Кіріспе
Американдық актер және кинорежиссер (1970 жылы туған)
Этан Грин Хоук (6 қараша 1970 жылы туған) – американдық актер, жазушы және кинорежиссер. Ол «Көшпенділер» (1985) фильмімен кинодағы дебютін жасады, ал «Өлі ақындар қоғамы» (1989) фильмінде танымал болды. Хоук 1995 жылдан 2013 жылға дейін Ричард Линклейтердің «Before» трилогиясында Джули Дельпимен бірге ойнады. Хоук «Оқу күні» (2001) және «Жас кезең» (2014) фильмдері үшін «Ең үздік қосалқы актер» номинациясына екі рет, ал «Күн батқанға дейін» (2004) және «Түн ортасында» (2013) фильмдерінің сценарийін бірлесіп жазғаны үшін «Ең үздік бейімделген сценарий» номинациясына екі рет ұсынылды. Оның басқа да ерекше рөлдері: «Жастар буыны» (1994), «Гаттака» (1997), «Үлкен үміттер» (1998), «Жамандық білгенше» (2007), «Мэггидің жоспары» (2015), «Жаңару» (2017), «Қара телефон» (2021) және «Солтүстік адамы» (2022). Хоук «Челси қабырғалары» (2001), «Ең ыстық штат» (2006) және «Блейз» (2018) фильмдерін, сондай-ақ «Сеймур: кіріспе» (2014) деректі фильмін түсірді. Ол Showtime телеарнасының «Жақсы Құдайдың құсы» (2018) шектеулі сериясында Джон Браун рөлін ойнап, сценарийін жазды және басты рөлде ойнады, сондай-ақ HBO Max телеарнасының «Соңғы кино жұлдыздары» (2022) деректі сериясын режиссерлік етті. Ол Marvel телехикаясының «Ай рыцары» (2022) атты мини-сериалында Артур Харроу рөлінде ойнады. Кинодағы жұмысынан басқа, Хоук көптеген театрлық қойылымдарда ойнаған. Ол 1992 жылы Антон Чеховтың «Шағала» пьесасымен Бродвейдегі дебютін жасады және 2007 жылы Том Стоппардтың «Утопия жағалауы» пьесасындағы рөлі үшін «Тони» сыйлығының «Ең үздік актер» номинациясына ұсынылды. 2010 жылы Хоук Сэм Шепардтың «Ақылдың өтірігі» пьесасын қойды, ол үшін «Драмалық үстел» сыйлығының «Ең үздік режиссер» номинациясын алды. 2018 жылы ол Сэм Шепардтың «Нағыз батыс» пьесасының Roundabout Theater Company қайта қоюында ойнады. Ол төрт «Оскар», екі «Алтын глобус» және бір «Тони» сыйлығына ие болды.
Ерте өмір
Хоук 1970 жылғы 6 қарашада қайырымдылық қызметкері Леслидің (туған есімі Грин) және сақтандыру актуарлары Джеймс Хоуктың отбасында дүниеге келді. Хоуктың ата-анасы Форт-Уорт, Техас штатында мектепте бірге оқыған, жас кезінде үйленген, Хоуктың анасы 17 жаста болғанда. Хоук бір жылдан кейін дүниеге келді. Хоуктың ата-анасы оның туған кезінде Остиндегі Техас университетінде оқыған. Олар 1974 жылы, ол төрт жаста болғанда, ажырасып кетті. Ажырасқаннан кейін Хоукты анасы тәрбиеледі. Олар Нью-Йорк қаласына қоныстанғанға дейін бірнеше рет көшіп-қонып, Хоук Бруклин Хайтс қаласындағы Пакер Колледждік институтына оқуға түсті. Хоуктың анасы ол 10 жасқа толғанда қайтадан тұрмысқа шығып, отбасы Нью-Джерси штатының Вест-Виндзор қалашығына көшіп барды. Ол жерде Хоук мемлекеттік Батыс Виндзор Плейнсборо орта мектебінде оқыды (1997 жылы Батыс Виндзор Плейнсборо орта мектебі Оңтүстік деп қайта аталды), оны 1988 жылы бітірді. Орта мектепте Хоук жазушы болуға ниеттенген, бірақ актерлік өнерге қызығушылық танытты. Ол сахнадағы алғашқы рөлін 13 жасында Маккарттер театрында Джордж Бернард Шоудың "Сент-Жоан" қойылымында ойнады. Ол сондай-ақ Вест-Виндзор Плейнсборо орта мектебінің "Сент-Луисте кездесейік" және "Сен оны өзіңмен бірге ала алмайсың" спектакльдерінде өнер көрсетті. Орта мектепті бітіргеннен кейін ол Питтсбургтегі Карнеги Меллон университетінде актерлік өнерді оқыды, бірақ "Өлі ақындар қоғамы" (1989) фильміне түскеннен кейін оқуын тастады. Ол Нью-Йорк университетінің ағылшын тілі факультетінде екі жыл оқыды, бірақ басқа актерлік рөлдерді орындау үшін оқуын тастады. Ол өзінің алғашқы кино рөлін Джо Дантенің "Көшпенділер" (1985) фильмінде ойнады, онда ол Ривер Феникстің қасында шектен тыс ғалым баланың рөлін сомдады. Фильм жақсы пікірлер алды, бірақ кассада үлкен табысқа жете алмады. Бұл сәтсіздік Хоукті фильмнің жарық көргеннен кейін қысқа мерзімге актерлік өнерден бас тартуға мәжбүр етті. Фильм үлкен танымалдылыққа ие болды, BAFTA сыйлығын үздік фильм үшін және "Оскар" сыйлығына үздік фильм номинациясын жеңіп алды. Дүниежүзі бойынша 235 миллион долларлық кіріспен ол Хоуктің ең коммерциялық сәтті фильмі болып табылады. Кейін Хоук фильмнің табысы оған ұсынылған мүмкіндіктерді актерлік мансабын жалғастыру шешімі үшін маңызды деп бағалады: "Мен актер болғым келмеді және колледжге қайта оқуға бардым. Бірақ [фильмнің] табысы соншалықты зор болды, маған қызықты фильмдерде ойнау және қызықты жерлерде болу ұсынылды, сондықтан басқа нәрсеге ұмтылудың қажеті жоқ болды." Ол Кит Гордонның "Түн ортасында" (1992) фильмінде ойнады, бұл Уильям Уортонның сол аттас романы негізінде түсірілген, жақсы қабылданған соғыс фильмі. Пирс Пол Ридтің 1974 жылғы деректі кітабынан бейімделген "Тірі қалу" (1993) фильмінде Хоук Анд тауларында апатқа ұшыраған Уругвай әуе күштерінің 571 рейсінен аман қалғандардың бірі Нандо Паррадо рөлін сомдады.
