Фрэнки Лаймон: Рок-н-ролл жұлдызының трагедиясы

Кіріспе

Американдық әнші (1942–1968)

Франклин Джозеф Лаймон (30 қыркүйек 1942 – 27 ақпан 1968) – американдық рок-н-ролл/ритм-энд-блюз әншісі және ән жазушы, ең белгілісі Нью-Йорк қаласындағы The Teenagers ерте рок-н-ролл доу-уоп тобының сопрано вокалисі ретінде танымал. Топтың құрамында бес жігіт болды, олардың барлығы жасөспірім шағындағылар еді. The Teenagers тобының бастапқы құрамында үш афроамерикалық мүше – Лаймон, Джимми Мерчант және Шерман Гарнес; және екі пуэрто-риколық мүше – Джо Негрони және Герман Сантьяго кірді. The Teenagers тобының алғашқы синглы, 1956 жылғы "Why Do Fools Fall in Love" олардың ең үлкен хиті болды. Лаймон 1957 жылдың ортасында жеке карьерасын бастағаннан кейін, оның және The Teenagers тобының мансабы төмендеді. 1968 жылы Лаймон 25 жасында әжесінің ванна бөлмесінде героиннің артық дозасынан қайтыс тапқан күйде табылды. Лаймон 1993 жылы The Teenagers тобының мүшесі ретінде Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілді. Оның өмірі 1998 жылғы "Why Do Fools Fall in Love" фильмінде бейнеленді.

194256: Ерте өмір / Жасөспірімдерге қосылу

Лимон 1942 жылғы 30 қыркүйекте Нью-Йорк қаласындағы Вашингтон Хайтс ауданында Жаннет және Говард Лимонның отбасында дүниеге келді. Говард жүк көлігінің жүргізушісі болса, Жаннет үй шаруашылығын жүргізді. Екеуі де The Harlemaires атты евангелистік топта ән айтты; Фрэнки және оның ағалары Льюис пен Хоуи Harlemaire Juniors тобымен ән шырқады (төртінші ағасы Тимми де әнші болған, бірақ Harlemaire Juniors тобында емес). Лимондар күнкөріс үшін күресіп, Фрэнки 10 жасында азық-түлік дүкенінде жұмыс істеуге мәжбүр болды. 1954 жылы, 12 жасында мектептегі таланттар көрсетілімінде Купе Де Вилл деп аталатын жергілікті ду-уоп тобын естіді. Лимон топтың жетекші әншісі Герман Сантьягомен дос болып, ақырында топқа қосылды, ол кезде топ өзін The Ermines және The Premiers деп атады. 1955 жылы бір күні көршісі жігіттерге шабыттандыру үшін, өзінің сүйіктісінен алған бірнеше махаббат хаттарын берді. Джимми Мерчант және Сантьяго сол хаттардың бірін "Неліктен ақымақтар ғашық болады?" деген әнге айналдырды. "Премьерлер" енді "Өспірімдер" деп аталды, алғашқы рет "Валентиндер" тобының әншісі Ричард Барретке әсер еткеннен кейін танымал болды. Барретт өз кезегінде топты продюсер Джордж Голднерге сынаққа жіберді. Топтың сынақ күні бастапқы әнші Сантьяго кешігіп келді. Лимон алға шығып, Голднерге әнді жазуға көмектескендіктен, оның рөлін жақсы білетінін айтты. Диск-жокейлер оларды әрқашан "Фрэнки Лимон және Өспірімдер" деп атады.

1956 жыл: "Неге ақымақтар ғашық болады"

