Кіріспе

Majestic Caverns (бұрын DeSoto Caverns деп аталатын) - Алабама штатының Таладега округіне қарасты Чилдерсбург қаласында орналасқан бірнеше үңгірлер мен туристік нысан. Апалачи тауларының етегінде орналасқан бұл үңгір "Алабамадағы үлкен үңгір" деп аталады. Үңгірлерден басқа, парк тағы басқа түрлі көрікті жерлерді ұсынады, соның ішінде жоғалған жолдың лабиринті деп аталатын үш жарым акрлық лабиринт, асыл тастарды, альпинистік қабырғаны және ойын-сауық паркі стиліне арналған аттракциондар. Үңгірлер аралау кезінде келушілер мерекелер мен маусымдарға байланысты өзгеріп отыратын дыбыс, жарық және су көрінісін тамашалай алады. Десото үңгірлері ретінде коммерцияланбастан бұрын, үңгір жергілікті тұрғындарда Кимулга үңгірі деп аталды. Бұрын бұл үңгірді америкалықтар пайдаланған және Азамат соғысы кезінде ол қазылған деген дәлелдер бар. 2022 жылдың маусым айында саябақ "DeSoto Caverns" көп жылдар бойы белгілі болғандықтан "Majestic Caverns" деп аталатындығын жариялады.

Үңгір құрылымы

Үңгірдің басты бөлмесі он қабаттан аса биік, футбол алаңынан үлкен. Бұрынғы кіреберіс бір метрге екі метрге созылып, төбе басына салынған. Бір кездері бұл үңгірлер жүйесі өте үлкен деп саналған, ол Чилдерсбургтен Алабама штатының Таладегасына дейін созылып жатыр. Алайда зерттеулер тек бір ғана жерді анықтады, ол жерде үңгір негізгі бөлмеден тыс жерде жалғасады. Бас бөлменің артқы қабырғасының сол жақ шетінде үңгір екі-үш жүз метрге созылып, бос қабырға мен кішкентай су тоғанына аяқталады. Бұл тоған арқылы су астынан шығуды қоспағанда, үңгірде басқа зерттелмеген жолдар жоқ. Үңгірлер әлемдегі ең үлкен тұрақты үйілген оникс мәрмәрі сталагмиттері мен сталактиттерімен танымал. Десото үңгірлерінде белсенді түрде өсіп жатқан тау жыныстары (спелеотэмдер) бар. Осы себепті қонақтарға тау жыныстарының көпшілігін ұстауға рұқсат етілмейді.

Ертедегі америкалықтар

Десото үңгірлерінде ертедегі америкалық копен мәдениетінің жерлеу орны көрінеді. "Копена" термині мыспен жасалған алғашқы үш әріптен және Галенаның соңғы үш әріпінен, бұл қабірлерде жиі кездесетін екі материалдан алынған. Копена мәдениетінде үңгірлер жақсы жерлеу орындары деп саналған, өйткені олар өлгендердің рухтарына бейбіт және қорғаныш ортасын ұсынған. Бұл қабірді 1963 жылы Алабама университетінің археологтар тобы ашқан. Оның ішінде бес түпкүлдік америкалықтың қаңқасы бар еді, олардың бірі бала еді. Әсіресе, ғалымдардың пікірінше, биіктігі 2 метрден асатын адамның жауырынды сүйекті ерекше атап өту керек. 1995 жылы Десото үңгірінің қызметкерлері осы бес адамның сүйегін үңгірдің белгісіз бір аймағына қайтадан көмуді қалаған америкалықтар тобымен ынтымақтасты.

XVI ғасыр

1540 жылы испан зерттеушісі Эрнандо де Сото мен оның экспедициясы Алабамаға еуропалық жазба тарихының басталуын белгіледі. Де Сотоның келуі кезінде Алабама мен оңтүстік-шығыстың басқа бөліктерінде мускогилер өмір сүрді. Десото үңгірлері орналасқан Талладега округіне Мускогилер Куса халқынан тараған. Куса руының әмірлігі - Алабама тарихында алғашқысы - Куса өзенінің екі жағында Гадсденнен Ветумпкаға дейін созылған. Олардың астанасы, сондай-ақ Куса (мәнісі "каноэре") қазіргі Чилдерсбургтің жанында болды; ал шығысқа қарай бірнеше шақырым жерде олардың ата-бабалары болған DeSoto Caverns үңгірі болды. Де Сото экспедициясы Куса астанасында бес аптадан астам уақыт өткізді. Коса Микко (немесе бас) де Сото үңгірлерінің кіреберісінің жанында өткен рәсім кезінде де Сотоны жылы қарсы алды. Микконың мейірімділігіне және жер ұсынысына қарамастан, де Сото оны барымтаға алды және Куса халқының ішінен құлдарды алды.