blockquote|I didn't want to be an actor and I went back to college. But then the [film's] success was so monumental that I was getting offers to be in such interesting movies and be in such interesting places, and it seemed silly to pursue anything else. He appeared in Keith Gordon's A Midnight Clear (1992), a well received war film based on William Wharton's novel of the same name. In the survival drama Alive (1993), adapted from Piers Paul Read's 1974 non fiction book, Hawke portrayed Nando Parrado, one of the survivors of Uruguayan Air Force Flight 571, which crashed in the Andes.
1990 жылдар: Шындықты тістеу және Күн шықпай тұрып
Хоуктың келесі рөлі 1994 жылғы «Reality Bites» драмасында болды, онда ол өзінің сүйікті қызына (Уинона Райдер ойнады) қысым көрсетіп, мақтан тұтатын бос жүретін Трой Дайерді сомдады. Фильм сыншысы Роджер Эберт Хоуктің ойынын сенімді әрі ерекше деп бағалады: «Хоук әдепсіз Трой рөлінде керемет жатты (оны соншалықты сенімді сомдағандықтан, ол «Alive» және «Dead Poets Society» сияқты әртүрлі фильмдерде де біршама әртүрлі кейіпкерлерді ойнағанын атап өткен жөн)». «Нью-Йорк Таймс» газеті жазды: «Хоук мырзаның нәзік әрі күшті ойыны Тройдың ішкі сезімдерінің тереңдігін көрсетеді, ол сәтсіздікке ұшыраудан және ешқандай сезімі бар екенін мойындаудан қорқады». Келесі жылы Хоук Ричард Линклейтердің 1995 жылғы «Күн шығу алдында» драмасындағы рөлі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Фильмде жас американдық жігіт (Хоук) пен жас француз қызы (Жули Дельпи) пойызбен танысып, Венаға түсіп, түнді қаланың көрікті жерлерін аралап, бір-бірін танумен өткізеді. «Сан-Франциско Хроникалы» Хоук пен Дельпидің ойынын мақтап: «Олардың әрекеттесуі соншалықты жұмсақ және қарапайым, олар диалогты бірге жазғандай сезіледі. Олардың әрқайсысының жеке өміріне қатысты маңызды нәрсе бар сияқты» деді. Актерлік қызметтен бөлек, Хоук 1994 жылы әнші-сазгер Лиза Лоубтың «Stay (I Missed You)» әніне музыкалық бейнебаян түсірді, ол сол кезде Хоуктің театр труппасының мүшесі болған. «Spin» журналы 1994 жылы Хоук пен Лоубтың бейнебаянын жылдың үздік бейнебаяны деп таныды. 2012 жылғы сұхбатында Хоук бұл әннің «Reality Bites» фильміне енгізілгенін және музыка тарихында қолтаңбасыз артисттің бірінші нөмірлі хиті екенін айтты. «Нью-Йорк Таймс» Хоук «жас және шатасудың не екенін жақсы көрсетті» деп ойлады, сонымен қатар «The Hottest State» әңгімесінің түпкілікті нәтижесі «шынайы махаббат оқиғасы» екенін қосты. Эндрю Николдың 1997 жылғы «Gattaca» ғылыми-фантастикалық фильмінде, Хоук «бірнеше жылдан бері оқыған ең қызықты сценарийлердің бірі» деп атады, ол генетикалық тұрғыдан мінсіз адамдар қоғамына ену үшін басқа адамның кімлігін қабылдаған адам рөлін сомдады. «Gattaca» кассада үлкен табысқа жете алмаса да, «The Fort Worth Star Telegram» рецензенты «Хоук бала актерлік кезінен бері жақсы қызмет еткен, бірақ өткір болмысын дамыта отырып, өте әсерлі» деп жазды. 1998 жылы Хоук Гвинет Пэлтроу мен Роберт Де Ниромен бірге Альфонсо Куаронның режиссерлігімен Чарльз Диккенстің сол аттас романының қазіргі заманғы бейімделуі болған «Ұлы үміттер» фильмінде ойнады. Сол жылы Хоук Линклейтермен Ньютон тобының шынайы оқиғасына негізделген «Ньютон жігіттері» фильмінде қайта жұмыс істеді. Әр фильмге сыншылар әртүрлі пікірлер білдірді. Келесі жылы Хоук Дэвид Гутерсонның сол аттас романының негізінде «Седрлерге қар жауады» фильмінде ойнады. Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы оқиға және еуропалық америкалық ер адам мен жапондық америкалық әйел арасындағы махаббат туралы фильмті көрермендер жылы қабылдамады; «Entertainment Weekly» мынадай пікір білдірді: «Хоук өзін соншалықты күйреген түйінге түйіп алады, біз Исмаил кім екенін немесе неге осылай әрекет ететінін білмейміз».
