Кіріспе
Құсқырлар түрлері бұрын АҚШ-та өскен Құсқырлар түрі Қалың құсқырлар (Rhynchopsitta pachyrhyncha) - Мексикаға тән, бұрын АҚШ-тың оңтүстік-батысына дейін таралған орта көлемді құсқырлар. Оның попугайлар филогенезиясындағы орны туралы талқылаулар жалғасуда; оны кейде қалың құйрықты ара немесе қалың құйрықты конур деп атайды. Мексикада оны жергілікті тұрғындар гуакамая ("макао") немесе котора серана ("таулық попугай") деп атайды. Халықаралық деңгейде IUCN арқылы жойылып бара жатқан деп саналатын Ринхопситта - Арини тайпасындағы жаңа әлемнің ұзақ құйрықты попугайындарының көптеген тұқымдарының бірі, оған Орталық және Оңтүстік Америка макаялары да кіреді. Ариндер тайпасы Амазонка популяцияларымен және бірнеше түрлі тұқымдармен бірге ассимиляциялы популяциялардың Psittacidae тұқымдасына жататын Неотропикалық популяциялардың Arinae тұқымдасын құрайды. Құсты алғаш рет ағылшын натуралисі және суретшісі Уильям Джон Суэйнсон сипаттады, ол оны Macrocercus pachyrhynchus деп атады Философиялық журнал, жаңа серия, 1, No. 6, 439 б. (1827 ж.) қараңыз. Суэйнсон оның үлкендігі мен ауыр құйрығын ара (ол кезде Sittace немесе Macrocercus тұқымдасына жататын кез келген) деп ойлаған. Кейіннен оны 1854 жылы француз натуралисі принц Чарльз Бонапарт өз туысына Rhynchopsitta деп енгізді. Атауы ежелгі грек тіліндегі рынхос ("құйрық") және пситтакос ("париот") және пачи ("қалың") және рынхос ("құйрық") сөзінен алынған, сондықтан "қалың құйрықты париот". Бразилиялық орнитолог Хельмут Сик бұл құсты "қарық араның ерекшелігі" деп атайды. Жақында молекулалық зерттеуде Ринхопситта туысы барлық Арини тайпасы мен басқа бірнеше тұқымдарды қамтитын үлкен кладқа орналастырылды; оның ең жақын туыстары кладтың Эникогнатус, Пиррхура, Пионит және Дероптиус тұқымдарының паракиттеріне ұқсас болды. Сол зерттеудегі бөлек молекулалық талдауда Ринхопситта Пиррхураның бауыры, бірақ басқа тұқымдарға жатпайтын кладқа орналастырылды. Халықаралық орнитологтар одағы (ХОК) "қалың құлақлы попугайды" ресми жалпы атау деп белгіледі.
the species of parrot
The thick billed parrot (Rhynchopsitta pachyrhyncha) is a medium sized parrot endemic to Mexico that formerly ranged into the southwestern United States. Its position in parrot phylogeny is the subject of ongoing discussion; it is sometimes referred to as thick billed macaw or thick billed conure. In Mexico, it is locally called guacamaya ("macaw") or cotorra serrana ("mountain parrot"). Classified internationally as Endangered through IUCN, Rhynchopsitta is one of numerous genera of New World long tailed parrots in tribe Arini, which also includes the Central and South American macaws. Tribe Arini together with the amazonian parrots and a few miscellaneous genera make up subfamily Arinae of Neotropical parrots in the family Psittacidae of the true parrots. The bird was first described by English naturalist and illustrator William John Swainson who designated it Macrocercus pachyrhynchus in Philosophical Magazine, new ser., 1, no. 6, p. 439 (1827). Swainson evidently thought that because of its size and heavy beak, that it was a macaw (at that time, any parrot of the genus Sittace, or Macrocercus). It was later placed in its own genus Rhynchopsitta by French naturalist Prince Charles Bonaparte in 1854. The name is derived from Ancient Greek rhynchos ("beak") and psittakos ("parrot") and pachy ("thick") and rhynchos ("beak"), hence a "thick beaked parrot". Morphologically, Brazilian ornithologist Helmut Sick calls this bird "a highly modified macaw". In a recent molecular study, genus Rhynchopsitta was placed in a large clade including all of tribe Arini and a few other genera; its closest relatives were similar in size to the parakeets in Enicognathus, Pyrrhura, Pionites, and Deroptyus genera of the clade. In a separate molecular analysis in the same study, Rhynchopsitta was placed in a clade in which it was sister to Pyrrhura but not other genera. "Thick billed parrot" has been designated the official common name by the International Ornithologists' Union (IOC).
