Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістанның азаттық күрескері (1788 жылы қайтыс болған) Маджну Шах немесе Факир Маджну Шах Бурхан (1787 жылы қайтыс болған) қазіргі Уттар-Прадеш штатының факирі (суфи дінінің қасиетті адамы) болды. Ол Факир Саньяси көтерілісіне белсенді түрде қатысты.
Indian freedom fighter (died 1788)
Majnu Shah or Faqir Majnu Shah Burhan (died 1787) was a faqir (Sufi saint) from the present day Uttar Pradesh, who actively participated in the Fakir Sannyasi Rebellion, which, according to a number of scholars, was an early war for India's independence and joined in many battles against the British East India Company with his 'pious team'.
Өмір
Удхуанала шайқасында (1761) және Бухар шайқасында (1764), Маджну 1757 жылы Бенгалияның навабынан Бенгалиядағы билікті басып алған Шығыс Үндістан компаниясына қарсы көптеген мұсылман факирлері мен индус санниястарын жинады. Оның орталығы Рангпур, Динажпур және Богра аудандарында болды. Мәжнұ шаһ - Саид Бадиуддин Қутбұл шаһ Мадар құрған Мадария суфилік дінінің факирі. Оның штаб-пәтері Канпурдың маңындағы Маканпурдағы Шах Мадар ғибадатханасында болды. 1771 жылы 25 ақпанда Динажпур қаласында лейтенант Фельтам бастаған сепуилермен Ұлыбритания Шығыс Үндістан компаниясының әскерімен болған алғашқы кездесуі сәтсіз болды және ол Богра ауданындағы Махастангархтағы дарғаға қашты. Ол тіпті Моти Гири немесе Моти Сингх деген индус заминдар отбасынан ізбасар алуға қол жеткізді. 1773 жылдың қысында Мәжнұ Шах пен оның факирлер тобы Раджшахи ауданында қайта пайда болып, санньясилер тобымен бірікті. 1773 жылы 23 желтоқсанда олар Британдық Шығыс Үндістан компаниясының сепуилер тобымен кездесті. Компанияның әскері оларды қайтадан сүртіп жіберді.
In the Battle of Udhuanala (1761) and the Battle of Buxar (1764), Majnu gathered a great number of Muslim faqirs and Hindu sannyasis against the East India Company who took over power in Bengal from the Nawab of Bengal in 1757. His center was in Rangpur, Dinajpur and in Bogra District. Majnu Shah was a faqir of the Madariya Sufi order founded by Syed Badiuduin Qutb ul Shah Madar. His headquarters was at the shrine of Shah Madar in Makanpur near Kanpur. His first encounter with the British East India Company army on 25 February 1771 with the sepoys led by Lieutenant Feltham in Dinajpur was unsuccessful and he fled to the dargah at Mahasthangarh in Bogra district. He even managed to get a follower from Hindu zamindar family named Moti Giri or Moti Singh. In the winter of 1773, Majnu Shah and his team of faqirs reappeared in Rajshahi district and joined up with a body of sannyasis. On 23 December 1773 they had an encounter with the four companies of sepoys of the British East India Company army. The company army repulsed them again.
Өлім
Мәжнұ шаһ 1786 жылы Калесуар ауданында лейтенант Бренанның қол астындағы Шығыс Үндістан компаниясының әскеріне қарсы шайқаста Майменсингке жақын аумақтарды басып алған кезде кері қайтарады. Ол көптеген ізбасарларын жоғалтты, ал оның жарақаттанған ізбасарларының кейбіреулері Меватқа жеткізілді. 1786 жылдан кейін Махнұ шаһтың ешбір экспедициясын басқарғаны анықталмаған. Лейтенант Бренанның баяндамасында Мәжнұ Шахтың 1786 жылы 8 желтоқсанда шайқаста жеңіліп, жараланғаны туралы айтылған. Ол жарақатымен Қауңпур (Канпур) ауданындағы Мақанпурдағы Шах Мадар дарғасына кетіп, 1788 жылы 26 қаңтарда қайтыс болған. Оның өлімінен кейін оның немере інісі Мұса Шах фәкірлерді басқарды және 1792 жылы кездесуде қаза тапқанға дейін мылтық пен зымыранмен шабуыл жасады.
Majnu Shah sustained reverses while raiding the areas adjacent to Mymensingh in 1786 in a battle against the East India Company army under Lieutenant Brenan in Kaleswar area. He lost large number of his followers, and some of his wounded followers were carried to Mewat. After 1786 Majnu Shah was not found to lead any expedition. From a report of Lieutenant Brenan it is revealed that Majnu Shah was defeated and wounded in a battle on 8 December 1786. It is likely that with his wound he retired to the dargah of Shah Madar at Maqanpur in Cawnpur (Kanpur) district, where he is reported to have died on 26 January 1788. After his death, his nephew Musa Shah led the faqirs and carried out attacks with muskets and rockets till he was killed in an encounter in 1792.