2000-шы жылдар: Оқу күні және Күн батқанға дейін
Хоуктің келесі кинодағы рөлі 2000 жылы Майкл Альмериданың «Гамлет» фильмінде болды, онда ол атақты кейіпкерді ойнады. Фильм Уильям Шекспирдің танымал пьесасын заманауи Нью-Йорк қаласына көшірді, Хоук бұл тәсіл пьесаны «қол жетімді және маңызды» етеді деп ойлады. «Салон» журналының сыншысы былай деп жазды: «Хоук қазіргі заманда өмір сүргендердің есінде қалған ең ұлы Гамлет емес, бірақ оның ойнауы Гамлеттің Шекспирдің ең ұлы кейіпкері екенін нығайтады. Осы тұрғыдан алғанда, ол осы рөлді ойнаған актерлердің қатарына қосылады». 2001 жылы Хоук тағы екі Линклейтер фильмінде ойнады: «Жылаңдаған өмір» және «Тейп». Анимациялық «Жылаңдаған өмірде» ол бұрынғы әріптесі Дельпимен бірге «Күн шығу алдында» басталған әңгімелерін жалғастырды. Стивен Белбердің пьесасы негізінде түсірілген «Тейп» драмасы Хоук, Роберт Шон Леонард және Ума Турман ойнаған үш кейіпкермен бір мотель бөлмесінде өтеді. Хоук «Тейпті» өзінің «алғашқы ересек рөлі» деп санады, ал Эберт оның «физикалық және сөздік актерлік шеберлігін» көрсеткені үшін мақтады. Хоуктің келесі рөлі, және ол үшін сыншылардың жоғары бағасын алған рөлі – «Оқу күні» (2001) фильміндегі Джейк Хойт рөлі. Хоук Дензел Вашингтонмен бірге Лос-Анджелес полициясының есірткілерге қарсы күрес бөліміндегі екі детективтің бірі ретінде ойнады, олар Оңтүстік Лос-Анджелестің қылмыстық аудандарында 24 сағат өткізеді. Фильм кассада сәтті болды, бүкіл әлем бойынша 104 миллион доллар жинады және жағымды пікірлер алды. «Variety» журналы «Хоук рөліне жігерлі және айлакерлік элементтер қосып, қиын жағдайларда өзін-өзі ұстауға мүмкіндік береді» деп жазды. CNN тілшісі Пол Клинтон Хоуктің ойнауы «жаңадан келгеннің аңызға [Вашингтонға] қарсы тұруына толық сенімді» екенін айтты. Хоук өзінің «Оқу күнін» «Голливудтағы ең жақсы тәжірибе» деп сипаттады. 2000-шы жылдардың басында Хоук актерлік қызметтен тыс көптеген жобалармен айналысты. Ол «Челси қабырғалары» (2002) фильмімен режиссерлік дебютін жасады, бұл Нью-Йорктегі танымал «Челси» қонақ үйінде тұратын бес күрескен суретші туралы тәуелсіз драма. Фильм сыншылардың да, коммерциялық тұрғыдан да сәтсіз болды. Екінші романы, 2002 жылғы «Күл сәрсенбісі», жақсы қабылданып, «Нью-Йорк Таймс» бестселлер тізіміне енді. «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі бір дезертир және оның жүкті әйелі туралы әңгімеде Хоук «жазушының туа біткен қабілеттерін – өткір көзін, ағынмен айтатын әңгімелеу даусын және күрделі тұлғаларды жасау қиялын» көрсетті, бірақ «оқыту арқылы үйрене алатын әңгімелеу тәсілдерінде нашар болды». 2003 жылы Хоук теледидарда пайда болды, «Алиас» телесериалының екінші маусымында қонақ ретінде ойнады, онда ол құпия ЦРУ агенті рөлін сомдады. 2004 жылы Хоук киноға оралып, «Өмірді алу» және «Күн батпай тұрып» атты екі фильмде ойнады. «Өмірді алу» фильмі шыққаннан кейін көбінесе жағымсыз пікірлер алды, бірақ Хоуктің ойнауы сыншылардың жоғары бағасын алды, «Star Tribune» газеті оның «күрделі кейіпкерді сенімді ойнайтынын» атап өтті. «Күн батпай тұрып» фильмі, Хоук, Линклейтер және Дельпидің бірлесіп жазған «Күн шығу алдында» (1995) фильмінің жалғасы, одан да сәтті болды. «Хартфорд Куранты» газеті үш серіктес «Джесси мен Селинді жарқын және жаңа етіп сақтады, бұл барлық романтикалық фильмдердің ең тартымды және қозғаушы жұптарының бірі» деп жазды. Хоук оны өзінің сүйікті фильмдерінің бірі деп атады, «реалистерге арналған романс» деді. «Күн батпай тұрып» фильмі «Ең жақсы бейімделген сценарий» номинациясына ие болды, Хоуктің алғашқы сценарийлік «Оскар» номинациясы. Хоук 2005 жылы «13-ші округке шабуыл» атты әрекеттік триллерде ойнады, бұл Джон Карпентердің 1976 жылғы осы аттас фильмінің жаңа нұсқасы, жаңартылған сюжетімен. Фильмтің пікірлері әртүрлі болды; кейбір сыншылар фильмнің қараңғы және жылдамдығын мақтады, ал басқалары оны Джон Карпентердің түпнұсқасымен салыстырды. Сол жылы Хоук саяси қылмыс триллеріндегі «Соғыс лорды» фильмінде де ойнады, онда ол Николас Кейдж ойнаған қару-жарақ сатушысын қуалайтын Интерпол агенті рөлін сомдады. 