Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нағыз фотокарточка (RPPC) - пошта карточкасына басылған үздіксіз фотосурет. Бұл термин фотосурет процесін фотосурет процесінен және литографиялық немесе офсеттік баспа процестерінен ажыратады.
A real photo postcard (RPPC) is a continuous tone photographic image printed on postcard stock. The term recognizes a distinction between the real photo process and the lithographic or offset printing processes employed in the manufacture of most postcard images.
Тарих
1903 жылы Кодак No. 3А Қосылатын қалталы Кодак. Пошта картасы өлшеміне арналған камера, жалпы жұртшылыққа фотосуреттерді түсіріп, оларды пошта картасының артқы жағына басып шығаруға мүмкіндік берді, әдетте стандартты винтаж пошта карталары сияқты өлшемдері (3 1/2 "x 5 1/2") бірдей. Көптеген басқа камералар қолданылды, олардың кейбіреулері фотосуретке түсіру үшін шыны фотопластиналарды қолданды, олар фотосуреттерді карточка форматына сәйкес келтіру үшін кесіп тастау керек болды. 1907 жылы Кодак "нағыз фотокарталар" деп аталатын қызметті ұсынды, бұл клиенттерге өздері түсірген кез-келген суреттен пошта картасын жасауға мүмкіндік берді. Кодак фотокарталар өндірісінің басты промоутері болғанымен, компания 1903 жылдан бастап шамамен 1903 жылға дейін "нағыз фото" терминін фотографтар мен басқаларға қарағанда жиірек қолданды. 1930 жыл. Ол "Кодак" компаниясы 1902 жылдан бастап, ашық хаттарды негативтерден тікелей жасауға мүмкіндік беретін, алдын ала басып шығарылған карточканы ұсынды", - делінген. Бұл технология фотографтарға қаладан қалаға барып, барған жерлердегі өмірді суретке түсіруге мүмкіндік берді. Ол "Олд Хаус Джурнал" журналында былай деп жалғасады: "Оларды жергілікті кәсіпкерлер жергілікті оқиғаларды және көрнекті азаматтардың үйлерін түсіру үшін жалдаған. Бұл открыткаларда маңызды ғимараттар мен жерлер, шерулер, өрттер мен су тасқындары жазылған. Олар жаңа үйлерді сату үшін артына баға мен сипаттама жазып, оларды риэлторлар пайдаланған. Ал фотосуреттер үйде және қоғамда мақтаныш білдіретін белгіге айналды, сондай-ақ жергілікті дәріханалар мен қағаз дүкендерінде естелік ретінде сатылды". Шынайы фотокарталар кейде линчтеу орындарында естелік ретінде жасалып, сатылатын; (оларды линчтеу пошта картасын да қараңыз) олар сондай-ақ Мексика революциясы сияқты маңызды оқиғаларды құжаттауға пайдаланылған. Нағыз фотокарталарда ақ жиек, екіге бөлінген артқы жағы немесе фотограф қолданған қағазға байланысты басқа да белгілері болуы мүмкін.
In 1903 Kodak introduced the No. 3A Folding Pocket Kodak. The camera, designed for postcard size film, allowed the general public to take photographs and have them printed on postcard backs, usually in the same dimensions (3 1/2" x 5 1/2") as standard vintage postcards. Many other cameras were used, some of which used glass photographic plates that produced images that had to be cropped in order to fit the postcard format. In 1907, Kodak introduced a service called "real photo postcards," which enabled customers to make a postcard from any picture they took. While Kodak was the major promoter of photo postcard production, the company used the term "real photo" less frequently than photographers and others in the marketplace from 1903 to ca. 1930. Old House Journal states that "beginning in 1902 Kodak offered a preprinted card back that allowed postcards to be made directly from negatives." This technology allowed photographers to travel from town to town and document life in the places they visited. Old House Journal continues: "Local entrepreneurs hired them to record area events and the homes of prominent citizens. These postcards documented important buildings and sites, as well as parades, fires, and floods. Realtors used them to sell new housing by writing descriptions and prices on the back. Real photo postcards became expressions of pride in home and community, and were also sold as souvenirs in local drug stores and stationery shops." Real photo postcards were sometimes created and sold as mementoes at the scene of lynchings; (see also lynching postcard) they were also used to document such important events as the Mexican Revolution. Real photo postcards may or may not have a white border, or a divided back, or other features of postcards, depending on the paper the photographer used.