Sikandrabad

Кіріспе

Сикандрабад - Үндістанның Уттар-Прадеш штатының Буландшахр ауданындағы Буландшахр қаласының сыртында орналасқан қала және муниципалдық кеңес. Бұл Дели НКР аймағының бөлігі. Сикандрабад ауданы қазір Буландшахр ауданының бір бөлігі болып табылады, ол 60+ ауылға таралған.

Тарих

Сикандрабад Солтүстік Батыс провинциясындағы Буландшахр ауданының солтүстік-батыс аймағында орналасқан маңызды қала және तहшіл болды. Шығыста орналасқан Сикандрабад қаласы аймақта стратегиялық маңызы бар. Шығыс Үндістан темір жолы Тахсил арқылы өтіп, Сикандрабад пен Дадри станциясында орналасқан. Тахсилдің аумағы 524 шаршы мильді құрайды, оның ішінде 370 шаршы миль егіс жері бар. 1872 жылы оның халқы 37 374 адам болды. Жерден түскен түсім 28 996 рупийді құрады, ал жалпы мемлекеттік түсім 32 112 рупийді құрады, ал фермерлер 76 132 рупийді жалға төледі. 1498 жылы Сикхандар Лоди құрған Сикхандрабад, Акбардың тұсында махалдың бас штабы болды. Ол Нажиб уд Даудтың феодалы орталығы болды және аймақтың тарихында маңызды рөл атқарды. 1736 жылы Оудхтың вице-падишасы Саддат хан Сикандарабадтағы әскерге шабуыл жасап, жеңіліс тапты. 1764 жылы Бхартпурдың әскері бұл жерде қоныстанған кезде қалада әскери іс-шаралар болды. Алайда, Сураж Маллдың өлімі мен Махараджа Савай Джавахардың жеңілісінен кейін олар Ямуна (Жамунда) арқылы қашып кетті. Перронның қолбасшылығындағы Махаражаның бригадасы Алигарх шайқасынан кейін Сикандрабадты да басып алды. 1857 жылғы көтеріліс кезінде Сикандрабадқа көршілес гуджарлар, раджпуттар және мұсылмандар қосылды, содан кейін 1857 жылы 27 қыркүйекте полковник Эдвард Грейтхед келді. Сикандрабад бірнеше ескерткіштермен, соның ішінде қала сыртындағы тассил және полиция бекеті орналасқан бекіністі ғимаратпен мақтанады. Сонымен қатар, қайырымдылық диспансері, ағылшын тілін үйрететін мектеп және Англия шіркеуінің филиалы болды. Қаланың мәдени байлығын арттыратын бірнеше керемет мешіттер мен ғибадатханалар орнатылған. Белгілі тұрғындар арасында көрнекті жер иегері және құрметті судья Муншф Лакшман Санип және атақты парсы және урду ақыны Мунши Харгопал болды. Сикандрабад пагри (бас киім) өндірісімен де танымал болды. Байланыстықты қамтамасыз ету үшін қаладан оңтүстікке қарай 4 миль жерде орналасқан Шығыс Үндістан темір жолының станциясы орналасқан. 1875-76 жылдардағы муниципалдық кірістер 1519 рупийге жетті, салықтар 660 рупийге тең болды, бұл муниципалдық шекарадағы халықтың бас басына 1 шиллинг пен 0,5 пенске тең болды. Сикандрабад Айн и Акбариде Дели саркарының қарамағындағы паргана ретінде тізімделген, император қазынасына 1,259,190 бөгеттің табысын әкелді және 400 жаяу әскер мен 50 атты әскерді қамтамасыз етті.

