Кіріспе

Боготаның бұрынғы мэрі, Колумбия Энрике Пеньялоса Лондоньо (30 қыркүйек 1954 жылы туған) - Колумбияның саясаткері. Ол 1998 жылдан 2001 жылға дейін Богота қаласының мэрі болды және 2015 жылы 2016-2019 жылдарға қайта сайланды.

Ерте өмір және білім

Пеналоса Вашингтонда, Вашингтон қаласында, Сесилия Лондононың және бұрынғы ауыл шаруашылығы министрі және Колумбияның БҰҰ-дағы тұрақты елшісі болып туған. Балалық шағында Пеналоса Gimnasio Campestre және Colegio Refous-та оқыды. Оның отбасы 15 жасында АҚШ-қа әкесінің БҰҰ-дағы Колумбия елшісі қызметіне байланысты көшіп келді. Ол Дьюк университетінде жартылай футбол стипендиясы арқылы білім алды, онда экономика және тарихта бакалавр дәрежесін алды. Сонымен қатар ол журналист және қалалық және көлік саясаты бойынша кеңесші болып жұмыс істеді. 2009 жылы Пеньялоса Нью-Йоркте орналасқан коммерциялық емес ұйым Транспорт және даму саясаты институтының (ITDP) директорлар кеңесінің президенті болып сайланды. 2015 жылы Пенелоса ITDP басқармасынан сайланғаннан кейін орнынан кетті.

Саясатта

Пеналоса өзінің саяси өмірін Боготадағы либералды президенттікке үміткер Луис Карлос Галанның жастардың жастарға қатысты топтарына қатысып, мемлекеттік сумен жабдықтау компаниясы Empresa de Acueducto de Bogotá (EAAB) үшін жұмыс істеген кезде бастады. Кейін ол Кудинмарканың жергілікті саяси басшысы Хулио Сесар Санчесті қолдады, ол оған сол департаменттің орынбасары болып сайлануға көмектесті. 1986 жылы оны әкесімен дос болған президент Виргилио Барко экономикалық кеңесші етіп таңдады. 1990 жылы ол бірде-бір саясаткердің қолдауысыз конгресске үміткер болып, 22 000 дауыспен сайланды. Ол бұл лауазымда бір жыл ғана болды, өйткені Колумбияның жаңа Конституциясы қарсаңында Колумбия Конгресі жабылып қалды. Алайда, осы 12 айда ол көптеген бастамаларды ұсынды және реформалау туралы заңды қабылдауға қол жеткізді, бұл жаңадан конгрессмен болған үшін елеулі жетістік. 1991 жылы ол Боготаның мэрі лауазымына үміткер болуды шешті, ол Конгресстегі орынды иеленуге қолданған тактикамен, ешқандай саясаткердің қолдауысыз, тек қалада жүріп, велосипедпен немесе қоғамдық көлікпен жүріп, бетпе-бет байланысу арқылы. Ол сайлауда жеңіске жеткен Хайме Кастро Кастроға қарсы аттанды. 1994 жылы Пеналоса екінші рет Антанас Мокусқа қарсы ат салысты, ол оны үлкен айырмашылықпен жеңді.

Богота қаласының әкімі (19982000)

1997 жылы ол үшінші рет жарысқа түсіп, Карлос Морено де Каромен кездесіп, аз дауыспен жеңіске жетті. Пеналоса қала әкімі Мокустан жақсы қаржылық жағдайдағы және негізінен тәуелсіз болған аудандық кеңеспен қала алды. Пеналоса мен Антанас Мокустың Боготаның дамуына әсері 2009 жылдың қазан айында жарық көрген Bogotá Change атты деректі фильмде сипатталған. Бұл фильм "Антанас Мокус пен Энрике Пеньялоса деген екі харизматикалық мэрдің оқиғасы" деп танымал. Мокус пен Пеньялоса және олардың негізгі қызметкерлері фильмде Боготадағы өзгерістердің негізі болып табылатын және қазір әлемнің барлық қалаларына экспортталып жатқан идеялар, философиялар мен стратегияларды ашады". Қала әкімі болған уақытының алғашқы жартысында Пеналосаның қолдау көрсеткіші өте төмен болды, тіпті ол сайлау процесінің ортасында аман қалды. Қоғамдық инфрақұрылымдық жобалар алға жылжуға бастаған сайын, оның танымалдылығы айтарлықтай артты, сондықтан оның өкілеттігі аяқталған кезде оның мақұлдауы тарихтағы кез-келген Богота мэріне қарағанда жоғары болды.