2006 жылы Хоук Ричард Линклейтердің режиссерлігімен Эрик Шлоссердің 2001 жылы ең көп сатылған кітабы негізінде түсірілген «Жылдам тағам ұлты» фильмінде қосалқы рөлде ойнады. Сол жылы Хоук өзінің екінші фильмін, 1996 жылғы өзінің романы негізінде түсірілген «Ең ыстық күй» фильмін түсірді. Фильм 2007 жылдың тамызында шықты, бірақ жылы қабылдамады. 2007 жылы Хоук Филип Сеймур Хоффман, Мариса Томей және Альберт Финнимен бірге «Иблис өлгеніңді білгенше» криминалды драмасында ойнады. Сидни Люметтің соңғы жұмысы, фильм сыншылардың мақтауына ие болды. «USA Today» газеті оны «керемет ойын-сауық» деп атады, Хоук пен Хоффманның ойнауы керемет екенін айтты. «Rolling Stone» журналының Питер Траверсі Хоуктің ойнауына жоғары баға берді, ол «жоғалғанды терең сезінуге жетеді» деп атап өтті. Келесі жылы Хоук Марк Руффаломен бірге «Сен өлмейтін нәрсе» криминалды драмасында ойнады. Жағымды пікірлерге қарамастан, фильм дистрибьюторының банкроттығына байланысты кең экрандарда көрсетілмеді. 2009 жылы Хоук екі фильмде ойнады: «Мен сені жақсы көремін, Нью-Йорк», 12 қысқа фильмнен тұратын романтикалық фильм және Винсент Д’Онофрио мен Сеймур Кассельдің қатысуымен түсірілген «Стейтен-Айленд» криминалды драмасы.
2010 жылдар: Түн ортасына дейін, балалық шақ, алғаш рет реформаланды
2010 жылы Хоук ғылыми-фантастикалық қорқыныш фильмі «Күн шапағында» вампир гематологы рөлінде ойнады. Австралияда Spierig ағайындыларымен түсірілген бұл фильм оң пікірлер алды және бүкіл әлем бойынша 51 миллион АҚШ долларын жинады. Фильм наурыз айында орташа қабылдауға ие болды, бірақ оның өнері жақсы қабылданды, «Нью-Йорк Daily News» газеті: «Хоук 20 жыл бұрын ешкім күтпегеннен де күшті, қарқынды актерлік өнерге қарай дамуын жалғастырып, фильмді жетектеп отыр» деп қорытындылады. Содан кейін ол Кристин Скотт Томаспен бірге Пауль Павликовскийдің «Бесіншідегі әйел» фильмінде ойнады. Бұл Парижде өмірін қайта құруға тырысатын американдық романист туралы «жақсы ойыншық». 2012 жылы Хоук алғаш рет қорқыныш жанрына енді, Скотт Дерриксонның «Синистр» фильмінде шынайы қылмыс жазушысының рөлін ойнады, ол бүкіл әлем бойынша 87 миллион АҚШ долларын жинады. Жаңа онжылдық басталғаннан кейін Хоук үшін бұл фильм өте табысты фильмдердің алғашқысы болды. АҚШ-та «Синистр» фильмінің көрсетіліміне бір апта қалғанда, Хоук бұрын қорқынышқа қызығуын жоғалтқанын түсіндірді, өйткені жақсы актерлік өнер жетістікке жету үшін міндетті емес; алайда, бұрын Хоукпен театр компаниясын басқарған «Синистр» фильмінің продюсері Джейсон Блум актерге кейіпкер мен режиссерге негізделген ұсыныс жасады. Мен жас кезімде Джейсон Блум деген жігітпен театр труппасын басқардық. Ол қорқыныш фильмдерін жақсы көретін, сонымен қатар «Паранормальді белсенділік» атты кішкентай жанрды да ойлап тапқан. Ол маған осы жанрды қалай жақсы көру керектігі туралы айтып берді. Мен оған: «Менің ешқашан қызықтыратын, өте керемет кейіпкері мен режиссері бар сценарийім болған емес. Сондықтан ол мені де сол іске араластырды». 