Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Боготаның бұрынғы мэрі, Колумбия Энрике Пеньялоса Лондоньо (30 қыркүйек 1954 жылы туған) - Колумбияның саясаткері. Ол 1998 жылдан 2001 жылға дейін Богота қаласының мэрі болды және 2015 жылы 2016-2019 жылдарға қайта сайланды.
Former mayor of Bogotá, Colombia
Enrique Peñalosa Londoño (born 30 September 1954) is a Colombian politician. He was mayor of Bogotá from 1998 until 2001 and elected again in 2015 for the 2016–2019 term.
Ерте өмір және білім
Пеналоса Вашингтонда, Вашингтон қаласында, Сесилия Лондононың және бұрынғы ауыл шаруашылығы министрі және Колумбияның БҰҰ-дағы тұрақты елшісі болып туған. Балалық шағында Пеналоса Gimnasio Campestre және Colegio Refous-та оқыды. Оның отбасы 15 жасында АҚШ-қа әкесінің БҰҰ-дағы Колумбия елшісі қызметіне байланысты көшіп келді. Ол Дьюк университетінде жартылай футбол стипендиясы арқылы білім алды, онда экономика және тарихта бакалавр дәрежесін алды. Сонымен қатар ол журналист және қалалық және көлік саясаты бойынша кеңесші болып жұмыс істеді. 2009 жылы Пеньялоса Нью-Йоркте орналасқан коммерциялық емес ұйым Транспорт және даму саясаты институтының (ITDP) директорлар кеңесінің президенті болып сайланды. 2015 жылы Пенелоса ITDP басқармасынан сайланғаннан кейін орнынан кетті.
Peñalosa was born in Washington, DC, to Cecilia Londoño and former Minister of Agriculture and permanent ambassador for Colombia to the UN. During his childhood, Peñalosa studied at Gimnasio Campestre and the Colegio Refous. His family moved to the United States when he was 15 years old for his father's work as the ambassador of Colombia to the UN. He attended Duke University through a partial football scholarship, where he earned a Bachelor of Arts in Economics and History. He has also worked as a journalist and consultant on urban and transportation policy. In 2009, Peñalosa was elected president of the board of directors of the Institute for Transportation and Development Policy (ITDP), a non profit organization headquartered in New York. Peñalosa resigned from the ITDP board in 2015 upon his election.
Саясатта
Пеналоса өзінің саяси өмірін Боготадағы либералды президенттікке үміткер Луис Карлос Галанның жастардың жастарға қатысты топтарына қатысып, мемлекеттік сумен жабдықтау компаниясы Empresa de Acueducto de Bogotá (EAAB) үшін жұмыс істеген кезде бастады. Кейін ол Кудинмарканың жергілікті саяси басшысы Хулио Сесар Санчесті қолдады, ол оған сол департаменттің орынбасары болып сайлануға көмектесті. 1986 жылы оны әкесімен дос болған президент Виргилио Барко экономикалық кеңесші етіп таңдады. 1990 жылы ол бірде-бір саясаткердің қолдауысыз конгресске үміткер болып, 22 000 дауыспен сайланды. Ол бұл лауазымда бір жыл ғана болды, өйткені Колумбияның жаңа Конституциясы қарсаңында Колумбия Конгресі жабылып қалды. Алайда, осы 12 айда ол көптеген бастамаларды ұсынды және реформалау туралы заңды қабылдауға қол жеткізді, бұл жаңадан конгрессмен болған үшін елеулі жетістік. 1991 жылы ол Боготаның мэрі лауазымына үміткер болуды шешті, ол Конгресстегі орынды иеленуге қолданған тактикамен, ешқандай саясаткердің қолдауысыз, тек қалада жүріп, велосипедпен немесе қоғамдық көлікпен жүріп, бетпе-бет байланысу арқылы. Ол сайлауда жеңіске жеткен Хайме Кастро Кастроға қарсы аттанды. 1994 жылы Пеналоса екінші рет Антанас Мокусқа қарсы ат салысты, ол оны үлкен айырмашылықпен жеңді.