Голднер Gee Records компаниясымен келісімшарт жасады, ал "Why Do Fools Fall in Love" 1956 жылдың қаңтарында топтың алғашқы синглы болды. Сингл Billboard поп-синглдер тізімінде 6-орынға жетті және Billboard R&B синглдер тізімінде бес апта бойы көшбасшы болды. Келесі жыл ішінде тағы төрт R&B топ-10 синглы жарық көрді: "I Want You to Be My Girl", "I Promise to Remember", "Who Can Explain?" ("I Promise to Remember" әнінің B жағы, бірақ ол жеке хит-парадқа ілесіп кірді), "The ABC's of Love" және "I'm Not a Juvenile Delinquent". "I Want You To Be My Girl" тобына екінші поп-хитті сыйлады, ол Ұлттық Billboard Hot 100 тізімінде 13-орынға ие болды. "Goody Goody" (Мэтти Мальнек пен Джонни Мерсер жазған, ал бастапқыда Бенни Гудман орындаған) No. 20 поп-хит болды, бірақ R&B тізіміне енбеді. The Teenagers тобының тағы екі синглы поп-тізімнің төменгі жартысына түсті. "I Want You To Be My Girl" синглының жарық көргенімен, топтың екінші синглы The Teenagers есімі Frankie Lymon & the Teenagers болып өзгерді. Дегенмен, 1956 жылы жарық көрген синглдерден жинақталған альбом бұрынғы атымен шықты: Фрэнки Лаймонды ұсынып тұрған жасөспірімдер.

1957-1965: жеке карьерасы

1957 жылдың басында Лаймон мен Teenagers тобы Еуропалық гастроль кезінде тарап кетті. Лондон Палладиумдағы өнер көрсету кезінде Голднер Лаймонды жеке орындаушы ретінде насияттауды бастады, оған шоуда жеке нөмірлер берді. Лаймон алдын ала жазылған таспалармен сүйемелдеуде өнер көрсетуге кірісті. Топтың соңғы синглы "Goody Goody" әні, "Creation of Love" әнімен бірге бастапқыда "Фрэнки Лаймон және Teenagers" деген атпен шықты, бірақ бұл шын мәнінде жеке жазбалар болатын (студиялық әншілердің қолдауымен). Лаймон 1957 жылдың қыркүйегіне қарай топтан ресми түрде кетіп қалды; "Frankie Lymon and the Teenagers at the London Palladium" деп аталатын студиялық альбомның жазылуы тоқтатылып, Лаймонның жеке альбомы ретінде шығарылды. Жеке әнші ретінде Лаймон Teenagers тобымен болғандай сәттілікке жете алмады. "My Girl" атты екінші жеке шығармасынан бастап Лаймон Roulette Records компаниясына көшті. 1957 жылдың 19 шілдесінде Алан Фридтің тікелей эфирдегі ABC телешоуы "The Big Beat" бағдарламасында Лаймон өнер көрсетіп жатқанда ақ нәресте қызбен биледі. Лаймонның бұл әрекеті, әсіресе Оңтүстік штаттарындағы телеарна иелерінің арасында, үлкен дау тудырды, содан кейін "The Big Beat" бағдарламасы жабылды. Лаймонның сату көрсеткіштері 1960 жылдардың басында күрт төмендеді. Оның ең жоғары жетістігі Бобби Дейдің "Little Bitty Pretty One" әнінің кавер-версиясы болды, ол 1960 жылы "Hot 100" поп-тізімінде 58-орынға жетті және 1957 жылы жазылған еді. 15 жасынан бастап героинге тәуелді болған Лаймон осы жағдайдан шығуға тырысып, өнер жолындағы мансабы құлдырады. 1967 жылы Ebony журналына берген сұхбатында Лаймон 15 жасында өзінен екі есе үлкен әйелдің арқылы алғаш рет героинмен танысқанын айтты. 1961 жылы, қазір Моррис Леви басқаратын Roulette компаниясы Лаймонмен жасасқан келісімшартты бұзды және ол есірткіге қарсы емделу бағдарламасына қатысты. Лаймоннан айырылған соң Teenagers тобы бірнеше әншілерді ауыстырды, алғашқысы Билли Лобрано болды. 1960 жылы Говард Кенни Бобо Teenagers тобымен бірге "Tonight's the Night" әнін орындады; сол жылдың соңында Джонни Хьюстон екі әнге жетекші орындаушы болды. Моррис Леви End Records компаниясына көшірген Teenagers тобы 1961 жылы келісімшарттан босатылды. Teenagers тобы 1965 жылы Лаймонмен қайта бірікті, бірақ бұл жоба сәтті болмады.