Бірінші мерзімдегі дау-дамайлар

Колумбияның көпшілік сарапшыларының пікірінше, Пеналоса 1990-шы жылдардың соңында Богота қаласында қоғамдық жағдайды айтарлықтай жақсартқан үш мэрдің үшіншісі болды. Қала әкімі Хайме Кастро өзінің өкілеттігін төмен танымалдылықпен аяқтады, бірақ қаланың қаржылық құрылымын реформалай алды. Бұл Антанас Мокустың өкілеттігі кезінде де жалғасқан бюджеттік артықшылықтар кезеңіне әкелді. Мокус өзінің Cultura Ciudadana (Азаматтық мәдениет) науқанымен Боготаның азаматтық мәдениетінде маңызды өзгеріс бастады, ол азаматтық мінез-құлықты көтермеледі және қала тұрғындарына тиесілілік сезімін тудыруға тырысты. Пеналосаның бірінші мэрлік кезеңіндегі ең үлкен алты саясатты іс-әрекетіне қоғамдық аймақтар мен көшелерді алып жатқан бейресми сатушыларды ауыстыру, барлық қалалық саябақтарды жақсарту және бірнеше жаңаларын салу, қаланың кедей аймақтарында ірі қоғамдық кітапханалар мен ірі мемлекеттік мектептер салу, 15-ші даңғыл мен Автопоста Норте сияқты маңызды даңғылдарды жаңарту, оларды көтеру және боллардтар орнату арқылы көліктерді жаяу жүргіншілерден алып тастау және Боготадағы алғашқы жаппай көлік жүйесін салуды бастау кірді. Оның кейбір саясаты қаладағы белгілі бір саяси топтарға ұнаған жоқ. Олардың арасында оның Боготаның Контри-клубын сатып алып, қоғамдық саябақ салу ниеті болды, бұл оны Солтүстік Боготадағы ең бай аудандармен қақтығысқа әкелді. Ол сондай-ақ, көліктердің ғимараттар мен дүкендердің алдындағы жаяу жүргіншілерге тоқтап қалуына жол бермеу үшін, кейбір көшелердегі тығырыққа толы аудандарға бұрыштама орнату кезінде қиындықтарға тап болды. Пеналоса да танымалдылығын жоғалтты, бірақ жеке көліктердің істі-жұмысты сағатта жүріп-тұруына шектеу енгізе отырып, қаланың қозғалысын жақсартты. (Pico y placa шамамен "пик сағаты және нөмірлік тақта" деп аударылады; Пик сағаты кезінде берілген нөмірмен аяқталатын нөмірлік тақталар аптаның белгілі бір күндері айналысқа келмеді, әр күні төрт нөмірді аяқтады, яғни көліктердің 40% -ы). Қаланың алғашқы "Циклорта" (аударма "Велосипед жолы немесе Велосипед жолы") құрылысын салу, бұл қаланың негізгі даңғылдарымен жүретін екі жақты жолдар, қаланың тағы бір үлкен дамуы болды. Бұл адамдардың жеке автокөліктерді пайдаланудан аулақ болуына шақыру және қол жеткізе алмағандар үшін арзан және салауатты көлік жолы. Олардың құрылысы бастапқыда кейбір дау-дамайларды тудырды, өйткені Циклорутаның дәліздері жеке үйлердің алдында өтіп, көп жағдайда олардың алдыңғы жаяужолдарынан олардың келісімінсіз және ешқандай сыйақысыз орын алынды. Бұл дегеніміз, кімнің үйі болса да, Cicloruta салынған жердегі жаяужолдың алдындағы үйдің иесі оның нақты иесі болды және оған салық төлеуге мәжбүр болды. Қалалық көліктерді, велосипедтерді пайдалануды және қалалық жерлерде қоғамдық кеңістікті дамытудағы қызметі үшін Пеналоса өзінің бірінші өкілеттігі кезінде бірнеше халықаралық тұрақтылық және қала құрылысы сыйлықтарына ие болды және Нью-Йорк университетінің қалалық саясат зерттеулерінде ерекше қонақ ретінде таңдалды.