Peñalosa began his political life by attending youth groups of followers of the liberal presidential candidate Luis Carlos Galan in Bogotá while working for the state owned water supply company, Empresa de Acueducto de Bogotá (EAAB). He later supported Julio César Sánchez, a Cundinamarca local political chief, who in return helped him get elected as that department's deputy. In 1986 he was chosen by president Virgilio Barco, a friend of his father, as an economic advisor. In 1990, he ran for the congress without the support of any politician and got elected with 22,000 votes. He only remained in that position for a year because the Colombian Congress was closed on the eve of the new Colombian Constitution. However, in those 12 months, he presented many initiatives and managed to pass a reform law, a notable accomplishment for a freshman congressman. In 1991, he decided to run for mayor of Bogotá with the same tactics he had used to gain his seat in Congress, without the support of any politicians, just by face to face contact while touring the city walking, biking or riding on public transportation. He ran against Jaime Castro Castro, who ultimately won the election. In 1994, Peñalosa ran for a second time against Antanas Mockus, who defeated him by a large margin.
Богота қаласының әкімі (19982000)
1997 жылы ол үшінші рет жарысқа түсіп, Карлос Морено де Каромен кездесіп, аз дауыспен жеңіске жетті. Пеналоса қала әкімі Мокустан жақсы қаржылық жағдайдағы және негізінен тәуелсіз болған аудандық кеңеспен қала алды. Пеналоса мен Антанас Мокустың Боготаның дамуына әсері 2009 жылдың қазан айында жарық көрген Bogotá Change атты деректі фильмде сипатталған. Бұл фильм "Антанас Мокус пен Энрике Пеньялоса деген екі харизматикалық мэрдің оқиғасы" деп танымал. Мокус пен Пеньялоса және олардың негізгі қызметкерлері фильмде Боготадағы өзгерістердің негізі болып табылатын және қазір әлемнің барлық қалаларына экспортталып жатқан идеялар, философиялар мен стратегияларды ашады". Қала әкімі болған уақытының алғашқы жартысында Пеналосаның қолдау көрсеткіші өте төмен болды, тіпті ол сайлау процесінің ортасында аман қалды. Қоғамдық инфрақұрылымдық жобалар алға жылжуға бастаған сайын, оның танымалдылығы айтарлықтай артты, сондықтан оның өкілеттігі аяқталған кезде оның мақұлдауы тарихтағы кез-келген Богота мэріне қарағанда жоғары болды.
In 1997, he ran a third time, now facing Carlos Moreno de Caro, winning by a close margin of votes. Peñalosa received from Mayor Mockus a city in good fiscal condition and with a District Council that was mostly independent. The impact of Peñalosa and Antanas Mockus on the development of Bogotá is described in a documentary film released in October 2009 with the title Bogotá Change. It is promoted as being "the story of two charismatic mayors, Antanas Mockus and Enrique Peñalosa who, with unorthodox methods, in less than 10 years turned one of the world's most dangerous, violent and corrupt capitals into a model city. Mockus and Peñalosa along with key members of their staff as first hand witnesses, the film uncovers the ideas, philosophies and strategies that underlie the changes in Bogotá and which are now being exported to cities worldwide". Throughout the first half of his time as mayor, Peñalosa underwent very low approval ratings, even surviving a recall election process mid term. As public infrastructure projects started to progress, his popularity increased very significantly, such that by the end of his term his approval ratings were some of the highest of any Bogotá mayor in recorded history.
