Кіріспе

Лоуренс Геллерт (1898 - 1979 жылдар) ), 1920-1930 жылдары африкалық-америкалық блюз және спиритуалдардың елеулі жинағын жинаған және АҚШ-тың оңтүстігіндегі қара протест дәстүрлерін құжаттаған музыкалық коллекционер.

Өмірбаян

Лоуренс Геллерт Ласло Грунбаум 1898 жылы 14 қыркүйекте Венгрияның Будапештте дүниеге келген. Ол Америкаға жеті жасында келіп, Нью-Йоркте өсті. Оның анасы Катица Шварц, ал әкесі Абрахам Грунбаум кәсіппен шебер (тігінші) болған. Ата-анасы да еврей болған, бірақ Лоуренстің анасы Венгрияда католицизмге айналып, өмір бойы адал христиан болып қалды. Грунбаумдар отбасы бес ұлын австро-венгер армиясына шақырудан сақтап қалу үшін Венгриядан кетіп қалған. Лоренстің үлкен інісі Хьюго Геллерт Купер Юнионына өнер студенті ретінде қабылданды, Парижге оқуға стипендия алды және көп ұзамай The New York Times және кейіннен The New Yorker үшін суреттер жасады. Уго кедейлерді қорғаған венгр католиктерінің әулиесі "Геллерт" деген тегін қабылдаған кезде, отбасы да солай етті. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде, тағы бір бауырлас Эрнест (соғысқа қарсылық білдірген және ар-ұжданы үшін әскери қызметтен бас тартқан) Нью-Джерсидегі әскери түрмеге 10 жылға сотталды. 1918 жылдың наурыз айының бір күні Ернест түрмеде көз жұмған екен. Бұл оқиға отбасына қатты әсер етті, өйткені олар Эрнесттің күзетшілер тарапынан азапқа ұшырап, өлтірілгеніне сенімді болды. Газеттер Эрнесттің өлімі өзін-өзі өлтіру деп жариялады. Хьюго Геллерт, әскерге қарсы қайратты адам, соғыстың соңы үшін Мексикаға қашып кеткен.

Мансап

Лоуренс Геллерттің білімі нашар болды және ол қысқа уақыт оқығаннан кейін орта мектепті тастады. 1920 жылдары ол газетте жұмыс тапты, бірақ өкпе және қабырға инфекцияларымен ауырған және, мүмкін, психикалық күйзеліске ұшыраған. Дәрігерлердің кеңесі бойынша ол 1924 жылы Флоридаға баруды жоспарлаған, бірақ денсаулығын қалпына келтіру үшін Солтүстік Каролина штатындағы Трайон қаласына көшіп барды. Трайонда ол достарын тауып, әуесқой театр тобына қосылды және белгілі бір уақытта афроамерикалық спиритуалдардың сөздерін жазып, содан кейін оларды аудиожазуға кірісті, алдымен уақытша, желдік жазба машинасын және қағазбен бекітілген мырыш дискілерді (қазір естілмейтін) пайдаланды, ал 1930 жылдан кейін Presto дискілік жазғышты қолданды. Геллерттің жазбаларынан таңдамалары 1973 және 1982 жылдары Rounder Records компаниясы винил LP-лер ретінде және 1984 жылы Heritage Records (HT 304) компаниясында шығарылды. 1990 жылдары олар Мичиган университеті фольклоршы және этномузыколог Брюс Конфорт редакциялаған Document Records компаниясы екі дискке қайта шығарды. 2008 жылы Конфорт өзінің ұзақ күткен өмірбаянын, африкалық американдық фольклорлық әндер мен американдық мәдени саясат: Лоуренс Геллерт тарихы (2013) жариялады.

Қарсылық әндерін жасау

Өзінің өмірінде Геллертті басқа фольклоршылар мен әріптестері "негро наразылық әндері" деп таныстырған әндерді бұрмалау немесе тіпті ойлап шығарған деп күдіктенді, өйткені олар еш жерде параллель таба алмады. Геллерт сондай-ақ әншілердің кім екені туралы және ол материалды қай уақытта жинағаны туралы ақпаратты беруден бас тартты, әншілерді жазадан қорғау үшін. Конфорт Геллерттің (немесе Жаңа Массаларға байланысты біреудің) наразылық әндерін шынымен ойлап тапқаны туралы қорытынды жасайды. Бұл Геллерттің материалдарын басқа зерттеушілер жинаған репертуардан ажыратуға болмайтын материалдарға ерекшелік беру үшін жасалды, айырмашылық тек Геллерттің материалдарын жинақтау тәсіліне байланысты болды. Сонымен қатар Геллерт өзінің өмірі туралы көптеген жалған мәліметтерді жалған деп таныды, мысалы, ол линчелеуге куә болды және қара әйелмен бірге өмір сүрді. Конфорт өзінің пікірінше, әлсіз және тәуелді кейіпкер Геллертті, ол жиырмасынан бастап созылмалы мүгедек, содан кейін алкоголик болған, "солдық" (оның ішінде оның ағасы Хьюго және Жаңа массалардың редакторы Майк Голд) бұған итермелегенін түсіндіреді. Корнфорт Лоренстің өмірде қалған ағаларының көзінде өзінің беделін арттыру құштарлығынан қозғалған деп санайды: әйгілі суретші Хьюго, сондай-ақ Ото мен Теодор (Тед) Геллерт, олар бірге табысты импорттық-экспорттық бизнеске ие болды және Лоренстің жазбаларын қаржыландырды. Конфорт айтқандай, Геллерт - өзінен-өзі және жазбаларын қалай түсіргені туралы әңгімелері мүлдем сенімді емес, қатал аңызшы. Конфорт Геллерттің негізінен блюз және құлшылық әндерін қамтитын үлкен жинағы тарихи маңызы зор деп санайды. Конфорттың айтуынша, Геллерттің өзі саясатқа қызығушылығы жоқ. Ол ақ нәсілді музыканы да жек көретін. Геллерт, әсіресе жас кезінде әйелдерге өте тартымды болған, әсіресе, жас кезінде, Геллерт бастапқыда Бродвей актері болғысы келді.

Өлім

Қартайған шағында Нью-Йорк қаласының орталығында тұратын Геллерт Гринвич-Виллидждің эксцентрикалық кейіпкері ретінде танымал болды. 1979 жылы 80 жасында ол жоғалып кетті, өйткені ол "қажетті тұлға" болды (немесе ол болды деп сенді) Етан Патцтың жоғалуында, атақты адам ұрлау мен кісі өлтіру оқиғасында, өйткені Патцтер жақын жерде тұрды. Конфорт Лоренстің үлкен ағаларымен сұхбатқа түсті, олар Лоренсті өмір бойы қаржылай қолдады, және отбасы оны қалайда оның әлсіз психикалық денсаулығын қорғау үшін оны осы жағдаймен байланыстырып отырды деп сенді.