Кристофер Кросс: Алғашқы студиялық альбом және жетістіктері
Christopher Cross (album)
Кристофер Кросс альбомы – 1979 ж. шыққан, 5 «Грэмми» жеңіп, тарихқа енген soft rock хит! Цифрлық жазба технологиясының алғашқы үлгісі. Музыка жаңалықтары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кристофер Крос - американдық әнші-әндерші Кристофер Кросстың тұңғыш студиялық альбомы. Ол 1979 жылдың 27 желтоқсанында Warner Bros. Records компаниясы арқылы шығарылды. Майкл Омартиан продюсерлік еткен және 1979 жылдың ортасында жазылған бұл альбом 3M Digital Recording System жүйесін пайдаланып, цифрлық түрде жазылған алғашқы танымал музыкалық туындылардың бірі болды. 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басындағы ең ықпалды софт-рок альбомдарының бірі саналатын ол, бес Грэмми сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде «Жыл альбомы», «Жыл жазбасы», «Жыл әні» және «Жылдың ең жақсы жаңа әртісі» номинацияларында жеңіске жетті. Крос бір жылы төрт маңызды санатта жеңіс тұтқан тұңғыш орындаушы атанды – бұл көрсеткіш 2020 жылға дейін Билли Айлиштен басқа ешкімге орындалмады.
Christopher Cross is the debut studio album by American singer songwriter Christopher Cross. It was released on December 27, 1979, by Warner Bros. Records. Produced by Michael Omartian and recorded in mid 1979, the album was one of the first in popular music to be digitally recorded, utilizing the 3M Digital Recording System. Cited as one of the most influential soft rock albums of the late 1970s and early 1980s, it won five Grammy Awards, including Album of the Year, Record of the Year, Song of the Year, and Best New Artist, with Cross becoming the first artist to win the four major categories in the same year — a feat not replicated until Billie Eilish in 2020.
Қабылдау
Стивен Томас Эрлвиннің айтуынша, альбом "үлкен сәттілікке жетіп, кеңінен мойындалды, кем дегенде индустрия мамандары арасында (сыншылар оған екінші рет құлақ қоймады), нәтижесінде көп платиналық сертификаттар мен "Грэмми" сыйлықтарына ие болды". AllMusic үшін жазған ретроспективті шолуында Эрлвин, оның жұмсақ рок альбомы ретіндегі жетістігі көп тыңдаушылар үшін маңызды болмаса да, әндердің тұрақты сапасы мен Кростың шеберлігінің арқасында "өз заманының ең жақсы альбомдарының бірі болып қала береді" дейді: "Иә, ол сезімталдыққа бейім және балладаларда өте әдемі болуы мүмкін, бірақ оның мелодиясы бай және құрылымы тығыз, сондықтан студиядағы кәсіби музыканттары мен достары берген әсем жылтырдың берік негізі бар, соның ішінде Майкл Макдональдтың есімде қаларлық қосымша вокалы бар". Vinyl Me, Please журналының Тимоти Малкольм оны 2017 жылғы 10 үздік яхт-рок альбомы тізіміне қосып, былай түсіндірді: "Шындығында, бұл акустикалық гитара мен скрипкаға көп көңіл бөлген, яхт-рок жанры үшін дыбыстық ерекшелік. Бірақ оның мәні жанрға сәйкес келеді (ішкі тыныштық іздеген адам), және иә, ол әлі де күмәнсіз жұмсақ". 2018 жылы The Vinyl District онлайн басылымында Майкл Х. Литтл оны жанрдың ең жақсы альбомы деп, сондай-ақ ең жұмсақтарының бірі деп атады, Кросты "жұмсақ рок жанрының символы" еткені үшін мақтады.
According to Stephen Thomas Erlewine, the album was "a huge hit and widely acclaimed, at least among industry professionals (critics didn't give it a second listen), leading to multi platinum success and Grammys." In his retrospective review for AllMusic, Erlewine says that while its success as a soft rock album has little cachet with most listeners, it "remains one of the best mainstream albums of its time" because of consistent song quality and Cross's skillful musicianship: "Yes, he does favor sentimentality and can be very sweet on the ballads, but his melodicism is rich and construction tight, so there's a sturdy foundation for the classy professional gloss provided by his studio pros and friends, including indelible backing vocals by Michael McDonald." Vinyl Me, Please magazine's Timothy Malcolm includes it in his 2017 list of the 10 best yacht rock albums, explaining that, "It’s actually a sonic outlier for the yacht rock genre, heavy on acoustic guitar and strings. But its message fits the genre (a fool searching for inner peace), and yeah, it’s still undeniably smooth." For The Vinyl District's online publication in 2018, Michael H. Little calls it the genre's best album as well as one of its smoothest, crediting it for making Cross "the face of soft rock".