Кіріспе
Американдық азаматтық құқық қорғаушы (1914-2006) Джеймс Кэмерон (25 ақпан 1914 - 11 маусым 2006) - американдық азаматтық құқық қорғаушы. 1940 жылдары Индианада Түсті адамдардың жетілуі үшін ұлттық қауымдастықтың (NAACP) үш бөлімін құрды. Ол 1942 жылдан 1950 жылға дейін Индиана штатының Азаматтық бостандықтар басқармасының директоры болып қызмет етті. 1950 жылдары ол отбасымен Висконсин штатының Милуоки қаласына көшіп барды, онда ол белсенді болып, афроамерикалық тарих туралы сөйлей бастады. 1988 жылы ол қалада Американың қара нәсілділер қазасы туралы мұражайын құрды, ол құлдықтан бастап қазіргі уақытқа дейінгі африкалық-америкалық тарихқа арналған. Камерон 16 жасында Индиана штатының Марион қаласында болған кісі өлтіру-ұрлау ісінде күдікті болған кезде болған линчпен өлтіру әрекеті кезінде аман қалған; екі үлкен жасөспірімді бұқаралық топ өлтірді. Кэмерон оның өлтірілуінен бұрын қашып кеткенін айтты. Үш жігіт тездетіп ұсталып, тұтқындалып, сол түні қарақшылық, кісі өлтіру және зорлау қылмыстары үшін айыпталды. Бір топ адам Камерон мен оның екі досы отырған түрмеге кірді. Камеронның айтуынша, Грант округінің сотының алаңында 12 000 - 15 000 фунт жиналған адамдар үш жасты да түрмеден алып шықты. Линч тобыры ең алдымен екі үлкенді өлтірді: олар Шиппті камерадан алып шығып, ұрып-соғып, оны түрме терезесінің терезелерінің сөрелеріне асып тастады; Смит бұқаралық топ екі жігітті де алаңдағы ағаштан асып тастағанға дейін соққыдан қайтыс болды. 1931 жылы Камерон Дитерді өлтіруге қатысы бар деп сотталып, төрт жыл мерзімде мемлекеттік түрмеде отырды. Шартты түрде босатылғаннан кейін ол Мичиган штатының Детройт қаласына көшіп барып, Stroh Brewery Company компаниясында жұмыс істеді және Уэйн мемлекеттік университетінде оқыды. 1991 жылы Камерон Индиана штаты тарапынан кешірілді. 1982 жылы ол "Террор уақыты: аман қалған адамның оқиғасы" атты мемуарларын жариялады.
James Cameron (February 25, 1914June 11, 2006) was an American civil rights activist. In the 1940s, he founded three chapters of the National Association for the Advancement of Colored People (NAACP) in Indiana. He also served as Indiana's State Director of the Office of Civil Liberties from 1942 to 1950. In the 1950s he moved with his family to Milwaukee, Wisconsin, where he continued as an activist and started speaking on African American history. In 1988 he founded America's Black Holocaust Museum in the city, devoted to African American history from slavery to the present. Cameron was a survivor of a lynching attempt, which occurred when he was a 16 year old suspect in a murder/robbery case in Marion, Indiana; two older teenagers were killed by the mob. Cameron said he ran away before the man was killed. The three youths were caught quickly, arrested, and charged the same night with robbery, murder and rape. A lynch mob broke into the jail where Cameron and his two friends were being held. According to Cameron's account, a lynch mob of 12,000–15,000 at the Grant County Courthouse Square took all three youths from the jail. The lynch mob killed the older two first: they took Shipp out of the cell and beat him, and hanged him from the bars of his jail window; Smith was dead from beating before the mob hanged both the boys from a tree in the square. Cameron was convicted at trial in 1931 as an accessory before the fact to the murder of Deeter, and served four years of his sentence in a state prison. After he was paroled, he moved to Detroit, Michigan, where he worked at Stroh Brewery Company and attended Wayne State University. In 1991, Cameron was pardoned by the state of Indiana. In 1982 he published his memoir, A Time of Terror: A Survivor's Story.
Америкадағы қара нәсілділер қазасы туралы мұражай
Кемерон әйелімен бірге Израильдегі Яд-Вашем мемориалға барғаннан кейін, 1988 жылы Американың қара нәсілділер қазасы туралы мұражайын құрды. Ол өзінің жинақтарындағы материалдарды АҚШ-тағы африкалық американдықтардың күресін, құлдықтан бастап линчелеуге дейін және ХХ ғасырдағы азаматтық құқық қозғалысын құжаттауға қолданды. Ол құлдық туралы материалдарды жинауға кіріскенде, оны жертөлесіне сақтап қалды. Музейге қолдау көрсету үшін басқалармен бірге жұмыс істеген, Ол әйелі Вирджиния және үш баласы: Вирджил, Уолтер және Долорес Кэмерон, көптеген немерелері мен шөберелері болды. Милуоки оның атын Батыс Солтүстік даңғылының төрт блогына қосты, Солтүстік Корольді жетектен Солтүстік 7-ші көшеге дейін.
Жарияланған еңбектер
Кэмерон, Джеймс. Террор уақыты: аман қалған адамның оқиғасы, 1982 жылы баспадан шыққан; Black Classics Press, 1994 жылы қайта басылған.
Қосымша оқу (алғашқы соңғы)
Карр, Синтия, Біздің қала: Хардленд линчінгі, Аңшылған қала және Ақ Американың жасырын тарихы, Рэндом Хаус, 2007. Толнай, Стюарт Е. және Э. М. Бек, Зорлық-зомбылық фестивалі: Оңтүстік линчтеулерді талдау, 18821930 (Урбана: Иллинойс университеті баспасы, 1992)