2013 жылы Хоук әртүрлі жанрдағы үш фильмде ойнады. «Before Midnight» сериясының үшінші бөлімі Хоукті Дельпи мен Линклейтермен қайта біріктірді. Алдыңғы фильмдер сияқты, бұл фильм де сыншылардың жоғары бағасын алды. «Variety» басылымы: «Қазіргі заманның ең үлкен кино романстарының бірі «Орта түнге дейін» фильмінде өзінің ең бай және толық көрінісіне қол жеткізді» деп жазды және қонақ үй бөлмесіндегі сахнаны «актерлердің нұсқаулығына арналған» деп атады. Фильмнің сценарийін жазушылар Хоук, Линклейтер және Дельпи тағы бір «Оскар» сыйлығына ең үздік бейімделген сценарий үшін ұсынылды. Содан кейін Хоук «The Purge» атты қорқыныш триллерінде ойнады, ол Американың болашағы туралы, онда қылмыс жылына бір түнде заңды болып табылады. Аралас пікірлерге қарамастан, фильм 34 миллион АҚШ долларын жинап, апталық кассада бірінші орынға шықты, бұл Хоуктың мансабындағы ең үлкен ашылу болды. 2013 жылы Хоуктың үшінші фильмі экшн-триллер «Getaway» болды, ол сыншылардан да, коммерциялық жағынан да сәтсіз аяқталды. 12 жыл бойы түсірілген «Линклейтердің балалық шағы» фильмі 2014 жылдың ортасында жарық көрді. Ол 6 жастан 18 жасқа дейінгі американдық баланың өмірін көрсетеді, Хоук басты кейіпкердің әкесі рөлін ойнайды. Фильм 2014 жылдың ең жақсы бағаланған фильмі болды және көптеген сыншылар қауымдастықтары оны жылдың «Үздік фильмі» деп атады. Хоук сұхбатында бұл көңіл-күйдің өзіне таңғаларлық болғанын айтты. Ол Линклейтердің жобасына алғаш қатысқан кезде, ол «нағыз фильм» секілді емес, «60-шы жылдардағы радикалды фильм эксперименті немесе басқа нәрсе» сияқты болды. Келесі марапаттаулар маусымында фильм «Оскар» сыйлығының «Ең үздік фильм» номинациясына ұсынылды, сонымен қатар «Алтын глобус» сыйлығының «Ең үздік кино драмасы» және «БАФТА» сыйлығының «Ең үздік фильм» номинациясын жеңіп алды. Фильм көбінесе оң пікірлер алды және AACTA сыйлығының үздік фильміне ұсынылды. Содан кейін ол өзінің «Gattaca» режиссері Эндрю Николмен «Good Kill» үшін қайта қосылды. Бұл заманауи соғыс фильмінде Хоук ар-ожданы қателескен ұшқыш рөлін ойнады, бұл «Голливуд репортеріне» оны «жылдар ішіндегі ең жақсы экрандық рөл» деп атауға әкелді. Сондай-ақ 2014 жылы Хоук «Cymbeline» фильмінде көрінді, ол оны «Assault on Precinct 13» серігі Джон Легуизамомен қайтадан біріктірді. 2014 жылдың қыркүйегінде Хоуктың «Сеймур: Кіріспе» атты деректі фильмінің тұңғышы Торонтодағы Халықаралық кинофестивальде көрсетіліп, «ТИФФ» сыйлығының екінші жүлдегері атанды. Хоук пен Бернштейннің қатысуымен өткен кешкі астан кейін жасалған фильм классикалық музыкант Сеймур Бернштейннің өміріне арналған. Ол әдетте өте жеке адам болғанымен, Хоуктің режиссерлік сұранысын қабылдамауға болмайтынын түсіндірді, өйткені ол «осылай сүйкімді». Бернштейн мен Хоук түсіру процесінде достық қарым-қатынас орнатты, классикалық пианиношы Хоуктың театр тобының бірі үшін орындады. Фильм наурыз айында 2015 жылы жылы қабылдаумен жарық көрді; «Los Angeles Times» рецензенты оны «тыныш қозғалтатын, шексіз терең» деп сипаттады. Хоук 2015 жылғы «ТИФФ» фестивалінде екі фильмнің тұсаукесерін жасады, екеуі де жақсы пікірлер алды. Роберт Будрёнің драмалық фильмі «Born to Be Blue» фильмінде ол джаз музыканты Чет Бейкер рөлін ойнады. Фильм 1960 жылдардың соңында өтеді және музыканттың гераинге тәуелділігінен зардап шеккен даулы мансабының қайта оянуына назар аударады. Оның Бейкерді сомдауы жақсы қабылданды; «Rolling Stone» журналы: «Этан Хоуктың ерекше актерлік қабілетін құрайтын барлық нәрсе – оның энергиясы, эмпатиясы, кейіпкердің тереңіне батуға батыл, мақтандықтаусыз ынтасы – «Born to Be Blue» фильмінде көрінеді» деп жазды. Ребекка Миллердің романтикалық комедиясы «Maggie's Plan» фильмінде Хоук Грета Гервиг пен Джулианна Мурмен бірге антрополог және болашақ романист рөлінде ойнады. Оның осы жылығы басқа фильмдері «Ten Thousand Saints» жасөспірімдер драмасы және Эмма Уотсонмен бірге «Regression» психологиялық триллері болды. 