Кіріспе
Бонд Миникар - 1949 және 1966 жылдар аралығында Ланкаширдің Престон қаласында британдық Sharp's Commercials Ltd (компания 1964 жылы Bond Cars Limited деп қайта аталды) өндірген үш дөңгелекті үнемді микроавтомобильдер сериясы.
Шығу тегі
Миникардың негізгі тұжырымдамасы Престон инженері Лоуренс "Лори" Бондтың прототипіне негізделген. Соғыс кезінде Бонд Блэкпулда шағын инженерлік бизнес құрғанға дейін Blackburn Aircraft Company компаниясында авиациялық дизайнер болып жұмыс істеді, үкімет үшін ұшақтар мен көлік құралдарын өндірді. Соғыстан кейін ол өзінің компаниясын Лонгриджге көшірді, онда ол кішкентай, инновациялық жарыс машиналарын жасады, олар кішігірім табысқа жетті. "Қисық радиустағы қоқыс тасығышты 20-30 миль радиуста сатып алу және қоңырау шалу үшін" деп сипатталған прототипті жүргізуші мен жолаушымен бірге 25 пайыздық ауытқумен көтерілгенін көрсетті. Ол Villiers екі соққылы қозғалтқышымен, үш жылдамдықты беріліс қорабымен, құрғақ салмағы және айналма жылдамдығы шамамен 1948 жылдың мамыр айында, өндіріс "үш ай ішінде басталады деп күтілуде" деп мәлімделген. Прототип Бондтың Лонгридждегі Берри Лейндегі үй-жайларында салынған, ол қазір көк тақтамен атап өтіледі. Sharp Commercials компаниясы әскери көліктерді қайта құру үшін Жабдықтау министрлігімен келісімшарт жасасқан компания болды. Министрлік 1948 жылы келісімшартты тоқтатып отырғанын білген және өзінің қазіргі жұмыстарының шектеулілігін мойындаған, ол Sharp компаниясының басқарушы директоры, подполковник Чарльз Реджинальд 'Рег' Грейге келіп, өзінің машинасын жасау үшін зауытты жалға алуды сұрады. Грей бас тартты, бірақ оның орнына Шарп Бонд үшін машинаны шығара алатынын айтты және екеуі осы негізде келісімге келді. Бонд Minicar-да кейбір қосымша жұмыс жүргізді, бірақ жаппай өндіріс басталғаннан кейін жобадан шығып, Sharp-қа дизайн мен өндіру құқығын сатып жіберді. Прототип пен ертедегі автомобильдер алюминийден жасалған, бірақ кейінірек жасалған модельдер болаттан жасалған шасси мүшелерін пайдаланды. Лаури Бондтың қарапайым, жеңіл, экономикалық көлік туралы бастапқы тұжырымдамасының көп бөлігін сақтағанмен, Шаптың бірнеше түрлі қайталанулары арқылы Шаптың Шағын машинасы біртіндеп дамыды. Көліктердің көпшілігі кабриолеттер болды, бірақ кейінірек, ван және стадион нұсқаларымен бірге қатты төбелі модельдер ұсынылды. Миникарлар әдетте стандартты немесе люкс түрінде болды, бірақ екеуінің арасындағы айырмашылық сәндік емес, механикалық бөлшектерден болды. Автомобильдер бастапқыда 1949 жылдың желтоқсан айында шыққан екі соққылы бір цилиндрлі Вильерс қозғалтқышымен жұмыс істеді .
Салықтық артықшылықтар
Бұл көлік Ұлыбритания нарығында танымал болды, онда оның үш дөңгелекті конфигурациясы сатып алу салығының төмен мөлшерлемесі, көлік құралдарына акциздің төменгі мөлшерлемесі және салыстырмалы төрт дөңгелекті автомобильдерге қарағанда арзан сақтандыруға ие болды. Үш дөңгелекті конфигурация, аз салмақ және кері беріліс жоқ, сондықтан оны мотоцикл лицензиясымен айдап жүруге болады.
Салықтық өзгерістер
1962 жылдың сәуірінде Ұлыбританияда соғыстан бері сатылатын барлық төрт дөңгелекті автомобильдерге қолданылатын 55 пайыздық сатып алу салығы 45 пайызға дейін төмендетілді. 1962 жылдың қарашасында ол тағы 20 пайыздық пунктпен 25 пайызға дейін төмендетілді. Бұл жылдам өзгеріс сатуға кейбір үш дөңгелекті көліктердің Mini сияқты төрт дөңгелекті көліктерге қарағанда қымбаттап кетуіне әкелді. Оған жауап ретінде Sharp компаниясының басшысы Том Гратрикс қазынашылық министріне телеграмма жіберіп, егер үш дөңгелекті көліктердің сатып алу салығы бойынша осындай салықтың төмендеуі болмаса, 300 адам жұмыстан шығарылады және Sharp фабрикасы жабылуы мүмкін деп ескертті. Бұл ретте ешқандай қысқартулар жасалмады, осы кезден бастап Minicar сатулары тез төмендеді және соңғы Minicar 1966 жылы шығарылды. Өндірістің соңында 24 482 дана шығарылды.
