Кіріспе
Құс түрі Бронза құйрықты паук-фазан (Polyplectron chalcurum) сондай-ақ Суматра паук-фазан деп аталады. Бұл Индонезия құсы.
The bronze tailed peacock pheasant (Polyplectron chalcurum) is also known as the Sumatran peacock pheasant. It is an Indonesian bird.
Сипаттама
Бронза құйрықты паук-фазан - ұзындығы 56 см-ге дейінгі, қара қоңыр түсті, аяғы қара сұр, басы кішкентай, құйрығы он алты қауырсыннан тұратын ұзын, тар фазан. Құйрықтың қауырсындары қоңыр қоңыр түсті, ұштарына жақын металл қызғылт түсті сырықтар бар. Екеуі де бір-біріне ұқсас. Аталықтардың құйрығы ұзын, аяқтарында екі шұңқыр бар және сары түсті, ал шұңқырсыз аналықтардың қара қоңыр түсті.
Таксономия және эволюция
Бронза құйрықты тауғайлы фазан Фазиан тұқымдасына және полиплектон тұқымдасына жатады, ол тауғайлы фазанның жеті түрінен тұрады. Екі түрін бөліп қарауға болады: P. c. chalcurum, 1831 жылы Лессон сипаттаған, ол оңтүстік қола құйрықты паук-фазан ретінде белгілі. P. c. scutulatum, 1941 жылы Hoogerwerf сипаттаған, ол солтүстік қола құйрықты паук-фазан ретінде белгілі. mtDNA цитохром b және D циклы, сондай-ақ ядролық ovomucoid G интроны деректері бұл түрдің таулық павлиан фазанмен, сонымен қатар материктік түрлер Герменнің павлиан фазан және сұр павлиан фазанмен бірге кладқа жататынын растайды (Kimball et al. 2001). Молекулалық деректер бұл түрдің ата-бабалары сұр паук фазандарынан салыстырмалы түрде жақында ауысқандығын жоғары сенімділікпен білдірмейді. Бұл өте жалған, өйткені биогеография, оның ерекше алынған қауырсын және оның аралдық тау эндемигі екендігі оның салыстырмалы түрде кішкентай негізін қалаушы популяциядан шыққандығын көрсетеді; бұл молекулалық талдауларды шатастырады. Қазіргі түрлердің Оңтүстік-Шығыс Азияның материктік бөлігінен, ықтимал, Плиоценнің соңғы кезеңінен Плейстоценнің алғашқы кезеңіне дейін (3,6 1 млн. жыл бұрын) дамығаны анық. Оцеллилердің жоғалуы, ұзақ уақыт бойы қалыптасқан пікірге қайшы, аутапоморфия болып табылады, және осы кладтың оңтүстік түрлері бұрын Chalcurus тұқымдасында бөлінген, бір-біріне жақын туыстары емес.
P. c. chalcurum, described by Lesson in 1831, which is known as the southern bronze tailed peacock pheasant. P. c. scutulatum, described by Hoogerwerf in 1941, which is known as the northern bronze tailed peacock pheasant. mtDNA cytochrome b and D loop as well as the nuclear ovomucoid intron G data confirms that this species belongs to a clade together with the mountain peacock pheasant, but also the mainland species Germain's peacock pheasant and grey peacock pheasant (Kimball et al. 2001). The molecular data suggests though not with high confidence that this species diverged relatively recently from ancestral grey peacock pheasants. This is quite spurious, since biogeography, its peculiarly derived plumage, and the fact that it is an insular mountain endemic indicate it is derived from a comparatively small founder population; this would confound molecular analyses. What seems clear is that the present species evolved from mainland Southeast Asian stock, probably during the Late Pliocene to Early Pleistocene (3.6 1 mya). The loss of ocelli thus is, contrary to long held opinion, an autapomorphy, and the southern species of this clade formerly separated in the genus Chalcurus are probably not each other's closest relatives.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Индонезияда ғана кездесетін қола құйрықты паук-фазан батыс Суматраның таулы ормандарында мекендейді.
Мінез-құлық
Бұл құс, басқа құстар сияқты, ұялшақ және өте сақ. Бірақ басқа паук-фазандардан айырмашылығы, оның оцелли жоқ.
Қорғау
Қола құйрықты паук-фазан IUCN-дің қауіп төнген түрлердің қызыл тізімінде ең аз алаңдаушылық деп бағаланады.