Кіріспе

Британдық геолог және антрополог профессор Уильям Джонсон Солас PGS FRS FRSE LLD (1849 жылы 30 мамыр - 1936 жылы 20 қазан) - британдық геолог және антрополог. Лондон қаласының мектебінде, Корольдік химия колледжінде және Корольдік тау-кен мектебінде оқығаннан кейін ол Кембридждегі Сент-Джон колледжінде оқуға түсті, онда геологиядан бірінші сыныптық құрметке ие болды. Біраз уақыт университет кеңейту оқытушысы болғаннан кейін ол 1879 жылы Бристоль университетінің колледжінде геология және зоология оқытушысы болды, онда ол Дублин Тринити колледжінің геология профессоры лауазымына ұсынылғанға дейін қалды. 1897 жылы Оксфорд университетінің геология профессоры лауазымына орналасу ұсынылды, ол оны қабылдады. "Соңғы шынайы геологиялық полиматтардың бірі" деп саналатын оның Оксфордтағы ең үлкен үлесі университет геология кафедрасын кеңейту, жаңа демонстраторлар мен оқытушыларды жалдау және студенттерге қол жетімді мүмкіндіктерді кеңейту болды. Ол өзінің соңғы жылдары "экцентрикалық" деп сипатталған және Департаменттің көп бөлігін Дж. А. Дуглас зерттеулерге көңіл бөлген кезде, ақыры 1936 жылы 20 қазанда қайтыс болды.

Ерте өмір және білім

Соллас 1849 жылы 30 мамырда Бирмингемде кеме иесі Уильям Генри Соллас пен оның әйелі Эмма Уитлидің отбасында дүниеге келді. Ол Лондон қаласының мектебінде білім алған, ол алғаш рет химияға қызығушылық танытты, ал одан кейін 1865 жылы Корольдік химия колледжіне ауысты, екі жыл сэр Эдвард Франкландпен жұмыс істеді, ал 1867 жылы Корольдік тау-кен мектебінде оқуға стипендия алды. Корольдік тау-кен мектебінің серіктесі болғаннан кейін ол Кембридждегі Сент-Джон колледжінде Уильям Гарнетпен химия стипендиясы үшін жарысты; екеуі де қабылданды.

Академия

Солас оқуын бітіргеннен кейін алты жыл университетінің кеңейтілген оқытушысы болып, 1876 жылы геология мен биология бойынша сабақ бағдарламасын жариялады, ал 1879 жылы Бристоль университетінің колледжінде геология және зоология бойынша оқытушы болды. 1880 жылы геология профессоры болды. 1883 жылы Соллас Бристольді қалдырып, Дублиндегі Тринити колледжінде геология профессоры лауазымына орналасты. Ол 1897 жылы Оксфорд университетінде геология профессоры болғанға дейін сол жерде болды. Профессор Солас 1896 жылы Корольдік қоғамның Фунафути коралл рифін зерттеу экспедициясын басқарды, бұл Лондон Корольдік қоғамымен коралл рифтерінің пайда болуын зерттеу және Тынық мұхит атолдарының коралл тереңдігінен жағалаудағы су организмдерінің іздері табылды ма деген сұраққа қатысты Эллис аралдарындағы (қазіргі Тувалу деп аталатын) Фунафутиге экспедиция болды. Бұл зерттеу Шарль Дарвиннің Тынық мұхиттағы коралл рифтерінің құрылымы мен таралуы туралы жұмысына сәйкес жүргізілді. Ондағы бұрғылау жұмыстары 1896, 1897 және 1911 жылдары жүргізілді. Экспедиция атолда бұрғылау жұмыстарын жүргізді, бұл кораль атолдарының пайда болу мәселесін шешуге мүмкіндік береді деп үміттенді. Бұрғылау машинасында ақаулар болды және бұрғылау 100 футтан (шамамен 100 метр) аз ғана енді. 31 м). Экспедицияның нәтижелері туралы есептерге қоса, профессор Солас "Фунафутидің аңыз тарихы" атты еңбегін де жариялады. Соңғы жылдары Солас барған сайын эксцентрикалық болып кетті және Департаменттің көп бөлігін өзінің Демонстраторы Дж. А. Дуглас зерттеуге көңіл бөлген. Ол 1936 жылы 20 қазанда Оксфордта қайтыс болды. Ол формация туралы тоғыз мақала жариялады, негізінен губкалар туралы, ал жұмысы үшін 1878 жылы Волластон медалімен марапатталды. 1878 жылдан 1889 жылға дейін ол өзінің зерттеу жұмыстарын тек қана губкалар мен қалдықтарға арнады, жаңа түрлер туралы бірқатар мақалалар мен есептер жариялады. Дублинге көшіп келгеннен кейін ол петрологиялық жұмысқа ауысудан бұрын, форминифералар мен брахиоподтармен жұмыс істеді. Оның алғашқы ірі жұмысы Ленстер граниті туралы болды, онда ол тау жынысына егжей-тегжейлі химиялық талдау жүргізді және оған көмектесу үшін диффузиялық бағананы ойлап тапты. 1896 жылы ол Тынық мұхитына барып, Фунафути коралл атоллінің пайда болуын зерттеді, бірақ нәтижелер мүлдем жоқ. 1908 жылдан 1910 жылға дейін Лондон Геологиялық қоғамының президенті болды, оған 1893 жылы Бигсби медалі мен 1907 жылы Волластон медалі берілді.

Жеке өмір және отбасы

Солластың алғашқы әйелі (1874) - Уэстон супер-Маредегі Уильям Джон Корйннің қызы Хелен Корйн. Ол Хеленмен екі қызын тәрбиеледі, екеуі де академик болды. Үлкен қызы Герта Гейдельберг университетінен докторлық дәріс алды және бірнеше еңбекті неміс тіліне аударды, ал кіші қызы Игерна Кембридж университетінен геология мамандығы бойынша бітірген алғашқы әйелдердің бірі болды. Ол геолог және зоолог болып, әкесімен бірге қазбалар бойынша жұмыс істеді.