Ben Peach

Кіріспе

Британдық геолог Бенджамин Нив Пич (1842 жылы 6 қыркүйек - 1926 жылы 29 қаңтар) - британдық геолог.

Өмір

Пич 1842 жылы 6 қыркүйекте Корнуоллдағы Горран-Хейвен қаласында Джемима Мэбсон мен Чарльз Уильям Пичтің, британдық әуесқой табиғатшы және геологтың, отбасында дүниеге келді. Ол Лондондағы Корольдік тау-кен мектебінде білім алып, 1862 жылы геологиялық зерттеуге геолог ретінде қосылды, 1867 жылы Шотландияның филиалына көшті. Ол өзінің досы және әріптесі Джон Хорнмен Солтүстік-Батыс биік жерлері мен Оңтүстік биік жерлер туралы еңбегімен есінде қалды. Олар ұзақ уақыттан бері жалғасып келе жатқан "Биік жерлер даусын" 1907 жылы Шотландияның Солтүстік-Батыс биік жерлерінің геологиялық құрылымы туралы жарияланымымен шешті. 1881 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оның ұсыныстарын Арчибальд Гейки, сэр Чарльз Уайвилл Томсон, Питер Гатри Тейт және Роберт Грей ұсынды. Ол 1883-86 жылдар аралығындағы қоғамның Нейл сыйлығын жеңіп алды. 1912 жылдан 1917 жылға дейін қоғамның вице-президенті болып қызмет етті. 1892 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Оның кандидатурасына жазылған: "Шотландияның геологиялық зерттеулер басқармасының аудандық геодезисі. Эдинбург физикалық қоғамының бұрынғы президенті. Геологиялық қоғамның Волластонның қайырымдылық қорының иегері 1887 жылы. Ол 30 жыл бойы Геологиялық зерттеуде белсенді жұмыс істеді, осы уақыт ішінде ол Шотландияның көптеген күрделі аудандарын картаға түсірді. Солтүстік-Шығыс таулы аймақтың геодезиялық зерттеуіне жауапты және сол аймақтың ерекше құрылымдық күрделіліктерін ашуда жетекші рөлді атқарды. Палеонтологиялық тақырыптар бойынша түрлі мақалалардың авторы: "Ескале мен Лиддесдейлдің төменгі көміртектік жыныстарынан кейбір жаңа қаңлыбарлар туралы" (Транс Рой Сок Эдин, vol xxx, p 73); "Шотландияның көміртектік жыныстарынан кейбір жаңа қазбалы алаяқтар туралы" (осы жерде, p 399); "Шотландия шекарасының көміртектік жыныстарынан шыққан қаңлыбарлар мен арахнидтер арасындағы қосымша зерттеулер" (осы жерде, p 511); "Форфарширдің төменгі ескі қызыл тас тас аймағынан алынған кейбір қазбалы мириаподалар туралы" (Прок Рой Сок Эдин, vol vii, p 179). Ж. Хорнмен бірге стратиграфиялық және физикалық геология бойынша көптеген мақалалардың авторы, соның ішінде: "Шетланд аралдарының мұздықтануы" (Quart Journ Geol Soc, vol xxxv, p 778); "Оркни аралдарының мұздықтануы" (осы жерде, vol xxxvi, p 648); "Шетландтың ескі қызыл құмтасы" (Proc Roy Phys Edin Soc, vol v, p 30); "Кайтнесс мұздықтануы" (осы жерде, vol vi, p 316); "Саттерлендтің солтүстік-батысының геологиясы туралы есеп" (Nature, vol xxxi, p 31); "Шетландтың ескі қызыл құмтасты жанартаулық тау жыныстары" (Trans Roy Soc, vol Edin xxxii, p 539); "Шотландияның солтүстік-батысындағы биік таударындағы геологиялық зерттеу жұмысының соңғы жұмысы туралы есеп, Н. Пейч карталары негізінде, Н. Гливу, Дж. 1905 жылы ол Глазго геологиялық қоғамының президенті ретінде Рамзи Хитли Тракуайрдың орнын басып алды. Оның орнын 1908 жылы Джон Уолтер Грегори басқарды. 1921 жылы Геологиялық қоғамның Волластон медалімен марапатталды. Мойн Трустқа жақын Инчнадэмп қаласында Пич пен Хорнның жұмысына ескерткіш орнатылды. Жазуы: "Солтүстік-Батыс биіктіктерінің геологиялық құрылымын ашуда басты рөл атқарған Бен Н. Пич пен Джон Хорнға 18831897 ж. Халықаралық құрмет. 1930 жылы тұрғызылған". Персик екі рет тұрмысқа шыққан. Оның алғашқы әйелі Жанни Баннатин (1846-1884) болды, олармен төрт қыз және екі ұл болды. Содан кейін ол Маргарет Энн МакЭвенге (18681921) үйленді, олардың екі ұлы болды. Оның екі ұлы мен екі қызы өмір сүрді. Оның кейінгі үйі Эдинбургтегі 72-ші Грандж-Лоан болды. Ол 1926 жылы 29 қаңтарда 33 Comiston Drive мекен-жайындағы немере қызының үйінде ми тромбозынан қайтыс болды. Ол Эдинбургтегі Морнингсайд қорымында жерленген. Қабір қоршалған батыс бөлімде орналасқан және алдын ала келісімсіз қолжетімді емес.

