Кіріспе

Дірілдеу дыбыс эффектісі

Музыкада тремоло немесе тремоландо (tremoˈlando) – дірілдеу эффектісі. Тремолоның бірнеше түрі бар: бір нотаны жылдам қайталау, екі түрлі нотаның кезектесіп ойналуы немесе дыбыс күшінің өзгеруі. Тремололар нақты қайталану жиілігі немесе тербеліс көрсетілген өлшенген түрде немесе өлшенбеген түрде болуы мүмкін, соңғы жағдайда оны мүмкіндігінше жылдам орындау керек.

Тарих

Бьяжио Марини 1617 жылы және Джованни Баттиста Риччо 1621 жылы оны қолданғанмен, иілген тремоло 1624 жылы 17 ғасырдың басындағы композитор Клаудио Монтеверди тапқан. Ол қайталанған он алтылық ноталар түрінде жазылып, Il combattimento di Tancredi e Clorinda шығармасындағы stile concitato әсерін беру үшін қолданылған. Ритмді тремоло, болжам бойынша, бірқалыпты түрде орындалған, скрипканың қосымша бөліміне драматизм қосу және тұрақты tenuto соққыларынан айырмашылық жасау үшін ойлап табылды. Дегенмен, Глюк заманына дейін нағыз тремоло дыбыс шығарудың қабылданған әдісіне айналмады. Тарихи тремолоның тағы төрт түрі бар: қолданыстан шыққан толқымалы тремоло, иілген тремоло, саусақпен орындалатын тремоло (немесе бүктелген тремоло) және иілген және саусақпен орындалатын тремоло. Толқымалы тремоло оң қолдың саусақтарымен иікке басым жасау және босату арқылы жасалған, бұл «өте тұрақсыз – толқымалы әсер» тудырған. Бірақ скрипкашылар осы соққының өнерін толығымен жоғалтпаса, нәтиже көңіл көншітпейтін және сәтсіз болады, дегенмен, оны легато соққысы ретінде емес, бірнеше жылдам қозғалыс ретінде орындағандары да бар. Кейбір болжамдарға сәйкес, тремоло орта ғасырлық Уэльс арфа музыкасында қолданылған, бұл туралы Роберт ап Хью жазған.