Кіріспе

Американдық музыкант (туған 1961) Брайан Хеннеман (туған 17 шілде 1961) - американдық музыкант, ол альт-кантри / рут-рок тобының фронтмені ретінде танымал. Джон Прайн, Нил Янг және Мерл Хаггард сияқты суретшілер оның ән жазу стиліне әсер етті. Хэннеман өзінің музыкалық мансабын 1980 жылдардың ортасында The Blue Moons және Chicken Truck топтарымен бастады, сондай-ақ 1992 жылдың соңында Bottle Rockets құрастырудан бұрын 1990 жылдан бастап Uncle Tupelo әріптестерімен гитаралық техника / қосымша музыкант ретінде уақыт өткізді.

1980 жылдар

1985 жылдың соңында Хеннеманның The Blue Moons тобы Миллштадт, Иллинойста үш еселенген бильда ойнады, оған Тюпело ағасының алдыңғы тобы Primitives да кірді. Бірнеше жылдан кейін Джефф Твиди Хеннеманның келесі тобы Chicken Truck-ті, заңсыз кантри-рок тобының Сент-Луистегі Миссуридегі Цицероның Uncle Tupelo-ға арналған ашылу алаңына тартуға ықпал етті. Chicken Truck 1980-ші жылдары бірнеше кассеталар шығарды, соның ішінде "90 минуттық таспа" және "Loud Music", соңғысында әндер көп болды, Хеннеманның топтары он жылдан астам уақыттан кейін де өз альбомдарында материалды қолданады. Бұл жинақтағы кейбір әндерді Фестст, Миссуридегі досы Скотт Тейлор жазды, ол Хеннеманмен жұмыс істеуді жалғастыруда. Chicken Truck және Uncle Tupelo жақсы қарым-қатынаста болды және Chicken Truck 1990 жылы тарағанға дейін бір-бірімен жиі қос шот болды. Chicken Truck тобының құрамына Хеннеман, Марк Ортман және ағайынды Боб пен Том Парр кірді.

1990 жылдар

Chicken Truck тарағаннан кейін, Хеннеман кейде жеке акустикалық акт ретінде концерттерде ойнады, ал 1990 жылдың соңында ол Uncle Tupelo үшін роуди ретінде жұмыс істей бастады, кейде олармен қосымша гитара немесе мандолина ойнайды. Ол олардың әндерін орындаған кезде негізгі орынға ие болды және "Cortez the Killer", "Moonshiner" және басқа да көптеген каверлерде бас гитарада ойнады. Ол сондай-ақ Still Feel Gone және March 1620, 1992 альбомдарында, сондай-ақ Uncle Tupelo тректерінің кейбіреулерінде әр түрлі жинақтамаларда ("Blue Eyes" және "Movin' On") көп ойнады. Хэннеман, Джей Фаррар, Джефф Твиди және Майк Хейдорн "Coffee Creek" атты топ құрды, олар Uncle Tupelo гастрольдері арасында шағын клубтар мен барларда кантри әндерін ойнады. 1991 жылдың желтоқсан айының соңында Coffee Creek алғаш рет Cicero's-те ойнады. 1992 жылдың наурызында Uncle Tupelo, оның ішінде Брайан Хеннеман, Джон Кин студиясында үшінші LP-ді жаздыру үшін Афинаға, Джорджияға барды, бұл жолы R.E.M.-дің Питер Бак продюсері болды. 1992 жылы 16-20 наурызда Хеннеман гитара, мандолина және бузуки ойнады. 1992 жылы Хеннеман 45 айналымдағы "Индианаполис" атты жеке әнін жазды, ол Тупело ағаның ваны турда бұзылуы туралы жазған автобиографиялық ән. Ол Rockville Records-те жарық көрді және "Get Down River" және "Wave That Flag" атты тағы екі түпнұсқасымен бірге Farrar, Tweedy және Mark Ortmann дауыстық және аспаптық қолдаумен қамтамасыз етілді. Осы арада менеджер Тони Маргарита "Still Feel Gone" сессияларының қалған студиялық уақытында жазылған Хеннеманның демоларын сатып алды. Бұл демолар East Side Digital Records компаниясымен келісімшарт жасасқаннан кейін, Хеннеман 1992 жылы домбырашы Марк Ортманмен (Chicken Truck, Blue Moons) бірге Bottle Rockets тобынан шыққан. 1993-94 жылдары, Uncle Tupelo-ның баяу таралуы кезінде топтар өзара тығыз байланысты болды. Фаррар мен Твидидің "Bottle Rockets" дебют альбомда пайда болуына қоса, Хеннеман мен екі топтың менеджерлері бірдей болды және олар жиі бірге өнер көрсетті. 1994 жылы Uncle Tupelo топтары тарағаннан кейін, Хеннеман Wilco-ның дебюті A.M-де бас гитарада ойнады. Карьераларын бірнеше рекордтық компаниялар тұтқындап, олармен келісімшартқа қол қойған, бірақ олар жабылып, немесе құлдырап қалған, UPS ереуілі олардың жаңа жазбаларының бірін таратуды тоқтатты, сондай-ақ топтың жеке құрамы өзгерді. Хеннеманның ата-анасы екеуі де бір-бірінен алты апта ішінде қайтыс болды. Топ Лусинда Уильямспен гастрольге шыққан еді және турнеден ертерек кетуі керек болды.

