Кіріспе

The Delicate Art of the Rifle - 1996 жылы шыққан тәуелсіз фильм, режиссері - Данте В. Харпер. Сценарийін Стивен Грант жазды. Бұл Jay есімді әлеуметтік тұрғыдан ыңғайсыз колледж студенті көзімен көрген мектептегі атыс туралы сюрреалистік комедиялық драма. Уолт Уитман, атысшы, Чарльз Уитманға негізделген, бірақ фильм 1966 жылы Техас университетінде болған атыс оқиғасының нақты есебі емес.

Сюжет

Фильмде Джей (Дэвид Грант) - театр және компьютерлік ойындармен қызығушылық танытатын колледж студенті. Мектепте жақсы жабдықталған театр ғимаратында Jay жүріп, өзінің ерекше болмысын білдіретін ұзақ үнсіз монологты айтады. Джей басқа адамдарды түсіну қиын: ол сыныптастары жиі оны ақымақ мәлімдемелерге сендіруге тырысатынын айтады, ал қыздар оған тек сыпайылық танытып жатыр ма, әлде олар оны ерекше жақсы көретінін әрдайым айта алмайды. Джейдің дауысы театрда қойылып жатқан "Гамлет" қойылымының сәндік нұсқасымен бірге. Театрдан шыққан Джей өзінің профессорларының бірі доктор Макс Боаз (Джон Кессел) -мен кездеседі. Jay мен Max сыртта жүргенде, снайпер шатырдан оқ атып, Jay-дің айналасындағы барлық адамдарды өлтіреді. Оның бөлмедесі Уолт (Стивен Грант) үйдің төбесінен Jay-ді шақырып, оған қосылуға шақырады. Джей Уолт сол жерде жараланғандарға көмектесіп, снайперді тоқтатуға тырысып жүрген шығар деп ойлайды. Көмекке құштар болып, Джей ғимаратқа кіреді және төбеге көтерілуге тырысады, жол бойы басқа адамдармен бірнеше таңғажайып кездесулерге тап болады. Джей шатырдың төбесінде болғаннан кейін Уолт шын мәнінде снайпер екенін біледі. Қару атыс арасында Уолт өзінің атысшылар әулетінен шыққандығын және "Оқ атудың нәзік шеберлігі" атты отбасы туралы кітап жазып жүргенін айтады. Уолт Джейге Уолт өзінің қызын іздеген оқиғалар туралы да айтады. Ол жоғалып кеткен еді, достары мен туыстары оны естеріне де түсірмеді. Уолт "метафизикалық вирус" бар деген тұжырымға келді, ол адамдарды тарихтан өшіріп, олардың барлық іздерін жояды. Уолт вирусты өзіне де жұқтырған және ол жуырда жоғалады деп сенді. Фильм ұзақ видеоклиппен аяқталады, онда Джей театр ғимаратына кіріп, есіктерді жауып, жарықты сөндіреді. Ол өзінің монологында Уолттың жоғалып кеткенін және ешқашан табылмағанын айтады. Джей снайпер оқиғасы туралы барлық газет үзінділерін жоғалтып алғанын айтады. Соңында Джейдің дауысы Уолттың "вирусты жою" теориясы дұрыс болуы мүмкін екенін білдіреді, бірақ Джей классикалық сенімді емес баяндаушы ретінде бұл ешқашан нақты анықталмайды.

Орындаушылар мен актерлер

Дэвид Грант (Джей рөлін сомдаған актер/драматург Дэвид Маршалл Грантпен шатастырмау керек), сонымен қатар 90-шы жылдардағы Action Patrol панк тобының вокалисі. Стивен Грант Уолт Уитмен рөлін ойнайды және сценарийді де жазды. Грант өзінің кино профессоры Джозеф Гомес Чарльз Уитманға ұқсастығын көрсеткеннен кейін, үйдің төбесіндегі снайперлерге қызығушылық танытты. Джон Кессел, белгілі ғылыми-фантастикалық автор және Гранттың шығармашылық жазу бойынша бакалавриат оқытушысы, профессор Макс Боазды ойнайды. Тағы бір ғылыми-фантастикалық автор Брюс Стерлинг "Сызықтық емес ауа райы" ролін ойнайды, ол ауа райы табиғатынан күрделі, болжауға болмайтын және дүрбелеңді екенін хабар жүргізушілерге көрсетуге тырысады. Брюс 1995 жылы "Ауыр ауа райы" атты киберпанк романын жазды. Ол F6 деп аталатын супер дауыл туралы. Фильмді режиссер Д. В. Харпер (Данте В. Харпер деп те белгілі) түсірді. Алисия Крацер фильмнің продюсері және продюсері болды. Қазіргі уақытта графикалық дизайнер болып жұмыс істейді. Т. Тодд Флинчхум продюсер болды. Кейін ол "Питерді ұрлау" (2004) атты тәуелсіз фильмнің продюсері болды. Фильмді Т. Тодд Флинчхум, Д. В. Харпер және Алисия Крацер монтаждады.

Өндіріс

"Тығырық қарудың нәзік өнері" Солтүстік Каролина мемлекеттік университетінің кампусында түсірілді. Шатырдағы көріністер сол кездегі университет ғимаратының ең биік ғимараты болған Д. Хилл кітапханасының үстінде түсірілді. Фильмнің түсірілімі 1995 жылы 14 күн ішінде аяқталды. Өндірістік шығын шамамен 110 000 доллар болды.

Шығару

Фильм 1990-шы жылдардың ортасында 30-дан астам американдық және халықаралық кинофестивальдерде көрсетілді. Ол сонымен қатар Independent Film Channel телеарнасында кейде көрсетілді. Ол әлі DVD немесе басқа үйдегі медиа түрінде ресми түрде шығарылмаған.

Марапаттар

Ең үздік фильм сыйлығы, Солтүстік Каролина кинофестивалі (1996) Allmovie-дегі Сандра Бреннан фильмді қиын және кемелсіз деп сипаттағаннан кейін "оған берік тұрғандар заманауи американдық киноның сергітетін ақылды бөлігін көруге сирек мүмкіндікпен марапатталады" деп жазды.