In early 1957, Lymon and the Teenagers broke up while on a tour in Europe. During an engagement at the London Palladium, Goldner began pushing Lymon as a solo act, giving him solo spots in the show. Lymon began performing with backing from pre recorded tapes. The group's last single, "Goody Goody" backed with "Creation of Love," initially retained the "Frankie Lymon & the Teenagers" credit, but they were actually solo recordings (with backing by session singers). Lymon had officially departed from the group by September 1957; an in progress studio album called Frankie Lymon and the Teenagers at the London Palladium was instead issued as a Lymon solo release. As a solo artist, Lymon was not nearly as successful as he had been with the Teenagers. Beginning with his second solo release, "My Girl", Lymon had moved to Roulette Records. On a July 19, 1957, episode of Alan Freed's live ABC TV show The Big Beat, Lymon began dancing with a white teenage girl while he was performing. Lymon's actions caused a scandal, particularly among Southern TV station owners, and The Big Beat was subsequently canceled. Lymon's slowly declining sales fell sharply in the early 1960s. His highest charting solo hit was a cover of Bobby Day's "Little Bitty Pretty One", which peaked at No. 58 on the Hot 100 pop chart in 1960 and which had been recorded in 1957. Addicted to heroin since the age of 15, Lymon fell further into his habit, and his performing career went into decline. According to Lymon in an interview with Ebony magazine in 1967, he was first introduced to heroin when he was 15 by a woman twice his age. In 1961, Roulette, now run by Morris Levy, ended their contract with Lymon and he entered a drug rehabilitation program. After losing Lymon, the Teenagers went through a string of replacement singers, the first of whom was Billy Lobrano. In 1960, Howard Kenny Bobo sang lead on "Tonight's the Night" with the Teenagers; later that year, Johnny Houston sang lead on two songs. The Teenagers, who had been moved by Morris Levy to End Records, were released from their contract in 1961. The Teenagers briefly reunited with Lymon in 1965, without success.

1966-68: Кейінгі жылдары

Келесі төрт жылда Лаймон 20th Century Fox Records және Columbia Records компанияларымен қысқа мерзімді келісімшарттар жасады. Ол 1964 жылғы қаңтарда оның бірінші әйелі болған Элизабет Микки Уотерспен қарым-қатынас бастады, ол жалғыз қызы Франсинды дүниеге әкелді. Нәресте Ленокс Хилл ауруханасында туылғаннан кейін екі күннен соң қайтыс болды. Лаймонның Уотерспен некесі заңды емес еді, себебі ол сол кезде әлі бірінші күйеуіне үйленген болатын. Неке сәтсіз аяқталғаннан кейін Лаймон 1960-шы жылдардың ортасында Лос-Анджелеске көшіп, Платтер тобының мүшесі Зола Тейлормен романтикалық қарым-қатынас құрды. Тейлор 1965 жылы Мексикада Лаймонға үйленгенін мәлімдеді, бірақ олардың қарым-қатынасы Лаймонның есірткіге тәуелділігіне байланысты бірнеше айдан кейін аяқталды. Алайда Лаймон бұл некені жарнамалық трюк деп есептеген, ал Тейлор олардың некесін растайтын заңды құжаттарды ұсынған жоқ. 1966 жылғы 6 маусымдағы Мажор Робинсонның газет бағанында Зола бұл оқиғаның әзіл болғанын, ол 1965 жылдың қазанында оған келісім бергенін айтты. Лаймон Аполлода ревюдің бөлігі ретінде өнер көрсетіп, ұзақ тақпақ би нөмірін қосты. Ол бірнеше тікелей орындауларын жазды (мысалы, 1959 жылғы "Мелинда"), бірақ олардың ешқайсысы хит-парадқа енбеді. Лаймонның соңғы теледидардағы өнері 1965 жылы "Hollywood a Go Go" бағдарламасында болды, онда ол 13 жастағы өзінің "Неге ақымақтар ғашық болады" әніне ерін қозғамай ойнады. 1966 жылғы 21 маусымда Лаймон героин сатуы үшін тұтқындалып, түрме жазасының орнына АҚШ армиясына шақырылды. Ол оқу үшін Джорджия штатының Аугуста қаласына жақын орналасқан Форт Гордонға бағытталды. Аугуста аймағында Лаймон Хорнсби бастауыш мектебінің мұғалімі Эмира Иглмен танысып, ғашық болды. Екеуі 1967 жылғы маусымда үйленді, ал Лаймон Оңтүстік штаттарындағы шағын клубтарда концерттер беру үшін бірнеше рет армиядан қашып кетті. Армиядан абыройсыз босатылғаннан кейін Лаймон әйелімен бірге тұрып, сирек-сирек өнер көрсетуді жалғастырды. 1968 жылы Нью-Йоркке сапар шеккен Лаймон менеджер Сэм Бреймен Big Apple лейблімен келісімшарт жасады және қайтадан жазуға кірісті. Roulette Records компаниясы Big Apple компаниясымен бірлесіп Лаймонның жазбаларын шығаруға қызығушылық танытып, 28 ақпанға жазу сессиясын жоспарлады. Радиода танымал тұлғалар Фрэнки Кроккер, Херб Хамлетт және Эдди О'Джейге тиесілі CHO Associates компаниясымен кең ауқымды жарнамалық кампания ұйымдастырылды. Лаймон өскен Гарлемдегі әжесінің үйінде тұрып, өзінің жақсы жағдайын героин қабылдаумен тойлады. Ол екі жыл бұрын армияға қабылданғаннан бері есірткіні тастаған еді.

