Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Keys of the Kingdom - 1991 жылы шыққан Moody Blues рок тобының он төртінші альбомы. Кейбір тректер Sur la Mer әндерін еске түсірсе де, Keys of the Kingdom-тің ірі хит-синглдерді шығара алмауы, MTV бейне ұрпағындағы табысынан кейін Moodies-тің танымалдылығының төмендеуінің басталуын білдіреді. Альбомда топ бұрынғы екі альбомның синтезаторлық попқа ауысуынан гөрі, көбірек ауалы рокқа бағытталған дыбысқа (The Present сияқты) оралуға кірісті. Флейташы Рей Томас осы пластинкада маңызды рөл атқарады, ол сегіз жылдан бері тұңғыш флейтасымен өнер көрсетті. Ол төрт лондондық студияда жазылған және араластырылған: Olympic Studios, RG Jones Recording Studios, Mayfair Studios және The Hit Factory (Нью-Йорктегі бір атпен аталатын студиямен шатастырмау керек). Барабан машиналары әлі де көп қолданылады; Грейм Эдж тек үш әнде орындайды, сессияланған барабаншы Энди Дункан тағы екеуінде терезе барабандарын ұсынады, ал қалғандары бағдарламаланады. Клавиатурашы Патрик Мораз осы альбомға бірнеше тректі аяқтағаннан кейін топтан шығарылды, ол "қосымша" клавиатурашы ретінде саналады. Мораз жасаған сот ісі (Сот ТВ хабарлаған) бойынша олардың болашақ альбомы мен қайта шығару буклеттері Мораздан алыстап кетеді, мысалы, оны бастапқыда оны көрсеткен суреттерден алып тастайды және болашақ клавиатурашыларды ешқашан топтың ресми мүшелері етпейді. Бұл "Moody Blues" тобының Red Rocks-тағы экстравагантты концерті мен оркестрлермен симфониялық турлер сериясынан бұрын соңғы альбомы болды.
Keys of the Kingdom is the fourteenth album by the rock band the Moody Blues, released in 1991. Although some of the tracks recall the songwriting on Sur la Mer, the failure of Keys of the Kingdom to produce any major hit singles would mark the beginning of the Moodies' decline in popularity with mainstream audiences after their success in the MTV video generation. The album saw the band beginning to return to a more airy rock oriented sound (similar to The Present), rather than the previous two albums' forays into synthesiser pop. Flautist Ray Thomas plays more of a substantial role on this record, with his first ambient flute piece in eight years. It was recorded and mixed at four London studios: Olympic Studios, RG Jones Recording Studios, Mayfair Studios and The Hit Factory (not to be confused with the NYC based studio of the same name). Drum machines are still used heavily; Graeme Edge only performs on three songs, with session drummer Andy Duncan providing live drums on two more, and the rest being programmed. Keyboardist Patrick Moraz was fired from the band after completing only a few tracks for this album, and he is listed as an 'additional' keyboard player. After a lawsuit (broadcast by Court TV) filed by Moraz, their future album and re release booklets would distance themselves from Moraz – e. g. removing him from photographs that originally featured him and they never had any future keyboardists become official members of the band. This was the last Moody Blues album before their extravagant concert at Red Rocks and a series of symphonic tours with orchestras.