Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лоуренс Геллерт (1898 - 1979 жылдар) ), 1920-1930 жылдары африкалық-америкалық блюз және спиритуалдардың елеулі жинағын жинаған және АҚШ-тың оңтүстігіндегі қара протест дәстүрлерін құжаттаған музыкалық коллекционер.
Lawrence Gellert (1898 1979? ), was a music collector, who in the 1920s and 1930s amassed a significant collection of field recorded African American blues and spirituals and also claimed to have documented black protest traditions in the South of the United States.
Өмірбаян
Лоуренс Геллерт Ласло Грунбаум 1898 жылы 14 қыркүйекте Венгрияның Будапештте дүниеге келген. Ол Америкаға жеті жасында келіп, Нью-Йоркте өсті. Оның анасы Катица Шварц, ал әкесі Абрахам Грунбаум кәсіппен шебер (тігінші) болған. Ата-анасы да еврей болған, бірақ Лоуренстің анасы Венгрияда католицизмге айналып, өмір бойы адал христиан болып қалды. Грунбаумдар отбасы бес ұлын австро-венгер армиясына шақырудан сақтап қалу үшін Венгриядан кетіп қалған. Лоренстің үлкен інісі Хьюго Геллерт Купер Юнионына өнер студенті ретінде қабылданды, Парижге оқуға стипендия алды және көп ұзамай The New York Times және кейіннен The New Yorker үшін суреттер жасады. Уго кедейлерді қорғаған венгр католиктерінің әулиесі "Геллерт" деген тегін қабылдаған кезде, отбасы да солай етті. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде, тағы бір бауырлас Эрнест (соғысқа қарсылық білдірген және ар-ұжданы үшін әскери қызметтен бас тартқан) Нью-Джерсидегі әскери түрмеге 10 жылға сотталды. 1918 жылдың наурыз айының бір күні Ернест түрмеде көз жұмған екен. Бұл оқиға отбасына қатты әсер етті, өйткені олар Эрнесттің күзетшілер тарапынан азапқа ұшырап, өлтірілгеніне сенімді болды. Газеттер Эрнесттің өлімі өзін-өзі өлтіру деп жариялады. Хьюго Геллерт, әскерге қарсы қайратты адам, соғыстың соңы үшін Мексикаға қашып кеткен.
Lawrence Gellert was born László Grünbaum on September 14, 1898, in Budapest, Hungary. He came to America at the age of seven and grew up in New York City. His mother was Katica Schwartz, while his father was Ábrahám Grünbaum, was a skilled craftsman (tailor) by trade. Both parents were ethnically Jewish, but Lawrence's mother had converted to Catholicism while in Hungary and remained devoutly Christian all her life. The Grünbaum family had left Hungary in part to keep their five sons from being drafted into the Austro Hungarian army. Lawrence's oldest brother, Hugo Gellert, was accepted into Cooper Union as an art student, won a scholarship to study in Paris, and was soon doing illustrations for The New York Times and later, The New Yorker. When Hugo adopted the surname "Gellert" after a Hungarian Catholic saint who had championed the poor, the family followed suit. When the United States entered World War I, another brother, Ernest (a pacifist and conscientious objector) received a 10 years sentence to a military prison in New Jersey. One morning in March 1918, Ernest was found dead in his cell of a gunshot wound to the head. This was a hugely traumatic event for the family, who were certain Ernest had been tormented and then murdered by the guards. The newspapers reported Ernest's death as a suicide. Hugo Gellert, an impassioned anti militarist, had fled to Mexico for the duration of the war.
Мансап
Лоуренс Геллерттің білімі нашар болды және ол қысқа уақыт оқығаннан кейін орта мектепті тастады. 1920 жылдары ол газетте жұмыс тапты, бірақ өкпе және қабырға инфекцияларымен ауырған және, мүмкін, психикалық күйзеліске ұшыраған. Дәрігерлердің кеңесі бойынша ол 1924 жылы Флоридаға баруды жоспарлаған, бірақ денсаулығын қалпына келтіру үшін Солтүстік Каролина штатындағы Трайон қаласына көшіп барды. Трайонда ол достарын тауып, әуесқой театр тобына қосылды және белгілі бір уақытта афроамерикалық спиритуалдардың сөздерін жазып, содан кейін оларды аудиожазуға кірісті, алдымен уақытша, желдік жазба машинасын және қағазбен бекітілген мырыш дискілерді (қазір естілмейтін) пайдаланды, ал 1930 жылдан кейін Presto дискілік жазғышты қолданды. Геллерттің жазбаларынан таңдамалары 1973 және 1982 жылдары Rounder Records компаниясы винил LP-лер ретінде және 1984 жылы Heritage Records (HT 304) компаниясында шығарылды. 1990 жылдары олар Мичиган университеті фольклоршы және этномузыколог Брюс Конфорт редакциялаған Document Records компаниясы екі дискке қайта шығарды. 2008 жылы Конфорт өзінің ұзақ күткен өмірбаянын, африкалық американдық фольклорлық әндер мен американдық мәдени саясат: Лоуренс Геллерт тарихы (2013) жариялады.
Lawrence Gellert's education was spotty and he dropped out of high school after attending briefly. During the 1920s he found work on a newspaper but was stricken with lung and rib infections and possibly also suffered a mental breakdown. On the advice of his doctors, he maintained, he moved around 1924 to Tryon, North Carolina, in an attempt to recover his health, having originally intended to go to Florida. In Tryon he found friends, joined an amateur theater group, and at some point began writing down the words of African American spirituals and then making audio recording of them, using at first a makeshift, wind up recording machine and paper backed zinc discs (now inaudible), and, after 1930, a Presto disc recorder. </small> </blockquote> Selections from Gellert's recordings were released in 1973 and 1982 by Rounder Records as vinyl LPs and 1984 on Heritage Records (HT 304). In the 1990s these were reissued on two CDs by Document Records, edited by University of Michigan folklorist and ethnomusicologist Bruce Conforth. In 2008, Conforth published his long awaited biography, African American Folksong and American Cultural Politics: The Lawrence Gellert Story (2013).
