Кіріспе
Баттлжорк - Австралияның Виктория штатында Санберидің батысында орналасқан Бурк округіне жататын приход және Diggers Rest елді мекенінің маңындағы аудан. Оны 1839 жылы геодезияшы Уильям Дарк атады. Қалашықтың дамуы және бастапқыда Айткеннің Gap деп аталды. 1890 жылдары ол жалпыға белгілі болды Баттлёррк. 1856 жылы 5 қыркүйекте "Гап" деп аталатын пошта кеңсесі ашылды, 1875 жылы "Баттлжорк" деп аталып, 1919 жылы жабылды. Бұл аймаққа алғаш қоныс аударғандардың бірі Джордж Миллетт болды. Джордж мен оның әйелі Сюзанн Мельбурннан Бендигодағы алтын кен орындарына бара жатқан жолда алғашқы аялдама болған Bald Hill қонақ үйін құрды. Мейрамханаға 1853 жылдан бастап 1907 жылға дейін лицензия берілді. Aitken's Gap Gaol, қазір Sunbury полиция бөлімшесінің ауласында орналасқан, қонақ үйдің жанында тұрды
Тарих
Бұл туралы "Аргус" газетінде 1852 жылдың 21 қазанында "Айткенс Гэптегі автобус жүргізушілері" деп жазылған. Бес қарулы және ат үстіндегі автобус жүргізушілері "баялым" төлеп, өткен сейсенбі күні таңертең сағат 11-де Айткенс Гэп маңындағы ат үстінде жүрген ер адамды тонаған. Алтын кен орындарына сапардың басты кезеңдерінің бірі болған Айткенс-Гапқа қоныс те құрылды. 1858 жылы саяхатшы Уильям Келли көлігімен келген кезде бұл әлі де жаппай бос орын болды: "Жоғарыға жеткенде, бұл ерекше ығы-зығы мен шу болды, өйткені ол сол кезде жүргізушілер мен тасымалдаушылар үшін арнайы лагерь болды, ал бастауға дайындалып жатқан ат және бұқа арбаларының саны, шу-шу, қақтығыс, құдайды қорлау және құрама жиреніштер, тіпті мен оны қайталауға үлгерсем де, көптеген оқырмандарды таба алмады". Бұл жердің неге тұрақтандырылғаны белгісіз. Мүмкін бұл шыңға жетумен және сапардың "Кейлор жазығы" кезеңін аяқтаған ұзақ жолдың аяқталуымен байланысты. Бұл жерде өзеннің бұтақтары, яғни, Короройт өзенінің бұтақтары өте маңызды болған. Алайда, Джон Чендлер өзінің жылқыларымен бірге сол жерге бірнеше жыл бұрын "жетім қалған" кезде, ол бір бөгетханадан екі шиллингке бес бөгет су сатып алған болатын. Қаланы мекендейтін қонақ үйлер (Gap Inn, Manchester және Bald Hill) және дүкендер жақын маңдағы жерлерде тұрғызылды, ал 1854 жылы үкімет қалашықты ресмилендіруге көшті. Бастапқы Gap Inn және дүкен (онда 1856 жылы пошта кеңсесі құрылды) үкіметтің кейінгі зерттеуінде басты көшеде орналасқан. Гап пен Балд Хилл қонақ үйлерінің археологиялық дәлелдері. Aitkens Gap қонақ үйінің артында да жерлеу орындары болған; олар өте ерте алынып тасталған болуы мүмкін. Айткенс-Гап полиция бекеті бүкіл Бурк округінде ең үлкен жем-шөп қажеттілігі болды, бұл оның алтын эскорттың ауысу бекеті ретінде маңыздылығын көрсетеді. 1850-ші жылдардағы алтынға толы полиция бекеттерінің көпшілігімен бірге 1863 жылдың басында Бендигоға темір жол ашылғаннан кейін жабылды. Көптеген ғимараттар басқа жерлерде алынып тасталды, бірақ полицияның көк тас тас қамауы сақталуы керек. Ол 1989 жылы Санбериде алынып тасталып, қайта қалпына келтірілгенге дейін фермалық ғимарат ретінде нашарлаған жағдайда сақталған. Оның бұрынғы орны қазір жаңа үй блогында; бұрынғы ғимаратпен байланысты орындық, кейінірек оған қосылған түтіндіктен келген қолмен жасалған кірпіштермен бірге қалған сияқты. Бұл жер Австралия тарихындағы маңызды, қысқа мерзімді және түрлі-түсті оқиғаның археологиялық дәлелін сақтаған болуы мүмкін. Бұл қалааралық полиция бекетінің сирек кездесетін дәлелі болуы мүмкін, ол алтынға толы негізгі жолдардың ажырамас бөлігі болып табылады. 1859 жылдан бастап Санбериден тыс Бендиго темір жолы кезең-кезеңмен ашылғанда, Гаптың байлығы күрт төмендеді. Ол жергілікті шаруалар қауымына қызмет ететін қала ретінде күресті. 1857 жылы елді мекенде Англия шіркеуінің мектебі ашылды, ал мемлекеттік мектеп 1900 жылға дейін жалғасты. 1990 жылдары алтынға толы тауқымет кезінде Gap-та тұрғызылған Каролина Чисхолм баспанасының ескерткіші табылмады. Кальдер тас жолындағы ескі Монтерей Пайнс (Pinus radiata) даңғылының бір ғана сақталған қатары қазіргі таңда бұрынғы қалашықтың ең көрнекті дәлелі болып табылады. Шыршалар 1870-1920 жылдар аралығында кез-келген уақытта отырғызылған болуы мүмкін, мүмкін Мелтон графтығының қалаларын көркейту саясатының бөлігі ретінде. Олар Гап-роудтағы және бір кездері Мелтон-Шайрдың бөлігі болған Санберидің бірнеше көшелеріндегі сияқты. (Бәлкім, олар сол аймақтағы Мелтонның әлсіз меншігін белгілеуге қызмет еткен шығар.) Викторияда 1860 жылдары көше отырғызу үшін қылқан жапырақты ағаштар ұсынылды, бірақ 1880 жылдардан бастап олар көбінесе жапырақты ағаштармен алмастырылды, ал Айткенс Gap-тегі Монтерей Пайнс Викторияда қалған ескі қылқан жапырақты көше отырғызудың бірнеше тұқымдастарының бірі болып табылады.
