Кіріспе
Жұлдыздар абсолюттік шамасы бойынша сұрыпталған жұлдыздардың ішкі шамасы (абсолюттік шамасы) Бұл олардың абсолюттік шамасы олардың ішкі жұлдыздық шамасы бойынша орналастырылған жұлдыздар тізімі. Оны тікелей байқауға болмайды, сондықтан оның орнына көрінетін шамадан (Жерден көрінетін жарықтылық), әр жұлдызға дейінгі қашықтықтан және жұлдыздар аралық жойылудың түзетуінен есептелуі керек. Төмендегі тізімдегі жазбалар бұдан әрі болметриялық шаманы, яғни барлық толқын ұзындығында интеграцияланған; бұл бірнеше фотометриялық сүзгілердегі өлшеулерге және жұлдыздық спектрдің жұлдыздық спектрдің түріне және / немесе тиімді температураға негізделген экстраполяциясына негізделген. Кірістерде Болометриялық жарықтық Күннің жарықтығының еселері және Болометриялық абсолюттік шама беріледі. Астрономиядағы барлық шама жүйелерінде сияқты, соңғы шкала логарифмдік және кері, яғни теріс сандар жарықтырақ болады. Бұл тізімдегі жұлдыздардың көпшілігі жер бетінен жай көзбен көруге жеткілікті жарық емес, себебі олардың қашықтығы, өлу деңгейі жоғары немесе олар өздерінің жарығының көп бөлігін көзге көрінетін аумақтан тыс шығарады. Жерден көрінетін ең жарқын жұлдыздардың тізімі үшін ең жарқын жұлдыздар тізімін қараңыз. 1 миллионнан астам және жалаңаш көзбен көретін үш жұлдыз бар: WR 22, WR 24 және Eta Carinae. Бұл жұлдыздардың барлығы Карина тұмандылығында орналасқан.
intrinsic luminosity of stars (absolute magnitude)
This is a list of stars arranged by their absolute magnitude – their intrinsic stellar luminosity. This cannot be observed directly, so instead must be calculated from the apparent magnitude (the brightness as seen from Earth), the distance to each star, and a correction for interstellar extinction. The entries in the list below are further corrected to provide the bolometric magnitude, i. e. integrated over all wavelengths; this relies upon measurements in multiple photometric filters and extrapolation of the stellar spectrum based on the stellar spectral type and/or effective temperature. Entries give the bolometric luminosity in multiples of the luminosity of the Sun and the bolometric absolute magnitude. As with all magnitude systems in astronomy, the latter scale is logarithmic and inverted i. e. more negative numbers are more luminous. Most stars on this list are not bright enough to be visible to the naked eye from Earth, because of their high distances, high extinction, or because they emit most of their light outside the visible range. For a list of the brightest stars seen from Earth, see the list of brightest stars. There are three stars with over 1 million and visible to the naked eye: WR 22, WR 24 and Eta Carinae. All of these stars are located in the Carina nebula.
Өткінші оқиғалар
Бұл жарқын өткінші жұлдыздар немесе астрономиялық оқиғалар тізімі. +Жұлдыздар саны 1 миллион немесе одан көп Жұлдыз немесе өткінші оқиға атауы Болометриялық жарықтылығы (((, Күн = 1) Абсолюттікболометриялық шама шамамен. Жерден қашықтық (ли) Көрініс шамасы Эффективті температура (K) БайланысСыртқы Godzilla (Солнцетасымы галактикасында) 134,000,000255,000,000 15.58 немесе 16.28 10,900,000,000 22 15,00030,000 NGC 2363 V1 (NGC 2366) 6,300,000 12.26 10,800,000 17.88 13,500 26,000 Ең жарық жұлдыздар да квазарлар сияқты жарықсыз тұрақты галактикадан тыс нысандарға қарағанда әлдеқайда жарықсыз екенін ескеріңіз. Мысалы, 3С 273 орташа көрінетін шамасы 12,8 (телескоппен бақылаған кезде), бірақ абсолюттік шамасы - 26,7. Егер бұл нысан Жерден 10 парсек қашықтықта болса, аспанда Күн сияқты жарық болып көрінуі мүмкін (көрініс шамасы -26.744). Сондықтан бұл квазардың жарықтығы Күннің жарықтығынан 2 триллион (1012) есеге, немесе біздің Құс жолы сияқты орташа үлкен галактикалардың жалпы жарығынан 100 есеге көп. (Квазарлардың жарықтығы әртүрлі болатынын ескеріңіз.) Гамма сәулелері жағынан, SGR 1806-20 деп аталатын магнетар (нейтронды жұлдыз түрі) 2004 жылдың 27 желтоқсанында Жерге жеткен. Бұл Күн жүйесінен тыс жерден осы планетаға әсер еткен ең жарқын оқиға болды; егер бұл гамма сәулелері көрінетін болса, абсолюттік шамасы шамамен -29 болса, ол Күннен жарық болар еді (Swift ғарыш кемесі өлшегендей). 1998 жылы өлшенген гамма-сәулелік жарылыс GRB 971214 сол кезде бірнеше жүздеген суперноваяның энергиясына тең болатын, байқалатын ғаламдағы ең энергетикалық оқиға деп саналған. Кейінгі зерттеулер энергияның бір супернованың энергиясы болуы мүмкін екенін көрсетті, ол салыстырмалы реактивті реактивті геометрия арқылы Жерге "шығылған".
Note that even the most luminous stars are much less luminous than the more luminous persistent extragalactic objects, such as quasars. For example, 3C 273 has an average apparent magnitude of 12.8 (when observing with a telescope), but an absolute magnitude of −26.7. If this object were 10 parsecs away from Earth it would appear nearly as bright in the sky as the Sun (apparent magnitude −26.744). This quasar's luminosity is, therefore, about 2 trillion (1012) times that of the Sun, or about 100 times that of the total light of average large galaxies like our Milky Way. (Note that quasars often vary somewhat in luminosity.) In terms of gamma rays, a magnetar (type of neutron star) called SGR 1806−20, had an extreme burst reach Earth on 27 December 2004. It was the brightest event known to have impacted this planet from an origin outside the Solar System; if these gamma rays were visible, with an absolute magnitude of approximately −29, it would have been brighter than the Sun (as measured by the Swift spacecraft). The gamma ray burst GRB 971214 measured in 1998 was at the time thought to be the most energetic event in the observable universe, with the equivalent energy of several hundred supernovae. Later studies pointed out that the energy was probably the energy of one supernova which had been "beamed" towards Earth by the geometry of a relativistic jet.