Кіріспе
Robot – неміс бейнелеу компаниясы, бастапқыда сағаттық механизмдермен жұмыс істейтін камераларымен танымал болған, кейіннен қадағалау (Traffipax) және банк қауіпсіздік камераларын өндірді. 1934 жылы Отто Бернингтің бренді ретінде құрылған, 1999 жылы Jenoptik оптикалық компаниялар тобының құрамына кірді және қазіргі күні көлік қозғалысын бақылауға маманданған. Сағат механизмімен (серіппелі) қозғалтқыштармен жұмыс істейтін моторлы әуесқой камералар алғаш рет 1934 жылы жасалды және 1996 жылы арнайы, шектеулі коллекционерлік модель – "Star Classic"пен аяқталды. Robot кинокамералары 35 мм пленканы пайдаланды, көбінесе 24 × 24 мм кескін форматында, бірақ көптеген модельдері 18 × 24 мм (жартылай кадр) және 24 × 36 мм (стандартты Leica форматы), сондай-ақ 6 × 24 мм (Recorder 6), 12 × 24 мм (Recorder 12) және 16 × 16 мм (Robot SC) сияқты стандартты емес форматтарды қолданды.
Robot was a German imaging company known originally for clockwork cameras, later producing surveillance (Traffipax) and bank security cameras. Originally created in 1934 as a brand of Otto Berning, it became part of the Jenoptik group of optical companies in 1999, and specializes in traffic surveillance today. The motorized amateur cameras powered by clockwork (spring) motors were first made in 1934, and ended with a special limited edition collector's model, "Star Classic", in 1996. The Robot film cameras used 35 mm film, mostly in square 24 × 24 mm image format, but many used 18 × 24 mm (half frame) and 24 × 36 mm (standard Leica format), and non standard formats such as 6 × 24 mm (Recorder 6), 12 × 24 mm (Recorder 12) and 16 × 16 mm (Robot SC).
І робот
1930 жылы Хайнц Кильфитт, сағатшы, 24×24 мм кадр форматын қолдана отырып, жаңа 35 мм пленкалық компакт-камераны жобалады (Leica 24×36 мм немесе кино 18×24 мм форматтарының орнына). 24×24 мм шаршы кадр көптеген артықшылықтар ұсынды, соның ішінде Лейка пленкасының стандартты рулонына 36-ның орнына 50-ден астам сурет түсіруге мүмкіндік берді. Kodak және Agfa бұл жобаны қабылдамады, содан кейін ол Ханс Бернингке сатылды, ол Otto Berning фирмасын құрды. Otto Berning 1934 жылы алғашқы Robot патентын алды, ал 1936 жылы АҚШ патентын алды. Камера бастапқыда екі нұсқада шығуы жоспарланған: Robot I, моторы жоқ, және Robot II, пружиналы мотормен. Оның шығарылуы кейінірек қалды, бірақ алғашқы "Robot I" камерасы өзінің ерекше пружиналы моторымен бірге шықты. Алғашқы өндірістегі камералардың корпусы тот баспайтын болаттан жасалған, секундына 4 кадр түсіретін пружиналы жетегі және 1/1-ден 1/500 секундқа дейінгі жылдамдығы бар айналмалы жапқышы болды. Камерада қазіргі стандартты 35 мм картридждер емес, "Type K" картридждері қолданылды. Камерада қашықтық өлшегіш болмады, себебі ол көбінесе қысқа фокус арақашықтығы бар (мысалы, 40 мм) және үлкен тереңдігі бар линзалармен пайдалануға арналған. Robot I өте кішкентай болды, оның ұзындығы 108 мм, биіктігі 63 мм, тереңдігі 32 мм. Өте өткір зоналық фокусқа ие f/2.8, 3.25 см Zeiss Tessar линзасы камераның тереңдігіне 125 мм (1/2 дюйм) қосты. Ол өлшемі жағынан кейінірек шыққан Olympus Stylus сияқты болды, бірақ салмағы шамамен 567 грамм (20 унция), қазіргі заманғы SLR камерасының салмағына жуық. Цинкпен құйылған және тұнбаланған тот баспайтын болаттан жасалған корпусы сағаттық механизммен толы болды. Жоғарғы панельдегі пружиналы мотор линзаның артындағы айналмалы жапқыш пен пленканы итеруге күш берді. Пленка кассеталарға қараңғы бөлмеде немесе пленка ауыстыру қабында салынатын. Кассеталар Agfa Memo кассетасының дизайнына негізделген сияқты, ал қазіргі стандартты Kodak 35 мм кассетасы Германияда әлі кең таралмаған. Қазіргі кассеталардағы барқыт жарық тұтқынының орнына, Robot кассетасы пружиналық қысым мен пленканың өтуін жабу үшін фетті төсемдерді пайдаланды. Камераның артқы қақпағы жабылғанда, қысым жолды ашып, пленка бір кассетадан екіншісіне еркін өте алатын. Айналмалы жапқыш пен пленканы итеру кинокамералардағыдай жұмыс істейді. Жапқыш босатылғанда, жарықты тоқтату экраны көтеріледі және жапқыш дискісі