Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық педагог (1831-1912), Мартин Хоуи Ирвинг (21 ақпан 1831 - 23 қаңтар 1912) - ағылшындық ескі ескілік және педагог.
Australian educator (1831–1912)
Martin Howy Irving (21 February 1831 – 23 January 1912) was an English rower and educationist who spent nearly all his career in Australia.
Бастапқы өмірі
Ирвинг Лондонның Сент-Панкрас қаласында дүниеге келді. Ол Эдвард Ирвингтің, католик-апостолдық шіркеуінің басты тұлғасының, Карлайл "мен кездескен ең еркін, бауырлас, батыл адам" деп атаған және оның әйелі Изабелла Мартиннің ұлы. Ирвинг Король колледжінде және Оксфордтың Балиол колледжінде білім алған. 1853 жылы А. және 1856 жылы М.А. классикадан бірінші сыныптық және математикадан екінші сыныптық құрметпен. Оксфордта ол белсенді ескірген және 1852 жылы колледж және университет скульстерін жеңіп алған. Сол жылы ол Уолтер Фрэнсис Шортпен бірге күміс тостағанға қатысты. Сондай-ақ, ол 1853 жылы Стивен Риппинголлға алмаздық сынға қарсы сайыста екінші орын алды.
Irving was born in St Pancras, London, the son of Edward Irving, a major figure of the Catholic Apostolic Church, whom Carlyle called the "freest, brotherliest, bravest human soul mine ever came in contact with", and his wife Isabella Martin. Irving was educated at King's College School, and Balliol College, Oxford, where he graduated B. A. in 1853 and M. A. in 1856, with first class honours in classics and second class honours in mathematics. At Oxford he was an active rower and won the college and university sculls in 1852. In the same year, he was runner up in the Silver Goblets paired with Walter Francis Short and losing to Philip Nind and Henry Raine Barker in the final. He was also runner up in the Diamond Challenge Sculls to Stephen Rippingall in 1853.
Академиялық мансап
Ирвинг 1854 - 1856 жылдары Лондон мектебінде екінші ұстаз ретінде классикадан сабақ берді. Ол кейін Мельбурн университетінің классика және ағылшын тілі профессоры болып тағайындалды. Ирвинг оны Мельбурндағы ең табысты жеке мектептердің біріне айналдырды, 200 жігіт, оның ішінде 50 - интернатта оқыды. 1884 жылы Ирвинг мектепті ұлы Эдвард Х. Ирвингке тапсырды және 10 жыл бойы Викторияның қоғамдық қызмет кеңесінің мүшесі болды. Ирвинг профессорлық қызметінен бас тартқаннан кейін де Мельбурн университетінде өз мүддесін сақтап қалды, бірнеше жыл бойы кеңес мүшесі болды және 1886 жылы канцлер сайлауында бір дауыспен жеңілді, сэр Энтони Коллинг Браунлес оның бес дауысына алты дауыс алды. 1887 жылы Мельбурн университетінің вице-канцлері болып, 1889 жылға дейін осы лауазымға ие болды. Ол ертеректе еріктілер қозғалысына және әскери құрамына көп қатысып, лейтенант-полковник дәрежесіне жеткен. 1894 жылы ол қоғамдық қызметтен зейнеткерлікке шығып, 1900 жылы Англияға оралды және өзі әрқашан адал болған Католиктік-апостолдық шіркеуінің істеріне арнады. Құрметті заң докторы (LL. D) 1901 жылдың маусым айында Глазго университеті.
Irving taught classics as second master at the City of London School from 1854 to 1856. He was then appointed professor of classics and English at the University of Melbourne, Irving made it one of the most successful private schools in Melbourne, with a roll of 200 boys, 50 of whom were boarders. In 1884 Irving handed over the school to his son, Edward H. Irving, and became a member of the public service board of Victoria for a period of 10 years. Irving had retained his interest in the University of Melbourne after giving up his professorship, was a member of the council for some years, and at the election for chancellor in 1886 was defeated by one vote, Sir Anthony Colling Brownless receiving six votes to his five. In 1887 became vice chancellor of the University of Melbourne and held the position until 1889. In earlier years he had been much interested in the volunteer movement and the militia, in which he attained the rank of lieutenant colonel. He retired from the public service board in 1894 with a pension, and in 1900 returned to England and devoted himself to the affairs of the Catholic Apostolic Church, of which he had always been an adherent. He received the honorary Doctor of Laws (LL. D) from the University of Glasgow in June 1901.
Жеке
Ол биіктігі 1,80 метрден асатын, кеме айдаушы әрі мылтықпен атушы еді. Ол жақсы мінезге ие, іскерлік сезімге ие адам болды және Викториядағы орта және жоғары білім берудің дамуына үлкен ықпал етті. Ирвинг екі рет үйленген. 1855 жылы Каролина Мэри Брюйерс, капитан Брюйерстің қызымен алғашқы некеде болды. Оның екінші әйелі Мэри Моват, Дублиннің Джон Моват қызы болды, олардың бір ұлы мен жеті қызы болды. Оның екі қызы Маргарет пен Лилиан көптеген жылдар бойы Мельбурн қаласындағы Лористон қыздар мектебінің директоры болып, дәстүрді жалғастырды. Оның ұлдарының бірі Годфри Джордж Хоуи Ирвинг (1867 1937 жылдың 11 желтоқсаны) Австралияның тұрақты әскери күштеріне қосылып, Оңтүстік Африка соғысында Австралияның одақтастық атты жасағын басқарды. Ол 1913 жылы Австралияның бас штабының бастығы болды, ал 1916 жылы Мысырда 14-ші жаяу әскер бригадасының қолбасшысы болды. Австралияға оралғаннан кейін ол генерал-майор болып, 1922 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін генерал-квартирмейстердің орынбасары болды. Ирвинг 1906 жылы Викторияға бірнеше аптаға барып, Англияға оралғаннан кейін 1912 жылы 80 жасында Гилдфордтың маңындағы Альбериде қайтыс болды.
Irving, who was well over six feet high, and an excellent oarsman and rifle shot, was the founder of amateur rowing in Victoria. He was a man of fine character with a good sense of business, and was a strong influence in the development of both secondary and university education in Victoria. Irving was twice married. His first marriage in 1855 was to Caroline Mary Bruyeres, daughter of Captain Bruyeres and they had four sons and two daughters. His second wife was Mary Mowat, daughter of John Mowat of Dublin, and they had one son and seven daughters. Two of his daughters, Margaret and Lilian, carried on the tradition for many years as principals of Lauriston Girls' School, Melbourne. One of his sons, Godfrey George Howy Irving (1867–11 December 1937), joined the Australian permanent military forces and led the Australian Commonwealth Horse in the South African War. He was chief of the Australian general staff in 1913, and in command of the 14th infantry brigade in Egypt in 1916. After his return to Australia he was promoted major general and was deputy quartermaster general until his retirement in 1922. Irving visited Victoria for a few weeks in 1906, and returning to England died at Albury near Guildford in 1912, at the age of 80.