responsible for cholesterol and triglyceride synthesis are suppressed or the genes governing the catabolism of compounds are turned on. In the second theory, pantethine is converted to two pantetheine molecules which are in turn metabolized to form two pantothenic acid and two cysteamine molecules. Cysteamine is theorized to bind to and thus inactivate sulfur containing amino acids in liver enzymes involved in the production of cholesterol and triglycerides. What is known is that high doses of the related vitamin pantothenic acid has no effect on lipids.