Sikandrabad was a significant town and tahsil located in the north western region of Bulandshahr District in the North Western Provinces. Stretching inland from the east bank of the Jumna (Jamund) and watered by two branches of the Ganges Canal, Sikandrabadheld strategic importance in the area. The East Indian Railway passed through the tahsil, with stations at Sikandrabad and Dadri. Covering an area of 524 square miles, including 370 square miles of cultivated land, the tahsil had a population of 37,374 as of 1872. The land revenue collected amounted to ₹28,996, while the total government revenue was ₹32,112, with a rental payment of ₹76,132 made by the cultivators. Founded by Sikandar Lodi in 1498, Sikandrabad became the headquarters of a mahal during the reign of Akbar. It served as the center of the fief of Najib ud dauld and played a crucial role in the region's history. In 1736, Saddat Khan, the Viceroy of Oudh, launched an attack on the force in Sikandarabad, resulting in their defeat. The town witnessed further military activities when the Jdt army of Bhartpur encamped there in 1764. However, following the death of Suraj Mall and the defeat of Maharaja Sawai Jawahar, they fled across the Jamuna (Jamund). The Maharaja' brigade under Perron also occupiedSikandrabad after the Battle of Aligarh. During the Mutiny of 1857, Sikandrabad was joined by the neighboring Gujars, Rajputs, and Muslims, followed by the arrival of Colonel Edward Greathed on September 27, 1857. Sikandrabad boasted several landmarks, including a fortified building that housed the tahsil and police station outside the town. It also had a charitable dispensary, an Anglo vernacular school, and a branch of the Church of England Mission. The town was adorned with several impressive mosques and temples, adding to its cultural richness. Notable residents included Munshf Lakshman Sanip, a prominent landholder and honorary magistrate, and Munshi Hargopal, a renowned Persian and Urdu poet. Sikandrabad was also known for its pagri (head dress) manufacturing industry. Connectivity was facilitated by a station on the East Indian Railway, situated 4 miles south of the town and connected by a metalled road. The municipal revenue for 1875 76 amounted to ₹1,519, with taxes contributing ₹660, which equated to 1 shilling and 0.5 pence per head of the population within the municipal limits. Sikandrabad is listed in the Ain i Akbari as a pargana under Delhi sarkar, producing a revenue of 1,259,190 dams for the imperial treasury and supplying a force of 400 infantry and 50 cavalry.

Білім

Сикандрабадта XIX ғасырдың аяғында білім беру саласы айтарлықтай дамыды. Осы кезеңнен бұрын мешіттер мен ғибадатханалармен байланысты жеке Мактабтар мен Пацшалалар тіл, арифметика, тарих және география бойынша негізгі білім берді. Аудандық кеңестің қарамағындағы қала мектебі 19 ғасырдың аяғында құрылған. М. Жамна Сваруп және М. Рошан Лал сияқты көрнекті тұлғалар бастаған Қаяшта ағылшын орта мектебі 1886 жылы құрылған. Кейін 1896 жылы ол Англо-Тұрақты мектеп болып өзгерді, бұл ауданның алғашқы мектебі болды. Кейіннен 1943 жылы М. Мукунд Сваруп Сахебтің жомарт қолдауымен ол Мукунд Сваруп аралық колледжіне айналды. Негізгі тұлғалар мен үлестер: Бүкіл тарихында институт белгілі тұлғалардың басшылығы мен үлестерін көрді. М. Говинд Сваруп, Л. Гокал Чанд Вакил және Рай Бахадур Джатан Сваруп сияқты менеджерлер оның дамуында маңызды рөл атқарды. Пт. Балақ Рам мен Ш. Мадхо Нарайн Матур, сондай-ақ Ш. Б. Л. Кашива мен П. К. Баннерджи институттың дамуына елеулі үлес қосты. Говинд Сваруп пен Пт. Балақ Рам, мектеп алыстан келген студенттерді тарта отырып, беделді қызметкерлерді ұстап, айтарлықтай табысқа жетті. Алайда 1917 жылы директор мен директордың арасындағы ішкі қақтығыстар мектептің қайта құрылуына әкелді. Л. Гокал Чандтың тұсында мектеп бай бай қауымнан қолдауды алып тастаудан қиындықтарға тап болды. Алайда, алға жылжу жалғасты, соның ішінде пансионаттың құрылысы аяқталды және қосымша жер сатып алынды. 1936 жылы оқу орны өзінің алтын мерейтойын атап өтіп, басшылығы, қызметкерлері мен студенттерінің қызығушылығын оятты. Ол Олд Бойз Ассоциациясын құру, ко-білім беру мен Харижан білім беруді енгізу, скаутты дамыту сияқты жаңа бастамалар қолға алынды. Мектепте жоғары сынып оқушыларының емтихандары өткізіліп, К. Прасад мұражайы ашылды. М. Мукунд Сваруптың жомарт қайырымдылығын мойындау үшін мекеменің аты Мукунд Сваруп А. В. 1943 жылы колледждің Мукунд Сваруп орта колледжіне айналуы маңызды кезең болды. Қаржылық қиындықтарға қарамастан, Ш. Б. Л. Кашива мен Ш. К. Б. Бхатия, сондай-ақ Сваруптар отбасының қолдауымен институттың тұрақты дамуын қамтамасыз етті. 1959 жылы "Жаттан Сваруп" колледжі құрылды.