2015 жылдың қараша айында Хоук өзінің үшінші романы «Rules for a Knight» жариялады, ол әкесінің төрт баласына өмірдегі моральдық құндылықтар туралы хат түрінде жазылған. 2016 жылы Хоук Ти Уэсттің «In a Valley of Violence» вестерн фильмінде ойнады, онда ол шағын қаланың шерифі (Джон Траволта) бақылауындағы кек қайтаруға тырысатын саяхатшы рөлін ойнады. Содан кейін ол қатарынан екі жағымсыз кейіпкерді сомдады, біріншісі талантты жас бейсболшының зорлық көрсететін әкесі «The Phenom» фильмінде, содан кейін Солли Хокинс ойнаған Мод Льюістің қатал күйеуі «Maudie» фильмінде. Кейбір сыншылар оның күтпеген өрбуін мақтаса, басқалары Хоук «жаман рөлде» дұрыс таңдалмағанын айтты. Ол «The Magnificent Seven» (2016) фильмінде «Training Day» режиссері Антуан Фукуамен және актер Дензел Вашингтонмен қайта бірікті, бұл 1960 жылғы осы аттас вестерн фильмінің қайта түсірілімі. 7 маусымда оның төртінші кітабы «Indeh: A Story of the Apache Wars», суретші Грег Рутпен бірге жазған комикс жарық көрді. 2017 жылы Хоук Люк Бессонның «Valerian and the City of a Thousand Planets» ғылыми-фантастикалық фильмінде эпизодтық рөлде ойнады; сонымен қатар Пол Шрейдердің «First Reformed» драмалық фильмінде ойнады, ол ұлының қазасынан қиналып, әскерге қатысуға ынталандырған бұрынғы әскери капеллан және жақындап келе жатқан климаттық өзгерістерге назар аударды. Фильм 2017 жылғы Венеция кинофестивалінде оң пікірлермен көрсетілді. 2018 жылы Хоук екі фильмнің тұсаукесерін 2018 жылғы Санденс кинофестивалінде жасады. Ник Хорнбидің осы аттас романынан бейімделген «Juliet, Naked» романтикалық комедиясында ол сюжетті бастаған аты белгісіз рок музыканты рөлінде ойнады. Оның үшінші толық метражды фильмі «Blaze», аз танымал кантри музыканты Блейз Фолидің өміріне негізделген, фестивальдің негізгі конкурстық бөліміне іріктелді. Сонымен қатар, Хоук Будрёнің «Stockholm» қылмыстық триллерінде ойнады, ол 2018 жылғы Трибека кинофестивалінде көрсетілді. Хоук Винсент Д’Онофрио режиссерлік еткен 2019 жылғы вестерн драмасы «The Kid» фильмінде ойнады.
2020 жылдар: Жұмыстың жалғасы
2019 жылы Хоук пен Джейсон Блум "Жақсы құс" кітабын сол аттас мини-сериалға бейімдеді, ол 2020 жылдың 4 қазанында Showtime арнасында көрсетілді. Ол аболиционист Джон Браун рөлінде Дейвид Диггс, Эллар Колтрейнмен бірге ойнады, сондай-ақ Майя Хоук та түсті. 2020 жылы шыққан "Тесла" тамырлық фильмінде ол өнертапқыш және инженер Никола Тесла рөлін сомдады. Оның үшінші романы "Қараңғылықтың жарқын сәулесі" 2021 жылдың ақпан айында жарық көрді. 2022 жылы Хоук Marvel Studios өндірген Disney+ стриминг-сериалындағы "Ай салтбасы" сериалында Артур Харроу, басты жау рөлін ойнады, ал Blumhouse фильмі "Қара телефонда" балаларды өлтіретін қаскөй "The Grabber" рөлінде ойнады. Бұл Хоуктың Blumhouse компаниясымен тоғызыншы бірлескен жобасы болды. Сол жылы ол Роберт Эггерстің 10 ғасырдағы викингтік "The Northman" эпосында Николь Кидман, Аня Тейлор-Джой және Виллем Дафомен бірге Ирландияда түсірілді. 2022 жылы Хоуктың Пол Ньюман мен Джоан Вудвардқа арналған алты бөлімді тамырлық деректі фильмі "Соңғы жұлдыздар" HBO Max арнасында көрсетілді. Хоук сондай-ақ анимациялық балалар телесериалында Брюс Уэйн/Бэтменге дауыс берді.