Sharp коммерциялық көліктері 195152
1951 жылдың қарашасында өткен мотоцикл көрмесінде Шарп "коммерциялық көліктер саласындағы революциялық дизайн" деп сипаттаған нәрсені жариялады. Sharp Commercial 3 Cwt Minicar-дың жеңіл, үш дөңгелекті, пайдалы дизайнын тұжырымдады және оны ашық жабық жеңіл өнеркәсіптік көлік құралының негізі ретінде бейімдеді. Көрмедегі сары және қара прототипті Indian Brave қозғалтқышымен қамтамасыз еткен. Sharp Commercial ешқашан өндіріске енгізілмеген болса да, ол 1952 жылы пайда болған Mark B-дің фургон және пикап нұсқаларының бастауышы болды. Оның жүк тасымалдауға қабілеттілігі бірдей және ұзындығы бірдей, бірақ жүргізушінің артында арткы есігі бар жабық алюминий бөлім бар. Көлік бөлмесі мен алдыңғы әйнектің арасындағы аралықты қысқа матадан жасалған шатыр жауып тұрды. Өндірілген "Қауіпсіздік Салондары" саны белгісіз, өйткені зауыттың жазбалары Салондар мен Минивандарды ажыратпайды. "ESC" (Англияның ең кішкентай көлігі) деп аталатын бұл прототип Mark B-дің негізгі корпусы мен артқы аспасын пайдаланды, бірақ алдыңғы қанаттары, жолаушының жақтағы есігі және оның овал пішінді тордың астындағы валенсі қосылды. Бұлардың алдыңғы қанаттары ұзын және ESC-ге қарағанда үшбұрышты емес, сонымен қатар, тор төмен және дөңгелектенді, ал алдыңғы жақтау қазір көбірек анықталған бампер пішініне ие болды. Жаңа Minicar дизайны өте жақсы қабылданды және 1952 жылдың басында сатылымға шығарылуы тиіс еді. Алайда шілде айына қарай "жеткізу қиындықтарына байланысты" ол әлі де қол жетімді емес еді, ал ең алғашқы өндіріс машиналары 1952 жылдың қазанында ғана салынған деп тіркелмеген. Сол жылы көрмеде төрт автокөлік, сондай-ақ Sharp Minivan-мен бірге көрініс тапты. Mark B-ден корпус стиліне енгізілген өзгеріс функционалдық және эстетикалық жағынан да болды. Mark C прототипті коммерциялық және алдыңғы қанаттары толық құлыпталғанда кең көлемді рұқсат берген 180 ° рульді бұғаттау және құрт және секторлық руль жүйесін пайдаланды. Олар сонымен қатар "желжіреген сызықтың" жоғары болуына байланысты клиенттердің сұранысына жауап берді. Басқа да жақсартулар үш дөңгелектің де тік және кабельдік тежегіштерді қамтиды. Flexitor агрегаттары - бұл торсионды резеңкеден жасалған амортизатор. Бұл құрылғыларда бұрыштық ось артқы қолға орнатылған, бұрыштық нүктесі болаттан жасалған таяқша болып табылады. Бұл таяқ сыртқы болат корпусқа қосылған резеңке түтікшеге жабысады. Үй-жай машинаның астына бұралған. Бөлшектер әрбір тәуелсіз артқы оське шамамен бір вертикаль қозғалысты қамтамасыз етеді. Mark A және Mark B машиналарында қозғалтқыш монтаждау жүйелі түрде ақаулардың көзі болды және бұл жаңа дизайн тағы да Гранвилл Брэдшоудың жұмысы болды. Көп ұзамай шыны талшықтан жасалған капондар пайда болды, бірақ олар 1954 жылдың желтоқсанына дейін өндірістегі көліктерде қолданылмады. Алайда, оның әсері аз болған сияқты, ал келісім қысқа болды. Алдыңғы Minicars сияқты Mark C уақыт өте келе көптеген кішігірім өзгерістермен жетілдірілді және дамытылды. Ең бастысы, Вильерс 6E қозғалтқышын 8E нұсқасымен 1953 жылдың маусым айында ауыстырды. 1953 жылдың қазан айында жаңа Triplex шанақ және айналасында енгізілген, прибор панелі қолғап қорапшасы алынып тасталды, екі роликті орындық бұрынғы дөңгелек түрін алмастырды және ескі диспетчер мен рульді бұранданың U / J-і жойылды. Алюминийді жеткізу қиын болған кезде кейде артқы қанаттар үшін болат пайдаланылды. Соңғы Mark C және Mark D арасындағы өзгерістер, соңғы Mark A және Mark B арасындағы өзгерістер сияқты, көзден мүлдем жасырын және машиналар сыртқы жағынан бірдей. Mark D капотының астында Вильерс қозғалтқышты айтарлықтай жаңартты, ол Mark 9E болды. Негізгі өзгерістер 4 пластиналы тұтқа, жеңілдетілген реттеумен ауыр соңғы қозғалтқыш тізбек және жоғары жоғары беріліс арақатынасы болды. 