Peach was born at Gorran Haven in Cornwall on 6 September 1842 to Jemima Mabson and Charles William Peach, an amateur British naturalist and geologist. He was educated at the Royal School of Mines in London and then joined the Geological Survey in 1862 as a geologist, moving to the Scottish branch in 1867. He is best remembered for his work on the Northwest Highlands and Southern Uplands with his friend and colleague John Horne, where they resolved the long running "Highlands Controversy" with their 1907 publication of The Geological Structure of the North West Highlands of Scotland. In 1881 he was elected a Fellow of the Royal Society of Edinburgh. His proposers were Archibald Geikie, Sir Charles Wyville Thomson, Peter Guthrie Tait and Robert Gray. He won the Society's Neill Prize for the period 1883–86. He served as the Society's Vice President from 1912 to 1917. He was elected a Fellow of the Royal Society in 1892. The citation on his candidacy form read: "District Surveyor of the Geological Survey of Scotland. Past President of the Physical Society of Edinburgh. Recipient of the Wollaston Donation Fund of the Geological Society in 1887. For thirty years actively engaged on the Geological survey, during which time he has mapped many of the most complicated districts of Scotland. Has charge of the surveying of the NW Highlands, and has taken the leading part in unravelling the remarkable structural complications of that region. Author of various papers on palaeontological subjects: – 'On some New Crustaceans from the Lower Carboniferous Rocks of Eskale and Liddesdale' (Trans Roy Soc Edin, vol xxx, p. 73); 'On some new species of Fossil Scorpions from the Carboniferous Rocks of Scotland' (ibid, p 399); 'Further Researches among the Crustacea and Arachnida of the Carboniferous Rocks of the Scottish Border' (ibid, p 511); 'On some Fossil Myriapods from the Lower Old Red Sandstone of Forfarshire (Proc Roy Phys Soc Edin, vol vii, p 179). Joint author with Mr J Horne of many papers on stratigraphical and physical geology, including : – 'The Glaciation of the Shetland Isles' (Quart Journ Geol Soc, vol xxxv, p 778); 'The Glaciation of the Orkney Islands' (ibid, vol xxxvi, p 648); 'The Old Red Sandstone of Shetland' (Proc Roy Phys Soc Edin, vol v, p 30); 'The Glaciation of Caithness (ibid, vol vi, p 316); 'Report on the Geology of the North West of Sutherland' (Nature, vol xxxi, p 31); 'The Old Red Sandstone Volcanic Rocks of Shetland' (Trans Roy Soc Edin, vol xxxii, p 539); 'Report on the Recent Work of the Geological Survey in the North West Highlands of Scotland, based on the Field Maps of B N Peach, J Horne, W Gunn, C T Clough, L Hinxman, and H M Cadell' (Quart Journ Geol Soc, vol xliv, p. 378). " In 1905 he succeeded Ramsay Heatley Traquair as President of the Geological Society of Glasgow. He was succeeded in time in 1908 by John Walter Gregory. He was awarded the Wollaston Medal of the Geological Society in 1921. A monument to the work of Peach and Horne was erected at Inchnadamph, close to the Moine Thrust where they did some of their best known work. The inscription reads: "To Ben N Peach and John Horne who played the foremost part in unravelling the geological structure of the North West Highlands 1883–1897. An international tribute. Erected 1930.". Peach was twice married. His first wife was Jeanie Bannatyne (1846–1884) with whom he had four daughters and two sons. He then married Margaret Anne MacEwen (1868–1921), with whom he had two sons. Two of his sons and two of his daughters survived him. His later home was at 72 Grange Loan in Edinburgh. He died of a cerebral thrombosis at his niece's house at 33 Comiston Drive on 29 January 1926. He is buried in Morningside Cemetery, Edinburgh. The grave lies in the fenced western section, and is inaccessible without prior arrangement.

Персикпен жұмыс істейтін танымал тұлғалар

Пичтің зерттеу тобы бірнеше атақты геологтарды қамтыды: Чарльз Барруа, Уильям Савидж Болтон, Чарльз Хокер Динам, Томас Джон Джеху, Обри Страхан, Сидни Хью Рейнольдс және Джеймс Эрнест Ричи.