Бірінші мерзімдегі дау-дамайлар
Колумбияның көпшілік сарапшыларының пікірінше, Пеналоса 1990-шы жылдардың соңында Богота қаласында қоғамдық жағдайды айтарлықтай жақсартқан үш мэрдің үшіншісі болды. Қала әкімі Хайме Кастро өзінің өкілеттігін төмен танымалдылықпен аяқтады, бірақ қаланың қаржылық құрылымын реформалай алды. Бұл Антанас Мокустың өкілеттігі кезінде де жалғасқан бюджеттік артықшылықтар кезеңіне әкелді. Мокус өзінің Cultura Ciudadana (Азаматтық мәдениет) науқанымен Боготаның азаматтық мәдениетінде маңызды өзгеріс бастады, ол азаматтық мінез-құлықты көтермеледі және қала тұрғындарына тиесілілік сезімін тудыруға тырысты. Пеналосаның бірінші мэрлік кезеңіндегі ең үлкен алты саясатты іс-әрекетіне қоғамдық аймақтар мен көшелерді алып жатқан бейресми сатушыларды ауыстыру, барлық қалалық саябақтарды жақсарту және бірнеше жаңаларын салу, қаланың кедей аймақтарында ірі қоғамдық кітапханалар мен ірі мемлекеттік мектептер салу, 15-ші даңғыл мен Автопоста Норте сияқты маңызды даңғылдарды жаңарту, оларды көтеру және боллардтар орнату арқылы көліктерді жаяу жүргіншілерден алып тастау және Боготадағы алғашқы жаппай көлік жүйесін салуды бастау кірді. Оның кейбір саясаты қаладағы белгілі бір саяси топтарға ұнаған жоқ. Олардың арасында оның Боготаның Контри-клубын сатып алып, қоғамдық саябақ салу ниеті болды, бұл оны Солтүстік Боготадағы ең бай аудандармен қақтығысқа әкелді. Ол сондай-ақ, көліктердің ғимараттар мен дүкендердің алдындағы жаяу жүргіншілерге тоқтап қалуына жол бермеу үшін, кейбір көшелердегі тығырыққа толы аудандарға бұрыштама орнату кезінде қиындықтарға тап болды. Пеналоса да танымалдылығын жоғалтты, бірақ жеке көліктердің істі-жұмысты сағатта жүріп-тұруына шектеу енгізе отырып, қаланың қозғалысын жақсартты. (Pico y placa шамамен "пик сағаты және нөмірлік тақта" деп аударылады; Пик сағаты кезінде берілген нөмірмен аяқталатын нөмірлік тақталар аптаның белгілі бір күндері айналысқа келмеді, әр күні төрт нөмірді аяқтады, яғни көліктердің 40% -ы). Қаланың алғашқы "Циклорта" (аударма "Велосипед жолы немесе Велосипед жолы") құрылысын салу, бұл қаланың негізгі даңғылдарымен жүретін екі жақты жолдар, қаланың тағы бір үлкен дамуы болды. Бұл адамдардың жеке автокөліктерді пайдаланудан аулақ болуына шақыру және қол жеткізе алмағандар үшін арзан және салауатты көлік жолы. Олардың құрылысы бастапқыда кейбір дау-дамайларды тудырды, өйткені Циклорутаның дәліздері жеке үйлердің алдында өтіп, көп жағдайда олардың алдыңғы жаяужолдарынан олардың келісімінсіз және ешқандай сыйақысыз орын алынды. Бұл дегеніміз, кімнің үйі болса да, Cicloruta салынған жердегі жаяужолдың алдындағы үйдің иесі оның нақты иесі болды және оған салық төлеуге мәжбүр болды. Қалалық көліктерді, велосипедтерді пайдалануды және қалалық жерлерде қоғамдық кеңістікті дамытудағы қызметі үшін Пеналоса өзінің бірінші өкілеттігі кезінде бірнеше халықаралық тұрақтылық және қала құрылысы сыйлықтарына ие болды және Нью-Йорк университетінің қалалық саясат зерттеулерінде ерекше қонақ ретінде таңдалды.
