Уақыт белгісіз: Өмір, қайғы және жазбалар арқылы ізденіс

Кіріспе

Time Indefinite – 1993 жылы Росс МакЭлви түсірген автобиографиялық деректі фильм. Ол қайғы, өлім және өмірді камера арқылы қараудың жеңілдігімен байланысты үзілу тақырыптарын зерттейді. Фильм атауы Ехоба куәгерлерінің бірі айтқан Библиядан алынған сөзден шыққан. МакЭлви осы кездесуді түсіріп жатқанда, адамның бетіне түсетін жарықты дұрыс түсіру үшін экспозицияны реттеуге ден қойды. Алғашқыда ойына келмеген ол, адам сөйлегеннен кейін шамамен 30 секундтан соң бұл сөздерді естіп, оның өлімнің кез келген сәтте болатындығын білдіретінін түсінді.

Қысқаша мазмұны

Фильмде режиссер Росс МакЭлви үйленеді, соның арқасында отбасының уайымы аяқталады; әжесі дүние салады; әйелі Мэрилин түсік тастайды; ал әкесі, дәрігер, МакЭлвидің әйелі түсік тастағаннан кейін бір апта ішінде күрт қайтыс болады. Анасы он жыл бұрын қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болғандықтан, МакЭлви әкесінің үйіне оралады, онда әкесінің үй шаруасын жүргізетін әйел оған христиандық және иман туралы уағыздайды. МакЭлви енді жаңа пәтерде жалғыз тұрып жатқан досы Шарлинге барады. Ол бұрын АҚШ армиясы тастап кеткен екі қабатты ескі үйде, аралда тұрған; күйеуімен бірге оны қалпына келтіріп, онда жылдар бойы бірге өмір сүрген. Шарлин содан кейін жалғыз өмір сүрді, бірақ саяхаттан үйге келгенде күйеуі үйді өртеп, төменгі қабаттағы үлкен рояльдің жанында өрт сөндіріліп, өзін-өзі өлтіргенін біледі. Шарлин күйеуінің күлін қорапқа салып, одан құтылуға тырысады, бірақ оған көңілі көнбейді. МакЭлвидің інісі сәтті дәрігер; інісінің кабинетіне барғанда Росс әкесінің өлімі туралы сөйлеседі, ол екеуін де күтпеген жерден шақырды. Росс інісі емделіп келген науқастың кеудесінде ірі қатерлі ісік бар екенін анықтайды; әйелдің ісігі көп жылдар бойы емделуге жүгінбеген. Росс інісі өзінің іс қағаздары үшін ісіктің суретін алады; ол кеудесінің көп бөлігіне тараған, көп қырлы және түрлі-түсті. Росс інісінің әйелмен әңгімесін және інісі салған суретті фильміне қосады, мотивация және өлім туралы ойланып, жоққа шығарудың күшіне таңғалады. Соңында Росс фильмді тастап, кейін жалғастырады: әйелі жүкті болады. Жүктілік толық мерзімге жетеді және Росс пен Мэрилин сәби ұлдарымен бірге Шарлинге барады, ол оларды балаларды осындай қатігез және болжауға келмейтін әлемге әкелгендері үшін кінәлайды, бірақ өмір мен ұрпақ жалғасуын қозғайтын құштарлық туралы айтады. Росс пен Мэрилин ұлдарына қатты бейіл білдіреді және сынға көп мән бермейді.

In the film, director Ross McElwee gets married, finally putting an end to his family's worrying; his grandmother dies; his wife Marilyn has a miscarriage; and his father, a medical doctor, dies suddenly within a week of McElwee's wife's miscarriage. His mother had died of cancer ten years earlier and so McElwee returns to his father's house, where his father's housekeeper ministers to him about Christianity and faith. McElwee goes to visit his friend Charleen, who is now living alone in a new apartment. She had lived on an island in an old two story house abandoned by the U. S. Army; she and her husband worked to restore it and lived together there for years before becoming estranged. Charleen then lived there alone, but on returning home from a trip she finds that her husband has set fire to the house and died downstairs at the grand piano in an arson/suicide. Charleen has her husband's cremated remains in a bag inside a box and tries to get rid of them but can't bring herself to do it. McElwee's brother is a successful doctor; on a visit to his brother's practice, Ross talks with his brother about their father's death, which took them both by surprise. Ross's brother receives a patient who has a large malignant tumor on her breast; the woman has had the tumor for years without seeking medical help. Ross's brother takes a slide of the tumor for his files; it has spread across much of her chest and is both multifaceted and multicolored. Ross incorporates his brother's interview with the woman—and the slide his brother takes—into his film, musing in voiceover about motivation and fatality and marvelling at the power of denial. Eventually Ross abandons the film, only to continue it later: his wife is pregnant. The pregnancy comes to term and Ross and Marilyn go with their baby son to visit Charleen, who criticizes them for bringing children into such a hostile and unpredictable world but speaks to the passion that drives life and procreation. Ross and Marilyn dote on their son and seem largely unbothered by the criticism.