Over the next four years, Lymon struggled through short lived deals with 20th Century Fox Records and Columbia Records. He began a relationship with Elizabeth Mickey Waters, who became his first wife in January 1964 and gave birth to his only child, a baby girl named Francine who died two days after birth at Lenox Hill Hospital. Lymon's marriage to Waters was not legal because she was still married to her first husband at the time. After the marriage failed, Lymon moved to Los Angeles in the mid 1960s, where he began a romantic relationship with Zola Taylor, a member of the Platters. Taylor claimed to have married Lymon in Mexico in 1965 although their relationship ended several months later, purportedly because of Lymon's drug habits. However, Lymon had been known to say that their marriage was a publicity stunt, and Taylor could produce no legal documentation of their marriage. In Major Robinson's gossip column of June 6, 1966, Zola said the whole thing was a joke that she went along with at the time (October 1965). Lymon appeared at the Apollo as part of a revue, adding an extended tap dance number. He recorded several live performances (such as "Melinda" in 1959), but none rose on the charts. Lymon's final television performance was on Hollywood a Go Go in 1965, where he lip synched to the recording of his 13 year old self singing "Why Do Fools Fall in Love". On June 21, 1966, Lymon was arrested on a heroin charge and was drafted into the United States Army in lieu of a jail sentence. He reported to Fort Gordon, Georgia, near Augusta, Georgia, for training. While in the Augusta area, Lymon met and fell in love with Emira Eagle, a schoolteacher at Hornsby Elementary in Augusta. The two were wed in June 1967, and Lymon repeatedly went AWOL to secure gigs at small Southern clubs. Dishonorably discharged from the Army, Lymon moved into his wife's home and continued to perform sporadically. Traveling to New York in 1968, Lymon was signed by manager Sam Bray to his Big Apple label, and the singer returned to recording. Roulette Records expressed interest in releasing Lymon's records in conjunction with Big Apple and scheduled a recording session for February 28. A major promotion had been arranged with CHO Associates, owned by radio personalities Frankie Crocker, Herb Hamlett, and Eddie O'Jay. Lymon, staying at his grandmother's house in Harlem where he had grown up, celebrated his good fortune by taking heroin; Lymon had remained clean ever since entering the Army two years earlier.

Өлім

1968 жылғы 27 ақпанда Лимон 25 жасында әжесінің ванна бөлмесінің еденінде, қасында шприцпен бірге героиннің артық дозасынан көз жұмды. Лимон Нью-Йорк штатының Нью-Йорк қаласындағы Бронкс ауданының Трёгс Нек бөліміндегі Сент-Реймонд зиратында жерленді. Ол қайтыс болғаннан кейін 1969 жылы "I'm Sorry" және "Seabreeze" әндері жарыққа шықты.