According to most public analysts in Colombia, Peñalosa was the third in a series of three mayors who significantly improved the public conditions in the city of Bogotá in the late 1990s. Mayor Jaime Castro finished his term with low popularity, but was able to reform the city's financial structures. This led to a period of budgetary surpluses, which continued during Antanas Mockus' term. Mockus began an important change in Bogotá's civic culture with his Cultura Ciudadana (Citizen Culture) campaign, which encouraged civic behavior and strived to create a sense of belonging for the inhabitants of the city. Peñalosa's six biggest policy actions during his first period as mayor included the relocation of informal vendors who occupied the public zones and streets, the improvement of all the city parks and the construction of several new ones, the construction of major public libraries and large public schools in the poorest areas in the city, the renovation of important avenues such as the 15th Avenue and Autopista Norte, the removal of cars from sidewalks by raising them and installing bollards, and starting construction of the first Mass Transit System in Bogotá, the heavy BRT called TransMilenio, whose construction started under Peñalosa to be finished under Antanas Mockus's second term (2001–2003). Some of his policies were unpopular with certain political groups within the city. Among these were his intent to buy the Country Club of Bogotá to build a public park, which brought him in conflict with some of the wealthiest neighborhoods in Northern Bogotá. He also faced problems when he installed bollards along some avenues in highly congested sectors to prevent cars from parking on the sidewalk in front of the buildings and shops. Peñalosa also lost popularity, but improved the city's mobility, by introducing the Pico y Placa, a restriction on the rush hour circulation of private vehicles. (Pico y placa roughly translates to "rush hour and license plate"; during rush hour licence plates ending with a given number couldn't circulate on specific days of the week, four ending numbers each day, thus about 40% of the vehicles). The construction of the city's first "Cicloruta" (translation for "Bike route or Bike way"), which are two way roads that run along some of the city's main avenues, was another great development of the city as an invitation for people to avoid using private motor vehicles, and to provide a cheap and healthy transportation route for those who didn't have access to one. Their construction brought some controversy at first, as the Cicloruta's corridors crossed in front of private houses where in the majority of the cases space was taken from their front sidewalk without their consent and with no remuneration. The legal property documents weren't edited either, which meant that whoever owned the house in front of the sidewalk where the Cicloruta was built, was its actual owner and had to pay taxes on it. For his activities in promoting public transportation, bike use and public space in urban areas in his first term in office, Peñalosa was awarded several international sustainability and urban planning awards, and was selected as a distinguished guest in urban policy studies at NYU.
Қала әкімі лауазымына екінші рет үміткер
Ол 2010 жылғы Колумбия президенттік сайлауына үміткер болып, "Біз қалаған ел үшін" деп аталатын Por el Pais que Queremos Foundation (PPQ) ұйымын басқарғанмен, 2007 жылы қала әкімі лауазымына қайтадан үміткер болуды таңдады. Ол "Альтернативті демократиялық полюс" партиясының кандидаты Сэмюэл Моренодан 15 пайыздық көрсеткішпен жеңілді. 2011 жылы Пеналоса Боготаның қалалық әкімшілігіне тағы да үміткер болуға шешім қабылдады, бірақ бұл жолы Колумбияның Жасыл партиясының ресми кандидаты ретінде. Ол сайлауда Густаво Петроға жеңіліп, мэрлік жарыста Пеналосаға 25% қарсы 32% дауыспен жеңіске жетті. 2015 жылы ол бұрынғы еңбек министрі Рафаэль Пардо Руэданы жеңіп, 33 пайыз дауыспен қала әкімі сайлауында жеңіске жетті. Демократиялық орталықтың кандидаты, Пеналосаның бас хатшысы болған Мигель Урибе Турбай сайлау кезінде төртінші орынға ие болды. 2016 жылы колумбиялық El Espectador газетінде жарияланған мақаладан кейін бұл жанжал басталды. 2016 жылы сәуірде ол Пеналосаның бірнеше басылымдарда, оның ішінде жеке кітаптарының жеке профиль бөлімінде кеңінен жарияланғандай, докторлық дәрежесі жоқ деп хабарлады. Ал әкім оны командадағы біреудің қателігі деп қабылдамады. Оппозициялық топтың айтуынша, 2015 жылы Пеналосаның сайлауын қайтарып алуды белсенді түрде насихаттап жүрген Пеналоса өзінің 35 жыл бойы бітірген білімі туралы жалған мәліметтерді жариялаған. Топ Бразилияның "О Глобо" газетінің сұхбатында Пеналосаның мемлекеттік басқару бойынша докторлық дәрежесін алғанына тікелей тоқталғанын, бірақ тек сұхбаттың редакцияланған нұсқасы ғана жарияланғанын, испан және португал тілдерінің айырмашылығын ескере отырып, бұл мәлімдеменің басқа дәлелдері, соның ішінде сұхбаттың жетекші тілшісінің тікелей мәлімдемесінің расталмағанын айыптады. Пеналоса өзінің докторлық дәрежесі бар екенін ешқашан ашық айтпағанын және Францияда алған екі магистрлік дәрежесінің Колумбияның білім беру жүйесінде магистрлік дәрежесіне тең екеніне сенімді екенін бірнеше рет мәлімдеген. Оның саяси қарсыластары оның академиялық беделін дәлелсіз шабуылдармен арамдауға тырысып жатқанын айтып, сайлаудан кейін оның есіне түсетінін алға тартқан. Қала әкімі болған алғашқы мерзімінде Пеньоса саяси қарсыластарының елеулі сайлауына ұшырады. Пеналосаның мэр болып сайланған кезде Колумбия билігіне ұсынылған ресми мемлекеттік өмірбаянына сәйкес, Пеналоса экономика және тарихта бакалавр дәрежесін (мамыр, 1977 жылы), мемлекеттік істерде магистр дәрежесін (қыркүйек, 1979 жылы) және "DESS дәрежесін (қыркүйек, 1980 жылы) " білдіретін "Халық басқару бойынша үшінші циклді бітіруші" дәрежесін иеленді.