толық айналып, пленканы ашық секторы арқылы жарықтандырады; қысым босатылғанда, жарықты тоқтату экраны линзаның артына қайта оралады, ал пружиналы мотор пленканы жылжытып, жапқышты қайтадан кері қайтарады. Бұл процесс дерлік жедел орындалады. Тәжірибелі фотограф бір секундта 4-5 сурет түсіре алады. Пружиналы мотордың әрбір айналымы шамамен 25 суретке, яғни жарты рулон пленкаға жетеді. Жапқыш жылдамдығы пружинаның кернеуімен және механикалық кешігумен анықталады, себебі экспозиция секторы бекітілген. Robot I 1/1-ден 1/500 секундқа дейінгі экспозиция диапазонына және ұзақ экспозиция мүмкіндігіне ие болды. Камерада әрекетті суретке түсірумен тікелей байланысы жоқ басқа да мүмкіндіктер болды. Кішкентай оптикалық видоискательді 90 градусқа бұруға болады, бұл фотографқа басқа бағытқа қарап тұрып, бір бағытта суретке түсіруге мүмкіндік береді. Видоискатель бұрылғанда, көрініс ақ-қара контрастын бағалау үшін кинематографтарда қолданылатын сияқты, терең күлгін сүзгі арқылы көрінеді. Камерада линзаның артына орналастырылатын терең сары сүзгі де болды.
II робот
1938 жылы Бернинг Robot II камерасын ұсынды, ол негізгі механизмді сақтай отырып, бірқатар маңызды жақсартулар жасалған, бірақ сәл үлкен болды. Стандартты линзалардың ішінде 3 см Zeiss Tessar, 3,75 см Zeiss Tessar (f/2.8 және 3.5 нұсқалары), f/2.0, 40 мм Zeiss Biotar және f/4, 7,5 см Zeiss Sonnar болды. Пленка кассетасы жүйесі жаңадан жасалды, ал 1951 IIa үлгісі стандартты 35 мм кассетаны қабылдады. N типіндегі арнайы Robot кассеталары түсірілген пленканы қабылдау үшін қолданыла берді. Түсті пленканы бастапқы кассеталарға қайта орауға мүмкіндік беретін кішкентай бакелит қорап сатылымға шығарылды. Камера сыртқы жарықпен синхрондалған. Айналмалы видоискатель сақталды, бірақ енді корпустың бүкіл бөлігін жылжытудың орнына тұтқа арқылы басқарылды. Жаңа жобалау кезінде күлгін және сары сүзгілер алынып тасталды. Кейбір үлгілерде екі есе жылдам оралатын моторы бар, ол бір оралыммен 50 кадрға дейін түсіре алатын. Robot камерасының азаматтық үлгілері Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда шығарылуы тоқтатылды, бірақ ол Люфтваффе әуе күштерінің Ju 87 (Stuka) пикируші бомбалаушыларының құйрығына орнатылып, бомбалық зақымдануды бағалау камерасы ретінде пайдаланылды. Бұл электрмен жұмыс істейтін камера, онда үлкен кассеталар қолданылды, мүмкін 300-ге дейін 24x24 мм суреттерге арналған. Ju 87 ұшағындағы Leica 250GG камерасынан айырмашылығы, ол пикиру тежегіштері қолданылғанда автоматты түрде қосылса, Robot камерасын қолмен қосу қажет болды. Автоматты пікіру кезінде, пилоттың үдеу күшінен (g-force) есінен айырылуы жиі болатындықтан, бомбалық зақымдануды бағалау камерасын қосу жиі ұмытылып кетіп жататын.
Робот жұлдыз және кіші
1950 жылдары «Робот» компаниясы «Робот жұлдызы» атты модельді ұсынды. Енді пленканы басқа 35 мм камералардағыдай, камераның пленка кассетасына кері орауға болады. Содан кейін «Робот» компаниясы «Жұлдыз» моделінің сапасы мен көптеген мүмкіндіктерін сақтайтын, бірақ бұрыш табушысы мен кері орату механизмі жоқ «Юниор» атты үнемді модельді ұсынды. 1950 жылдардың соңында, қазір «Робот Бернинг» деп аталатын компания «Робот жұлдызын» жаңартып, «Vollautomat Star II» моделін жасады. Ұзындығы өзгермеді, бірақ биіктігі 125 мм-ге (жарты дюйм) артты. Жаңа, биік корпусқа тік бұрыш табушысы орнатылмады, оның орнына зауыт орнатқан 38/40 мм және 75 мм линзалары бар «Албада» табушысы қосылды. Жетек және жапқыш та жақсартылды. 1960 жылға қарай, белгіленген болаттан жасалған корпус ауыр, құймадан жасалған корпусқа алмастырылды. Камера аз өзгерістермен «Робот жұлдызы 25» және «Робот жұлдызы 50» болып өзгерді. «Робот жұлдызы 25» бір орамда 25 кадрға түсіре алды, ал қос моторлы «Робот жұлдызы 50» 50 кадрға түсіре алды. Көптеген «Робот» камералары сол кезде камера бекітілген өнеркәсіптік қолдану үшін сатылғандықтан, «Робот» компаниясы іздеушісіз және тіпті кері оратусыз нұсқаларын да ұсынды. Өндірістің көп бөлігі 1950-1960 жылдарға дейін болғанымен, негізінен сол модель 1990 жылдардың соңына дейін өндірілді.