Өлімнен кейінгі қиындықтар

Лаймонның қиындықтары оның өлімінен кейін басқаларға да тарады. Диана Росс 1981 жылы "Why Do Fools Fall in Love" әнін Топ-10-ға қайта енгізгеннен кейін, Лаймонның мүлкіне қатысты үлкен дау туды. Олардың ешқайсысын ажырастырмаған және әрқайсысы Фрэнки Лаймонның заңды жұбайы екенін мәлімдеген Зола Тейлор, Элизабет Уотерс және Эмира Игл музыкалық импресарио Моррис Левиге жүгінді, ол Лаймонның авторлық құқықтары мен гонорарларын сақтап тұрған. Бұл күрделі мәселе сот процестеріне және қарсы сот процестеріне әкелді, ал 1986 жылы Лаймонның мүлкіне қатысты бірнеше сот ісі басталды. Фрэнки Лаймонның заңды әйелі кім екенін анықтау қиын болды, себебі қосымша мәселелер де туындады. Уотерс Лаймонға тұрмысқа шыққан кезде бұрыннан үйленген еді; ол бірінші күйеуінен бөлінген, бірақ олардың ажырасуы Лаймонға тұрмысқа шыққаннан кейін, 1965 жылы ғана ресімделді. Тейлор 1965 жылы Мексикада Лаймонға үйленгенін айтты, бірақ олардың одағын растайтын ешқандай қанағаттанарлық дәлел ұсынбады. Алайда, істің мән-жайлары тағы бір мәселені көтерді: мафиози Моррис Леви "Why Do Fools Fall in Love" әнін жазуға бірлескен автор ретінде лайық па? "Why Do Fools Fall in Love" әнінің алғашқы синглдік шығарылымдарында Франки Лаймон, Герман Сантьяго және Джимми Мерчант бірлескен авторлар ретінде көрсетілсе, кейінірек шыққан шығарылымдар мен кавер-версиялары Лаймон мен Джордж Голднерге жатқызылды. Голднер 1959 жылы музыкалық компанияларын Моррис Левиге сатқаннан кейін, Левидің есімі Голднердің орнына "Why Do Fools Fall in Love" әнінің бірлескен авторы ретінде пайда бола бастады. Лаймонның өмірінде ән жазуға байланысты авторлық гонорарлары төленбеді; Эмира Иглдың сотта жеңісінің нәтижесінде Лаймонның мүлкі оның хит-әнінен түскен табыстан ақшалай өтемақы ала бастады. 1987 жылы Герман Сантьяго мен Джимми Мерчант, екеуі де сол кезде кедейлікте жүрген, Моррис Левидің мүлкіне авторлық құқықтарын беру үшін талап қойды. 1992 жылдың желтоқсан айында АҚШ-тың Нью-Йорк оңтүстік округінің аудандық соты Сантьяго мен Мерчантты "Why Do Fools Fall in Love" әнінің бірлескен авторлары деп таныды. Алайда, 1996 жылы АҚШ-тың екінші апелляциялық соты шешімді ескіру мерзіміне байланысты күштен шығарды: авторлық құқықтарға қатысты істерді азаматтық құқық бұзушылық болған күндерден бастап үш жыл ішінде сотқа беру қажет, ал Мерчант пен Сантьягоның талабы 30 жылдан кейін берілді. "Why Do Fools Fall in Love" әнінің авторлық құқығы қазіргі таңда Фрэнки Лаймон мен Моррис Левиге тиесілі.