Қарсылық әндерін жасау
Өзінің өмірінде Геллертті басқа фольклоршылар мен әріптестері "негро наразылық әндері" деп таныстырған әндерді бұрмалау немесе тіпті ойлап шығарған деп күдіктенді, өйткені олар еш жерде параллель таба алмады. Геллерт сондай-ақ әншілердің кім екені туралы және ол материалды қай уақытта жинағаны туралы ақпаратты беруден бас тартты, әншілерді жазадан қорғау үшін. Конфорт Геллерттің (немесе Жаңа Массаларға байланысты біреудің) наразылық әндерін шынымен ойлап тапқаны туралы қорытынды жасайды. Бұл Геллерттің материалдарын басқа зерттеушілер жинаған репертуардан ажыратуға болмайтын материалдарға ерекшелік беру үшін жасалды, айырмашылық тек Геллерттің материалдарын жинақтау тәсіліне байланысты болды. Сонымен қатар Геллерт өзінің өмірі туралы көптеген жалған мәліметтерді жалған деп таныды, мысалы, ол линчелеуге куә болды және қара әйелмен бірге өмір сүрді. Конфорт өзінің пікірінше, әлсіз және тәуелді кейіпкер Геллертті, ол жиырмасынан бастап созылмалы мүгедек, содан кейін алкоголик болған, "солдық" (оның ішінде оның ағасы Хьюго және Жаңа массалардың редакторы Майк Голд) бұған итермелегенін түсіндіреді. Корнфорт Лоренстің өмірде қалған ағаларының көзінде өзінің беделін арттыру құштарлығынан қозғалған деп санайды: әйгілі суретші Хьюго, сондай-ақ Ото мен Теодор (Тед) Геллерт, олар бірге табысты импорттық-экспорттық бизнеске ие болды және Лоренстің жазбаларын қаржыландырды. Конфорт айтқандай, Геллерт - өзінен-өзі және жазбаларын қалай түсіргені туралы әңгімелері мүлдем сенімді емес, қатал аңызшы. Конфорт Геллерттің негізінен блюз және құлшылық әндерін қамтитын үлкен жинағы тарихи маңызы зор деп санайды. Конфорттың айтуынша, Геллерттің өзі саясатқа қызығушылығы жоқ. Ол ақ нәсілді музыканы да жек көретін. Геллерт, әсіресе жас кезінде әйелдерге өте тартымды болған, әсіресе, жас кезінде, Геллерт бастапқыда Бродвей актері болғысы келді.
During his lifetime, Gellert was suspected by other folklorists and colleagues of doctoring or even of having fabricated the songs he presented as "Negro protest songs", since they were unable to find parallels anywhere. Gellert also refused to share any information on the identity of the singers he recorded nor the dates on which he collected this material, ostensibly to protect the singers from reprisal. Conforth concludes that Gellert (or someone connected to the New Masses) did indeed fabricate the protest songs. This was done to lend distinction to Gelltert's material, which was otherwise indistinguishable from the repertoire collected by other researchers, the difference being only in the manner in which Gellert's material was packaged. Moreover, Gellert falsified much else about his life, such as that he had witnessed a lynching and had lived with a black woman. Conforth explains that, in his opinion, Gellert, a weak and dependent character, who since his twenties had been a chronic invalid and then an alcoholic, was manipulated into doing this by the "Left" (who included his brother Hugo and New Masses editor, Mike Gold). Cornforth believes that Lawrence was also motivated by a desire to increase his standing in the eyes of his surviving brothers: Hugo, the famous artist, and also Otto and Theodore (Ted) Gellert, who together owned a prosperous import export business and who financed Lawrence's recording ventures. As described by Conforth, in fact, Gellert was an inveterate fabulist whose stories about himself and how he made his recordings are completely unreliable. Conforth believes that Gellert's large collection, which comprises predominantly blues and devotional songs, is of great historical importance nevertheless. According to Conforth, Gellert had no interest in politics himself. Nor was he interested in white folk music, which he despised. A strikingly handsome man, who was, especially when young, very attractive to women, Gellert had originally wanted to become a Broadway actor.
Өлім
Қартайған шағында Нью-Йорк қаласының орталығында тұратын Геллерт Гринвич-Виллидждің эксцентрикалық кейіпкері ретінде танымал болды. 1979 жылы 80 жасында ол жоғалып кетті, өйткені ол "қажетті тұлға" болды (немесе ол болды деп сенді) Етан Патцтың жоғалуында, атақты адам ұрлау мен кісі өлтіру оқиғасында, өйткені Патцтер жақын жерде тұрды. Конфорт Лоренстің үлкен ағаларымен сұхбатқа түсті, олар Лоренсті өмір бойы қаржылай қолдады, және отбасы оны қалайда оның әлсіз психикалық денсаулығын қорғау үшін оны осы жағдаймен байланыстырып отырды деп сенді.
In old age, Gellert, who lived in downtown New York City, became known as an eccentric Greenwich Village character. In 1979, at the age of 80, he disappeared after reportedly having become a "person of interest" (or believing that he was) in the disappearance of Etan Patz, a notorious kidnapping murder case, since the Patzes lived nearby. Conforth interviewed Lawrence's older brothers, who had supported Lawrence financially all his life, and came away believing the family had somehow spirited him away to protect his fragile mental health from the stress of being linked to the case.