Қала әкімі лауазымына екінші рет үміткер

Ол 2010 жылғы Колумбия президенттік сайлауына үміткер болып, "Біз қалаған ел үшін" деп аталатын Por el Pais que Queremos Foundation (PPQ) ұйымын басқарғанмен, 2007 жылы қала әкімі лауазымына қайтадан үміткер болуды таңдады. Ол "Альтернативті демократиялық полюс" партиясының кандидаты Сэмюэл Моренодан 15 пайыздық көрсеткішпен жеңілді. 2011 жылы Пеналоса Боготаның қалалық әкімшілігіне тағы да үміткер болуға шешім қабылдады, бірақ бұл жолы Колумбияның Жасыл партиясының ресми кандидаты ретінде. Ол сайлауда Густаво Петроға жеңіліп, мэрлік жарыста Пеналосаға 25% қарсы 32% дауыспен жеңіске жетті. 2015 жылы ол бұрынғы еңбек министрі Рафаэль Пардо Руэданы жеңіп, 33 пайыз дауыспен қала әкімі сайлауында жеңіске жетті. Демократиялық орталықтың кандидаты, Пеналосаның бас хатшысы болған Мигель Урибе Турбай сайлау кезінде төртінші орынға ие болды. 2016 жылы колумбиялық El Espectador газетінде жарияланған мақаладан кейін бұл жанжал басталды. 2016 жылы сәуірде ол Пеналосаның бірнеше басылымдарда, оның ішінде жеке кітаптарының жеке профиль бөлімінде кеңінен жарияланғандай, докторлық дәрежесі жоқ деп хабарлады. Ал әкім оны командадағы біреудің қателігі деп қабылдамады. Оппозициялық топтың айтуынша, 2015 жылы Пеналосаның сайлауын қайтарып алуды белсенді түрде насихаттап жүрген Пеналоса өзінің 35 жыл бойы бітірген білімі туралы жалған мәліметтерді жариялаған. Топ Бразилияның "О Глобо" газетінің сұхбатында Пеналосаның мемлекеттік басқару бойынша докторлық дәрежесін алғанына тікелей тоқталғанын, бірақ тек сұхбаттың редакцияланған нұсқасы ғана жарияланғанын, испан және португал тілдерінің айырмашылығын ескере отырып, бұл мәлімдеменің басқа дәлелдері, соның ішінде сұхбаттың жетекші тілшісінің тікелей мәлімдемесінің расталмағанын айыптады. Пеналоса өзінің докторлық дәрежесі бар екенін ешқашан ашық айтпағанын және Францияда алған екі магистрлік дәрежесінің Колумбияның білім беру жүйесінде магистрлік дәрежесіне тең екеніне сенімді екенін бірнеше рет мәлімдеген. Оның саяси қарсыластары оның академиялық беделін дәлелсіз шабуылдармен арамдауға тырысып жатқанын айтып, сайлаудан кейін оның есіне түсетінін алға тартқан. Қала әкімі болған алғашқы мерзімінде Пеньоса саяси қарсыластарының елеулі сайлауына ұшырады. Пеналосаның мэр болып сайланған кезде Колумбия билігіне ұсынылған ресми мемлекеттік өмірбаянына сәйкес, Пеналоса экономика және тарихта бакалавр дәрежесін (мамыр, 1977 жылы), мемлекеттік істерде магистр дәрежесін (қыркүйек, 1979 жылы) және "DESS дәрежесін (қыркүйек, 1980 жылы) " білдіретін "Халық басқару бойынша үшінші циклді бітіруші" дәрежесін иеленді.

Марапаттар

Симон Боливар журналистика сыйлығы 1986 жылы "Эспектадор" газетінде экономикаға қатысты журналистика бөлімі үшін. Симон Боливар журналистика сыйлығы 1990 жылы "Капитализм, ең жақсы таңдау" деректі фильмі үшін.

Мақалалар

Ол El Tiempo, Nueva Frontera, Economía Colombiana, Carta Financiera және Revista Diners газеттерінде мақалалар жазды.