Lymon's troubles extended to others after his death. After Diana Ross returned "Why Do Fools Fall in Love" to the Top Ten in 1981, a major controversy concerning Lymon's estate ensued. Having neglected to divorce any of them and each claiming to be Frankie Lymon's rightful widow, Zola Taylor, Elizabeth Waters, and Emira Eagle approached Morris Levy, the music impresario who retained possession of Lymon's copyrights and his royalties. The complex issue resulted in lawsuits and counter lawsuits, and in 1986 the first of several court cases concerning the ownership of Lymon's estate began. Trying to determine who was indeed the lawful Mrs. Frankie Lymon was complicated by more issues. Waters was already married when she married Lymon; she had separated from her first husband, but their divorce was finalized in 1965, after she had married Lymon. Taylor claimed to have married Lymon in Mexico in 1965, but could produce no acceptable evidence of their union. However, the details of the case brought about another issue: whether mobster Morris Levy was deserving of the songwriting co credit on "Why Do Fools Fall in Love". Although early single releases of "Why Do Fools Fall in Love" credit Frankie Lymon, Herman Santiago, and Jimmy Merchant as co writers, later releases and cover versions were attributed to Lymon and George Goldner. When Goldner sold his music companies to Morris Levy in 1959, Levy's name began appearing as co writer of "Why Do Fools Fall in Love" in place of Goldner's. Lymon was never paid his songwriting royalties during his lifetime; one result of Emira Eagle's legal victory was that Lymon's estate would finally begin receiving monetary compensation from his hit song's success. In 1987, Herman Santiago and Jimmy Merchant, both by then poor, sued Morris Levy's estate for their songwriting credits. In December 1992, the U. S. District Court for the Southern District of New York ruled that Santiago and Merchant were co authors of "Why Do Fools Fall in Love". However, in 1996 the ruling was reversed by the U. S. Court of Appeals for the Second Circuit on the basis of the statute of limitations: copyright cases must be brought before a court within three years of the alleged civil violation while Merchant and Santiago's lawsuit was not filed until 30 years later. Authorship of "Why Do Fools Fall in Love" currently remains in the names of Frankie Lymon and Morris Levy.

Мұра

Олардың табысты кезеңі қысқа болғанымен, Фрэнки Лаймон мен Үш жасар жастардың хиттері олардан кейін келген рок және R&B орындаушыларына зор әсер етті. Лаймонның жоғары дауысты әні қыздар тобының тікелей алдын бағасы деп есептеледі. Оны шабыттандырған орындаушылардың қатарында Майкл Джексон, Ронни Спектор, Диана Росс, The Chantels, The Temptations, Джордж Клинтон, Смоки Робинсон, Лен Барри, The Beach Boys және Билли Джоэл бар. Lymon and the Teenagers стиліне ең көп ден қойған және одан үлгі алған орындаушылар – The Jackson 5 және олардың жетекші әншісі, болашақ жұлдыз Майкл Джексон. Motown негізін қалаушы Берри Горди Jackson 5-тің дыбысының көп бөлігін Frankie Lymon & the Teenagers-тің жазбаларына негіздеді. 1973 жылы Лаймон American Graffiti фильмімен жаңа буынға танылды, оның саундтрегіне "Why Do Fools Fall in Love" әні енді. 1979 жылдың қыркүйегінде Санта-Барбара Боулда Джони Митчелл "Why Do Fools Fall in Love" әнін орындады, ол кейіннен келесі қыркүйекте шыққан "Shadows and Light" концерттік альбомына енді. Альбомның кіріспе бөлімінде Митчелл "I'm Not A Juvenile Delinquent" әнінің үзінділерін тақырыптың қайырман өлеңіне енгізді. The Fall тобы 1979 жылдың наурыз айында шыққан "Live at the Witch Trials" альбомында "No Xmas for John Quays" әнінде Лаймонды еске алды. 1991 жылы шыққан Everything but the Girl тобының Worldwide альбомында "Boxing and Pop Music" әні бар, ол ән бойы Лаймонға сілтеме жасайды. Лаймон 1992 жылы Стивен Кингтің "You Know They Got a Hell of a Band" атты әңгімесінде есімдері аталады. Ол, Мэри мен Кларк Уиллингхэмге Рок-н-ролл Жаннатының қаласынан қашуға көмектескендігі үшін официантка Сиссидің саусағын кескен адам ретінде суреттеледі, бұл қалада Жанис Джоплин, Отис Реддинг, Рой Орбисон және жас кезінде қайтыс болған басқа да музыканттар тұрады. 1993 жылы Фрэнки Лаймон мен Үш жасар жастар Рок-н-ролл Даңқы залына, ал 2000 жылы Вокалдық топтар Даңқы залына енгізілді. Лаймонның музыкасы мен өмірі 1998 жылы Грегори Наваның (Селенаның өмірбаянының режиссері) түсірген "Why Do Fools Fall in Love" атты толық метражды фильмі арқылы заманауи көрермендерге қайта таныстырылды. "Why Do Fools Fall in Love" Лаймонның өмірінің комедиялық, қияли нұсқасын оның үш әйелінің көзқарасынан көрсетеді, олар оның мүлігіне иелік ету үшін сотта күреседі. Фильмде Ларенц Тейт Фрэнки Лаймон рөлінде, Хэлл Берри Зола Тейлор рөлінде, Вивица А. Фокс Элизабет Уотерс рөлінде және Лела Рошон Эмира Игл рөлінде ойнайды. "Why Do Fools Fall in Love" коммерциялық сәттілікке жете алмады және сыншылар тарапынан әртүрлі бағаланды; фильмдің алғашқы көрсетілімінде 12 461 773 доллар табыс әкелді. The Mountain Goats тобының 2012 жылғы Transcendental Youth альбомынан шыққан "Harlem Roulette" әнінде Фрэнки Лаймонға, "Seabreeze" әніне және Roulette Records компаниясына сілтемелер бар. Топтың жетекшісі Джон Дарниелл бұл әннің Лаймонның өмірінің соңғы түні туралы екенін мәлімдеді. The Ed Sullivan Show, American Bandstand, Saturday Night Beechnut Show және Mike Douglas Show сияқты бағдарламалардан алынған Лаймонның көптеген видеожазбалары авторлық құқықтарға байланысты қолжетімсіз болып қалуда.

