Кіріспе

Columbinus - Стивен Карам мен П.Дж. Папареллидің Джош Барретт, Шон МакНолл, Карл Миллер, Майкл Миллиган және Уилл Роджерс қосқан үлесі бар, Америка Құрама Штаттарының театр жобасы жасаған пьесасы. Пьесада орта мектептердегі алшақтық, жаушылық және әлеуметтік қысым мәселелері қарастырылады. Бұл пьеса 2005 жылы Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласында, ал 2006 жылы Бродвейден тыс сахнада көрсетілді.

Сюжет

"Columbinus" журналында Литтлтон қаласындағы ата-аналар, аман қалғандар мен қоғам басшыларымен жүргізілген сұхбаттар, күнделіктер мен үйдегі бейнефильмдер бар. Пьесаның бірінші актісі стереотиптік, ойдан шығарылған американдық орта мектепте өтеді және сегіз жасөспірім архетиптерінің өмірі мен күресін қадағалайды. Бұл кейіпкерлерге есімдер емес, белгілер беріледі, ал сценарийде "Freak" және "Loner" деп аталатын екі адасқан достар сыныптастарының қорлауымен баяу қылмысқа және ақымақтыққа барады. Екінші актінің бірінші сахнасында бұл жігіттер Эрик Харрис пен Дилан Клебольд болып табылады. Фрик пен Жалғызбастыны ойнаған актерлер, ретімен, қырғынға қатысты заттармен екі үстелге жақындап, қылмыскерлер киген киімдердің көшірмелеріне айналады; қылмыскерлердің аға фотосуреттері олардың артындағы экранда көрсетіледі. Келесі көріністер қылмыскерлердің бейнероликтерінен және жеке күнделіктерінен алынған, олар жақын күндерді көрсетеді, сондай-ақ атыс және күдіктілердің өз-өзіне қол жұмсауын қамтиды. Жаңа қосылған үшінші актінде актерлердің қалған мүшелері аман қалғандар мен қала тұрғындары болып табылады, олар оқиғалар туралы, соның ішінде күдіктілерді қоршаған ақпаратты жасыру туралы ойланады. Пьесада қысқаша Аврора немесе Ньютаун оқиғалары сияқты қазіргі атыс оқиғалары туралы айтылады. Бірнеше қойылымда "Кинг оф тхе Хилл" эпизодының "Доптың қанаттары" туралы Майк Джаджге жазған Колумбайннан аман қалған адамның оқиғасын талқылайтын қысқаша сахна кірді. Ол оған ешқашан сүйгенін айтпаған жігітті қайғыртуға мүмкіндік берді, ол қылмыскерлердің бірі болып шықты (оның салдарынан ол қайғысын басып тастауға мәжбүр болды).

Кейіпкерлер

Мектептегі жалғызбасты бала, оны құрбылары келекелеп, ата-анасы елемейтін бала. Ребельге ғашық, ол оны "бірінші таңдауы емес. Бәлкім, ешкімнің емес". Екінші актінде Дилан Клебольдты бейнелейді. Freak - иығында сым бар және кеудесі ақаулы. Ол сыныптастарымен әзілдеседі, AP-ден басқа, оны жек көреді. Әкесі бұрынғы әскери генерал, оған тым қатал. Екінші актінде Эрик Харристі бейнелейді. А.П. (Advanced Placement) Пьеса таза мейірімділік пен ізгі жүректілікті бейнелейді. Ол өте ақылды, бірақ көркем, танымал және спорттық қабілетке ие болу туралы қиялдайды, бірақ ол өмірге қауіп төндіретін аурудың салдарынан ешқашан бола алмайды. Ол басқа студенттермен байланыста болады және олардың көпшілігі үшін құпия досы болып табылады. Ол - қастандық жасағандардың атыс кезінде босатып жіберген жалғыз кейіпкері. Көтерілісші Өнерлі және қатты сөйлейтін жасөспірім, ол Жалғыздықпен туыстық қатынас табады. Ол AP-ді жақсы деп санайды, бірақ ол оның дәмін татуға тым таза жүректі және "жоғалмаушы" деп санайды. Ол готика немесе нашақор деген уәделерді жоққа шығарады, бірақ бірінші актіде қолын кескені көрінеді. Фейт Киелі кітапты зерттеуге құштар, бірақ достас табу үшін жиі осылай істейді. Бір сәтке Фриктің сүйіспеншілігінен айырылды. Көптеген адамдар оны жақсы көреді, бірақ оның пәктігін жиі мазақ етеді. Мектептегі ең танымал қыз, бірақ көпшілік оны нағыз нағыз, жалған деп біледі. Оның өмірінде ешқандай проблема жоқ сияқты. Алайда, оның анасы мектеп автобусының жүргізушісі екені және күнкөріспен күресіп жатқаны белгілі болады. Сонымен қатар, Перфект оның жүкті екенін айтады. Мектептегі балаларды қорлаушы, достарымен танымал. Ол Джокка деген қызығушылығын білдірген. Жок - танымал және сүйкімді мектеп батыры. Ол спортшы, танымал және өте тартымды. Мектепте жақсы оқығандықтан, "Брейнлесс" және "Жок" терминдерінің жиі бірге қолданылуы оған ренжітеді.