Sikandrabad witnessed notable progress in educational facilities in late 19th Century. Prior to this period, private Maktabs and pathshalas, along with those associated with mosques and temples, provided basic education in language, arithmetic, history, and geography. The town school, under the District Board, was established around the late 19th century. The Kayastha English Middle School, initiated by prominent individuals such as M. Jamna Swarup and M. Roshan Lal, was founded in 1886. Later, in 1896, it transformed into the Anglo Vernacular School, becoming the first of its kind in the district. Subsequently, in 1943, it evolved into the Mukund Swarup Intermediate College, with generous support from M. Mukund Swarup Saheb. Key Figures and Contributions: Throughout its history, the institution witnessed the leadership and contributions of notable individuals. Managers such as M. Govind Swarup, L. Gokal Chand Vakil, and Rai Bahadur Jatan Swarup played instrumental roles in its development. Head Masters like Pt. Balak Ram and Shri Madho Narain Mathur, along with Principals including Shri B. B. L. Kashiva and Shri P. K. Banergee, made significant contributions to the institution's growth. Under the guidance of Govind Swarup and Pt. Balak Ram, the school achieved considerable success, attracting students from distant places and maintaining a reputable staff. However, internal conflicts between the manager and headmaster in 1917 led to a reconstitution of the school. During L. Gokal Chand's tenure, the school faced challenges due to the withdrawal of support from the wealthy Vaish community. Nonetheless, progress continued, including the completion of the Boarding House and the acquisition of additional land. In 1936, the institution celebrated its golden jubilee, revitalizing interest among the management, staff, and students. New initiatives were undertaken, such as the establishment of an Old Boys Association, introduction of co education and Harijan education, and the promotion of scouting. The school also became a center for high school examinations, and the K. Prasad Museum was inaugurated. The institution's name changed to Mukund Swarup A. V. High School in recognition of M. Mukund Swarup Saheb's generous donation. The college's transformation into the Mukund Swarup Intermediate College in 1943 marked a significant milestone. Despite financial challenges, subsequent principals like Shri B. B. L. Kashiva and Shri K. B. Bhatia, along with the support of the Swarup family, ensured the institution's ongoing growth. In 1959, Jatan Swarup Degree College was established, further expanding educational opportunities under the same management.

Демография

2011 жылғы Үндістан санағының мәліметтері бойынша, Сикандрабадтың халқының саны 3,85 мың адам. Ерлер халық санының 52% құрайды, ал әйелдер 48%. Сикандрабадтың сауаттылығы орташа 50%-ды құрайды, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен төмен: ерлердің сауаттылығы 58%, әйелдердің сауаттылығы 49%. Сикандрабад қаласында халықтың 17% -ы 6 жасқа толмаған.

Орналасқан жері

Сикандрабад Г.Т. жолында орналасқан. Бұл қала ел астанасы Делиден 51 шақырым қашықтықта орналасқан. Сикандрабад қаласы Солтүстік Үндістанның Уттар-Прадеш штатының Буландшахр ауданында орналасқан. Бұл қала ұлттық астана Делиден оңтүстікке қарай 51 шақырым жерде орналасқан. Аудан орталығы Буландшаһр қаладан 18 км қашықтықта орналасқан. Сикандрабад қаласына жол және темір жол арқылы жақсы байланыс орнатылған. Данкаур - Сикандрабадқа қызмет көрсететін ең жақын темір жол станциясы (6 км қашықтықта). Дадри, Гулаоти, Хайр, Хуржа, Джаджар, Данкаур, Нойда және т.б. Бұл қаламен тікелей жол байланысы бар басқа қалалар. Сикандрабад - Ноида қаласынан 6 шақырым жерде орналасқан. Сикандрабадтың ПИН-коды - 203205. ЖҚТБ кодының префиксі 05735 болып табылады. Қалада екі пошта кеңсесі бар. Қалада Speedpost-пен де жұмыс істеуге болады.