Although their period of success was brief, Frankie Lymon & the Teenagers' string of hits were highly influential on the rock and R&B performers who followed them. Lymon's high voiced sound is said to be a direct predecessor of the girl group sound, and the list of performers who name him as an influence include Michael Jackson, Ronnie Spector, Diana Ross, The Chantels, The Temptations, George Clinton, Smokey Robinson, Len Barry, The Beach Boys and Billy Joel, among others. The performers most inspired by and derivative of Lymon and the Teenagers' style are The Jackson 5 and their lead singer and future superstar Michael Jackson. Motown founder Berry Gordy based much of the Jackson 5's sound on Frankie Lymon & the Teenagers' recordings,

In 1973, Lymon became known to a slightly younger generation than before with the release of American Graffiti, which included "Why Do Fools Fall in Love" on its soundtrack. In September 1979 at the Santa Barbara Bowl, Joni Mitchell performed a version of "Why Do Fools Fall In Love" which subsequently appeared on the release of her album of the concert entitled "Shadows and Light" the following September. During the opening mix of the album, Mitchell also spliced sections of "I'm Not A Juvenile Delinquent" into the title track refrains. The Fall referenced Lymon in "No X mas for John Quays" on their March 1979 album "Live at the Witch Trials". The English band Everything but the Girl on their 1991 album Worldwide include the song "Boxing and Pop Music" which references Lymon throughout the song. Lymon was mentioned in the 1992 Stephen King short story "You Know They Got a Hell of a Band". Lymon is named as the one who cut off the waitress Sissy's finger for trying to help the protagonists, Mary and Clark Willingham, escape from the town of Rock & Roll Heaven, Oregon, which is inhabited by Janis Joplin, Otis Redding, Roy Orbison, and other musicians who died young. In 1993, Frankie Lymon and the Teenagers were inducted into the Rock and Roll Hall of Fame and into the Vocal Group Hall of Fame in 2000. Lymon's music and story were eventually re introduced to modern audiences with Why Do Fools Fall in Love, a 1998 biographical film directed by Gregory Nava, also the director of the Selena biopic. Why Do Fools Fall in Love tells a comedic, fictionalized version of Lymon's story from the points of view of his three wives as they battle in court for the rights to his estate. The film stars Larenz Tate as Frankie Lymon, Halle Berry as Zola Taylor, Vivica A. Fox as Elizabeth Waters and Lela Rochon as Emira Eagle. Why Do Fools Fall in Love was not a commercial success and met with mixed reviews; the film grossed a total of $12,461,773 during its original theatrical run. The song "Harlem Roulette" by The Mountain Goats, off its 2012 album Transcendental Youth, contains references to Frankie Lymon, to the song "Seabreeze", and to Roulette Records. Frontman John Darnielle has stated that the song is about the last night of Lymon's life. Much of Lymon's kinescoped footage from shows such as The Ed Sullivan Show, American Bandstand, Saturday Night Beechnut Show and the Mike Douglas Show remains unavailable due to copyright claims.