Кіріспе
Неміс психологы Уильям Штерн 1897 жылы тонның өзгеруін тауыстың өзгеруіне адам сезімталдығын зерттеу үшін ойлап тапты. Құралдың жоғарғы жағындағы саңылау арқылы ауаның тұрақты ағынымен қамтамасыз етілетін, реттелетін мыс резонатордан тұрады. Аспаптың алдыңғы жағында орналасқан градуялы кремді бұрау резонатордың төменгі жағындағы поршеньді жоғарылатады немесе төмендетеді, оның ішкі көлемін өзгертеді, осылайша үздіксіз ауқымда дыбыс биіктігін өзгертеді. Спираль тәрізді шұңқыршақ айналу бұрыштары шамамен жиіліктегі тең өзгерістерге сәйкес келеді. Камераның алдыңғы жағындағы циферблат аспаптың қазіргі резонанстық жиілігін және музыкалық тонын көрсетеді. Кейінгі құрылғыны жақсартуға кіретін ауаның жеткізілуін реттеу үшін Г. М. Уиппл газметрді қосты. Құрылғының нұсқасы да шығарылды, онда резонатордың төменгі бөлігі спиральмен емес, текше және пиньонмен (суретті қараңыз) ауыстырылды; оларда таразыдағы жиілікті көрсету үшін эксцентрикалық жұмыс істейтін көрсеткіш қолданылады. Аспап демонстрацияларда, басқа аспаптарды күйлеуде, психология мен отология саласындағы зерттеулерде қолданылған. Стерннің айтуынша, оның "өзгерісті қабылдау" туралы зерттеулері оның түсінігінде "қатаң метаморфоза" басталды: text=Сайлау [өзгерісті қабылдау] психофизикалық ұсыныстан туындады: мен Фехнер мен оның ізбасарлары сияқты екі бір-бірінен бір-бірінен ажырамайтын тұрақты тітіркендіргіштерге емес, бір тітіркендіргіштіктің екіншісіне үздіксіз өзгеруіне 'сезімталдықты' табуды қаладым. Бастапқыда мен мәселені таза сенсация тұрғысынан қарадым, эксперименттік тұрғыдан шектерді анықтауға тырыстым, "өткінші сезімдердің" болуы мүмкін деген сұрақ қойды және т.б. Алайда көп ұзамай менің зерттеу саласы сипаттамалық және гуманистік проблемаларға қарай кеңейді. Стерн, В. (1930). Автобиографиялық психология тарихындағы автобиографиялық эссе, Мурчинсон, Карл (ред.) Толығырақ: 1. Жасырын Вурчестер, Массачусетс: Кларк университетінің баспасы.
text=The issue [apperception of change] was raised by a psycho physical proposition: I wanted to discover the 'sensitivity,' not as Fechner and his successors, for two barely distinguishable constant stimuli, but for the continuous change of one stimulus into another. At first I conceived the problem in purely sensationist terms, sought to determine thresholds experimentally, raised the question of the possible existence of 'transition feelings,' etc. Soon, however, the sphere of my inquiry widened in the direction of descriptive and humanistic problems. |sign=— Stern, W. (1930). Autobiographical Essay in A History of Psychology in Autobiography, Murchinson, Carl (ed.) Vol. 1. Worcester, Mass: Clark University Press.