Сахналық мансабы
Хоук театрды өзінің "алғашқы махабаты" деп сипаттады, онда ол "шығармашылыққа толыққанды еркіндік алады". Хоук 1992 жылы Манхэттендегі Лицей театрында Антон Чеховтың "Шолақ құс" пьесасында драматург Константин Треплевтің рөлімен Бродвейдегі дебютін жасады. Келесі жылы Хоук 2000 жылға дейін болған Манхэттен театр компаниясы Malaparte-тің құрылтайшысы және көркемдік директоры болды. Нью-Йорк сахнасынан тыс Хоук 1995 жылы Чикагодағы Steppenwolf театрында Гэри Синиздің қоюымен Сэм Шепардтың "Көмілген бала" пьесасында ойнады. 1999 жылы ол Массачусетс штатындағы Уильямстаун театр фестивалінде Теннеси Уильямстың "Camino Real" пьесасында Килрой рөлін сомдады. Хоук 2003 жылы Джек О'Брайеннің "IV Генрих" қойылымында Генри Перси (Хотспур) рөлімен Бродвейге оралды. "New York" журналы: "Этан Хоуктің Хотспуры – тартымды, құштарлықпен ойналған рөл" деп жазды. 2005 жылы Хоук Дэвид Рабедің қара комедиясы "Hurlyburly" пьесасының Бродвейден тыс қайта қойылымында ойнады. "The New York Times" сыншысы Брэнтли Хоуктің Эдди рөлін ойнағанын мақтап, "ол өткір ойдың әлсіреуін аяусыз дәлдікпен бейнелей білді" деп хабарлады. 2006 жылдың қарашасынан 2007 жылдың мамырына дейін Хоук Том Стоппардтың "Утопия жағалауы" трилогиясында Михаил Бакунин рөлін ойнады. Бұл сегіз сағаттық қойылым Нью-Йорктегі Линкольн орталығы театрында өтті. "Los Angeles Times" Хоуктің Бакунинге берген бағасын жоғары бағалап: "Этан Хоук Бакунин рөлінде шағылысып, анархист болашақтағы шабытты жандандырады" деп жазды. Бұл рөл Хоукке "Ойындегі ең үздік актер" номинациясы бойынша алғашқы Tony сыйлығын әкелді. 2007 жылдың қарашасында ол Джонатан Марк Шерманның екі актілік пьесасы "Біз қалаған нәрселерді" "The New Group" компаниясы үшін режиссерлік етті. Пьесада Пол Дано, Питер Динклейдж, Джош Хамильтон және Зои Казан ойнаған төрт кейіпкер бар. "New York" журналы Хоуктің "ерекше режиссерлік шеберлігін", әсіресе "талантты актерлерді артық ойыннан аулақ ұстау қабілетін" мақтап өтті. Марапаттау сөзінде Хоук: "Мен неге маған құрмет көрсетіп жатыр екенін білмеймін. Менің ойымша, олардың мақсаты – театр компаниясына қаржы жинау. Экономика қиын жағдайға түскенде, бірінші кезекте адамдардың қайырымдылығы азаяды, ал соңғысы – өнерге, себебі оны қажетсіз деп санайды. Менің ойымша, мен өнердің біздің елдің психикалық денсаулығы үшін маңызды екенін еске салмаққа келдім" деді. Нью-Йоркте "Bridge Project" аясында басталган екі қойылым алты елде сегіз айлық турнеге шықты. Хоуктің "Қысқы ертегідегі" рөлі жақсы қабылданды және ол "Драмалық сахнадағы үздік актер" номинациясына ие болды. 2010 жылдың қаңтарында Хоук Нью-Йорк сахнасында Сэм Шепардтың "Ақылдың өтірігі" пьесасын режиссерлік етті. Бұл пьесаның 1985 жылғы премьерасынан бергі алғашқы үлкен Бродвейден тыс қайта қойылымы болды және оның "күлкі мен мистиканың ерекше үйлесімі" бар еді. "The New York Times" газетінде Бен Брантли "қорқынышты, керемет айқындықпен" қойылған қойылымды атап өтіп, Хоуктің "нақты актерлік өнерді білетіндер көп жылдар бойы бағалайтын" рөлді сомдағанын мақтады. "Entertainment Weekly" журналы "Ақылдың өтірігі" "соңғы сахналарында сәл теңселіп тұрса да", Хоуктің "жүректі" қайта қоюы "түпнұсқаның қызықты алаңдаушылығын қайта жандандырды" деп жазды. Бұл қойылым бес рет Lucille Lortel сыйлығына ұсынылып, Хоук "Драмалық сахнадағы үздік режиссер" номинациясына ие болды. Содан кейін Хоук 2010 жылдың желтоқсанынан 2011 жылдың ақпанына дейін Томи Нохиллидің "Тастан қан" атты жаңа пьесасының Бродвейден тыс премьерасында ойнады. Пьеса сыншылардан жоғары баға алмады, бірақ Хоуктің Трэвис рөлін сомдауы оң пікірлерге ие болды; "The New York Times" ол "Тревистің сақтандырылған сыртқы түрінің астындағы сезімталдығын жеткізе білгенде өте жақсы болды" деп айтты. "New York Post" газетінің бір тілшісі бұл Хоуктің "жылдар ішіндегі ең жақсы рөлі" екенін атап өтті. Хоук "Тастан алынған қан" рөлі үшін "Obie" сыйлығын жеңіп алды. Келесі жылы Хоук классикалық сахналық компанияда Чеховтың "Иванов" рөліне қатысты. 2013 жылдың басында ол Бертольт Брехттің "Бағал" пьесасынан шабыттанған және Джонатан Марк Шерман жазған жаңа "Клайв" пьесасында ойнады және режиссерлік етті. Содан кейін ол сол жылы Линкольн орталығы театрында Бродвейде "Макбет" пьесасында басты рөлді ойнады, бірақ оның рөлі сыншыларды көндіре алмады, "New York Post" газеті оны "көзге түспейтін" деп бағалады, өйткені ол жарқын қойылымда уақтылы тартымдылық танытпады. 2019 жылы Хоук Пол Даномен бірге "True West" пьесасының қайта қойылымымен Бродвейге оралды. Қойылым сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. "The New York Times" газетінен "Сыншылардың таңдауы" белгісін алды. Қойылымға дайындық 2018 жылдың 27 желтоқсанында басталды және 2019 жылдың 24 қаңтарында ресми түрде ашылды, 2019 жылдың 17 наурызында жабылды. Хоук LAByrinth театр компаниясының мүшесі.