Although he was a possible candidate for the 2010 Colombian presidential election and led the Por el Pais que Queremos Foundation (PPQ), Spanish for "For the Country we Want", he chose to run again for mayor in 2007. He was defeated by Alternative Democratic Pole candidate Samuel Moreno by 15 percentage points. In 2011, Peñalosa decided to run his candidacy again for the Bogotá city hall, but this time, as the official candidate for the Colombian Green Party. He lost the election to Gustavo Petro who won the mayoral race with 32% of the vote against 25% for Peñalosa. In 2015 he won the mayoral elections with 33 percent of the vote, defeating former labour minister Rafael Pardo Rueda. Democratic Center candidate Miguel Uribe Turbay, who served as Peñalosa's Secretary General, came in fourth place during the election. The scandal was triggered in 2016 by an opinion article published in the Colombian newspaper El Espectador, which reported in April 2016 that Peñalosa did not hold a doctoral degree as had been widely reported by several sources, including in the personal profile section in several of his published books. which the mayor dismissed as typing errors by someone in his team. According to an opposition group actively promoting Peñalosa's 2015 election to be recalled, Peñalosa has been misrepresenting his graduate degrees for 35 years. The group denounced that in an interview with the Brazilian newspaper O Globo, Peñalosa had directly stated that he held a PhD in public administration; however, only the edited interview was ever published, and given the differences between the Spanish and Portuguese languages, other proof of this statement remained unverified, including a direct statement from the lead reporter of said interview. Peñalosa himself has repeatedly claimed that he has never mentioned in public that he has a PhD degree, and that he firmly believes that his two graduate degrees earned in France are equivalent to master's degrees in the Colombian education system, while stating that his political opponents are actively trying to tarnish his academic credentials with unsubstantiated attacks while promoting his election to be recalled. In his first term as mayor, Peñalosa also went through a significant recall election attempt by his political opponents. According to Peñalosa's official public curriculum vitae presented to Colombian authorities when elected as mayor, Peñalosa holds a bachelor's degree in economics and history (Earned in May, 1977), a master's in government affairs (earned in September, 1979) and a "third cycle graduate title in Public Management", referring to the DESS title (Earned in September, 1980).
Марапаттар
Симон Боливар журналистика сыйлығы 1986 жылы "Эспектадор" газетінде экономикаға қатысты журналистика бөлімі үшін. Симон Боливар журналистика сыйлығы 1990 жылы "Капитализм, ең жақсы таңдау" деректі фильмі үшін.
Simón Bolívar Journalism Award 1986 for his economy related journalism section in El Espectador newspaper. Simón Bolívar Journalism Award 1990 for his documentary Capitalismo, la mejor opción.
Мақалалар
Ол El Tiempo, Nueva Frontera, Economía Colombiana, Carta Financiera және Revista Diners газеттерінде мақалалар жазды.
He has written articles for El Tiempo, Nueva Frontera, Economía Colombiana, Carta Financiera and Revista Diners.