"Arrived at the top, it was a scene of extraordinary bustle and uproar, for it was then a special camping place for drivers and carriers, and the scores upon scores of horse drays and bullock wagons that were preparing for a start, produced an amount of tumult, altercation, blasphemy, and compound abominations which would not find many readers even if I succeeded in reproducing it." Why this spot was a staging post is not clear. Perhaps it had to do with the achievement of the summit, and the end of the long haul that finished the 'Keilor Plains' stage of the journey. No doubt a spring of water, the branch of the Kororoit Creek which passed there, was vital. However, when John Chandler and his horses arrived there "nearly famished" some years beforehand he had had to buy five buckets of water, at two shillings a bucket, at a shanty. Hotels (the Gap Inn, the Manchester and the Bald Hill) and stores were erected in the vicinity, and in 1854 the Government moved to formalise the township. The original Gap Inn and a store (in which a post office was established in 1856) were located centrally on a block of the main street on the Government’s later survey. Archaeological evidence remains of the Gap and Bald Hill inns. There were also burials behind the Aitkens Gap hotel; these may have been removed very early. Aitken’s Gap police station was by far the largest forage requirement in the whole of the Bourke District, indicative of its significance as a changing station for the gold escort. Together with most of the other wayside 1850s goldrush police stations, it was closed down in the early 1863 after the railway was opened to Bendigo. Most buildings were removed elsewhere, but the sturdy bluestone police lock up has to remain. It survived in a deteriorated condition as a farm outbuilding until its removal and reconstruction in Sunbury in 1989. Its former site is now on a new house block; a bench associated with a former building appears to remain, along with a scatter of hand made bricks that could have come from the chimney that had been added to it at a later date. It is likely that this site retains archaeological evidence of a seminal, ephemeral, and colourful event in Australia’s history. It may constitute rare evidence of an inter town police station, an integral part of the main goldrush roads. As the Bendigo railway beyond Sunbury opened in stages from 1859, The Gap’s fortunes declined dramatically. It struggled on as a town serving a local farming community. A Church of England school opened at the settlement in 1857, and a state school continued until 1900. In the 1990s no relic could be found of the Caroline Chisholm shelter shed that had been erected at the Gap during the gold rush. The one surviving row of the avenue of old Monterey Pines (Pinus radiata) on the Calder Highway is today the most prominent evidence of the former township. The pines could have been planted at any time between the 1870s and 1920s, probably as part of a Melton Shire town beautification policy. They are the same as those that survive on Gap Road and several of the streets of Sunbury that were once a part of Melton Shire. (Maybe they served to mark Melton’s fragile proprietorship in the area.) In Victoria conifer plantings had been recommended for street planting in the 1860s, but from the 1880s they were often replaced by deciduous trees, and the Monterey Pines at Aitkens Gap are one of only a few stands of old conifer street plantings which remain in Victoria.
Өрт
6 сәуірде "Аргуста" мәлімделгендей, заң шығарушы кеңестің мүшесі Чендлер мырзаның Ол 17-ші қазанда "Айткенс Гэп" қонақ үйінің "Балд Хиллз" қонақ бөлмесінде болған өрттің себебін анықтауға қатысты. Сотталғандар дәлелдерді тыңдағаннан кейін, өртті үй иесінің ұлы, кішкентай бала, шам жағу үшін шыршаға соғып, өртті пайдаланғанын анықтады. 1944 жылдың 14 қаңтарында Вудэндтен Гапқа дейінгі өрттің салдарынан 30 үй қираған және Шаирдың солтүстігіндегі Куангальт ауданы қираған. Мелтон-Шайрдың меншік иелері, мырзалар Борбидж, Гиллиган, Миллетт, аз ғана құтқарылды. Фронттың батыс жағында жұмыс істейтін "Туллерн" бригадасы м. Скотттың 2100 акр жеріндегі "Маунт-Айткен" егістігінің және оның 14 бөлмелі тарихи көк тас үйінің өртеп кетуіне жол бермеді. Бірақ олар отты оңтүстікке қарай, Таунсингтің фермасы (алғашқыда Беатти Роклендс) есігінің алдында тоқтатты, онда 700 тонна сена жиналған. Р. Бенсон мырза да үйінен айырылды. Бұл өрттің салдарынан Блэкхилл жолындағы Шаир шекарасындағы коттедждің ағаш бөлігі жойылған болуы мүмкін.