Шейх пен Сатер бейімделуі

2014 жылдың қазан айында әлеуметтік желілерде Дункан Шейк пен Стивен Сатер, бұған дейін Тони сыйлығын жеңіп алған және коммерциялық сәтті рок-музыкалық бейімделуде бірге жұмыс істеген, Spring Awakening, Карам және Папареллимен Columbinus-ты рок-музыкалық бейімдеу туралы келіссөздер жүргізіп жатыр деген хабар тарады. 2015 жылдың ақпан айына дейін жарияланған жалғыз егжей-тегжейлі мәлімет - бұл тақырыптың сезімтал табиғатына байланысты Шейк пен Сатер екі жетекші рольнейді ойдан шығарыуы мүмкін деген мүмкіндік.

Сыни жауап

2005 жылы "Колумбинус" "Round House" театрында көрсетілсе, The Washington Post басылымының Питер Маркс оны "П.Ж. Папареллидің театралдылық сезімінен басқарылған жамандықтың қала маңындағы өмірін зерттеу" деп атады. Маркс "Папарелли басқарған жазу тобының сценарийі зерттеулерге негізделген. (Стефан Карам мен Шон МакНолл авторлар ретінде танылған.) Харрис пен Клебольдтың сөздері, сондай-ақ сот жазбалары, Колумбайн оқиғасына куә болғандардың мәлімдемелері және бүкіл елдегі мектеп оқушыларымен сұхбаттар іс жүргізуге енгізілген. Басқа әңгімелерді ойлап тауып алады". Variety журналының (Off Broadway қойылымының) сыншысы былай деп жазды: "Бірінші актінде оқиғаның өршуі тым көп болса, екінші актінде Миллер мен Роджерс күрделі кейіпкерлерін ерлікпен көтеріп, олардың азап шеккен ішкі өмірлеріне жақсылық әкеледі. Мұнда жазушылар Карам мен Папарелли сұхбаттардан жиналған жасөспірімдердегі қорқынышты дүниежүзілік материалды тастап, жеке күнделіктерден, электрондық поштадан және бейнетаспалардан алынған сөздерден алынған сөздер атыс артындағы бұрмаланған ойды зерттеуде ұзақ жолға түседі. Бұл өндіріс Мартин Дежардинс жасаған дыбыс қабырғасы арқылы жақсы қызмет етеді. The New York Times сыншысы (Бродвейден тыс қойылым) былай деп жазды: "Карам мырза мен Папарелли мырза жасөспірімдердің уайым-қайғысын және құштарлығын сыныпта, спорт залында және асханада орналасқан және айналасында орналасқан жан-жақты суреттелген көріністерде түсірді. Диалог кейде өткір ақыл-ойымен жанданып тұрады, оның көп бөлігі сондай-ақ күйзеліске ұшырайды немесе алаңдатады. Ал назар нақты кісі өлтірулерге аударылып, диалогтар осы қасіретке ұшырағандардың куәліктерімен жасалса, онда пьеса одан да ашулы болып шығады, бірақ ақыр соңында оның артында психологиялық және мәдени факторлардың (оның ішінде, әрине, қарудың оңай қол жетімділігі) түйілуіне қатысты жаңа көзқарастар ұсынылмайды".