Әскери және мемлекеттік модельдер
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның әуе күштері үшін арнайы бейімделген үлгілер жасалды. Суық соғыс кезінде роботтар тыңшылық саласында кең таралды. Шағын камераны портфельге немесе әйелдердің сөмкесіне жасырып, линзасын әсемдеу тесігінен шығарып, тұтқаға жасырылған кабель арқылы қайта-қайта іске қосуға болатын. Компания бұл нарықты жақсы біліп, камераны құпия фотосуретке түсіру үшін одан да ыңғайлы ететін түрлі аксессуарлар өндірді.
Сүрлеу реті
Роботтар тізбектей суреттерге түсіруге қабілетті болғанмен, мұны іске асыратын затвор линзалар мен затвор жылдамдықтарына белгілі шектеулер қойды. 1/500 секундтық жылдамдыққа жету үшін жұқа вулканиттен жасалған дискінің инерциясын ең төмен деңгейде ұстау қажет болды, сондықтан кішкентай диаметрлі дискіні және ең аз секторлық ашылуды қолдану керек болды. Линзаны бекітудегі бұранданың диаметрі 26 мм-ге тең болды. Линза арқылы көрінетін ашылудың диаметрі бар болғаны 20 мм болды. Ал Лейканың ұстағышы шамамен екі есе үлкен, 39 мм болды. Сонымен қатар, линзаларды алмастыру мүмкіндігін қамтамасыз ету үшін затвор линзаның артына орнатылды, нәтижесінде диск кеңейіп келе жатқан жарық конусын тоқтатты. Бұл линза дизайнына белгілі бір шектеулер қойды. 75 мм Sonnar линзасын диафрагмасы f/22-ге орнатылған күйде қолдануға болады, бірақ Tele Xenar линзасы көбірек ашылмаса, затвор дискісінен туындаған көлеңкелерден зардап шекті. Қалыпты фотосуретке түсіруге жарамды және қабылданатын көлеңкелермен жабдықталған ең үлкен фокус арақашықтығы 75 мм болды, алайда 600 мм-ге дейінгі телеобъективтер де ұсынылды. 150 мм Tele Xenar алыстан суретке түсіруге арналған, бірақ ол 24 × 24 мм кадрда көлеңкелі дөңгелек кескінді шығарды. Робот пен Робот Стардағы қашықтық өлшегіштің болмауы осы ұзын линзалардың аймақтық фокусын қажет етті: әрбір кадрды бағалау немесе алдын ала өлшеу қажет болды. Барлық механикалық қозғалыс камераны шулы етті, бірақ кейбір заманауи моторлы жетектерге қарағанда бұл шу аз болды. Қосымша төлем жасау арқылы, Робот Бернинг нейлон тісті дөңгелектері бар шуды басаңдатуға арналған нұсқаларды ұсынды. Өз шектерінде, Роботтар тізбектей суретке түсіруде өте жақсы жұмыс істеді. Стандартты 38 мм f/2.8 Xenar линзалары тіпті бүгінгі стандарттармен салыстырғанда да өте өткір болды, ал аймақтық фокус қысқа фокус арақашықтығы бар линзалармен жылдам оқиғаларды суретке түсіруде жақсы нәтиже берді. Сенімді мотор жетегі кейінгі электр жетектерінен кем емес, тіпті жылдам болды, және батареяны зарядтау қажеттілігі болмады. Кез келген жылдамдықта сыртқы жарық көзін (флеш) қолдануға болады. Төртбұрышты кадр, заманауи пленкаларды пайдаланғанда, A4 (210 x 297 мм немесе 8,25"× 11,75") немесе одан да үлкен форматта суреттерді басуға жеткілікті болды, ал стандартты 36 кадрлық пленкаға 50 сурет түсіруге болады. Камералар, әсіресе өнеркәсіптік стандарттарға сәйкес жасалғандары, көптеген сынақтардан өткенімен де жұмыс істеуін жалғастырады.