2000 жылдар

Осы қиындықтарға қарамастан, 2005 жылы Ботлл Рокетс өздерінің жақсы табиғатымен және жол ашатын жиегімен тұрақтанды. Хеннеман мен Ортман жаңа қосылған Джон Хортон мен Кит Вогельмен бірге топты қайтадан жолға салды; олар топ мүшелерінің қазіргі құрамы болып қала береді. Сонымен қатар, топ өзінің бұрынғы менеджерін, Боб Эндрюсті қайта жалдады. The Bottle Rockets тобының алғашқы концерттік альбомы Live in Heilbronn Germany 2006 жылдың ақпан айында жарық көрді. Екі дискті жинақ 2005 жылы 17 шілдеде Германияның Хайльбронн-Бокингендегі Бургерхаус залында жазылды (бұл да Хеннеманның туған күні). Ол Еуропада Blue Rose Records компаниясы CD және винил түрінде шығарды. Bloodshot Records тобының келесі альбомы Zoysia, Мемфистегі Ardent Studios-та жазылған, продюсер Джефф Пауэллмен бірге 2006 жылдың маусым айында шығарылды. Зоисия романист / аудиофиль Стивен Кингтің 2006 жылғы ең жақсы жазбалары тізіміне Entertainment Weekly журналында орын алды. 2006 жылы Джефф Твиди Чикагодағы сахнада "Passenger Side" және "Casino Queen" (екеуі де A. M.) әндерін қайтадан орындау үшін Хеннеман мен Ботлл Рокетске қосылды және Нил Янгтың "Walk On" әнін қаптады. Топ 2008 жылы өзінің 15 жылдығын 15 арнайы шоу сериясымен және Henneman әр шоуда ойнаған Creston Electric Instruments әдет-ғұрып гитарын жеңу үшін байқаумен атап өтті. The Bottle Rockets продюсер Эрик Амбелмен (Brooklyn Side, 24 Hours A Day, Leftovers, Brand New Year) өзінің Уильямсбургтегі Cowboy Technical Services Recording Studio-да, Бруклинде, жаңа альбомын жаздыру үшін бірікті. Ол Bloodshot Records компаниясы 2009 жылдың 11 тамызында шығарды. 2021 жылы Хеннеман гастрольдерден бас тартқанын жариялады, "Мен енді саяхаттағым келмейді, ән жазуға деген ықыласым да жоқ. Мен тек жақсы күйеу болғым келеді. Жақсы көрші. Жауапты үй иесі. Кішкентай иттің әкесі. Гитара жөндеушісі. Менің ас үйімде гитарашы, және жергілікті кантри тобында, бұл сахна қайтып келгенде.