Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
MK 101 - бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс ұшақтарында қолданылған 30 мм автопулемет. Ол дәл және қуатты, жоғары ұшқыштық жылдамдыққа ие болса да, өте ауыр, атыс жылдамдығы төмен болғандықтан, оның өндірісі шектелген.
The MK 101 is the designation of a 30 mm autocannon used in German combat aircraft during World War II. Although accurate and powerful, with a high muzzle velocity, it was very heavy, with a low rate of fire, which limited its production.
Даму және пайдалану
1935 жылы Rheinmetall Borsig компаниясы коммерциялық кәсіпорын ретінде MG 101 (кейіннен MK 101 деп аталды, "MK" автопул ретінде Maschinenkanone терминінің қысқартуы) ретінде әзірленген MK 101 пулясы 30 мм (1,18 дюйм), ұзын соқпалы автоматты пуля болды. Пневматикалық кабельмен жабдықталған және электрлік соленоид арқылы соққымен атылатын MK 101 қайтарыммен жұмыс істеді. Жұмыс істеген кезде, баррель мен болт әр оқ атудан кейін 30 мм (1,18 дюйм) артқы жаққа кері шегінді. Бұранда Stange типті машинамен өңделген қаптама арқылы ішкі үзілген жіптермен, кейбір Solothurn қаруларына ұқсас, мысалы 7,92 мм (.312 дюйм) MG 30 жеңіл автомат. Қалқалау жүйесі мықты болды, бірақ атыс жылдамдығы 230 260 айналымға дейін шектелген, бұл оның басқа ұшақтарға қарсы қолданылуын шектеді. Ол 1941 жылдың соңында Henschel Hs 129 шабуылға арналған ұшақтарында қолданылды. 10 пулямен (алғашқы нұсқалары) немесе 30 пулялы қораппен жабдықталған MK 101 75 мм (3 дюйм) броньды 300 м (330 ярд) қашықтықта өткізе алады. Heinkel He 177A 1/U2 Zerstörer ("Жазғыш") эксперименталды ұшағының үлгісі оннан астам үлгіде, алдыңғы бағыттағы шектелген траверстік монтаждағы, төменгі төменгі мұрынның алдында орналасқан, мұрынның астында күрт ұлғайтылған Бола кері казематты гондола орналастырылуындағы, екі MK 101 ұшағы қолданылды. Ол кемеге қарсы және мүмкін "поездды бұзған" пайдалану үшін арналған, бірақ ешқашан жауынгерлік мақсатта қолданылмаған. Hs 129 ортаңғы фюзеляжының астынан танкіге қарсы қару ретінде қолданылғанда, МК 101 пультенді AP снаряды совет KV 1 ауыр танкының мұнарасы мен бүйір броньын бұзып шыға алатын болды. Кейіннен MK 101 пулясының электрмен атылатын нұсқасы әзірленді және MK 103 деп аталды.
Developed in 1935 by Rheinmetall Borsig as a commercial venture as the MG 101 (later designated MK 101, with the "MK" abbreviating the term Maschinenkanone, as an autocannon), the MK 101 cannon was a 30 mm (1.18 in), long barreled automatic cannon capable of firing nine different types of 30x184B mm ammunition (ranging from basic high explosive to tungsten cored armor piercing rounds). Featuring pneumatic cocking and fired by percussion via an electrical solenoid, the MK 101 was recoil operated. In operation, the barrel and bolt recoiled 30 mm (1.18 in) to the rear after each shot. The bolt locked via a Stange type machined sleeve with internal interrupted threads, similar to some Solothurn weapons such as the 7.92 mm (.312 in) MG 30 light machine gun. The locking system was strong, but rate of fire was limited to a rather slow 230–260 rpm, which limited its use against other aircraft. Powerful and accurate for its day, it was carried primarily on the Henschel Hs 129 ground attack aircraft, commencing in late 1941. Fed by a 10 round (early versions) or a 30 round box magazine, the MK 101 could penetrate 75 mm (3 in) of armor at 300 m (330 yd) range. The dozen examples created of the Heinkel He 177A 1/U2 Zerstörer ("Destroyer") experimental prototype attack aircraft used twinned MK 101s on a forward aimed limited traverse mount, located in the extreme lower nose at the front of a dramatically enlarged Bola inverted casemate gondola emplacement under the nose, and was intended for anti ship and possible "train busting" use, but was never deployed in combat. When it was used from beneath an Hs 129's central fuselage as a ventral gun pod mounted anti tank weapon, the MK 101's tungsten cored AP round was capable of penetrating the turret and side armor of the Soviet KV 1 heavy tank. An electrically fired version of the MK 101 cannon was later developed and designated the MK 103.