Devil's Bridge

Кіріспе

Көпірлер тізімі, негізінен Еуропада кездеседі. Көпірлер тізімі - Дұшпанға қатысты миф немесе халық ертегісі. Бұл көпірлердің көпшілігі тас немесе таспен қапталған аркалы көпірлер болып табылады және ежелгі сәулет өнерінде маңызды технологиялық жетістікті білдіреді. Олардың ерекше дизайнынан, олар ежелгі және ортағасырлық Еуропадағы қызығушылық пен әңгімелер объектісі болды. Әр шайтанның көпірінде оның шығу тегі туралы шайтанмен байланысты миф немесе халық аңызы бар. Бұл әңгімелер аймақ пен наным-сенімге байланысты әртүрлі. Кейбіреулер көпірдің құрылысшысы ретінде Ібілісті айтады, бұл мұндай көпірдің тұрақсыздығы немесе мүмкін еместігімен байланысты, сондықтан оны тек Ібіліс өзі ғана құрай алады. Басқалары мұндай көпірлерді салуға қабілетті, олар Ібіліс пен жергілікті халық арасындағы келісімнің, келісімнің немесе келісімнің бір бөлігі ретінде адамзатқа берілген, әдетте олардың жандары үшін.

Қатысты аңыздар

"Жын көпір" категориясына жататын көпірлер соншалықты көп, олар туралы аңыздар Арн Томпсонның (AT) халық аңыздарын жіктеу жүйесінде арнайы категорияны құрайды (1191 нөмір). Сенімсіз дереккөз: себеп= Жеке веб-сайт, танымалдылығы жоқ? Кейбір аңыздарда туысқан халық аңыздары санаттарының элементтері бар, мысалы, "Адамды алдап" (AT #1196), "Адамды алдап" (AT # 756B) және "Мастер-құрылысшы" аңыздары. Бұл әңгіменің бір нұсқасында көпір салушы мен Ібіліс қарсыластар ретінде бейнеленген. Бұл көп жағдайда, мысалы, Санкт-Готтард асуындағы Тифелсбрюкке, бұл көпірлер осындай қиын жағдайларда салынған, сондықтан көпірдің сәтті аяқталуы құрылысшылар мен қоғамдастық тарапынан ерлік күш-жігерді талап етті, бұл оның аңыздық мәртебесін қамтамасыз етті. Кейбір ертегілерде қарт әйел не қарапайым қойшы Ібіліспен келісімге отырады. Бұл нұсқада шайтан көпір салуға келіседі, ал алмасу үшін ол арқылы өтетін алғашқы жанды алады. Көпірді салғаннан кейін (көбінесе түнде) шайтан қарсыласымен (мысалы, көпірден иттерді алдап алу үшін нан лақтырып) алданады және соңғы рет суға түсіп, қоғамдастыққа бейбітшілік әкеледі. Регенсбургтегі аңыз бойынша, аңыз бойынша, шайтан көпір мен соборды салушылар арасындағы жарыста көмектесті (әрине, бұл едәуір кейінгі құрылыс), ал көпірдің ортасында кішкене дөңгелектің пайда болуы оның жүлдесінен айрылып қалған кезде ашуланып секіруінен туындаған. Гамбургтегі Тифелсбрук туралы аңызда, ол тек кішкентай өзеннен ғана өтеді, ағаш ұстасы шайтанмен келісім жасап, оған көпірден өтетін алғашқы жанды уәде етеді. Ашылу күні діни қызметкер мен округтік кеңесші көпірдің басына кім бірінші қадам басу керектігін талқылаған кезде, қоян көпірден өтіп, көңілі қалған шайтан жоғалып кетті. Бұл жердегі аңызға ескерткіш қойылған. Лукка провинциясының Борго-а-Мозанно қаласындағы Понте-делла-Маддаленаның аңызы жергілікті әулие (көбінесе Қасиетті Юлиан, Госпитальщик) шайтанмен келісім жасасатынын айтады. Бала туған күні әулие итке немесе шошқаға от қояды, ол көпірден өтіп, шайтанды алдап жібереді. Сенс қаласында XIII ғасырдағы аңыз бойынша, сәулетші өз жанын шайтанға сатып, кейін өкінген. Сенс шіркеуінің пасторы шайтанды құйылған сумен және "Вадэ ретро сатана" сөзінен басталатын жын-шайтаннан құтқару формуласымен қуып шықты. Бұл формула белгілі бір уақытта танымал Сент-Бенедикт медальінің дизайнына енгізілген. "Адамның көпірі" атауын алған көпшілік көпірлер белгілі бір жағынан ерекшеленеді, көбінесе көпір салу кезінде еңсерілген технологиялық кедергілер үшін, бірақ кейде оның эстетикалық сұлулығы үшін, немесе ол қызмет көрсететін қоғамдастық үшін экономикалық немесе стратегиялық маңызы үшін.

The bridges that fall into the Devil's Bridge category are so numerous that the legends about them form a special category in the Aarne Thompson (AT) classification system for folktales (Number 1191). Unreliable source: reason= Personal website, lacking public recognition? Some legends have elements of related folktale categories, for example Deceiving the Devil (AT #1196), The Devil's Contract (AT #756B), and The Master Builder legends. One version of the tale presents the bridge builder and the Devil as adversaries. This reflects the fact that frequently, such as in the case of the Teufelsbrücke at the St Gotthard Pass, these bridges were built under such challenging conditions that successful completion of the bridge required a heroic effort on the part of the builders and the community, ensuring its legendary status. Other versions of the legend feature an old lady or a simple herder who makes a pact with the Devil. In this version the devil agrees to build the bridge, in return receiving the first soul to cross it. After building the bridge (often overnight) the devil is outwitted by his adversary (for example, by throwing bread to lure a dog over the bridge first) and is last seen descending into the water, bringing peace to the community. In the case of the [[Stone Bridge (Regensburg)#Legend in Regensburg, the legend speaks of the devil helping in a race between the builders of the bridge and of the cathedral (in fact a significantly later construction), and a slight bump in the middle of the bridge is said to result from the devil's leaping with rage upon being tricked out of his prize. In the legend of Teufelsbrück in Hamburg, which leads only over a small stream, the carpenter, in a pact with the devil, promised him the first soul to cross the bridge. On the day of inauguration, while the priest and county councillor debated who should step on the bridge first, a rabbit crossed it and the disappointed devil disappeared. A statue refers to the legend there. The legend of Ponte della Maddalena in Borgo a Mozzano, Province of Lucca, tells of a local saint (often Saint Julian, the Hospitaller) who makes the pact with the devil. On the day of delivery, the saint sets fire to a dog or a pig, which crosses the bridge and deceives the devil. At Sens, a thirteenth century legend tells of an architect who sold his soul to the devil and then subsequently repented. M. le Curé of Sens drove the devil away with holy water and with an exorcism formula beginning with the words Vade retro satana, which he made the penitent repeat. The formula was, at some time, incorporated into the design of the popular Saint Benedict Medal. Most of the bridges that have received the "Devil's Bridge" appellation are remarkable in some regard, most often for the technological hurdles surpassed in building the bridge, but on occasion for its aesthetic grace as well, or for its economic or strategic importance to the community it serves.