Сипаттама
Қалың құйрықты тотығасы - орта көлемді, ашық жасыл түсті, үлкен қара құйрықты, алқасы, иығы мен жамбастары қызыл түсті. Ересектердің көзі қызғылт сары, ал жас бөліктердің көзі қоңыр. Құстың қалған бөлігі ашық жасыл түсті. Құйрығы қара. Бұл ұзын және салмақты қалың құйрықты тотықтар тұтқында 33 жылға дейін өмір сүрген. Ол әскери араға (Ara militaris) ұқсас, ол салыстырмалы түрде ұзын құйрықпен және көк қауырсынмен және құйрықпен, ал қызғылт қызғылт тәжі бар амазонкаға (Amazona finschi) ұқсас. Басқа попугайлар сияқты олар да тамақты бір аяғымен ұстап отырады. Олар өте әлеуметтік, олар бір-біріне өздерінің өніміне (аяқтағы қап) сақталған тамақты беріп, бос уақыттарын бір-бірін тазартумен өткізеді. Бір жерде 1000-нан астам құстың топтары тарихи деректерден белгілі.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Қалың қанатлы попугай 1200-3600 метр биіктіктегі ыстық-сыртты қылқан жапырақты, қарағайлы, піскен қарағайлы, шыршалы ормандарда тіршілік етеді. Ол негізінен Чиуауа мен Мексиканың Дуранго штатындағы Сиерра-Мадре-Окседентальдымен шектеледі. Бұрынғы аумағы АҚШ-ты, соның ішінде Аризона мен Нью-Мексиконы қамтиды. Ертедегі есептерде олар Техастың батысында (көне аты белгілі орнитолог Джон Джеймс Одубон оларды 1827 жылы Эль-Пасода көрген), және мүмкін солтүстікке қарай Ютаға дейін орналастырылған. Аризона мен Нью-Мексикодағы есептерде құстар Аризонаға тұрақты түрде келіп, қыстайды. Алайда, бұл есептер қатты ату, ағаш кесу және дамумен бірге болды, бұл қалың құлазы бар попугайды АҚШ-тағы аумағынан алып тастады. Түпкiлiктi америкалықтардың өмiр салтының бұзылуы түпкiлiктi америкалықтардың суару және егін жерiн пайдаланған кейбiр құс түрлерiнiң (бореалдық соу сияқты) ауқымын едәуiр азайтты және қалың құйрықты попугайдың да еуропалық отарлаудың осы әсерінен зардап шеккенi мүмкiн. Каролиналық попугайдың (Conuropsis carolinensis) жойылуынан кейін және осы түрдің жойылуынан кейін жасыл попугай (Psittacara holochlorus) қазіргі уақытта АҚШ-та тірі қалған жалғыз жергілікті попугай түрі болып табылады. Құстардың соңғы рет АҚШ-тың оңтүстік-батысында 1935 және 1938 жылдары Аризона штатындағы Чирикауа тауларында байқалғаны белгілі болды.
Әдеп-тәрбие және тамақтану
Қалың құйрықты попугайлар, көптеген попугайлар сияқты, ағаш қуыстарында, әсіресе, қарт құрттар орнында ұя салады. Бұрын ол Мексикада да кездесетін, әлемдегі ең үлкен ағаш құс (Campephilus imperialis) қазір жойылып кеткен императорлық ағаш құсы жасаған тасталған ұяшық ошақтарына көп арқа сүйеген деп есептеледі. Оның құлдырауы мен жойылуы попугайдың таралу аймағының қысқаруына себеп болған болуы мүмкін. Оның қазіргі таралу аймағының кейбір жерлерінде тірі немесе өлі қоңыр ағаш ұя салу үшін таңдалған басым ағаштар болып табылады. Ол негізінен әртүрлі қарағай түрлерінің тұқымымен қоректенеді. Мексикалық ақ қарағайдың тұқымы басым болып көрінеді, бірақ Дуглас шыршасының, Апач қарағайдың, Чихуахуа қарағайдың және сары қарағайдың тұқымы да алынады. Бұл түрдің тіршілігі қылқан жапырақты шөптермен қамтамасыз етілуіне байланысты, олар қарағай тұқымы өндірісінің ең жоғары деңгейінде көбейеді. Бұл түр конус санының өзгеруіне байланысты көшпелі болып келеді. Олар көбінесе бұталар мен қарағайдың түйіршіктерін жейді. 2004 жылғы BirdLife International зерттеуінде бүкіл популяцияда 2000 - 2800 ересек адам және 100 ғана белсенді ұя болуы мүмкін деп айтылған, бірақ бұл шамадан тыс болуы мүмкін; бұл түрдің таралуы тек 2013 жылдың маусым айында 2,097 деп бағаланды, бұл санның төмен болуы мүмкін. Алайда, ол тек Америка Құрама Штаттары мен Еуропадағы зоопарктарда тұтқында өсіру бағдарламаларында белгілі бір дәрежеде қалыптасқан, сондықтан тұтқында сақтау жобасы, қызыл ара сияқты кең тараған популяциядағы популяцияларға қарағанда, аз жүзеге асады. Қазіргі заманғы тәсілдермен тұтқында босату кезінде 1980 жылдардағы қайта енгізу жобасында болғандай, ұзақ уақыт бойы қақпақтарда тұратын ересектер қолданылмайды. 2020 жылдың қазан айында Мексиканың ресми өкілдерімен бірлесіп, Аризонадағы зерттеушілер штатқа қалың құйрықты тотықты қайта әкелуге жоспарлап отырғаны жарияланды. Аризонаның аңшылық және балық шаруашылығы басқармасының өкілі құстардың сүйікті мекен-жайы "Чирикауалар сияқты биік орман" екенін айтты.
Американың түпкүлкілерімен қарым-қатынас
Дини жерлеулерде қолданылатын қалың құйрықты тотықтың сүйектері, сондай-ақ суреттелген қасиетті және сәндік бейнелер Американың оңтүстік-батысындағы ежелгі американдық қалалардан табылған. Бұл жерлер Мексиканың қалың құйрықты тотығының қазіргі таралу аймағынан солтүстікке қарай үлкен қашықтықта орналасқан. Сайттар арасында Флагстаффқа жақын Вупаки пуэбло, Аризона және Нью-Мексиконың солтүстік-батысындағы Чако каньоны бар. Колорадода медицина қызметкерінің фетишіне қолданылған қалың құйрықты балапан қауырсыны табылды.
Танымал мәдениетте
2023 жылы қалың құйрықты тотық Джоэл Сарторе фотосуреті бойынша Құрама Штаттар пошта қызметінің мәңгілік маркасында жойылып бара жатқан түрлер жиынтығының бөлігі ретінде көрініс тапты. Марка Оңтүстік Дакота штатының Уолл қаласындағы National Grasslands Visitors Center-те өткен рәсімде ашылды.