Жеке өмір
Хоук Нью-Йорктегі Бруклин ауданындағы Боерум-Хиллде тұрады және Канаданың Нова-Шотландия провинциясында шағын аралға ие, ол жазда кейде сонда тұрады. Ол Теннесси Уильямстың әкесінің жағынан екінші туысы, екі буын өткен. Хоуктың анасының әкесі Говард Лемуэль Грин Техас штатының заң шығарушы органында бес мерзім қызмет етті (1957–1967), 1967-1975 жылдары Техас штатының Таррант округінің сайланған судьясы болды, сондай-ақ кіші лига бейсболының комиссары болды. Хоук бойжеткен шағында Брюс Уиллис пен Деми Мурға бала күтуші болып жұмыс істеген Ким Таннахиллмен кездесті.
Отбасы
1998 жылдың 1 мамырында Хоук 1996 жылы «Гаттака» түсірілімінде танысқан актриса Ума Турманға үйленді. Олардың екі баласы бар: Майя (1998 жылы туған) және Левон (2002 жылы туған). 2003 жылы Хоуктың адалсыздығы туралы айыптаулар осы жұпты айырды, ал келесі жылы олар ажырасуға өтініш берді. 2008 жылы Хоук Райан Шоухугке үйленді, ол бұрын оның және Турманның балаларына күтімші болып жұмыс істеген, кейін Колумбия университетін бітірген. Олардың қарым-қатынасы туралы тараған қауесеттерге жауап берген Хоук: «Менің [бірінші] некем көптеген қысымдардың салдарынан бұзылды, олардың ешқайсысы Райанмен ешқандай байланысы болмады» деді.
Нанымдар
Хоук өзін феминист деп санайды және "кино бизнесі тек ер адамдардың клубына" айналғанын сынаған. Ол сонымен қатар Колин Каперник пен жеке құқықтарды қолдап айтқан.
Қайырымдылық
Хоук Нью-Йорк қалалық кітапханасының «Жас арыстандар» комитетінің тең төрағасы қызметін атқарды, бұл Нью-Йорктің маңызды қайырымдастық кеңестерінің бірі. 2001 жылы Хоук 35 жасқа дейінгі жазушылардың көркем әдебиеттегі жетістіктерін марапаттайтын жыл сайынғы «Young Lions Fiction Award» сыйлығын бірлесіп құрды. 2010 жылдың қараша айында Нью-Йорк қалалық кітапханасы оны «Кітапхана арыстаны» деп атақ берді. 2016 жылдың мамыр айында Хоук кітапхананың қамқорлар кеңесіне мүше болды.
Саяси көзқарастар
Хоук Демократиялық партияны қолдайды және 2000, 2004, 2008 және 2016 жылдары АҚШ президентілігіне Билл Брэдлиді, Джон Керриді, Барак Обаманы және Хиллари Клинтонды қолдаған. Ол сондай-ақ гомосексуалдар құқықтарын қолдайды; 2011 жылдың наурыз айында ол әйелімен бірге Нью-Йоркте бір жынысты некелерді қолдаған бейнежазба шығарды. 2012 жылдың қазан айындағы сұхбатында Хоук өнер саясаттан маңыздырақ екенін айтты, бұл оның соңғысына қаншалықты бейжай екенін көрсетеді; "Мен біздің буынның өнерде өте жақсы жетістіктерге жеткен алғашқы өкілдері туралы ойлаймын. Майкл Чабонның керемет кітап жазғанын көрдім; Филип Сеймур Хоффманның өткен жылы "Сатушының өлімі" спектакліндегі рөлін көргенімде, мен өз буынымның өз жұмысында толыққанды жүзеге асып жатқанын көрдім, мен мұны қатты қызықтырды. Ал саясатқа келсек? Білмеймін. Пол Райан мен үшін емес." Хоук айтуынша, оның отбасы мүшелері Трампқа дауыс берген.