Кіріспе

Рудольф Ферманн (22 маусым 1886 - 1947) - неміс тау-кенші. Ол Дрезденнің маңындағы Эльба құмтасты тауларында тау-шатырлар мен тау-шатырларды көтерілудің алғашқышысы болды.

Ағашқа көтерілу

Ол 17 жасында альпинизмге көтеріле бастады және көп ұзамай осы спорттың көшбасшысы болды. Ол Дрезденде тұратын американдық колледж студенті және альпинист Оливер Перри Смитпен бауырлас секілді жақын қарым-қатынаста болып, тік құмтасты шпильдердегі тәуекел мен қиындықтың шектерін ашатын команда құрды, көптеген алғашқы көтерілулерді жасады. Ерте кезден бастап Ферман альпинистік этика мен қоршаған ортаны қорғау мәселесінде көшбасшылық рөлді атқарды. Ол ең таза тау-кен жолдары "үлкен сызықтар" ретінде көрінеді, олар тік беттерге және жарықтарға тікелей көтеріледі және кейде едәуір қиындықтар тудырады, ал ол сынық тасты қиратпау үшін арқан тұғыры бар тапочкалар мен ең аз қорғаныш құрылғыларын қолдануға шақырды. 1903 жылы Ферман Шраммштейн тауларына көтеріле бастады. Көп ұзамай ол Саксония Швейцариясының ең үздік альпинистерінің біріне айналып, көптеген маңызды шыңдарға шықты. Оның алғашқыларының арасында 1904 жылы "Chinesische Turm" (Alter Weg, Саксон V дәрежелі), 1905 жылы "Barbarine" (VI дәрежелі), "Höllenhund" (V ((VIIa) дәрежелі) және "Schwedenturm" (V дәрежелі) болды. Оның басқа алғашқылары арасында 1904 жылы Мёнхтағы Фехрманнвег жолы (VIIa) және 1906 жылы Шраммштейндегі Дрейфингтер мұнарасындағы Судрисс (VIIb) болды. Фехрман Альптер мен Доломит тауларына да өрлеп, жаңа бағыттар ашты. 1908 жылы ол өзінің сүйікті аймағы Дрезденнің маңындағы құмтасты шыңдарға көтерілу туралы нұсқаулық шығарды, ол "Der Bergsteiger in der Sächsischen Schweiz" деп аталды. Фехрманн NSDAP-ға оның алғашқы кезеңдерінде қосылды және партияның функционері болды. Адвокат ретінде Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскери судья болып қызмет етті және кем дегенде бір рет дезертирге өлім жазасын берді. Осы уақыт ішінде ол Эльба бойындағы жартастарға қатысты қолжетімділік мәселелерін шешіп, альпинист қауымдастығына көмек көрсетті. Ол соғыстың соңында тұтқындалып, НКВД тұтқын лагеріне қамалды, ол жерде 1947 жылы 61 жасында табиғи өліммен көз жұмды.