Кіріспе
Бланшард Спрингс үңгірлері – Озарк-Сент-Фрэнсис ұлттық орман паркінде орналасқан үңгірлер жүйесі, АҚШ-тың Арканзас штатының солтүстігіндегі Стоун округі, 14 тас жолының бойында, Маунтин-Вью қаласынан солтүстікке қарай орналасқан. Бұл АҚШ Орман шаруашылығы қызметіне тиесілі жалғыз туристік үңгір және Ұлттық саябақтар жүйесінен тыс федералдық үкіметке тиесілі жалғыз үңгір. Бланшард Спрингс үңгірлері үш деңгейлі үңгірлер жүйесі болып табылады, олардың барлығы экскурсиялар арқылы көруге болады. Дрипстон жолы үңгірлердің ең жоғарғы деңгейімен шамамен жүреді және 1973 жылы ашылды. 1977 жылы ашылған Discovery Trail үңгірдің бір бөлігі арқылы төмен түсіп, үңгірдің төменгі деңгейіне, жер астына, сондай-ақ табиғи кіреберіске дейін жетеді, сол кезде жер астында, үңгірді жасаған бұлақтардың арнасын бойлай жүреді. Бұл жолға өзен арнасында көлдер құрайтын Rimstone бөгеттері және үлкен ақ тас ағынымен әсем безендірілген, бірақ кішкентай Ghost Room кіреді. Сонымен қатар, "Жабайы үңгір" экскурсиясы ұсынылады, ол шығармашыл саяхатшыларға үңгірдің дамылмаған бөліктеріне кіруге мүмкіндік береді. Бұл үңгірдің бастапқы бөлігінен өтеді, саяхатшыларға алғашқы зерттеушілер көріп өткендей, үш деңгейдің барлығын көруге мүмкіндік береді және Discovery Trail аяқталатын жерден әрі жалғасады.
Тарих
Тұрғындар үңгір туралы 1930 жылдары біліп, оны Half Mile Cave деп атады. Жүйелі зерттеулер 1950 жылдары басталды және 1960 жылдары үзіліс-үзіліспен жалғасты. 1955 жылы зерттеушілер үңгірде толық емес қаңқа тапты, бірақ өлім себебін анықтау мүмкін болмады. 10 жылдық дамыту жұмыстарынан кейін, Дрипстон жолы ашылғаннан соң, үңгірлер 1973 жылы көпшілікке ұсынылды.
Геология
Бланшард Арканзас штатындағы ең ұзын үңгірлердің екіншісі және көлем бойынша ең ірісі болып табылады. Үңгірлер мен олардың формациялары пайда болған әктас 350 миллион жыл бұрын ежелгі теңізде қалыптасқан. Үңгір ортаңғы Ордовик кезеңінен төменгі Миссисипп кезеңіне дейінгі тау жыныстарында орналасқан және алты стратиграфиялық формация арқылы өтеді. Үңгірде бес деңгейге жуық өткелдердің дамуы байқалған, бірақ жоғарғы екі деңгейі беткі аңғарлардың тереңдеуі салдарынан эрозияға ұшыраған. Үңгірдің қалыптасуы негізінен фреатикалық сипатта (жер асты суы деңгейінен төмен қалыптасқан) болған және осы формацияларға тән эллипстік қималы өткелдерге ие. Үңгірдің даму барысында белсенді ағындар көп эрозияға ұшырамастан бір деңгейден екінші деңгейге ауысқан. Қазіргі ағын Бланшард Спрингсінен үңгір температурасындай, жыл бойы тұрақты температурада көтеріледі. Төменгі деңгейдегі Discovery Route басым бөлігі шамамен қалыңдығындағы Платин әктасынан тұрады, ал үңгірдің ең жоғарғы деңгейіндегі Dripstone маршруты үш бірлік – Бун Черт, Касон Шалей және Фернвэйл әктасынан өтеді. Бланшард келушілер мен АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің қамқорлығының арқасында "тірі" үңгір болып қала береді. Осылайша, үңгірдегі формациялар кальциттің сіңіп, тамшылап түсуі арқасында өсуін жалғастырады. Формацияның өсуінің көрнекті мысалы – АҚШ-тағы ең ірілерінің бірі саналатын Giant Flowstone, ұзындығы, ені және қалыңдығы бар.
Most of the lower level Discovery Route is in the approximately thick Plattin limestone whereas the Dripstone tour route in the uppermost level of the cave spans three units, the Boone Chert, Cason Shale and the Fernvale Limestone. Blanchard remains a "living" cave in part because of the care given by visitors and the United States Forest Service. Thus, the formations inside continue to grow as calcite is actively deposited by seeping and dripping water. One of the outstanding examples of formation growth is the Giant Flowstone, one of the largest in the U. S., at long, wide, and thick.