9E 8E-ге қарағанда қуатын 121,5% арттырып, 4000 айналымда жылдамдықты қамтамасыз етеді. Бұл жүріп өту жылдамдығын шамамен 200 км/сағ. дейін арттырды, ал электрліктердің ең жоғары жылдамдығы 6 -дан 12 вольтқа дейін арттырылды, бұл жарық шамдарының ішінде бөлек жақтағы жарықтармен күшті жарық шамдарын жасауға мүмкіндік берді. Барлық Deluxe модельдерінде SIBA Dynastart бар. Зауыт төрт нұсқаны ұсынды: екі/үш орындық Standard Tourer және Deluxe Tourer және төрт орындық (екі ересектер үшін алдыңғы орындықтар және екі бала үшін ішке қарай қарайтын аспа стилідегі орындықтар), Standard Family Safety және Deluxe Family Safety. Екі/үш орындық модельдер де тікелей Sharps-тен алынып тасталатын шыны талшықтан жасалған қатты шатырмен қол жетімді болды. Қайта қаралған қозғалтқыш Mark D-ге ай�...
During development, the Mark C had utilised the same sliding pillar suspension on the rear as the Mark B, but by September 1952, this had been changed for Flexitor suspension units produced by George Spencer Moulton & Co. Ltd. The Flexitor units were a type of lever arm shock absorber which used bonded rubber in torsion as the shock absorber. On these units a stub axle is mounted upon a trailing arm with the pivot point being a steel rod. This rod is bonded inside a rubber tube which runs through and is also bonded to an external steel housing. The housing is bolted to the underside of the car. The units provide about of vertical movement to each independent rear axle. The engine mounting was said to have been a regular source of failures on both the Mark A and the Mark B, and this new design was again the work of Granville Bradshaw. Bonnets in fibreglass followed soon after, but these were not used on production vehicles until December 1954. However it appears it made little impact and the arrangement was short lived. As with previous Minicars, the Mark C was improved and developed over time with numerous minor changes. Most notably, Villiers replaced the 6E engine with the 8E version in June 1953. This had the same overall capacity, In October 1953 a new Triplex windscreen and surround was introduced, the dashboard glove box was removed, a two roll seat replaced the earlier round top variety and the old gearchange and steering shaft u/j's were eliminated. Steel was sometimes used for rear wings when supplies of aluminium became difficult to obtain. The changes between the last Mark Cs and the Mark D are, like those between the final Mark As and the Mark B, almost entirely hidden from view and the cars are externally identical. Beneath the Mark D bonnet however, Villiers had substantially upgraded the engine, which now became the Mark 9E. The main changes were a 4 plate clutch, a heavier final drive chain with simplified adjustment and a higher top gear ratio. The 9E was said to produce a 12½ per cent increase in power over the 8E, providing a claimed at 4,000 rpm. This increased the cruising speed to around , with a top speed of Electrics were upgraded from 6 to 12 volt, allowing more powerful headlights with separate side lights within the headlamp units. All Deluxe models include the SIBA Dynastart. Four versions of the car were offered by the factory: the two/three seater Standard Tourer and Deluxe Tourer and the four seat (two adult front seats and two child size inward facing hammock style seats) Standard Family Safety and Deluxe Family Safety. The two/three seater models were also available directly from Sharps with a detachable fibreglass hardtop. The revised engine was reported to give the Mark D notably better acceleration, better climbing ability and lower fuel consumption in direct comparison with its predecessor. With the introduction of the Mark E in December 1957, the two/three seater Mark Ds were dropped from the range as were the hardtops and the Standard version of the Family Safety. A four speed gearbox replaced the three speed version in October 1958 and the model was renamed the Family Tourer. This version never entered production, and only one is believed to have been produced.