18 ғасыр

Джордж Вашингтонның президентлігі кезінде Бенджамин Хокинс Огайо өзенінің оңтүстігіндегі барлық америкалық тайпалар үшін жауапкершілікпен, Үнді істерінің бас инспекторы болып тағайындалды. 1796 жылдың желтоқсан айында ол жоғарғы Крик индейтер аумағына барып, президентке берген баяндамасында ДеСото үңгірлерінің ғажайыплығын сипаттады. Бұл есеп DeSoto Caverns-ті АҚШ-тағы алғашқы ресми түрде тіркелген үңгір етеді.

19 ғасыр

Жағдай өте қауіпті болып, армия жастарға әскерге түсудің орнына тұзтасты қазып алуға ақы төледі, нәтижесінде Десото үңгірлері тұзтасты қазу орталығы болды. Бұл үңгірдің бұлақтары жақсы сумен қамтамасыз етілетін, өйткені тұзтегін өндіру үшін топырақ суын көп қажет етеді. Құдық, суды сұрыптау ыдысы және Азаматтық соғыс кезінде тұздықты өндіруде пайдаланылған қайта құрылған ыдыс үңгірлерде көрініс тапқан.

ХХ ғасырдың басында

1912 жылы үңгірлерді Ида Элизабет Брэндон Матис - кәсіпкер және ауыл шаруашылығы экономикасының ұлттық танымал сарапшысы - және көптеген достары үңгірде мол мөлшерде болатын қымбат тастар үшін кен өндіру идеясымен сатып алды. Өкінішке қарай, осы уақытта мексикалық оникс кеңінен танымал болды, ал серіктестер оның төмен бағасымен бәсекелесе алмады. Шахта алғашқы сынақтардан кейін бірнеше жыл бойы жұмыс істемеді. Тыйым кезеңінде (1920-1933), АҚШ-та алкогольді сатуға тыйым салынған кезде үңгірде заңсыз спикизи және би залы ашылды. Жиі орын алатын атыс-шабуылдар мен ұрыс-керіске байланысты үңгірлер 1920-жылдардың басында "Қанлы қақпақ" деп аталып кетті, ал мекеме ақырында федералды агенттермен жабылды. 1920-ші жылдардың ортасында Ида Матистің ұлы Аллен тау-кен өндірушілердің үңгірлердегі үлесін сатып алып, жер астындағы барлық жер асты мен оның айналасындағы жерлерді иеленді. Бірінші жарты ғасыр бойы үңгір жас романтиктер мен жасөспірімдер үшін танымал зерттеу орны болды. 1960 жылдардың басында Мэтис Фред Лейтонмен бірге үңгірлерді көркем көгершінге айналдыра бастады. Атракцион алғашқыда KyMulga Onyx Cave деген атпен ашылды, бұл 1960 жылы Таладега сағасында бірнеше шақырым қашықтықта орналасқан Kymulga үнді ауылының құрылған Чикасау үндістерінің тобынан кейін.

ХХ ғасырдың аяғы

Аллен Матистің ұлы мен немересі - Аллен В. Матис, кіші және Аллен Матис, III - 1975 жылы үңгірлерді басқаруды қолға алды. Келесі жылы үңгірлер Эрнандо де Сотоның құрметіне ДеСото үңгірлері деп аталды. Жаңа жарықтандыру орнатылды, жолдар кеңейтілді, сондай-ақ келушілердің үлкен топтарына мүмкіндік беру үшін жақсартылды. 1980 жылы көгершіннің бұған дейін келушілерге қолжетімді болмаған жерлері ашылды. 1980 жылдары жарық, дыбыс және су шоуының дамуы және ойын алаңы, сыйлық дүкені және канинетаның қосылуы болды. Кемпингтер кеңейтіліп, жаңартылды. 1990 жылдары тау-кен қабырғасы мен асыл тастармен паноральды элементтер қосылды. 1976 жылы 19 шілдеде Алабаманың ескерткіштер мен мұралар тізіліміне қосылды. "Бұл әрқашан салтанатты үңгірлер болды. Енді бұл ресми түрде болады", - делінген парктің сайтында.